Tag: Christianity

Interview at Document TV in Oslo with Hans Rustad – English transcript

Panagiotis Pavlos hosted on Document.no Doc-TV’s Dagsorden television show by Hans Rustad, Oslo, Wednesday, October 15, 2025.

Contents: Interview with Matthew Boyle in Washington – President Donald Trump and the Crisis of Europe – Left, Right and Far Right – Norway and Christianity – Left and the Aversion of God – Christ as the True God – The Tree of Knowledge and Artificial Intelligence – Sin and Death – The Resurrectional Confrontation with Death and the Hieromonk from Mount Athos

Hans Rustad: Welcome to Dagsorden! It is Wednesday, October 15, 2025, and I have Panagiotis Pavlos with me. Welcome!

Panagiotis Pavlos: Thank you for inviting me, thank you Hans!

Rustad: We have already met once, and then I realized that you have a lot of knowledge about something that concerns us in particular: Late Antiquity and the origins of Christianity. And you are Greek. That means you have a long history that we can draw from. You also traveled to Washington to interview Matthew Boyle, who is one of the important editors of Breitbart News.

Interview with Matthew Boyle in Washington

Pavlos: That’s right. It was this May when I was in the United States for a conference in Chicago, and on the occasion of my presence there, we arranged to meet and talk with Matthew Boyle. It was then four months into President Trump’s new term in the White House. We had a thorough and detailed discussion regarding this first period in President Trump’s new term, and of course about Ukraine, the Middle East, Europe. As well as what Matthew Boyle says is President Trump’s big goal, namely dealing with China.

We spoke in detail, and I must say that he himself is a very enthusiastic supporter of Trump. He is, as you know, the chief of the Breitbart Bureau in Washington, and one of the journalists who is very close to the US President. They have a very good relationship.

Rustad: They are very close.

Pavlos: Indeed, they are very close and very good friends.

Rustad: I have read most of the interview and it is interesting to hear your impression of Boyle and what he said. Because the Norwegian public is unaware of the fact that in the United States a completely new media has emerged in the last ten years. Exactly, as you said, MAGA predates President Trump. It started under Obama. So it is a river with many supply streams, which has now turned into a flood. The hate propaganda of the Norwegian media is like speaking against the weather. It is an historical natural phenomenon, but these media think they can exorcise it. And that is very promising.

Pavlos: It is true. Before we talk a bit more about that, I would like to say that the work that you are doing here at Document.no is very important. We are living under times where we are experiencing a whole new level of complexity, both nationally and internationally. We see, for example, how difficult it is to resolve the situation in Gaza. We can talk more about it. There was the Peace Agreement the day before yesterday, very important, but it is still early. So I think we are living in times where things are very complicated. And it is not enough to just have the systemic media that only communicate a certain kind of narrative that often does not correspond to the truth at all. It simply serves interests. I think the same is true for the US, not only for Norway, not only for Greece, but also for the US. And that is perhaps why there are media outlets there like Breitbart you mentioned. Charlie Kirk also did a tremendous job, and it is a very sad and tragic story. But what I saw with Matthew Boyle, besides being a very experienced journalist and a person who deeply understands what President Trump’s vision is…

Rustad: …and down to earth.

Pavlos: Absolutely. He is very down to earth. It was also very easy to talk together, he was very friendly. We were in a cafe right next to the White House for two and a half hours, and then we prepared a TV interview. So I saw a very down to earth person, as you said, even though he is one of the closest people to the American President and has access to the White House whenever he wants. But what impressed me the most was that he had a complete overview. And despite the fact, as he characteristically told me, that “I am not a member of President Trump’s staff,” he was nevertheless perfectly capable of understanding his vision, and of analyzing in detail how the American President thinks or acts. This is interesting, because yesterday and today, for example, I was reading about President Trump’s friendly relations with Turkish President Erdogan. There are people who are concerned that we have a situation and a relationship here that could be quite dangerous.

President Donald Trump and the Crisis of Europe

But you would hear from Matthew Boyle that President Trump is a man who can say good things about various people, but in his strategic thinking he remains unaffected, despite what he says. His words are part of his strategy. And it is important to hear this from a man who is so close to the US President, who has experienced him in everyday life, and in real situations. This is very interesting, I think.

Rustad: So Trump reads the situation and understands how to handle people and then brings them to this point that he wants. We have seen that many times. He does things in a very different way than professional politicians who deal with the wind and the weather. They are opportunists, unlike Trump who thinks long-term.

Pavlos: That’s right. And of course, it is still early, it hasn’t even been a year since January 2025, but I think we already have some indications. For example, the fact that Trump has already served as President of the United States before; there is nothing he needs to achieve now, he has done everything in his life. In this sense, it is reasonable to think and believe that he is simply trying for the best, both for his country and for the world, what he himself considers best.

Furthermore, and equally important, I do not recall anyone in our days who has experienced two assassination attempts. He did. But he did not lose his drive, his conviction and his strength; on the contrary. I think that says a lot. Yet, something that I find impressive and very important – and I think we will all agree on this – it is the first time in many years that the US has a President who leaves no doubt that he is in control of things. Whereas with the previous Biden administration there was a President, but at the same time there was a feeling that behind him there was a multitude of invisible factors that defined and determined US policy. Now, we see that Trump is taking the lead. Of course, this can have certain negative consequences; for instance, the fact that he is unpredictable, or that he does whatever he wants, or that he can suddenly cause certain situations that are difficult to manage. I remember, for example, a relatively recent interview of the Norwegian Prime Minister Støre, when he somehow pointed out the unpredictable nature of Trump and the question of how to interpret situations. But overall, I think that if one tries to understand what President Trump is trying to achieve, then it is not too difficult to adapt and get into a good understanding and agreement.

Rustad: However, with regard to what you are referring to, the Støre case, European politicians and the media alike, are talking about a straw man that they themselves have created. And the more they insist on it, the lower they fall. While Trump is constantly rising and advancing. We have not seen Trump in a fall like other politicians.

Pavlos: That is true. And the best example is what took place the day before yesterday [on Monday, October 13, 2025] in Sharm El Sheikh. That is, he, together with Sisi of Egypt, invited twenty countries to participate in this agreement. One would say, okay, he did it deliberately with the expectation that all of them would offer to contribute large sums of money and other resources to Gaza. That is one thing.

The other thing is that he shows an openness and dedication. He sees that Europe is basically going through a political crisis. It is not a lie to say that today’s European leaders do not demonstrate independence. They do not have the resilience that, one might say, Trump expects them to have. He said it yesterday on the flight back to the US, that “I do not come along well with weak guys”, “I come along with tough guys”. This means, therefore, that he himself would like to have interlocutors who want the best for their country and in an independent manner, not as satellites. Unfortunately, today Europe is a satellite, on many levels. This is not good for the population, for the peoples of Europe. This may also be partly true for Norway, to the extent that here we have a systemic approach to a new reality. By “systemic approach” I mean that we do not directly see what is happening and is in progress, but we live in a situation like what someone once told me, that, okay, what we are living in is a parenthesis now, in 2028 we will have the Democrats back into power.

But that’s not the point. The point is that one should respect the reality in which Donald Trump is the President of the United States. And so it is reasonable and prudent to adjust your policy, to adjust your political goals and so on, and to try to respond to that reality, without seeking to create a reality that does not exist.

Left, Right and Far Right

Rustad: As you know, Europe is ruled by the Left, which cannot understand America. They do not want to understand because they only see Obama’s United States, that is their America. But it is not the real United States, the historical one. So they invent this old word, the Right, the Far Right. And so, a parallel is increasingly created with the 1930s, in a completely different way, however, from what the Left claims. Because it is the Left that has now given itself the mandate to use violence.

Pavlos: The story with the “far right” is funny. Because what is actually happening is that we observe the Center, for example, or the Left shifting more radically to the limits of the political framework, towards the corner. And they say that those who are on the Right, who remain conservative, are far right! However, it is not that the latter shifted to the far right, but that the former shifted in the opposite direction.

Things are therefore relative. If I move away from you, and if I am not honest, I will say “ah, you are standing far away on the edge!”. But this does not reveal the truth that I have moved away, I have withdrawn, I am the one who has not maintained my original positions and values.

Norway and Christianity

Rustad: Let me tell you, you are Greek. You Greeks have a long history of 2,500 years and more. We have a much younger history, 1,000–1,500 years. But we have now cut our roots from our own history. We are sitting on a branch that is breaking, as we have no knowledge of the first Viking period [Norrøn times, 800–1350 AD] and the old deities. We also have no knowledge of Jesus Christ. We are throwing Jesus Christ out the window. While in five years from now we will celebrate in Stikkestad the thousand years of Christianity in Norway, they have de-Christianized the country! So what have we left? Nothing.

Pavlos: That is true. There is a crisis. And I don’t know to what extent Norwegians are aware of the fact that Norway is a Christian country. Saint Olav died, or rather was killed, in 1030 AD. That means, 24 years before the Schism. At that time the Christian Church was One, Orthodox, Catholic, Apostolic Church. That was before the separation between East and West. Isn’t that right? Therefore, I, as a Greek and as an Orthodox Christian, know that St Olav is celebrated in the Greek Church, he is one of the Saints of the Church. This is very important. Lutheranism and Protestantism come much later, after 1500 AD.

Rustad: Yes!

Pavlos: So what is happening today, which I find very unfortunate, is that in Norway there is a gap in the consciousness of Christian identity. This is because Christianity is no longer seen as part of our being, of our existence. It is seen as a cultural value, or as a hobby, a religious subject that we may or may not be interested in.

But, to put it this way, what is missing today –we see that in the society- is the ontological connection, understanding and knowledge that man is created by God. What does that mean? And not just created by God, but created in the image of God. And not just in the image of God, but also in his likeness. This implies that we have a teleology here. That man has a purpose, an end, which is to become like God. If we understand this deeply, it is something explosive! It opens up to completely new horizons. Because all what we are discussing, politics, geopolitics, everything, it concerns the present of the world which we live in.

But here is the question. Okay, here we have war – Heraclitus the Presocratic says “war is the father of all things” and we see this every day. But the question is: are we interested in solving problems for sixty, seventy, eighty, ninety – as Norwegians live quite a long time – a hundred years? And then what? Zero? Nothing? Christianity carries a very valuable truth, precious for all people. A Christianity that does not recognize this truth ends up being just a “religion”. I think, therefore, that we should reflect on this and realize that we have escaped and distanced ourselves from our roots and sources.

Rustad: “We threw the baby out with the bathwater!”, we say in Norwegian.

Pavlos: Exactly! That’s a very apt phrase.

Rustad: And I believe that in this spiritual crisis of Europe, which is also a political crisis, Europeans will return to history to rediscover their roots and share them with new inhabitants who want to become Europeans…

Pavlos: …Let’s hope so!

The Left and the aversion of God

Rustad: Well, I am convinced of that, because we have such a rich heritage, don’t we? I mean the Greek heritage, the Roman, and of course the Jewish, Israel; these are the great stories.

The Left, however, aversions God. That’s what they do! If we wanted to put it into words, the central point is that Netanyahu bows down to God, just like Trump, in contrast to European politicians.

Pavlos: Perhaps there is an explanation, I think, for this. One can interpret it as a reaction to an untrue belief in God. For example, if you say that “I believe in God” and at the same time do all the opposites to this belief – after all, Christ says that if you do this and this and that, by these the world will know that you are my disciples. What does this mean?

It means that it is not enough for me to say that I am a Christian. I must also act as a Christian. And what does it mean to act as a Christian? It means to act as a person who sees the image of God in the persons of all other people. If I do this, then I move on to a level that is “beyond” being “left” or “right”. This is something beyond being or being named in a certain way.

Christ as the true God

If we read the New Testament, we see that Christ shattered all the frameworks, all the ways of understanding the people of that time had, and introduced a completely new reality. Sometimes this reality seems contradictory, but it is not. Because what happens with Christianity and Christian epistemology, if one may say so, is that truth is not defined on the basis of principles that are independent of God. Rather the principle is Christ himself. So if a true Christian attempts to establish principles, he must do so through a personal relationship, a personal connection, with Christ.

Today, I sadly recognize that we are losing this reality. We often create a Christianity that is an ideology. That is why Christ says, I do not know when I return to earth whether I shall find true faith. This is how I understand it. That Christ, as the true God who knows what is happening within man, sees all the situations and challenges that take place in the human soul, all the crises and all the stakes. That is why he “wonders” whether he will find faith again in people, at the Second Coming, and so on.

Therefore, it is not very easy to put aside our opinions, to abandon our thoughts, right or wrong, what we consider to be either true or false, in general, to abandon everything and meet in a personal way with Christ. And from this meeting and relationship to receive our direction. That is, how will we function politically, whether shall we do this or that. To put it this way, if a person truly believes in Christ, it does not harm whether he is a left-wing or a right-wing. Whereas, you can have someone who is either right-wing or left-wing but who does not believe in Christ; then he harms everything.

Rustad: That is so. But in this case you should feel a pull towards the transcendent. And the Left does not feel this! They oppose everything that moves upwards. They only move on a horizontal plane. Besides, that’s why we have the sign of the Cross.

Pavlos: This observation about the Cross is very correct!

Rustad: Isn’t it? And I think about how this tradition has reached us. I was in Rome where Christian Schou showed us around. We went to churches. Caravaggio is a painter who moves a lot of people because his paintings have a lot of power.

This image of Paul, of Saul, who is overcome on the road to Damascus, is in one of these churches. They are the kind of images that you don’t forget because they make you feel something. Caravaggio is, in other words, a power, precisely because of what he depicts. He is the messenger of a message: that Saul became Paul.

Pavlos: This happens because, due to the fact that they are created by God, all people have the spirit of God within them, in some way. So they are, in a sense, divine. And we should not forget that we are in a situation where man has fallen from Paradise. But what is Paradise? It is not a place; it is a way of being. The Fall, therefore, is not a change of location, rather it is precisely the divorce of the relationship between God and man. That man denied God and believed that he himself could become God in the place of God.

If I wanted to somehow try to interpret what you said earlier about people who belong to the Left and deny God, it would not be very difficult, since man has an absolute freedom. He has the freedom to deny God. If man did not have this freedom, then God would not be a true God. He would be a tyrant, and that would make no sense…

Rustad: …Our God is not Allah…

Paul: True. What you are now saying is also important. Because if God is not a person – for example the Greeks, all Greek philosophy understands God as the highest principle, as the One, from which everything comes. This is largely true. But the Greeks of the ancient world did not have the personal experience of God that Paul had on the road to Damascus, which made him completely converted and become the greatest Apostle of Christ while previously he was a murderer. We observe a radical change here.

The pre-Christian Greeks had clearly arrived at a correct understanding of the transcendental but not in a personal way, as is necessarily the case with the Incarnation of Christ. To contemplate that God comes and becomes man is not something that man can fully grasp. To believe this and to recognize it, is a gift. It is a gift, because man will always be a creature. How, then, can I, who am created, and have a beginning – I am not eternal, I have a beginning and I will probably die too – how, then, can I say that I have the ability to find, first of all, God, to recognize him, and then say to the people “hey, here is God!”? This is completely absurd.

Therefore, we are talking about a manifestation, a revelation, just as we have the revelation in the Old Testament with Moses. But now it is not a revelation through signs and symbols; it is precisely God himself who becomes man, so that there is no one who has the excuse to say “and who is God? Show him to me!”.

The Tree of Knowledge and Artificial Intelligence

Rustad: There is, as you mentioned, Moses and there is also Christ. But there is something third, still, in the eyes of the beholder. Because in Paradise Adam and Eve ate from the tree of knowledge. And they became “wise”. They then made clothes to cover their nakedness, and God said to them: “who told you that you were naked?” Because this was a result of their eating from the tree of knowledge.

Today, however, there is AI, artificial intelligence, which offers the great temptation, because you can become omnipotent. There is the temptation to become God, as it happens in Silicon Valley and in these environments where one can become a great destroyer of the world. They can destroy the world.

Pavlos: Artificial intelligence is very interesting, because here we have the greatest challenge. That is, as man has the ability to perform miracles, he can believe that he is God. This is a repetition of the deception that Adam and Eve suffered from the Evil, who convinced them that, if you eat of this you will become God. The problem was not that they simply ate, since – again – God is not a tyrant who wants to prevent man from benefiting from everything. But with the “you will not eat of this fruit, of the apple” he actually told them: “do not try to do anything without me.”

So we can say that the prohibition that God gave to the first man, Adam and Eve, was essentially about telling them: don’t try to do things without me because you will perish. Not because I will make sure that you will pay for it in some way. But because this is how things work since you are created by me, and since you do not have an ontological autonomy, you are not self-sufficient. So it makes perfect sense that,if you decide to separate from me and destroy our relationship, you will lose.

This was said with love. That’s why Christ later, when he comes and becomes man, says: “without me you can do nothing” [cf. John 15:5]. This is a repetition of the original prohibition “you shall not eat of this”. Now Christ repeats it in other words and says “without me you can do nothing”. Not because this is an obstacle, but precisely because this is a revelation of a truth. That is, “look, you can do anything with me”!

Sin and Death

Rustad: You are a philosopher and you know ancient Greece. So I would like to invite you, we are going to start a radio podcast about the fact that we do not learn anything in school anymore. There is a logic in the Bible. Just as there is logic in the Greek world. And there is a greatness in that. Because in the Bible, Paradise was lost and so sin entered the world. That has been grounded. It is the primary mythology of our origins, and the consequences of sin are death. But most people do not know that, Panagiotis! They don’t know that sin enters the world and the wages of sin is death.

Pavlos: That is true, and I think we have a duty, first of all, to delve into that truth. That is, to understand that death is not an action of a God who seeks revenge against us. But, as already said, it is an ontological consequence of our own decision. At the same time, again, this is not enough. Because death is an ontological state. It is the most serious state of separation of soul and body. It is truly a catastrophe. It is a decay. We do not have similar experiences before we die, so that we can delve deeper into this truth and reality. So, the question is, how will we talk about death while we are alive?

There are Greek philosophers who said, “I am not concerned with death, since as long as I live I am not dead, and therefore I do not care. And when I die I will not be alive, so, again, I do not worry.” But this way of approaching death is quite sophistical. The truth is that death is a radical destruction of humanity as we know it. And the only way to delve into it, and not just delve into it, but essentially the question is how do we overcome death, how do we defeat it? Is there any way out of death?

If, for instance, you ask me why I like Christ, or why I am a Christian, I shall answer you this: if Christ is not sincere in what he says about the Resurrection, or if Christ has not risen from the dead and does not grant us the Resurrection, then I am not interested in him. Then, he is nothing more than all the gods that have arisen in human history.

If there is value in being a Christian, it is because Christ is the only one who took upon himself all the sin that you spoke about earlier. Which was not his fault, it is we who decided to commit it. And he somehow absorbs everything, becomes the one who goes to the bottom, to the lowest, becomes the humblest being in the history of the world, descends into Hades and resurrects the dead. Thus, Resurrection is the most subversive thing that man can understand, or rather experience. If there is no Resurrection, then Christianity is completely useless.

The Resurrectional Confrontation with Death and the Athonite Hieromonk

Rustad: I heard Kasper Støvring mention a meeting he had with a hospital pastor, who told him something very interesting. That is, on their deathbeds, people struggle against death. They refuse to give up life because they want to live and they believe that science will save them. Because this is the worldview we live with today. To cling to life because science will soon grant us immortality, as some believe. So this priest said: “the most important thing I do is to reconcile people with the fact that they are going to die. Because when they accept it, they calm down. Then they surrender to what is about to happen and thus they gain peace.”

Pavlos: This is a very honest approach. I will tell you a true story, which happened very recently. I was in Greece a month ago. And the reason I was in Greece was that on Athos, on the Holy Mountain, where there are many monasteries, there lived a hieromonk very dear to me, I loved him very much, who died. So it was his burial and I went to his funeral. There I was informed about some of his last words, as well as some moments and images that people who were close to him described to me.

The first is that he himself was very happy and grateful to Christ. Shortly before his passing away he received the Holy Communion, before his death he prayed, and he was so happy and peaceful that he said: “I look forward to the celebration of my funeral.” That’s what he said.

The second is that shortly before he died – I heard this from a person who saw it with his own eyes, and therefore it is true – the room where he was, in the hospital in Thessaloniki, was illuminated with a very special light; only the room in which he himself was. It was not an easily described light, it was indescribable. It was not like the light of these spotlights here in the studio. It was a different kind of light.

And of course, there was his funeral on Athos, where only men and not women can go, as is the case. It was a ceremony where of course people were very sad but at the same time there was a joy that you could feel. A joy that this person who is now lying in the grave, who was a very humble person and who in his last moments said “I am worth nothing, absolutely nothing, I am nothing” and, at the same time, I am very happy because Christ loves me and I will go to Christ.

In this sense, you can say that this man is not reconciled with saying, okay, I embrace death since I have no other choice. Instead, he was very happy that life had reached an end that is not the end but the beginning. Again, this is not easy – as you rightly said before – to do through scientific methods. It is impossible, precisely because we are talking about a reality that is not of this world, so to speak. We do not have the premises and the data, if we want to speak in machine terms, we do not have the necessary data to process it. That is one thing.

The other thing that you mentioned, artificial intelligence: I think it is very good that man has the ability to perform these miracles. The very fact that man can perform them, artificial intelligence, is a confirmation that man is created in the image of God. Because God has transmitted to man, and has enriched him with, all his own capabilities and abilities. So, just as God creates man out of nothing, so too man has the ability to create something so intelligent. Besides, Christ said that people will be able to do more miracles than him, as we read in the Gospel.

So this reality does not surprise us. The question is how will we use this power and ability? Shall we use it for the good, to glorify God? Or shall we use it to replace God, and so we will return to the Fall and the Original Sin…?

Rustad: Or will we serve Evil?

Pavlos: Exactly. Therefore, everything depends on our choice. Everything depends on what we will.

Rustad: Panagiotis, we have now gone through many, and even big issues. But it was very pleasant and I think that our viewers also appreciate it very much. And I would like to be allowed to invite you to come again.

Pavlos: Thank you very much, with pleasure!

Rustad: Thank you for this time, thank you for coming.

YouTube link:

https://youtu.be/jrds4exEtzs?si=pXOAPqtVscmWg-35

Source:

https://www.document.news/editorials/2025/11/an-interview-with-greek-philosopher-panagiotis-pavlos

Με αφορμή την ταινία «Καποδίστριας»: Ο Ιωάννης Καποδίστριας και οι Εχθροί του

“Αυτή είναι η παρακαταθήκη του Ιωάννη Καποδίστρια. Μια αφύπνιση κίνδυνος –θάνατος για όσους λειτουργούν ως έπαρχοι με το αζημίωτο σε μια …μικρή γωνιά της οθωμανικής αυτοκρατορίας και του μεγάλου ψεύδους, έχοντας ήδη τουρκέψει ή φραγκέψει, ή, χειρότερα, μη έχοντας υπάρξει Έλληνες ουσιαστικά ποτέ.”

Είδα, όπως ήδη αμέτρητοι Έλληνες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, το κινηματογραφικό δείγμα, trailer σε σκοτωμένα ελληνικά, της πολυαναμενόμενης ταινίας «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή για τον συνονόματό του Ιωάννη Καποδίστρια, πρώτο και μοναδικό Κυβερνήτη της Ελλάδος μετά το 1821. 

Το είδα δύο φορές. Την πρώτη αυτονοήτως, όπως θα έπραττε κάθε Έλληνας που κουβαλάει ελληνικά μυαλά στο κεφάλι του. Τη δεύτερη, όταν ενημερώθηκα για τις αιτιάσεις ενός συνήθους υπόπτου, από τις ημέρες της φαιδράς Επιτροπής Αγγελοπούλου για τους εορτασμούς των 200 ετών από την Επανάσταση, που είχε διορίσει ο Πρωθυπουργός ή καλύτερα αυτοί που κρύβονται πίσω του, συναδέλφου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του Αριστείδη Χατζή.

«Συνήθους υπόπτου», καθώς κάποια ανεξέλεγκτη, καθαρά ψυχολογική ελπίζω, ανάγκη του όχι μόνο να επιβάλει ανιστορική ερμηνεία ιστορικών γεγονότων αλλά και να επανα-ταυτοποιήσει τα ίδια τα γεγονότα, τον έχουν οδηγήσει πάλιν και πολλάκις σε ανεπανάληπτα μαργαριτάρια. Με κορυφαίο τον προ πενταετίας λίβελό του κατά του Γεώργιου Καραϊσκάκη, που ο ανόητος χειριστής των κοινωνικών δικτύων της Επιτροπής Greece 2021 είχε ανεβάσει τότε στο διαδίκτυο για χρόνο ικανό ώστε να ξεσπάσει σάλος τέτοιος που επέβαλε στη Γιάννα Αγγελοπούλου την κατάθεση δημόσιας απολογίας σε συνέντευξη Τύπου.

«Φαιδράς Επιτροπής Αγγελοπούλου», διότι αποδείχθηκε καθ᾽ όλη τη διάρκεια του 2020 και 2021 ότι παρά τα εκ του αντιθέτου λεγόμενα κύρια αποστολή της ήταν η επιβολή στην ελληνική κοινωνία του εθνομηδενιστικού αφηγήματος περί της Ελληνικής Επανάστασης ως ορόσημου γενέσεως ενός νέου Έθνους. Αφήγημα που υπηρετήθηκε δεόντως από αγγλοσάξονες και εγχώριους – εξαρτώμενους συνειδητά ή ασυνείδητα από το εξωτερικό – «στοχαστές» και διανοούμενους, οι οποίοι κατά μυστηριώδη τρόπο ασπάζονται τη φαεινή κατανόηση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη περί της Ελλάδας ως «μικρής οθωμανικής επαρχίας» που μετατράπηκε σε «ομοιογενές εθνικό κράτος».

Το θέμα μου φυσικά δεν είναι ο προαναφερθείς συνάδελφος, ο οποίος τυγχάνει να είναι ερασιτέχνης εκφραστής μιας νεκρής ιστορικής επιστήμης.

«Νεκρής», διότι επιδιώκει να καταδικάσει τους Έλληνες και τον Ελληνισμό στον θάνατο της ενθαδικότητας και της κλειστής μεταφυσικής του Δυτικού αυτολυτρωτικού, δηλαδή αυτοκαταστροφικού, πνεύματος. Ενός πνεύματος το οποίο μισεί τη μοναδική στην ιστορία, και ευεργετική για όλη την ανθρωπότητα, ταύτιση του Ελληνισμού με την όντως Ελευθερία και Αλήθεια.

«Ερασιτέχνης», διότι σήμερα υπερασπίζεται τον Καποδίστρια από «τσαρλατάνους» (του σκηνοθέτη Σμαραγδή συμπεριλαμβανομένου), ενώ ως συνδαιτημόνας της Επιτροπής Αγγελοπούλου τον ανεβοκατέβαζε ως «τύραννο». Κι ας διαφωνούσε σε αυτό ακόμη και ο Βρετανός Christopher (Monty) Woodhouse που ως υπαρχηγός της Δύναμης Harling συμμετείχε στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, το Νοέμβριο του 1942.

Ο διαπρεπής αυτός κλασικιστής της Οξφόρδης (που υπηρέτησε μετά τον πόλεμο ως γραμματέας της Βρετανικής Πρεσβείας στην Αθήνα με πολύτιμο ρόλο για λογαριασμό των Βρετανικών μυστικών υπηρεσιών στη Μέση Ανατολή και την Περσία) δεν είχε το ίδιο «θάρρος» με ορισμένους εγχώριους καλοθελητές να ομολογήσει τον Καποδίστρια ως τύραννο. Αντιθέτως, ήταν ίσως ο πρώτος Βρετανός στον 20ό αιώνα που τόλμησε, στην ομώνυμη μνημειώδη και ογκωδέστατη μελέτη του, όχι μόνο να αναγνωρίσει τον Κυβερνήτη ως «Θεμελιωτή της Ελληνικής Ανεξαρτησίας» αλλά και να τον υπερασπιστεί έναντι του θανάσιμου μίσους που του έτρεφε ο Αδαμάντιος Κοραής, όπως έχω γράψει σχετικά παλαιότερα.

Το αν αυτό οφείλεται ενδεχομένως και σε τύψεις του Woodhouse για τον βρώμικο ρόλο των Άγγλων στη δολοφονία του Καποδίστρια, δεν το γνωρίζω. Το βέβαιο είναι ότι, ενώ ορισμένοι φιλέλληνες διάκεινται με ειλικρινή συμπάθεια προς την τραγική προσωπικότητα του Κυβερνήτη, κάποιοι συνέλληνες χύνουν κροκοδείλια δάκρυα ομνύοντας τον «συστηματικό εξευτελισμό της μνήμης του από τσαρλατάνους».

Σκόπιμα η κεφαλίδα του παρόντος συνιστά παράφραση του τίτλου του κλασικού έργου του Karl Popper. Προφανώς σήμερα πολλοί, όχι μόνον Άγγλοι – όπως σωστά βάζει ο Σμαραγδής τον Καποδίστριά του να λέει στην ταινία ότι θέλουν τον θάνατό του – είναι άκρως θορυβημένοι από το γεγονός ότι, επιτέλους, φέτος τα Χριστούγεννα προσφέρεται στους Έλληνες μια εκρηκτική στιγμή πνευματικής ανάτασης και ηθικής αναδιάταξης. Αυτό φοβούνται, γι᾽ αυτό κι επιχειρείται αποδόμηση ολόκληρης ταινίας μέσω δίλεπτου δείγματος.

Σε μια κρίσιμη συγκυρία όπου βιάζεται εκ νέου η εμμονή των Ελλήνων στου Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία, από τον πνεύμα της υποταγής, της υποτέλειας, της ιδιοτέλειας, της ανελευθερίας και της εφαρμοσμένης τυραννίας – νεοφιλελεύθερης ή κομμουνιστικής – που οδηγούν μαθηματικά στην απώλεια του ανθρώπινου αυτεξουσίου και συνακόλουθα της εθνικής κυριαρχίας, είναι θαύμα που ο Γιάννης Σμαραγδής ολοκλήρωσε τον «Καποδίστριά» του. Τον ευχαριστούμε πολύ γι᾽ αυτό!

Όχι διότι μας παρέχει κάποια νέα, άγνωστα ιστορικά δεδομένα που ανυπομονούσαμε να αποκτήσουμε. Αυτό εμένα, τουλάχιστον, δεν με ενδιαφέρει. Αλλά διότι μετά από αμέτρητες δυσκολίες που αντιμετώπισε προς την ολοκλήρωση του έργου, προσφέρει στον ελληνικό λαό και τους απανταχού φιλέλληνες ένα πολύτιμο δώρο ζωτικής σημασίας: τη φλόγωση της αφύπνισης του Γένους των Ελλήνων στην περιοχή της Ελευθερίας όλων των ανθρώπων, στον Τρόπο της Επ–Ανάστασης, δηλαδή της αυτοθυσίας.

Αυτή είναι η παρακαταθήκη του Ιωάννη Καποδίστρια. Η επαναφορά της προσωπικής και συλλογικής μνήμης του ποιοί είμαστε και πού πηγαίνουμε, για να θυμηθώ τον αφορισμό του Διονύση Σαββόπουλου στο Τσάμικό του. Μια αφύπνιση κίνδυνος –θάνατος για όσους λειτουργούν ως έπαρχοι με το αζημίωτο σε μια …μικρή γωνιά της οθωμανικής αυτοκρατορίας και του μεγάλου ψεύδους, έχοντας ήδη τουρκέψει ή φραγκέψει, ή, χειρότερα, μη έχοντας υπάρξει Έλληνες ουσιαστικά ποτέ.

Δημοσιεύθηκε στο Newsbreak.gr και το Geopolitico.gr τη Δευτέρα 20- και την Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2025, αντίστοιχα, και στη Νέα Κρήτη, την Τετάρτη 22/10.

Πηγές:

Ο Ιωάννης Καποδίστριας και οι εχθροί του
Aφύπνιση πριν τον θάνατο! Η επαναφορά της προσωπικής και συλλογικής μνήμης από την ταινία Καποδίστρια

https://www.neakriti.gr/apopseis/2144261_o-ioannis-kapodistrias-kai-oi-ehthroi-toy?amp

Για τον Γέροντα Βασίλειο Ιβηρίτη (Γοντικάκη) [8/2/1936 – 4(17)/9/2025]

Ο Γέροντας π. Βασίλειος Γοντικάκης.
Πηγή φωτογραφίας: https://x.com/manos_1959/status/1971596089607557580?s=46

Σχίζεις το ασημόχρυσο πέλαγος στα πόδια του Άθωνος να προφθάσεις την εξόδιο ακολουθία του Γέροντος Βασιλείου Ιβηρίτου, και μέσα από αναρίθμητους ιλιγγιωδώς ιπτάμενους λογισμούς ο νούς σου καρφώνεται μια στιγμή στο ιδιόμελο του Εσπερινού της Κυριακής των Βαΐων: «Σήμερον η χάρις του Αγίου Πνεύματος ημάς συνήγαγε…».

Επί σαράντα χρόνια η μορφή του πατρός Βασιλείου χαράχθηκε μέσα σου τόσο οικεία, ώστε να νιώθεις όχι ότι πηγαίνεις στο Άγιον Όρος αλλά ότι επιστρέφεις σε αυτό. Δεν τον κατανοούσες καταλαβαίνοντας τη γλώσσα του αλλά κοινωνούσες από το βίωμα, αλλότριο και υπερκόσμιο, που την άρθρωνε και την εμπλούτιζε. Η ομιλία κι η γραφή του σε χρόνο ενεστώτα, όπως τα λειτουργικά κείμενα, καθώς «ο χρόνος είναι κινητή εικόνα της αιωνιότητας» που στην Εκκλησία βρίσκει τα όντα σε «αεικίνητο στάση» και «στάσιμο ταυτοκινησία».

Κοντά του ανέπνεες ελευθερία άλλης τάξης που δεν περιχαρακώνεται σε λογικές προτάσεις. Το πρόσωπό του εξέπεμπε τέτοια χάρη πρωτόγνωρης δύναμης και γλυκύτητας που ξεχνούσες τον εαυτό σου και σου θύμιζε πώς περιγράφει ο Άγιος Διονύσιος Αρεοπαγίτης την εκστατικότητα του θείου έρωτος στο «Περί Θείων Ονομάτων». Σπανίως μια ανθρώπινη μορφή σε ελκύει με τρόπο του επέκεινα εκπέμποντας ιλαρή αγαθότητα και κάλλος όχι περιγράψιμο αλλά μετεχόμενο. Μετοχή αλλόκοτη ως ξένη, και επιθυμητή ως απολύτως συγγενής.

Δεν σου έδινε ντιρεκτίβες, μάλλον σου μιλούσε με τρόπο άλλου -κατά Χριστόν- Ηρακλείτου, όπως το μαντείο των Δελφών που ούτε λέγει ούτε κρύπτει αλλά σημαίνει. Αποφατικότητα των καταφάσεων και κατάφαση των αποφάσεων συναμφοτέρως, όπως το θεσπίζει ο Άγιος Μάξιμος Ομολογητής στη «Μυσταγωγία», ανώτερα μαθηματικά άλλης λογικής, Ορθόδοξης κατ’ αντιστροφήν διαλεκτικής. Γράφει στα «Αποτυπώματά» του: «Όταν ένας άγιος σου μιλά για την κόλασι, οσφραίνεσαι την ευωδία του παραδείσου. Όταν ένας πλανεμένος σου περιγράφει τον παράδεισο, παγώνεις από την κρυάδα της κολάσεως». Ευφυία απαράμιλλη ιλιγγιώδους αντίστιξης, αλληλοσυμπλοκής λόγου αποφατικού και καταφατικού εφάμιλλη.

Ο Γέροντας Βασίλειος δεν ήταν φιλόσοφος, επιστήμων, τεχνίτης, διανοούμενος, ποιητής, ως φορέας κατατετμημένης γνώσης ειδικής, αλλά ως υποδοχέας των ομόκεντρων εκφάνσεων της παρουσίας του Ενός «ού εστι χρεία». Δεν ήταν θεολόγος ως «θεολογών» αλλά ως φανερωτής -όσο σου ήταν δυνατόν- του Θεού Λόγου Χριστού. Ως λειτουργός δεν προέβαλλε εαυτόν αλλά αποκάλυπτε τη λογική λατρεία της Θείας Ευχαριστίας ως ιερουργούμενη θεουργία.

Σε αγαπούσε τόσο που καθώς ασχολιόταν μαζί σου, αισθανόσουν το είναι σου να παίρνει αξία και νόημα τέτοιο που μόνος σου εσύ δεν μπορούσες να του προσδώσεις. Ήταν λόγος, ώστε από θεατής της αγιότητας να σου έρθει όρεξη να γίνεις μέτοχος. Κάποτε η λάμψη του θείου έρωτος στο πρόσωπό του αντανακλούσε μέσα σου λούζοντάς σε με τέτοιο φως ελευθερίας, που να μην θέλεις να αντισταθείς στη δρόσο του Πνεύματος.

Δεν σου προσέβαλλε το έλλογον του αυτεξουσίου αλλά σε απάλλασσε από το άλογον του ακουσίου. Δεν σου μετέδιδε πληροφορία αλλά εμπειρία. Δεν σου διαμόρφωνε τη σκέψη αλλά σε μυούσε στην αληθή ελευθερία. Δεν επεδίωκε να σου δώσει κάτι δικό του αλλά να σε βοηθήσει εσύ να κοινωνήσεις την Πηγή του Παντός. Δεν σε παρέπεμπε στα γραπτά και τις κατακτήσεις του πνεύματός του αλλά σε μυούσε στον πλούτο των άλλων, των μεγάλων.

Δεν σου μιλούσε για να καταλάβεις αλλά για να αναλάβεις. Δεν σε καθοδηγούσε ως οπαδό αλλά σου ανέπαυε τον λογισμό. Δεν παραμελούσε τίποτε και κανένα αλλά σε όλους και όλα έβλεπε την Χριστοείδεια και Θεοείδειά τους. Αφού και το κακό ακόμη εφίεται του Αγαθού, καθώς έλκει το είναι του από αυτό, όπως μαρτυρεί ο Αρεοπαγίτης. Δεν τον ενδιέφερε να σε εντάξει σε σχολή σκέψης αλλά να βοηθήσει τη σκέψη σου να σχολάσει· «Σχολάσατε και γνώτε…»

Δεν σε έκρινε γι’ αυτό που είσαι αλλά σε διέκρινε γι’ αυτό που ο Χριστός θέλει να γίνεις. Δεν σε τακτοποιούσε στα μικρά, σε άπλωνε στα μεγάλα. Δεν σου έλυνε απορία διανοητική, σου χάριζε εμπειρία ασκητική. Δεν σου δίδασκε τα θεία αλλά τα έπασχε φανερώνοντάς τα κατά το μερίδιο της δικής σου αντοχής. Δεν κήρυττε στους κτιστούς τον Άκτιστο αλλά υπηρετούσε το γεφύρωμά τους.

Τον ευγνωμονείς όχι για τις απαντήσεις που σου έδωσε αλλά για τα ανεξήγητα που σου μίλησε. Πονάς με την κοίμησή του. Αλλά χαίρεσαι με τη βεβαιότητα ότι είναι παρών, όπως υποσχέθηκε σε ένα μοναχό της Μονής της Παναγίας Πορταΐτισσας λίγο πριν το τέλος: «Εγώ θα φύγω αλλά εδώ θα γυρίζω. Θα τα παρακολουθώ όλα χωρίς να μ’ ενοχλείτε· χωρίς να σας ενοχλώ».

Έπρεπε να φύγει, ώστε να αντιληφθείς ότι το δεύτερο ενικό του προφορικού και γραπτού λόγου του ήτανε κάλυψη και απόκρυψη εμπειρίας πρώτου προσώπου. Νύν πάντα πεπλήρωται Φωτός, Γέροντα Βασίλειε!

* Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή της Πέμπτης 25 Σεπτεμβρίου 2025, και αναδημοσιεύθηκε από τη Romfea.gr, τις Ανιχνεύσεις, το Defence-Point.gr, το Κανάλι 4Ε, την Εκκλησία Online και διάφορες άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες.

Norway honored the National Day of Hellenism: Greek Ambassador to Oslo, Anna Korka spoke about Hellas historical challenges

HE Ambassador of Greece to Norway Anna Korka with the Norwegian Deputy Minister of Foreign Affairs Eivind Van Petersson, Oslo, March 25, 2025.

The Embassy of the Hellenic Republic in Oslo honored the National Day of Hellenism on the occasion of the 204th anniversary of the Greek Revolution in 1821 with a special celebration.

Many distinguished guests participated in a beautiful reception at the Ambassador’s Residence, where the Ambassador of Greece to Norway and Iceland, Anna Korka, warmly welcomed diplomats from several countries, academics, members of the Greek community in Oslo, as well as Norwegian friends of Greece.

After the chant of the National Anthems of Greece and Norway, Ambassador Korka referred in her ceremonial speech to the historical challenges Hellenism has faced in environments of uncertainty and instability, both endemic and often caused by foreign factors. She praised the preservation of the Greek language, Greek civilization and national identity during the Ottoman Empire, as well as the active faith of the Greeks in Democracy and Peace.

She underlined the continuous strengthening of the relations between Greece and Norway both within the framework of international organizations such as NATO and the European Economic Area and on the bilateral level. She highlighted the historical friendship between the two peoples the foundations of which go back far in time, when in the 4th century BC, the Greek explorer Pytheas from Marseille, a Greek colony established by Phocaeans in nowadays France in the 6th century BC, traveled to the shores of the land of the Vikings and Iceland, naming the Norwegian north “Thule”.

The Ambassador made a special reference to the presence of the Varangians in the Byzantine Empire and the Imperial Court, who, as it is well known, served as the emperor’s elite guard in Constantinople. Those who have visited the great City and the center of Christianity, Hagia Sophia, have seen in the galley of the Church, near by the famous mosaic of the Deêsis, the runic inscription carved into the marble attesting to the presence of the Vikings in the center of the Eastern Roman Empire: “Here was Halfdan”.

Ambassador Korka did not fail to mention the joint struggle of Greece and Norway against Nazism and Fascism, during World War II. Those who have studied the modern history of Norway also know that this vast Scandinavian land was the second country in Europe, after Greece, in terms of their strong resistance to the Nazi occupiers.

The Ambassador further referred to the numerous initiatives aiming at strengthening bilateral relations between Greece and Norway that have been launched during her tenure in the Norwegian capital so far, as well as the promising prospects. She praised the love for Greece and the devotion that distinguishes the Norwegians who visit our country every year.

In his response, the Norwegian Deputy Minister for Foreign Affairs, Eivind Van Petersson, warmly thanked Ambassador Korka, addressing the guests in Greek with “Chronia Polla, Hellenes!” The Minister emphasized the common bond that the sea ensures between the two countries, saying emphatically that “the sea does not separate us, but unites us”.

He referred to the financial support Norway provides to Greece through EEA Grants, which so far amounts 250 million euros, while he mentioned the impressive statistics of Norwegians visiting Greece, which, as he said, amount to 400.000 visitors annually. He did not fail to speak with words of praise and gratitude for the increasing number of Greeks who immigrate to Norway, who, as he uttered, “contribute to making Norway better and stronger”.

A special highlight of the reception event was the presence of the Norwegian choir “Arcadia”, which for over 30 years and thanks to its Greek conductor and composer, Marilena Zlatanou, has been the most significant cultural organization promoting Greece in Norway; its members are Norwegians who sing in Greek great classical Greek poetry and musical compositions. In its exceptional participation in the celebrations for the National Independence Day, the choir Arcadia first sang the hymn “Tê Hypermachô” and then presented selected musical works by Manos Hatzidakis and Mikis Theodorakis, as well as the ancient Greek hymn, the Epitaph of Seikilos, “῾Όσον ζῇς φαίνου”, which, as director Zlatanou explained, is the only fully preserved musical composition from Greek antiquity.

The reception was attended by, among others, heads of diplomatic missions in Norway, Ambassadors such as Argentina’s Claudio Giacomino, France’s Florence Robine, Portugal’s Pedro Pessoa e Costa, Serbia’s Dragan Petrović, Sweden’s Mikael Eriksson, as well as the popular from his successful and innovative tenure in Athens and Nicosia former Norwegian Ambassador to Greece and Cyprus Frode Overland Andersen, currently head of the Directorate for European Affairs and International Trade of the Norwegian Ministry of Foreign Affairs.

Among the distinguished guests were the former Director of the Norwegian Institute in Athens, emeritus professor of philology at the University of Oslo and prominent classicist Øivind Andersen, the professor of Ancient Greek Literature Silvio Bär, the Chair of the Parents Association of the Greek School in Oslo Nikolaos Gavrielides, the Director of the Greek School Vasiliki Papatheodorou, the vicar of the Greek Orthodox Parish of the Annunciation of the Virgin Mary in Oslo, Fr. Georgios Kanakaris, the members of the board of the Association of Greeks in Norway, Ioannis Aliferis, Petros Arvanitidis and Georgios Mougios, the head of the Norwegian – Greek Cultural Club, Marlene Falieras, the former Parliamentary foreign policy and political advisor for the ‘Høyre’ political party, currently news editor of ‘Minerva’ journal, sociologist Alexander Zlatanos Ibsen, as well as Norwegians, Greeks and other prominent guests.

Ambassador Korka’s Speech on the Greek National Day of Independence

Speech by the Ambassador Anna Korka at the Reception on the Greek National Day

Oslo, March 25, 2025

Your Excellency, Mr. Deputy Minister of Foreign Affairs,

Distinguished Guests,

Dear Compatriots,

I am deeply honoured by your presence today, at this reception on the occasion of the National Day of the Hellenic Republic.

The 25th of March is the date marking the beginning of the Greek Revolution against the Ottoman rule in 1821. It was an Independence War after nine years of hard struggle, led in 1830 through the London Protocol, to the establishment of the first Greek State in modern times.

In the course of the 204 years that have elapsed since that historic date, Greece had to face many challenges, regional and international conflicts, internal political problems, largely caused by foreign interference and several financial crises.

Despite all the challenges faced and overcome during our very long history, from the ancient Greek city states and kingdoms until the establishment of the present-day Hellenic Republic, we Greeks are proud for having, during all these millenaries, preserved our language, civilization, and national identity and managed to live in peace and in a democratic and prospering society during at least the last 75 years. Not least, we are proud members both of the European Union and NATO, these two pillars of security, democracy and prosperity in the European continent and beyond.

Within the framework of cooperation with our European allies and partners, the Kingdom of Norway holds a prominent position for the Hellenic Republic. Although the diplomatic relations between our two countries were established in 1918, the contacts between our two people extend further back in time, apparently as back as the fourth century B.C., when Greek navigators and explorers, the most prominent being Pytheas, reached the Western coast of Norway, even the shores of Iceland. Pytheas described these regions and the Arctic Ocean in his travel accounts, naming this region Thule.

Historians have indicated the existence of relations between the Vikings and the Byzantine Empire, from the tenth to the fourteenth century, both in the ways of trade but also in the manner of raids and hostile actions.

In modern times, Greece and Norway have been allies, even before joining NATO, since our nations stood side by side in the fight against Nazism and fascism, during the Second World War.

In the years that followed the Second World War, Greece and Norway have developed an extensive framework of cooperation. Our cooperation within NATO has been further strengthened after the invasion of Russia in the Ukraine, when most of the NATO members-states committed themselves to the support of the Ukrainian government and of the Ukrainian people, in their struggle for freedom, independence and democracy.

We also have a close cooperation within the framework of the European Economic Area and appreciate Norway’s contribution to various projects in Greece through the EEA Grants. As a result of this, we see a substantial increase in cultural and educational exchanges and projects between Norway and Greece, as well as projects of cooperation in the areas of energy and green transition.

Greece and Norway count amongst the biggest shipping nations of the world. Greeks and Norwegians have always been skilled seafarers of old, explorers and merchants.

We are always happy when we have the opportunity to strengthen the cooperation between the Greek and the Norwegian maritime industries, both at government level and with leading global institutions, such as DNV and we value the excellent relations with the Norwegian shipowners’ association.

As far as our bilateral commercial relations are concerned, we believe that there is room for their further enhancement. More has been done in this direction, during the years of my tenure in Oslo. There is an increased Greek interest in Norwegian digital services and in new technologies, which will also enhance the green transition in different industrial sectors, and we receive a rising number of inquiries or visits by entrepreneurs, both start-ups and established businesses, seeking to explore the opportunities in Norway.

We also notice an increase of interest in Greek agricultural products and biological foods in the Norwegian market. Last but not least, we are happy to welcome large numbers of Norwegian visitors in Greece, every summer. Greece has been and remains at the top of the favorite destinations of the Norwegian travellers. We cherish their presence and appreciate their loyalty.

If you allow me now, I would like to address some words in Greek, to my compatriots who are present here today. They are representatives of the vibrant Greek Community, who have established themselves in Norway, are active members of the Norwegian society and are thriving in their respective professions. They constitute a solid bridge of contact between our two people and they contribute greatly to our mutual understanding.

Αγαπητοί συμπατριώτες και συμπατριώτισσες,

Η παρουσίας σας σήμερα με τιμά ιδιαίτερα.

Χαίρομαι που ευρίσκεσθε εδώ ως εκπρόσωποι της δραστήριας και ακμάζουσας ελληνικής κοινότητας. Αποτελείτε τον σύνδεσμο μεταξύ Ελλάδος και Νορβηγίας. Με την παρουσία σας και τις δραστηριότητές σας τιμάτε την πατρίδα μας. Εύχομαι σε όλους σας Χρόνια Πολλά καταρχάς για την μεγάλη εορτή της Χριστιανοσύνης, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που εορτάζουμε σήμερα και βεβαίως Χρόνια Πολλά για την εθνική μας εορτή, ευημερία και ειρήνη στην πατρίδα μας και στους απανταχού συμπατριώτες μας, υγεία και κάθε καλό για τον καθένα σας.

Your Excellencies, Distinguished guests,

I would like once again to thank you for your presence today.

Let us raise our glasses for the prosperity of our two nations and the further enhancement of the cooperation between the Hellenic Republic and the Kingdom of Norway.

And now I would like to give the floor to the ARKADIA choir lead by the conductor and composer Marilena Zlatanou. It is a Greek Norwegian choir which specializes in Greek choral music and who will interpret a few Greek songs, dating from Antiquity to the 20th century passing of course through the Byzantine era. Given that the 25th of March is also the day of one of the major celebrations of the Orthodox Church, the Annunciation to Virgin Mary, we have included to the program one of the most renowed hymns of the byzantine ecclesiastical music.

Address by the Norwegian Deputy Minister of Foreign Affairs Eivind Van Petersson, at the reception on the Occasion of the National Day of Greece

Ladies and gentlemen,

Thank you, thank you so much, Ambassador, for the invitation to attend the celebration of the National Day of Greece, here today. Chronia Polla Hellēnes! With apologies for the pronunciation. I am happy to say that Norway and Greece enjoy a warm relationship and are close allies and partners. And I would like to add that close relationship, such as the one between Greece and Norway, is even more important in these quickly changing and insecure geopolitical times.

We are allies in NATO. We are part of the European internal market together and partners in Europe’s prosperity and security. And we share a common external border through the Schengen cooperation. We are both seafaring nations with proud maritime traditions and a broad presence in global shipping. And we have a long history of cooperation on maritime issues. And there is remarkable potential, even for increased cooperation in greening our maritime fleets and industries.

And as both Greeks and Norwegians know, the seas between us do not divide us. They connect us. We are also happy to see that our relationship is expanding to cover the green transition, particularly in offshore wind development as well as sustainable aquaculture.

Ambassador, last year we marked the 30 year anniversary of our European Economic Area agreement with the EU, and this is one cornerstone in our relationship as well. We are closely intertwined, enjoying people to people cooperation every single day. Norway is proud to have provided more than €250 million in support to Greece through the EEA Grants, and the new seven year agreement with Greece is now being developed in close dialogue between our governments, which will provide new great opportunities for further cooperation, not least in the green and blue economies.

Ambassador, through to say Greece has a special place in the hearts of many Norwegians, as more than 400.000 Norwegians visit your beautiful country every year. Let me also take this opportunity to say a big thank you to you and express our gratitude to the increasing number of Greeks that have decided to settle and work here in Norway. Some of you are here today and your contribution makes Norway better and stronger. And I even have fresh anecdotal evidence to back this claim up. Two weeks ago, our daughter came home from school and told us there was a new boy in class. She did struggle a bit with the pronunciation, but we figured out it must be Christos. It is his parents that we have now met. They are indeed originally from from from Greece. Indeed, we look forward to broaden and deepen our cooperation in the time ahead.

Once more, congratulations and best wishes for a terrific celebration on your National Day! Thank you very much!

Source:

Norway honored the National Day of Hellenism: Greek Ambassador to Oslo, Anna Korka spoke about Hellas historical challenges
Hellasjournal.com

Πανηγυρικός Εορτασμός της 25ης Μαρτίου 1821, στην Πρεσβεία της Ελλάδος στο Όσλο της Νορβηγίας [βίντεο]

Με την Πρέσβυ της Ελλάδος στη Νορβηγία, κυρία Άννα Κόρκα. Πρεσβευτική κατοικία, Όσλο, 25 Μαρτίου 2025.

Η Νορβηγία τίμησε την μεγάλη Εθνική Εορτή του Ελληνισμού: Η Πρέσβειρα στο Όσλο, Άννα Κόρκα μίλησε για τις ιστορικές προκλήσεις του Έθνους

Με ξεχωριστή φροντίδα η Πρεσβεία της Ελλάδας στο Όσλο τίμησε την Εθνική Εορτή του Ελληνισμού στην επέτειο των 204 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Στην κατάμεστη από υψηλούς προσκεκλημένους Πρεσβευτική κατοικία η Πρέσβυς της Ελλάδας στη Νορβηγία και την Ισλανδία, κυρία Άννα Κόρκα, υποδέχθηκε διπλωμάτες από πολλές χώρες, ακαδημαϊκούς, μέλη της ελληνικής παροικίας στο Όσλο, και εκλεκτούς Νορβηγούς φίλους της Ελλάδας.

Στην πανηγυρική ομιλία της, μετά το ψάλσιμο των Εθνικών Ύμνων της Ελλάδας και της Νορβηγίας, η Πρέσβυς κυρία Κόρκα αναφέρθηκε στις ιστορικές προκλήσεις του Ελληνισμού σε περιβάλλοντα αβεβαιότητας και αστάθειας τόσο ενδημικής όσο και συχνά προκαλούμενης από τον ξένο παράγοντα.

Ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας, από τη νορβηγική χορωδία «Αρκαδία», στην ελληνική πρεσβευτική κατοικία στο Όσλο, Τρίτη 25 Μαρτίου 2025.

Εξύμνησε τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας, του ελληνικού πολιτισμού και της εθνικής ταυτότητας στο διάβα της Τουρκοκρατίας, καθώς και την έμπρακτη πίστη των Ελλήνων στη Δημοκρατία και την Ειρήνη.

Εξήρε τη διαρκή ενίσχυση των ελληνο-νορβηγικών σχέσεων τόσο στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών όπως το ΝΑΤΟ και ο Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος όσο και σε διμερές επίπεδο, επισημαίνοντας παράλληλα την ιστορική φιλία των δύο λαών οι βάσεις της οποίας ανάγονται πολύ πίσω στο χρόνο, όταν τον 4ο αιώνα προ Χριστού ο εξερευνητής Πυθέας από τη Μασσαλία, ελληνική αποικία των Φωκαέων, ταξίδεψε ως τις ακτές της γης των Βίκινγκ και την Ισλανδία, ονομάζοντας τον νορβηγικό βορρά «Θούλη».

Ειδική αναφορά έκανε η Πρέσβυς στην παρουσία των Βαράγγων στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, καθώς είναι γνωστός ο ρόλος τους ως επίλεκτη φρουρά του Αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη.

Όσοι έχουν εξάλλου επισκεφθεί τη Βασιλεύουσα Πόλη και το κέντρο της Χριστιανοσύνης, την Αγία Σοφία, έχουν δει στον γυναικωνίτη, κοντά στο περίφημο ψηφιδωτό της Δεήσεως, τη ρουνική επιγραφή χαραγμένη στο μάρμαρο με την οποία πιστοποιείται η παρουσία των Σκανδιναβών στο κέντρο της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: «εδώ ήταν ο Χάλφνταν».

Η κυρία Κόρκα δεν παρέλειψε να αναφερθεί στον κοινό αγώνα Ελλάδας και Νορβηγίας κατά του Ναζισμού και του Φασισμού, κατά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όσοι έχουν μελετήσει τη σύγχρονη ιστορία της Νορβηγίας, γνωρίζουν εξάλλου ότι η αχανής αυτή σκανδιναβική γη ήταν η δεύτερη μετά την Ελλάδα χώρα της Ευρώπης όσον αφορά τη διάρκεια αντίστασής της στους Ναζί κατακτητές.

Η Πρέσβυς αναφέρθηκε περαιτέρω στο πλήθος των πρωτοβουλιών ενίσχυσης των διμερών σχέσεων Ελλάδας και Νορβηγίας που έχουν δρομολογηθεί κατά τη διάρκεια της μέχρι τώρα θητείας της στη νορβηγική πρωτεύουσα καθώς και τις μελλοντικές προοπτικές που διανοίγονται, ενώ εξήρε την αγάπη για την Ελλάδα και την αφοσίωση που διακρίνει τους Νορβηγούς που την επισκέπτονται κάθε χρόνο.

Στην αντιφώνησή του, ο Νορβηγός Υφυπουργός Εξωτερικών Eivind Van Petersson ευχαρίστησε θερμά την Πρέσβη της Ελλάδας απευθυνόμενος στα ελληνικά στους προσκεκλημένους με το «Χρόνια Πολλά Έλληνες!». Τόνισε τον κοινό δεσμό που η θάλασσα παρέχει στις δύο χώρες, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «η θάλασσα δεν μας χωρίζει, αλλά μας ενώνει».

Αναφέρθηκε στην οικονομική στήριξη που η Νορβηγία προσφέρει στην Ελλάδα μέσω των χορηγιών του ΕΟΧ οι οποίες μέχρι στιγμής ανέρχονται στα 250 εκατομμύρια ευρώ συνολικά. Ενώ εντυπωσιακά είναι και τα στατιστικά επισκεψιμότητας των Νορβηγών στην Ελλάδα, οι οποίοι, όπως είπε, ανέρχονται στους 400.000 επισκέπτες ετησίως.

Δεν παρέλειψε μάλιστα να μιλήσει με εγκωμιαστικά λόγια ευγνωμοσύνης για τον αυξανόμενο αριθμό Ελλήνων που μεταναστεύουν στη Νορβηγία οι οποίοι, όπως είπε χαρακτηριστικά, «συνεισφέρουν ώστε η Νορβηγία να γίνεται καλύτερη και ισχυρότερη».

Ξεχωριστή στην εκδήλωση ήταν η παρουσία της νορβηγικής χορωδίας «Αρκαδία» η οποία επί πάνω από 30 χρόνια, χάρη στην Ελληνίδα μαέστρο της και συνθέτρια, Μαριλένα Ζλατάνου, αποτελεί τον σημαντικότερο πολιτιστικό φορέα προβολής της Ελλάδας στη Νορβηγία, καθώς τα μέλη της είναι Νορβηγοί οι οποίοι τραγουδούν στα ελληνικά σπουδαία κλασσικά ελληνικά έργα ποίησης και μουσικής σύνθεσης.

Στην εξαιρετική συμμετοχή της στους εορτασμούς για την 25η Μαρτίου, η χορωδία Αρκαδία έψαλε καταρχήν το «Τη Υπερμάχω» και εν συνεχεία παρουσίασε επιλεγμένα μουσικά έργα του Μάνου Χατζηδάκη και του Μίκη Θεοδωράκη, καθώς και τον αρχαίο ελληνικό ύμνο, τον Επιτάφιο του Σεικίλου «Ὅσον ζῇς φαίνου», ο οποίος, όπως εξήγησε η κυρία Ζλατάνου, είναι ο μοναδικός πλήρως σωζόμενος μουσικός σκοπός από την ελληνική αρχαιότητα.

«Άρνηση», Γιώργος Σεφέρης, Μίκης Θεοδωράκης. Νορβηγική Χορωδία «Αρκαδία«, ελληνική πρεσβευτική κατοικία στο Όσλο, Τρίτη 25 Μαρτίου 2025.

Στη δεξίωση παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων πολλοί επικεφαλής διπλωματικών αποστολών στη Νορβηγία, Πρέσβεις όπως, της Αργεντινής Claudio Giacomino, της Γαλλίας Florence Robine, της Πορτογαλίας Pedro Pessoa e Costa, της Σερβίας Dragan Petrović, της Σουηδίας Mikael Eriksson, καθώς και o δημοφιλής από τη θητεία του στην Αθήνα και τη Λευκωσία πρώην Πρέσβυς της Νορβηγίας στην Ελλάδα και την Κύπρο και νυν επικεφαλής της Διεύθυνσης Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Διεθνούς Εμπορίου του Υπουργείου Εξωτερικών της Νορβηγίας, Frode Overland Andersen.

Παρέστησαν, επίσης, ο πρώην Διευθυντής του Νορβηγικού Ινστιτούτου στην Αθήνα, ομότιμος καθηγητής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Όσλο και διαπρεπής κλασικιστής Øivind Andersen, ο Ελβετός καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας Silvio Bär, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Ελληνικού Σχολείου στο Όσλο Νικόλαος Γαβριηλίδης και η Διευθύντρια του Ελληνικού Σχολείου (ΤΕΓ Όσλο) Βασιλική Παπαθεοδώρου, ο ιερέας εφημέριος της Ελληνικής Ορθόδοξης Ενορίας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Όσλο, π. Γεώργιος Κανακάρης, το προεδρείο και μέλη του Συλλόγου Ελλήνων Νορβηγίας, Ιωάννης Αλειφέρης, Πέτρος Αρβανιτίδης και Γεώργιος Μούγιος, η Πρόεδρος του Ελληνο-νορβηγικού Πολιτιστικού Συλλόγου Μαρλένε Φαλιέρας, ο πρώην κοινοβουλευτικός σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του κόμματος Høyre της Νορβηγίας και νυν επικεφαλής ειδήσεων του περιοδικού Minerva, Alexander Zlatanos Ibsen, καθώς και άλλοι διακεκριμένοι Νορβηγοί, Έλληνες και λοιποί επιφανείς προσκεκλημένοι.

Ο Πανηγυρικός λόγος της Πρέσβεως Άννας Κόρκα (μετάφραση από τα αγγλικά: Π. Παύλος)

Δεξίωση επί τη Εθνική Εορτή, Όσλο 25η Μαρτίου 2025

Εξοχότατε κύριε Υφυπουργέ των Εξωτερικών,
Αξιότιμοι προσκεκλημένοι,
Αγαπητοί συμπατριώτες,

Με τιμά βαθύτατα η παρουσία σας σήμερα σε αυτή τη δεξίωση επί τη Εθνική Εορτή της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Η 25η Μαρτίου είναι η ημερομηνία έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης κατά της Οθωμανικής κυριαρχίας, το 1821. Ήταν ένας Πόλεμος Ανεξαρτησίας που μετά από εννέα χρόνια σκληρών αγώνων οδήγησε το 1830 μέσω του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου, στην ίδρυση του πρώτου Ελληνικού Κράτους στη σύγχρονη εποχή.

Κατά τη διάρκεια των 204 χρόνων που πέρασαν από εκείνη την ιστορική ημερομηνία, η Ελλάδα χρειάστηκε να αντιμετωπίσει πολλές προκλήσεις, περιφερειακές και διεθνείς συγκρούσεις καθώς και εσωτερικά πολιτικά προβλήματα, που προκλήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από ξένες παρεμβάσεις και αρκετές οικονομικές κρίσεις.

Παρά τις προκλήσεις που αντιμετωπίσαμε και ξεπεράσαμε κατά τη διάρκεια της πολύχρονης ιστορίας μας, από τις αρχαίες ελληνικές πόλεις-κράτη και βασίλεια μέχρι την ίδρυση της σημερινής Ελληνικής Δημοκρατίας, εμείς οι Έλληνες είμαστε περήφανοι που κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χιλιετιών διατηρήσαμε τη γλώσσα, τον πολιτισμό και την εθνική ταυτότητά μας και καταφέραμε να ζήσουμε ειρηνικά και σε μια δημοκρατική και ευημερούσα κοινωνία τα τελευταία τουλάχιστον 75 χρόνια.

Επιπλέον, είμαστε περήφανα μέλη τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και του ΝΑΤΟ, αυτών των δύο πυλώνων ασφάλειας, δημοκρατίας και ευημερίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο και όχι μόνο.

Το Βασίλειο της Νορβηγίας κατέχει εξέχουσα θέση για την Ελληνική Δημοκρατία στο πλαίσιο της συνεργασίας με τους Ευρωπαίους συμμάχους και εταίρους μας. Μολονότι οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών μας εγκαθιδρύθηκαν το 1918, οι επαφές των δύο λαών μας εκτείνονται πιο πίσω στο χρόνο, σαφώς ήδη από τον τέταρτο αιώνα π.Χ., όταν Έλληνες θαλασσοπόροι και εξερευνητές με σημαντικότερο τον Πυθέα, έφτασαν στη δυτική ακτή της Νορβηγίας, ακόμη και στις ακτές της Ισλανδίας.

Ο Πυθέας περιέγραψε αυτές τις περιοχές και τον Αρκτικό Ωκεανό στις ταξιδιωτικές καταγραφές του, και ονόμασε αυτή την περιοχή Θούλη.

Οι ιστορικοί έχουν επισημάνει τις σχέσεις των Βίκινγκ με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, από τον 10ο έως τον 14ο αιώνα, τόσο στο πεδίο του εμπορίου όσο και των επιδρομών και εχθρικών ενεργειών.

Στη σύγχρονη εποχή η Ελλάδα και η Νορβηγία είναι σύμμαχοι πριν καν την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ, από τότε που τα έθνη μας στάθηκαν δίπλα-δίπλα στον αγώνα κατά του ναζισμού και του φασισμού στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Στα χρόνια που ακολούθησαν τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα και η Νορβηγία ανέπτυξαν ένα εκτεταμένο πλαίσιο συνεργασίας. Η συνεργασία μας στο ΝΑΤΟ ενισχύθηκε περαιτέρω μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, όταν τα περισσότερα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ δεσμεύθηκαν να στηρίξουν την ουκρανική κυβέρνηση και τον ουκρανικό λαό στον αγώνα τους για ελευθερία, ανεξαρτησία και δημοκρατία.

Έχουμε επίσης στενή συνεργασία στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και εκτιμούμε τη συμβολή της Νορβηγίας σε διάφορα έργα στην Ελλάδα μέσω των EEA Grants. Ως αποτέλεσμα αυτού, βλέπουμε σημαντική αύξηση των πολιτιστικών και εκπαιδευτικών ανταλλαγών και προγραμμάτων μεταξύ Νορβηγίας και Ελλάδας, καθώς και έργα συνεργασίας στους τομείς της ενέργειας και της πράσινης μετάβασης.

Η Ελλάδα και η Νορβηγία συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων ναυτιλιακών χωρών στον κόσμο. Οι Έλληνες και οι Νορβηγοί ήταν πάντα επιδέξιοι θαλασσοπόροι παλιών, εξερευνητές και έμποροι. Χαιρόμαστε πάντα όταν έχουμε την ευκαιρία να ενισχύσουμε τη συνεργασία μεταξύ της ελληνικής και της νορβηγικής ναυτιλιακής βιομηχανίας, τόσο σε κυβερνητικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο παγκόσμια κορυφαίων θεσμών, όπως η DNV, και εκτιμούμε τις άριστες σχέσεις με την ένωση Νορβηγών εφοπλιστών.

Σε ό,τι αφορά τις διμερείς εμπορικές μας σχέσεις, θεωρούμε ότι υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω ενίσχυσής τους. Έχουν γίνει περισσότερα προς αυτή την κατεύθυνση κατά τα χρόνια της θητείας μου στο Όσλο.

Υπάρχει αυξημένο ελληνικό ενδιαφέρον για τις νορβηγικές ψηφιακές υπηρεσίες και τις νέες τεχνολογίες που θα ενισχύσουν επίσης την πράσινη μετάβαση σε διαφορετικούς βιομηχανικούς τομείς, ενώ λαμβάνουμε αυξανόμενο αριθμό ερωτήσεων ή επισκέψεων από επιχειρηματίες, νεοφυείς και εδραιωμένες επιχειρήσεις, που αναζητούν να εξερευνήσουν τις ευκαιρίες στη Νορβηγία.

Επιπλέον, παρατηρούμε αύξηση του ενδιαφέροντος για ελληνικά αγροτικά προϊόντα και βιολογικά τρόφιμα, στη νορβηγική αγορά. Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, είναι το γεγονός ότι είμαστε στην ευχάριστη θέση να υποδεχόμαστε μεγάλο αριθμό Νορβηγών επισκεπτών στην Ελλάδα, κάθε καλοκαίρι. Η Ελλάδα ήταν και παραμένει στην κορυφή των αγαπημένων προορισμών των Νορβηγών ταξιδιωτών. Εκτιμούμε την παρουσία τους και την αφοσίωσή τους.

Αν μου επιτρέπετε τώρα, θα ήθελα να απευθύνω μερικά λόγια στα ελληνικά, στους συμπατριώτες μου που είναι παρόντες σήμερα εδώ. Είναι εκπρόσωποι της ζωντανής ελληνικής κοινότητας που έχουν εγκατασταθεί στη Νορβηγία, και ενεργά μέλη της νορβηγικής κοινωνίας και ευδοκιμούν στα επαγγέλματά τους. Αποτελούν σταθερή γέφυρα επαφής μεταξύ των δύο λαών μας και συμβάλλουν τα μέγιστα στην αμοιβαία κατανόηση μας.

Αγαπητοί συμπατριώτες και συμπατριώτισσες, 

Η παρουσίας σας σήμερα με τιμά ιδιαίτερα.

Χαίρομαι που ευρίσκεσθε εδώ ως εκπρόσωποι της δραστήριας και ακμάζουσας ελληνικής κοινότητας. Αποτελείτε τον σύνδεσμο μεταξύ Ελλάδος και Νορβηγίας. Με την παρουσία σας και τις δραστηριότητές σας τιμάτε την πατρίδα μας. Εύχομαι σε όλους σας Χρόνια Πολλά καταρχάς για την μεγάλη εορτή της Χριστιανοσύνης, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που εορτάζουμε σήμερα και βεβαίως Χρόνια Πολλά για την εθνική μας εορτή, ευημερία και ειρήνη στην πατρίδα μας και στους απανταχού συμπατριώτες μας, υγεία και κάθε καλό για τον καθένα σας.

Εξοχότατε, Αξιότιμοι προσκεκλημένοι,

Θα ήθελα για άλλη μια φορά να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας σήμερα.

Ας κάνουμε μια πρόποση για την ευημερία των δύο εθνών μας και την περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Βασιλείου της Νορβηγίας.

Και τώρα θα ήθελα να δώσω τον λόγο στη χορωδία ΑΡΚΑΔΙΑ υπό τη μαέστρο και συνθέτρια Μαριλένα Ζλατάνου. Είναι νορβηγική χορωδία που ειδικεύεται στην ελληνική χορωδιακή μουσική και θα ερμηνεύσει μερικά ελληνικά τραγούδια, που χρονολογούνται από την Αρχαιότητα έως τον 20ο αιώνα περνώντας φυσικά από τη βυζαντινή εποχή.

Δεδομένου ότι η 25η Μαρτίου είναι και η ημέρα μιας από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας, του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, έχουμε συμπεριλάβει στο πρόγραμμα έναν από τους πιο αναγνωρισμένους ύμνους της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής.

Ο Πανηγυρικός λόγος επί τη Εθνική Εορτή (αγγλιστί), από την Πρέσβυ της Ελλάδας στη Νορβηγία, κυρία Άννα Κόρκα.
Ελληνική πρεσβευτική κατοικία στο Όσλο, Τρίτη 25 Μαρτίου 2025.

Χαιρετισμός του Νορβηγού Υφυπουργού Εξωτερικών Eivind Van Petersson στη δεξίωση επί τη εθνική εορτή της Ελλάδας, Όσλο, 25 Μαρτίου 2025

Κυρίες και κύριοι,

Σας ευχαριστώ, σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρέσβη, για την πρόσκληση να παρευρεθώ στον εορτασμό της Εθνικής Εορτής της Ελλάδας, εδώ σήμερα. «Χρόνια Πολλά Έλληνες»! Ζητώ συγγνώμη για την προφορά μου. Είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι η Νορβηγία και η Ελλάδα έχουν μια θερμή σχέση ως στενοί σύμμαχοι και εταίροι. Και θα ήθελα να προσθέσω ότι η σχέση αυτή μεταξύ Ελλάδας και Νορβηγίας είναι ακόμη πιο σημαντική σε αυτούς τους ταχέως μεταβαλλόμενους και ανασφαλείς γεωπολιτικά καιρούς.

Είμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ. Είμαστε μέρος της ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς και εταίροι στην ευημερία και την ασφάλεια της Ευρώπης. Μοιραζόμαστε κοινά εξωτερικά σύνορα μέσω της συνεργασίας Σένγκεν. Είμαστε και οι δύο χώρες έθνη ναυτικά με περήφανες ναυτικές παραδόσεις και ευρεία παρουσία στην παγκόσμια ναυτιλία. Έχουμε μακρά ιστορία συνεργασίας σε θαλάσσια ζητήματα και υπάρχουν αξιοσημείωτες δυνατότητες, ακόμη και για αυξημένη συνεργασία για την πράσινη ανάπτυξη των θαλάσσιων στόλων και βιομηχανιών μας.

Όπως γνωρίζουν και οι Έλληνες και οι Νορβηγοί, οι θάλασσες μεταξύ μας δεν μας χωρίζουν. Μας συνδέουν. Είμαστε επίσης στην ευχάριστη θέση να βλέπουμε τη σχέση μας να επεκτείνεται για να καλύψει την πράσινη μετάβαση, ιδιαίτερα στην υπεράκτια ανάπτυξη αιολικής ενέργειας καθώς και στη βιώσιμη υδατοκαλλιέργεια.

Κυρία Πρέσβη, πέρυσι γιορτάσαμε την 30ή επέτειο της συμφωνίας μας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, και αυτός είναι ένας ακρογωνιαίος λίθος και στη δική μας σχέση. Είμαστε στενά συνδεδεμένοι, απολαμβάνουμε τη συνεργασία μεταξύ ανθρώπων κάθε μέρα. Η Νορβηγία είναι περήφανη που έχει παράσχει περισσότερα από 250 εκατομμύρια ευρώ ως στήριξη στην Ελλάδα μέσω των Χορηγιών ΕΟΧ και η νέα επταετής συμφωνία με την Ελλάδα που αναπτύσσεται τώρα σε στενό διάλογο μεταξύ των κυβερνήσεών μας θα προσφέρει νέες μεγάλες ευκαιρίες για περαιτέρω συνεργασία, ιδίως στις πράσινες και γαλάζιες οικονομίες.

Κυρία Πρέσβη, η Ελλάδα έχει μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές πολλών Νορβηγών, καθώς περισσότεροι από 400.000 Νορβηγοί επισκέπτονται την όμορφη χώρα σας κάθε χρόνο. Επιτρέψτε μου, επίσης, επί τη ευκαιρία να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ και να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μας στον αυξανόμενο αριθμό Ελλήνων που αποφάσισαν να εγκατασταθούν και να εργαστούν εδώ στη Νορβηγία. Μερικοί από εσάς είστε εδώ σήμερα και η συνεισφορά σας κάνει τη Νορβηγία καλύτερη και ισχυρότερη.

Έχω κι ένα ανέκδοτο στοιχείο για να στηρίξω αυτόν τον ισχυρισμό. Πριν από δύο εβδομάδες, η κόρη μας επέστρεψε από το σχολείο και μας είπε ότι υπήρχε ένα νέο αγόρι στην τάξη. Δυσκολεύτηκε λίγο με την προφορά, αλλά καταλάβαμε ότι πρέπει να είναι ο Χρήστος. Πλέον έχουμε γνωρίσει και τους γονείς του. Πράγματι, κατάγονται από την Ελλάδα.

Και πράγματι, ανυπομονούμε να διευρύνουμε και να εμβαθύνουμε τη συνεργασία μας στο προσεχές διάστημα.

Για άλλη μια φορά, συγχαρητήρια και ευχές για μια υπέροχη γιορτή για την Εθνική σας Εορτή! Σας ευχαριστώ πολύ!

Πηγή:

Η Νορβηγία τίμησε την μεγάλη Εθνική Εορτή του Ελληνισμού: Η Πρέσβειρα στο Όσλο, Άννα Κόρκα μίλησε για τις ιστορικές προκλήσεις του Έθνους
Πανηγυρικός Εορτασμός της 25ης Μαρτίου 1821, στην Πρεσβεία της Ελλάδος στο Όσλο της Νορβηγίας