Σχίζεις το ασημόχρυσο πέλαγος στα πόδια του Άθωνος να προφθάσεις την εξόδιο ακολουθία του Γέροντος Βασιλείου Ιβηρίτου, και μέσα από αναρίθμητους ιλιγγιωδώς ιπτάμενους λογισμούς ο νούς σου καρφώνεται μια στιγμή στο ιδιόμελο του Εσπερινού της Κυριακής των Βαΐων: «Σήμερον η χάρις του Αγίου Πνεύματος ημάς συνήγαγε…».
Επί σαράντα χρόνια η μορφή του πατρός Βασιλείου χαράχθηκε μέσα σου τόσο οικεία, ώστε να νιώθεις όχι ότι πηγαίνεις στο Άγιον Όρος αλλά ότι επιστρέφεις σε αυτό. Δεν τον κατανοούσες καταλαβαίνοντας τη γλώσσα του αλλά κοινωνούσες από το βίωμα, αλλότριο και υπερκόσμιο, που την άρθρωνε και την εμπλούτιζε. Η ομιλία κι η γραφή του σε χρόνο ενεστώτα, όπως τα λειτουργικά κείμενα, καθώς «ο χρόνος είναι κινητή εικόνα της αιωνιότητας» που στην Εκκλησία βρίσκει τα όντα σε «αεικίνητο στάση» και «στάσιμο ταυτοκινησία».
Κοντά του ανέπνεες ελευθερία άλλης τάξης που δεν περιχαρακώνεται σε λογικές προτάσεις. Το πρόσωπό του εξέπεμπε τέτοια χάρη πρωτόγνωρης δύναμης και γλυκύτητας που ξεχνούσες τον εαυτό σου και σου θύμιζε πώς περιγράφει ο Άγιος Διονύσιος Αρεοπαγίτης την εκστατικότητα του θείου έρωτος στο «Περί Θείων Ονομάτων». Σπανίως μια ανθρώπινη μορφή σε ελκύει με τρόπο του επέκεινα εκπέμποντας ιλαρή αγαθότητα και κάλλος όχι περιγράψιμο αλλά μετεχόμενο. Μετοχή αλλόκοτη ως ξένη, και επιθυμητή ως απολύτως συγγενής.
Δεν σου έδινε ντιρεκτίβες, μάλλον σου μιλούσε με τρόπο άλλου -κατά Χριστόν- Ηρακλείτου, όπως το μαντείο των Δελφών που ούτε λέγει ούτε κρύπτει αλλά σημαίνει. Αποφατικότητα των καταφάσεων και κατάφαση των αποφάσεων συναμφοτέρως, όπως το θεσπίζει ο Άγιος Μάξιμος Ομολογητής στη «Μυσταγωγία», ανώτερα μαθηματικά άλλης λογικής, Ορθόδοξης κατ’ αντιστροφήν διαλεκτικής. Γράφει στα «Αποτυπώματά» του: «Όταν ένας άγιος σου μιλά για την κόλασι, οσφραίνεσαι την ευωδία του παραδείσου. Όταν ένας πλανεμένος σου περιγράφει τον παράδεισο, παγώνεις από την κρυάδα της κολάσεως». Ευφυία απαράμιλλη ιλιγγιώδους αντίστιξης, αλληλοσυμπλοκής λόγου αποφατικού και καταφατικού εφάμιλλη.
Ο Γέροντας Βασίλειος δεν ήταν φιλόσοφος, επιστήμων, τεχνίτης, διανοούμενος, ποιητής, ως φορέας κατατετμημένης γνώσης ειδικής, αλλά ως υποδοχέας των ομόκεντρων εκφάνσεων της παρουσίας του Ενός «ού εστι χρεία». Δεν ήταν θεολόγος ως «θεολογών» αλλά ως φανερωτής -όσο σου ήταν δυνατόν- του Θεού Λόγου Χριστού. Ως λειτουργός δεν προέβαλλε εαυτόν αλλά αποκάλυπτε τη λογική λατρεία της Θείας Ευχαριστίας ως ιερουργούμενη θεουργία.
Σε αγαπούσε τόσο που καθώς ασχολιόταν μαζί σου, αισθανόσουν το είναι σου να παίρνει αξία και νόημα τέτοιο που μόνος σου εσύ δεν μπορούσες να του προσδώσεις. Ήταν λόγος, ώστε από θεατής της αγιότητας να σου έρθει όρεξη να γίνεις μέτοχος. Κάποτε η λάμψη του θείου έρωτος στο πρόσωπό του αντανακλούσε μέσα σου λούζοντάς σε με τέτοιο φως ελευθερίας, που να μην θέλεις να αντισταθείς στη δρόσο του Πνεύματος.
Δεν σου προσέβαλλε το έλλογον του αυτεξουσίου αλλά σε απάλλασσε από το άλογον του ακουσίου. Δεν σου μετέδιδε πληροφορία αλλά εμπειρία. Δεν σου διαμόρφωνε τη σκέψη αλλά σε μυούσε στην αληθή ελευθερία. Δεν επεδίωκε να σου δώσει κάτι δικό του αλλά να σε βοηθήσει εσύ να κοινωνήσεις την Πηγή του Παντός. Δεν σε παρέπεμπε στα γραπτά και τις κατακτήσεις του πνεύματός του αλλά σε μυούσε στον πλούτο των άλλων, των μεγάλων.
Δεν σου μιλούσε για να καταλάβεις αλλά για να αναλάβεις. Δεν σε καθοδηγούσε ως οπαδό αλλά σου ανέπαυε τον λογισμό. Δεν παραμελούσε τίποτε και κανένα αλλά σε όλους και όλα έβλεπε την Χριστοείδεια και Θεοείδειά τους. Αφού και το κακό ακόμη εφίεται του Αγαθού, καθώς έλκει το είναι του από αυτό, όπως μαρτυρεί ο Αρεοπαγίτης. Δεν τον ενδιέφερε να σε εντάξει σε σχολή σκέψης αλλά να βοηθήσει τη σκέψη σου να σχολάσει· «Σχολάσατε και γνώτε…»
Δεν σε έκρινε γι’ αυτό που είσαι αλλά σε διέκρινε γι’ αυτό που ο Χριστός θέλει να γίνεις. Δεν σε τακτοποιούσε στα μικρά, σε άπλωνε στα μεγάλα. Δεν σου έλυνε απορία διανοητική, σου χάριζε εμπειρία ασκητική. Δεν σου δίδασκε τα θεία αλλά τα έπασχε φανερώνοντάς τα κατά το μερίδιο της δικής σου αντοχής. Δεν κήρυττε στους κτιστούς τον Άκτιστο αλλά υπηρετούσε το γεφύρωμά τους.
Τον ευγνωμονείς όχι για τις απαντήσεις που σου έδωσε αλλά για τα ανεξήγητα που σου μίλησε. Πονάς με την κοίμησή του. Αλλά χαίρεσαι με τη βεβαιότητα ότι είναι παρών, όπως υποσχέθηκε σε ένα μοναχό της Μονής της Παναγίας Πορταΐτισσας λίγο πριν το τέλος: «Εγώ θα φύγω αλλά εδώ θα γυρίζω. Θα τα παρακολουθώ όλα χωρίς να μ’ ενοχλείτε· χωρίς να σας ενοχλώ».
Έπρεπε να φύγει, ώστε να αντιληφθείς ότι το δεύτερο ενικό του προφορικού και γραπτού λόγου του ήτανε κάλυψη και απόκρυψη εμπειρίας πρώτου προσώπου. Νύν πάντα πεπλήρωται Φωτός, Γέροντα Βασίλειε!
HE Ambassador of Greece to Norway Anna Korka with the Norwegian Deputy Minister of Foreign Affairs Eivind Van Petersson, Oslo, March 25, 2025.
The Embassy of the Hellenic Republic in Oslo honored the National Day of Hellenism on the occasion of the 204th anniversary of the Greek Revolution in 1821 with a special celebration.
Many distinguished guests participated in a beautiful reception at the Ambassador’s Residence, where the Ambassador of Greece to Norway and Iceland, Anna Korka, warmly welcomed diplomats from several countries, academics, members of the Greek community in Oslo, as well as Norwegian friends of Greece.
After the chant of the National Anthems of Greece and Norway, Ambassador Korka referred in her ceremonial speech to the historical challenges Hellenism has faced in environments of uncertainty and instability, both endemic and often caused by foreign factors. She praised the preservation of the Greek language, Greek civilization and national identity during the Ottoman Empire, as well as the active faith of the Greeks in Democracy and Peace.
She underlined the continuous strengthening of the relations between Greece and Norway both within the framework of international organizations such as NATO and the European Economic Area and on the bilateral level. She highlighted the historical friendship between the two peoples the foundations of which go back far in time, when in the 4th century BC, the Greek explorer Pytheas from Marseille, a Greek colony established by Phocaeans in nowadays France in the 6th century BC, traveled to the shores of the land of the Vikings and Iceland, naming the Norwegian north “Thule”.
The Ambassador made a special reference to the presence of the Varangians in the Byzantine Empire and the Imperial Court, who, as it is well known, served as the emperor’s elite guard in Constantinople. Those who have visited the great City and the center of Christianity, Hagia Sophia, have seen in the galley of the Church, near by the famous mosaic of the Deêsis, the runic inscription carved into the marble attesting to the presence of the Vikings in the center of the Eastern Roman Empire: “Here was Halfdan”.
Ambassador Korka did not fail to mention the joint struggle of Greece and Norway against Nazism and Fascism, during World War II. Those who have studied the modern history of Norway also know that this vast Scandinavian land was the second country in Europe, after Greece, in terms of their strong resistance to the Nazi occupiers.
The Ambassador further referred to the numerous initiatives aiming at strengthening bilateral relations between Greece and Norway that have been launched during her tenure in the Norwegian capital so far, as well as the promising prospects. She praised the love for Greece and the devotion that distinguishes the Norwegians who visit our country every year.
In his response, the Norwegian Deputy Minister for Foreign Affairs, Eivind Van Petersson, warmly thanked Ambassador Korka, addressing the guests in Greek with “Chronia Polla, Hellenes!” The Minister emphasized the common bond that the sea ensures between the two countries, saying emphatically that “the sea does not separate us, but unites us”.
He referred to the financial support Norway provides to Greece through EEA Grants, which so far amounts 250 million euros, while he mentioned the impressive statistics of Norwegians visiting Greece, which, as he said, amount to 400.000 visitors annually. He did not fail to speak with words of praise and gratitude for the increasing number of Greeks who immigrate to Norway, who, as he uttered, “contribute to making Norway better and stronger”.
A special highlight of the reception event was the presence of the Norwegian choir “Arcadia”, which for over 30 years and thanks to its Greek conductor and composer, Marilena Zlatanou, has been the most significant cultural organization promoting Greece in Norway; its members are Norwegians who sing in Greek great classical Greek poetry and musical compositions. In its exceptional participation in the celebrations for the National Independence Day, the choir Arcadia first sang the hymn “Tê Hypermachô” and then presented selected musical works by Manos Hatzidakis and Mikis Theodorakis, as well as the ancient Greek hymn, the Epitaph of Seikilos, “῾Όσον ζῇς φαίνου”, which, as director Zlatanou explained, is the only fully preserved musical composition from Greek antiquity.
The reception was attended by, among others, heads of diplomatic missions in Norway, Ambassadors such as Argentina’s Claudio Giacomino, France’s Florence Robine, Portugal’s Pedro Pessoa e Costa, Serbia’s Dragan Petrović, Sweden’s Mikael Eriksson, as well as the popular from his successful and innovative tenure in Athens and Nicosia former Norwegian Ambassador to Greece and Cyprus Frode Overland Andersen, currently head of the Directorate for European Affairs and International Trade of the Norwegian Ministry of Foreign Affairs.
Among the distinguished guests were the former Director of the Norwegian Institute in Athens, emeritus professor of philology at the University of Oslo and prominent classicist Øivind Andersen, the professor of Ancient Greek Literature Silvio Bär, the Chair of the Parents Association of the Greek School in Oslo Nikolaos Gavrielides, the Director of the Greek School Vasiliki Papatheodorou, the vicar of the Greek Orthodox Parish of the Annunciation of the Virgin Mary in Oslo, Fr. Georgios Kanakaris, the members of the board of the Association of Greeks in Norway, Ioannis Aliferis, Petros Arvanitidis and Georgios Mougios, the head of the Norwegian – Greek Cultural Club, Marlene Falieras, the former Parliamentary foreign policy and political advisor for the ‘Høyre’ political party, currently news editor of ‘Minerva’ journal, sociologist Alexander Zlatanos Ibsen, as well as Norwegians, Greeks and other prominent guests.
Ambassador Korka’s Speech on the Greek National Day of Independence
Speech by the Ambassador Anna Korka at the Reception on the Greek National Day
Oslo, March 25, 2025
Your Excellency, Mr. Deputy Minister of Foreign Affairs,
Distinguished Guests,
Dear Compatriots,
I am deeply honoured by your presence today, at this reception on the occasion of the National Day of the Hellenic Republic.
The 25th of March is the date marking the beginning of the Greek Revolution against the Ottoman rule in 1821. It was an Independence War after nine years of hard struggle, led in 1830 through the London Protocol, to the establishment of the first Greek State in modern times.
In the course of the 204 years that have elapsed since that historic date, Greece had to face many challenges, regional and international conflicts, internal political problems, largely caused by foreign interference and several financial crises.
Despite all the challenges faced and overcome during our very long history, from the ancient Greek city states and kingdoms until the establishment of the present-day Hellenic Republic, we Greeks are proud for having, during all these millenaries, preserved our language, civilization, and national identity and managed to live in peace and in a democratic and prospering society during at least the last 75 years. Not least, we are proud members both of the European Union and NATO, these two pillars of security, democracy and prosperity in the European continent and beyond.
Within the framework of cooperation with our European allies and partners, the Kingdom of Norway holds a prominent position for the Hellenic Republic. Although the diplomatic relations between our two countries were established in 1918, the contacts between our two people extend further back in time, apparently as back as the fourth century B.C., when Greek navigators and explorers, the most prominent being Pytheas, reached the Western coast of Norway, even the shores of Iceland. Pytheas described these regions and the Arctic Ocean in his travel accounts, naming this region Thule.
Historians have indicated the existence of relations between the Vikings and the Byzantine Empire, from the tenth to the fourteenth century, both in the ways of trade but also in the manner of raids and hostile actions.
In modern times, Greece and Norway have been allies, even before joining NATO, since our nations stood side by side in the fight against Nazism and fascism, during the Second World War.
In the years that followed the Second World War, Greece and Norway have developed an extensive framework of cooperation. Our cooperation within NATO has been further strengthened after the invasion of Russia in the Ukraine, when most of the NATO members-states committed themselves to the support of the Ukrainian government and of the Ukrainian people, in their struggle for freedom, independence and democracy.
We also have a close cooperation within the framework of the European Economic Area and appreciate Norway’s contribution to various projects in Greece through the EEA Grants. As a result of this, we see a substantial increase in cultural and educational exchanges and projects between Norway and Greece, as well as projects of cooperation in the areas of energy and green transition.
Greece and Norway count amongst the biggest shipping nations of the world. Greeks and Norwegians have always been skilled seafarers of old, explorers and merchants.
We are always happy when we have the opportunity to strengthen the cooperation between the Greek and the Norwegian maritime industries, both at government level and with leading global institutions, such as DNV and we value the excellent relations with the Norwegian shipowners’ association.
As far as our bilateral commercial relations are concerned, we believe that there is room for their further enhancement. More has been done in this direction, during the years of my tenure in Oslo. There is an increased Greek interest in Norwegian digital services and in new technologies, which will also enhance the green transition in different industrial sectors, and we receive a rising number of inquiries or visits by entrepreneurs, both start-ups and established businesses, seeking to explore the opportunities in Norway.
We also notice an increase of interest in Greek agricultural products and biological foods in the Norwegian market. Last but not least, we are happy to welcome large numbers of Norwegian visitors in Greece, every summer. Greece has been and remains at the top of the favorite destinations of the Norwegian travellers. We cherish their presence and appreciate their loyalty.
If you allow me now, I would like to address some words in Greek, to my compatriots who are present here today. They are representatives of the vibrant Greek Community, who have established themselves in Norway, are active members of the Norwegian society and are thriving in their respective professions. They constitute a solid bridge of contact between our two people and they contribute greatly to our mutual understanding.
Αγαπητοί συμπατριώτες και συμπατριώτισσες,
Η παρουσίας σας σήμερα με τιμά ιδιαίτερα.
Χαίρομαι που ευρίσκεσθε εδώ ως εκπρόσωποι της δραστήριας και ακμάζουσας ελληνικής κοινότητας. Αποτελείτε τον σύνδεσμο μεταξύ Ελλάδος και Νορβηγίας. Με την παρουσία σας και τις δραστηριότητές σας τιμάτε την πατρίδα μας. Εύχομαι σε όλους σας Χρόνια Πολλά καταρχάς για την μεγάλη εορτή της Χριστιανοσύνης, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που εορτάζουμε σήμερα και βεβαίως Χρόνια Πολλά για την εθνική μας εορτή, ευημερία και ειρήνη στην πατρίδα μας και στους απανταχού συμπατριώτες μας, υγεία και κάθε καλό για τον καθένα σας.
Your Excellencies, Distinguished guests,
I would like once again to thank you for your presence today.
Let us raise our glasses for the prosperity of our two nations and the further enhancement of the cooperation between the Hellenic Republic and the Kingdom of Norway.
And now I would like to give the floor to the ARKADIA choir lead by the conductor and composer Marilena Zlatanou. It is a Greek Norwegian choir which specializes in Greek choral music and who will interpret a few Greek songs, dating from Antiquity to the 20th century passing of course through the Byzantine era. Given that the 25th of March is also the day of one of the major celebrations of the Orthodox Church, the Annunciation to Virgin Mary, we have included to the program one of the most renowed hymns of the byzantine ecclesiastical music.
Address by the Norwegian Deputy Minister of Foreign Affairs Eivind Van Petersson, at the reception on the Occasion of the National Day of Greece
Ladies and gentlemen,
Thank you, thank you so much, Ambassador, for the invitation to attend the celebration of the National Day of Greece, here today. Chronia Polla Hellēnes! With apologies for the pronunciation. I am happy to say that Norway and Greece enjoy a warm relationship and are close allies and partners. And I would like to add that close relationship, such as the one between Greece and Norway, is even more important in these quickly changing and insecure geopolitical times.
We are allies in NATO. We are part of the European internal market together and partners in Europe’s prosperity and security. And we share a common external border through the Schengen cooperation. We are both seafaring nations with proud maritime traditions and a broad presence in global shipping. And we have a long history of cooperation on maritime issues. And there is remarkable potential, even for increased cooperation in greening our maritime fleets and industries.
And as both Greeks and Norwegians know, the seas between us do not divide us. They connect us. We are also happy to see that our relationship is expanding to cover the green transition, particularly in offshore wind development as well as sustainable aquaculture.
Ambassador, last year we marked the 30 year anniversary of our European Economic Area agreement with the EU, and this is one cornerstone in our relationship as well. We are closely intertwined, enjoying people to people cooperation every single day. Norway is proud to have provided more than €250 million in support to Greece through the EEA Grants, and the new seven year agreement with Greece is now being developed in close dialogue between our governments, which will provide new great opportunities for further cooperation, not least in the green and blue economies.
Ambassador, through to say Greece has a special place in the hearts of many Norwegians, as more than 400.000 Norwegians visit your beautiful country every year. Let me also take this opportunity to say a big thank you to you and express our gratitude to the increasing number of Greeks that have decided to settle and work here in Norway. Some of you are here today and your contribution makes Norway better and stronger. And I even have fresh anecdotal evidence to back this claim up. Two weeks ago, our daughter came home from school and told us there was a new boy in class. She did struggle a bit with the pronunciation, but we figured out it must be Christos. It is his parents that we have now met. They are indeed originally from from from Greece. Indeed, we look forward to broaden and deepen our cooperation in the time ahead.
Once more, congratulations and best wishes for a terrific celebration on your National Day! Thank you very much!
Με την Πρέσβυ της Ελλάδος στη Νορβηγία, κυρία Άννα Κόρκα. Πρεσβευτική κατοικία, Όσλο, 25 Μαρτίου 2025.
Η Νορβηγία τίμησε την μεγάλη Εθνική Εορτή του Ελληνισμού: Η Πρέσβειρα στο Όσλο, Άννα Κόρκα μίλησε για τις ιστορικές προκλήσεις του Έθνους
Με ξεχωριστή φροντίδα η Πρεσβεία της Ελλάδας στο Όσλο τίμησε την Εθνική Εορτή του Ελληνισμού στην επέτειο των 204 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Στην κατάμεστη από υψηλούς προσκεκλημένους Πρεσβευτική κατοικία η Πρέσβυς της Ελλάδας στη Νορβηγία και την Ισλανδία, κυρία Άννα Κόρκα, υποδέχθηκε διπλωμάτες από πολλές χώρες, ακαδημαϊκούς, μέλη της ελληνικής παροικίας στο Όσλο, και εκλεκτούς Νορβηγούς φίλους της Ελλάδας.
Στην πανηγυρική ομιλία της, μετά το ψάλσιμο των Εθνικών Ύμνων της Ελλάδας και της Νορβηγίας, η Πρέσβυς κυρία Κόρκα αναφέρθηκε στις ιστορικές προκλήσεις του Ελληνισμού σε περιβάλλοντα αβεβαιότητας και αστάθειας τόσο ενδημικής όσο και συχνά προκαλούμενης από τον ξένο παράγοντα.
ΟΕθνικός Ύμνος της Ελλάδας, από τη νορβηγική χορωδία «Αρκαδία», στην ελληνική πρεσβευτική κατοικία στο Όσλο, Τρίτη 25 Μαρτίου 2025.
Εξύμνησε τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας, του ελληνικού πολιτισμού και της εθνικής ταυτότητας στο διάβα της Τουρκοκρατίας, καθώς και την έμπρακτη πίστη των Ελλήνων στη Δημοκρατία και την Ειρήνη.
Εξήρε τη διαρκή ενίσχυση των ελληνο-νορβηγικών σχέσεων τόσο στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών όπως το ΝΑΤΟ και ο Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος όσο και σε διμερές επίπεδο, επισημαίνοντας παράλληλα την ιστορική φιλία των δύο λαών οι βάσεις της οποίας ανάγονται πολύ πίσω στο χρόνο, όταν τον 4ο αιώνα προ Χριστού ο εξερευνητής Πυθέας από τη Μασσαλία, ελληνική αποικία των Φωκαέων, ταξίδεψε ως τις ακτές της γης των Βίκινγκ και την Ισλανδία, ονομάζοντας τον νορβηγικό βορρά «Θούλη».
Ειδική αναφορά έκανε η Πρέσβυς στην παρουσία των Βαράγγων στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, καθώς είναι γνωστός ο ρόλος τους ως επίλεκτη φρουρά του Αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη.
Όσοι έχουν εξάλλου επισκεφθεί τη Βασιλεύουσα Πόλη και το κέντρο της Χριστιανοσύνης, την Αγία Σοφία, έχουν δει στον γυναικωνίτη, κοντά στο περίφημο ψηφιδωτό της Δεήσεως, τη ρουνική επιγραφή χαραγμένη στο μάρμαρο με την οποία πιστοποιείται η παρουσία των Σκανδιναβών στο κέντρο της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: «εδώ ήταν ο Χάλφνταν».
Η κυρία Κόρκα δεν παρέλειψε να αναφερθεί στον κοινό αγώνα Ελλάδας και Νορβηγίας κατά του Ναζισμού και του Φασισμού, κατά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όσοι έχουν μελετήσει τη σύγχρονη ιστορία της Νορβηγίας, γνωρίζουν εξάλλου ότι η αχανής αυτή σκανδιναβική γη ήταν η δεύτερη μετά την Ελλάδα χώρα της Ευρώπης όσον αφορά τη διάρκεια αντίστασής της στους Ναζί κατακτητές.
Η Πρέσβυς αναφέρθηκε περαιτέρω στο πλήθος των πρωτοβουλιών ενίσχυσης των διμερών σχέσεων Ελλάδας και Νορβηγίας που έχουν δρομολογηθεί κατά τη διάρκεια της μέχρι τώρα θητείας της στη νορβηγική πρωτεύουσα καθώς και τις μελλοντικές προοπτικές που διανοίγονται, ενώ εξήρε την αγάπη για την Ελλάδα και την αφοσίωση που διακρίνει τους Νορβηγούς που την επισκέπτονται κάθε χρόνο.
Στην αντιφώνησή του, ο Νορβηγός Υφυπουργός Εξωτερικών Eivind Van Petersson ευχαρίστησε θερμά την Πρέσβη της Ελλάδας απευθυνόμενος στα ελληνικά στους προσκεκλημένους με το «Χρόνια Πολλά Έλληνες!». Τόνισε τον κοινό δεσμό που η θάλασσα παρέχει στις δύο χώρες, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «η θάλασσα δεν μας χωρίζει, αλλά μας ενώνει».
Αναφέρθηκε στην οικονομική στήριξη που η Νορβηγία προσφέρει στην Ελλάδα μέσω των χορηγιών του ΕΟΧ οι οποίες μέχρι στιγμής ανέρχονται στα 250 εκατομμύρια ευρώ συνολικά. Ενώ εντυπωσιακά είναι και τα στατιστικά επισκεψιμότητας των Νορβηγών στην Ελλάδα, οι οποίοι, όπως είπε, ανέρχονται στους 400.000 επισκέπτες ετησίως.
Δεν παρέλειψε μάλιστα να μιλήσει με εγκωμιαστικά λόγια ευγνωμοσύνης για τον αυξανόμενο αριθμό Ελλήνων που μεταναστεύουν στη Νορβηγία οι οποίοι, όπως είπε χαρακτηριστικά, «συνεισφέρουν ώστε η Νορβηγία να γίνεται καλύτερη και ισχυρότερη».
Ξεχωριστή στην εκδήλωση ήταν η παρουσία της νορβηγικής χορωδίας «Αρκαδία» η οποία επί πάνω από 30 χρόνια, χάρη στην Ελληνίδα μαέστρο της και συνθέτρια, Μαριλένα Ζλατάνου, αποτελεί τον σημαντικότερο πολιτιστικό φορέα προβολής της Ελλάδας στη Νορβηγία, καθώς τα μέλη της είναι Νορβηγοί οι οποίοι τραγουδούν στα ελληνικά σπουδαία κλασσικά ελληνικά έργα ποίησης και μουσικής σύνθεσης.
Στην εξαιρετική συμμετοχή της στους εορτασμούς για την 25η Μαρτίου, η χορωδία Αρκαδία έψαλε καταρχήν το «Τη Υπερμάχω» και εν συνεχεία παρουσίασε επιλεγμένα μουσικά έργα του Μάνου Χατζηδάκη και του Μίκη Θεοδωράκη, καθώς και τον αρχαίο ελληνικό ύμνο, τον Επιτάφιο του Σεικίλου «Ὅσον ζῇς φαίνου», ο οποίος, όπως εξήγησε η κυρία Ζλατάνου, είναι ο μοναδικός πλήρως σωζόμενος μουσικός σκοπός από την ελληνική αρχαιότητα.
«Άρνηση», Γιώργος Σεφέρης, Μίκης Θεοδωράκης. Νορβηγική Χορωδία «Αρκαδία«, ελληνική πρεσβευτική κατοικία στο Όσλο, Τρίτη 25 Μαρτίου 2025.
Στη δεξίωση παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων πολλοί επικεφαλής διπλωματικών αποστολών στη Νορβηγία, Πρέσβεις όπως, της Αργεντινής Claudio Giacomino, της Γαλλίας Florence Robine, της Πορτογαλίας Pedro Pessoa e Costa, της Σερβίας Dragan Petrović, της Σουηδίας Mikael Eriksson, καθώς και o δημοφιλής από τη θητεία του στην Αθήνα και τη Λευκωσία πρώην Πρέσβυς της Νορβηγίας στην Ελλάδα και την Κύπρο και νυν επικεφαλής της Διεύθυνσης Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Διεθνούς Εμπορίου του Υπουργείου Εξωτερικών της Νορβηγίας, Frode Overland Andersen.
Παρέστησαν, επίσης, ο πρώην Διευθυντής του Νορβηγικού Ινστιτούτου στην Αθήνα, ομότιμος καθηγητής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Όσλο και διαπρεπής κλασικιστής Øivind Andersen, ο Ελβετός καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας Silvio Bär, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Ελληνικού Σχολείου στο Όσλο Νικόλαος Γαβριηλίδης και η Διευθύντρια του Ελληνικού Σχολείου (ΤΕΓ Όσλο) Βασιλική Παπαθεοδώρου, ο ιερέας εφημέριος της Ελληνικής Ορθόδοξης Ενορίας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Όσλο, π. Γεώργιος Κανακάρης, το προεδρείο και μέλη του Συλλόγου Ελλήνων Νορβηγίας, Ιωάννης Αλειφέρης, Πέτρος Αρβανιτίδης και Γεώργιος Μούγιος, η Πρόεδρος του Ελληνο-νορβηγικού Πολιτιστικού Συλλόγου Μαρλένε Φαλιέρας, ο πρώην κοινοβουλευτικός σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του κόμματος Høyre της Νορβηγίας και νυν επικεφαλής ειδήσεων του περιοδικού Minerva, Alexander Zlatanos Ibsen, καθώς και άλλοι διακεκριμένοι Νορβηγοί, Έλληνες και λοιποί επιφανείς προσκεκλημένοι.
Ο Πανηγυρικός λόγος της Πρέσβεως Άννας Κόρκα (μετάφραση από τα αγγλικά: Π. Παύλος)
Δεξίωση επί τη Εθνική Εορτή, Όσλο 25η Μαρτίου 2025
Εξοχότατε κύριε Υφυπουργέ των Εξωτερικών, Αξιότιμοι προσκεκλημένοι, Αγαπητοί συμπατριώτες,
Με τιμά βαθύτατα η παρουσία σας σήμερα σε αυτή τη δεξίωση επί τη Εθνική Εορτή της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Η 25η Μαρτίου είναι η ημερομηνία έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης κατά της Οθωμανικής κυριαρχίας, το 1821. Ήταν ένας Πόλεμος Ανεξαρτησίας που μετά από εννέα χρόνια σκληρών αγώνων οδήγησε το 1830 μέσω του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου, στην ίδρυση του πρώτου Ελληνικού Κράτους στη σύγχρονη εποχή.
Κατά τη διάρκεια των 204 χρόνων που πέρασαν από εκείνη την ιστορική ημερομηνία, η Ελλάδα χρειάστηκε να αντιμετωπίσει πολλές προκλήσεις, περιφερειακές και διεθνείς συγκρούσεις καθώς και εσωτερικά πολιτικά προβλήματα, που προκλήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από ξένες παρεμβάσεις και αρκετές οικονομικές κρίσεις.
Παρά τις προκλήσεις που αντιμετωπίσαμε και ξεπεράσαμε κατά τη διάρκεια της πολύχρονης ιστορίας μας, από τις αρχαίες ελληνικές πόλεις-κράτη και βασίλεια μέχρι την ίδρυση της σημερινής Ελληνικής Δημοκρατίας, εμείς οι Έλληνες είμαστε περήφανοι που κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χιλιετιών διατηρήσαμε τη γλώσσα, τον πολιτισμό και την εθνική ταυτότητά μας και καταφέραμε να ζήσουμε ειρηνικά και σε μια δημοκρατική και ευημερούσα κοινωνία τα τελευταία τουλάχιστον 75 χρόνια.
Επιπλέον, είμαστε περήφανα μέλη τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και του ΝΑΤΟ, αυτών των δύο πυλώνων ασφάλειας, δημοκρατίας και ευημερίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο και όχι μόνο.
Το Βασίλειο της Νορβηγίας κατέχει εξέχουσα θέση για την Ελληνική Δημοκρατία στο πλαίσιο της συνεργασίας με τους Ευρωπαίους συμμάχους και εταίρους μας. Μολονότι οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών μας εγκαθιδρύθηκαν το 1918, οι επαφές των δύο λαών μας εκτείνονται πιο πίσω στο χρόνο, σαφώς ήδη από τον τέταρτο αιώνα π.Χ., όταν Έλληνες θαλασσοπόροι και εξερευνητές με σημαντικότερο τον Πυθέα, έφτασαν στη δυτική ακτή της Νορβηγίας, ακόμη και στις ακτές της Ισλανδίας.
Ο Πυθέας περιέγραψε αυτές τις περιοχές και τον Αρκτικό Ωκεανό στις ταξιδιωτικές καταγραφές του, και ονόμασε αυτή την περιοχή Θούλη.
Οι ιστορικοί έχουν επισημάνει τις σχέσεις των Βίκινγκ με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, από τον 10ο έως τον 14ο αιώνα, τόσο στο πεδίο του εμπορίου όσο και των επιδρομών και εχθρικών ενεργειών.
Στη σύγχρονη εποχή η Ελλάδα και η Νορβηγία είναι σύμμαχοι πριν καν την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ, από τότε που τα έθνη μας στάθηκαν δίπλα-δίπλα στον αγώνα κατά του ναζισμού και του φασισμού στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Στα χρόνια που ακολούθησαν τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα και η Νορβηγία ανέπτυξαν ένα εκτεταμένο πλαίσιο συνεργασίας. Η συνεργασία μας στο ΝΑΤΟ ενισχύθηκε περαιτέρω μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, όταν τα περισσότερα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ δεσμεύθηκαν να στηρίξουν την ουκρανική κυβέρνηση και τον ουκρανικό λαό στον αγώνα τους για ελευθερία, ανεξαρτησία και δημοκρατία.
Έχουμε επίσης στενή συνεργασία στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και εκτιμούμε τη συμβολή της Νορβηγίας σε διάφορα έργα στην Ελλάδα μέσω των EEA Grants. Ως αποτέλεσμα αυτού, βλέπουμε σημαντική αύξηση των πολιτιστικών και εκπαιδευτικών ανταλλαγών και προγραμμάτων μεταξύ Νορβηγίας και Ελλάδας, καθώς και έργα συνεργασίας στους τομείς της ενέργειας και της πράσινης μετάβασης.
Η Ελλάδα και η Νορβηγία συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων ναυτιλιακών χωρών στον κόσμο. Οι Έλληνες και οι Νορβηγοί ήταν πάντα επιδέξιοι θαλασσοπόροι παλιών, εξερευνητές και έμποροι. Χαιρόμαστε πάντα όταν έχουμε την ευκαιρία να ενισχύσουμε τη συνεργασία μεταξύ της ελληνικής και της νορβηγικής ναυτιλιακής βιομηχανίας, τόσο σε κυβερνητικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο παγκόσμια κορυφαίων θεσμών, όπως η DNV, και εκτιμούμε τις άριστες σχέσεις με την ένωση Νορβηγών εφοπλιστών.
Σε ό,τι αφορά τις διμερείς εμπορικές μας σχέσεις, θεωρούμε ότι υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω ενίσχυσής τους. Έχουν γίνει περισσότερα προς αυτή την κατεύθυνση κατά τα χρόνια της θητείας μου στο Όσλο.
Υπάρχει αυξημένο ελληνικό ενδιαφέρον για τις νορβηγικές ψηφιακές υπηρεσίες και τις νέες τεχνολογίες που θα ενισχύσουν επίσης την πράσινη μετάβαση σε διαφορετικούς βιομηχανικούς τομείς, ενώ λαμβάνουμε αυξανόμενο αριθμό ερωτήσεων ή επισκέψεων από επιχειρηματίες, νεοφυείς και εδραιωμένες επιχειρήσεις, που αναζητούν να εξερευνήσουν τις ευκαιρίες στη Νορβηγία.
Επιπλέον, παρατηρούμε αύξηση του ενδιαφέροντος για ελληνικά αγροτικά προϊόντα και βιολογικά τρόφιμα, στη νορβηγική αγορά. Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, είναι το γεγονός ότι είμαστε στην ευχάριστη θέση να υποδεχόμαστε μεγάλο αριθμό Νορβηγών επισκεπτών στην Ελλάδα, κάθε καλοκαίρι. Η Ελλάδα ήταν και παραμένει στην κορυφή των αγαπημένων προορισμών των Νορβηγών ταξιδιωτών. Εκτιμούμε την παρουσία τους και την αφοσίωσή τους.
Αν μου επιτρέπετε τώρα, θα ήθελα να απευθύνω μερικά λόγια στα ελληνικά, στους συμπατριώτες μου που είναι παρόντες σήμερα εδώ. Είναι εκπρόσωποι της ζωντανής ελληνικής κοινότητας που έχουν εγκατασταθεί στη Νορβηγία, και ενεργά μέλη της νορβηγικής κοινωνίας και ευδοκιμούν στα επαγγέλματά τους. Αποτελούν σταθερή γέφυρα επαφής μεταξύ των δύο λαών μας και συμβάλλουν τα μέγιστα στην αμοιβαία κατανόηση μας.
Αγαπητοί συμπατριώτες και συμπατριώτισσες,
Η παρουσίας σας σήμερα με τιμά ιδιαίτερα.
Χαίρομαι που ευρίσκεσθε εδώ ως εκπρόσωποι της δραστήριας και ακμάζουσας ελληνικής κοινότητας. Αποτελείτε τον σύνδεσμο μεταξύ Ελλάδος και Νορβηγίας. Με την παρουσία σας και τις δραστηριότητές σας τιμάτε την πατρίδα μας. Εύχομαι σε όλους σας Χρόνια Πολλά καταρχάς για την μεγάλη εορτή της Χριστιανοσύνης, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που εορτάζουμε σήμερα και βεβαίως Χρόνια Πολλά για την εθνική μας εορτή, ευημερία και ειρήνη στην πατρίδα μας και στους απανταχού συμπατριώτες μας, υγεία και κάθε καλό για τον καθένα σας.
Εξοχότατε, Αξιότιμοι προσκεκλημένοι,
Θα ήθελα για άλλη μια φορά να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας σήμερα.
Ας κάνουμε μια πρόποση για την ευημερία των δύο εθνών μας και την περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Βασιλείου της Νορβηγίας.
Και τώρα θα ήθελα να δώσω τον λόγο στη χορωδία ΑΡΚΑΔΙΑ υπό τη μαέστρο και συνθέτρια Μαριλένα Ζλατάνου. Είναι νορβηγική χορωδία που ειδικεύεται στην ελληνική χορωδιακή μουσική και θα ερμηνεύσει μερικά ελληνικά τραγούδια, που χρονολογούνται από την Αρχαιότητα έως τον 20ο αιώνα περνώντας φυσικά από τη βυζαντινή εποχή.
Δεδομένου ότι η 25η Μαρτίου είναι και η ημέρα μιας από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας, του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, έχουμε συμπεριλάβει στο πρόγραμμα έναν από τους πιο αναγνωρισμένους ύμνους της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής.
Ο Πανηγυρικός λόγος επί τη Εθνική Εορτή (αγγλιστί), από την Πρέσβυ της Ελλάδας στη Νορβηγία, κυρία Άννα Κόρκα. Ελληνική πρεσβευτική κατοικία στο Όσλο, Τρίτη 25 Μαρτίου 2025.
Χαιρετισμός του Νορβηγού Υφυπουργού Εξωτερικών EivindVanPetersson στη δεξίωση επί τη εθνική εορτή της Ελλάδας, Όσλο, 25 Μαρτίου 2025
Κυρίες και κύριοι,
Σας ευχαριστώ, σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρέσβη, για την πρόσκληση να παρευρεθώ στον εορτασμό της Εθνικής Εορτής της Ελλάδας, εδώ σήμερα. «Χρόνια Πολλά Έλληνες»! Ζητώ συγγνώμη για την προφορά μου. Είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι η Νορβηγία και η Ελλάδα έχουν μια θερμή σχέση ως στενοί σύμμαχοι και εταίροι. Και θα ήθελα να προσθέσω ότι η σχέση αυτή μεταξύ Ελλάδας και Νορβηγίας είναι ακόμη πιο σημαντική σε αυτούς τους ταχέως μεταβαλλόμενους και ανασφαλείς γεωπολιτικά καιρούς.
Είμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ. Είμαστε μέρος της ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς και εταίροι στην ευημερία και την ασφάλεια της Ευρώπης. Μοιραζόμαστε κοινά εξωτερικά σύνορα μέσω της συνεργασίας Σένγκεν. Είμαστε και οι δύο χώρες έθνη ναυτικά με περήφανες ναυτικές παραδόσεις και ευρεία παρουσία στην παγκόσμια ναυτιλία. Έχουμε μακρά ιστορία συνεργασίας σε θαλάσσια ζητήματα και υπάρχουν αξιοσημείωτες δυνατότητες, ακόμη και για αυξημένη συνεργασία για την πράσινη ανάπτυξη των θαλάσσιων στόλων και βιομηχανιών μας.
Όπως γνωρίζουν και οι Έλληνες και οι Νορβηγοί, οι θάλασσες μεταξύ μας δεν μας χωρίζουν. Μας συνδέουν. Είμαστε επίσης στην ευχάριστη θέση να βλέπουμε τη σχέση μας να επεκτείνεται για να καλύψει την πράσινη μετάβαση, ιδιαίτερα στην υπεράκτια ανάπτυξη αιολικής ενέργειας καθώς και στη βιώσιμη υδατοκαλλιέργεια.
Κυρία Πρέσβη, πέρυσι γιορτάσαμε την 30ή επέτειο της συμφωνίας μας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, και αυτός είναι ένας ακρογωνιαίος λίθος και στη δική μας σχέση. Είμαστε στενά συνδεδεμένοι, απολαμβάνουμε τη συνεργασία μεταξύ ανθρώπων κάθε μέρα. Η Νορβηγία είναι περήφανη που έχει παράσχει περισσότερα από 250 εκατομμύρια ευρώ ως στήριξη στην Ελλάδα μέσω των Χορηγιών ΕΟΧ και η νέα επταετής συμφωνία με την Ελλάδα που αναπτύσσεται τώρα σε στενό διάλογο μεταξύ των κυβερνήσεών μας θα προσφέρει νέες μεγάλες ευκαιρίες για περαιτέρω συνεργασία, ιδίως στις πράσινες και γαλάζιες οικονομίες.
Κυρία Πρέσβη, η Ελλάδα έχει μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές πολλών Νορβηγών, καθώς περισσότεροι από 400.000 Νορβηγοί επισκέπτονται την όμορφη χώρα σας κάθε χρόνο. Επιτρέψτε μου, επίσης, επί τη ευκαιρία να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ και να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μας στον αυξανόμενο αριθμό Ελλήνων που αποφάσισαν να εγκατασταθούν και να εργαστούν εδώ στη Νορβηγία. Μερικοί από εσάς είστε εδώ σήμερα και η συνεισφορά σας κάνει τη Νορβηγία καλύτερη και ισχυρότερη.
Έχω κι ένα ανέκδοτο στοιχείο για να στηρίξω αυτόν τον ισχυρισμό. Πριν από δύο εβδομάδες, η κόρη μας επέστρεψε από το σχολείο και μας είπε ότι υπήρχε ένα νέο αγόρι στην τάξη. Δυσκολεύτηκε λίγο με την προφορά, αλλά καταλάβαμε ότι πρέπει να είναι ο Χρήστος. Πλέον έχουμε γνωρίσει και τους γονείς του. Πράγματι, κατάγονται από την Ελλάδα.
Και πράγματι, ανυπομονούμε να διευρύνουμε και να εμβαθύνουμε τη συνεργασία μας στο προσεχές διάστημα.
Για άλλη μια φορά, συγχαρητήρια και ευχές για μια υπέροχη γιορτή για την Εθνική σας Εορτή! Σας ευχαριστώ πολύ!
This aerial photo shows displaced Gazans walking toward Gaza City, after crossing the Netzarim corridor from the southern Gaza Strip. An unending stream of people marched up the coast of Gaza, carrying their belongings in plastic bags and repurposed flour sacks through the central city of Nuseirat after Israel reopened access to the territory’s north. AFP
Geopolitics and international relations are directly related to, if not determined by, theological beliefs and perceptions. This was confirmed once again in the statements of Israeli Prime Minister Netanyahu, who on February 4 at the joint press conference with U.S. President Trump at the White House reiterated the Old Testament messianism defining his geopolitical vision of the new Israel: the interpretation of God’s Promise as the establishment of a worldly kingdom of wealthy and chosen people.
Netanyahu᾽s remarks followed President Trump’s statement that “The U.S. will take over the Gaza strip and we will do a job with it too, we will own it, and be responsible for dismantling all of the dangerous, unexploded bombs and other weapons on the site, level the site and get rid of the destroyed buildings, level it out, and create an economic development that will supply unlimited numbers of jobs and housing for the people of the area. Will do a real job, do something different…”
Were it not for the President’s mention of permanently removing Palestinians from Gaza, one would say in principle that this is an excellent idea of international, social, and humanitarian contribution by the United States to the mercilessly destroyed Gaza Strip that has led to the deaths of more than 100,000 Palestinians. According to estimates by the Lancet scientific journal, this number may not be definitive, as it does not include all those who are either missing or wounded and still fighting for their lives.
However, there are two details that a careful listener to the joint statements could possibly discern.
The first fact is that from the outset the President expressed his policy on Gaza straightforwardly and made plain that about 1.7 million Palestinians cannot return and live in Gaza but must move to neighboring countries, such as Egypt and Jordan. In his initial position, however, the Israeli Prime Minister did not seem to explicitly adhere at once to President Trump’s vision, and he continued to talk about simply clearing Hamas and terrorist units in the Gaza Strip. It was only when a journalist asked PM Netanyahu on his view of Trump’s proposal for Gaza that he explicitly and unequivocally agreed with it, praising the President.
The second fact is that, when President Trump spoke of “jobs and housing for the people in the area,” he did not appear to have in mind the indigenous population of the Gaza Strip, whom he said could not remain there. Even the West Bank seemed to be destined to the same fate of population relocation. From the joint statements, it also became clear that Trump envisions an Israeli Mediterranean Riviera in the place where so far Palestinians lived packed together because of long-standing settlement processes.
Destructive military intervention
In the same press conference, President Trump—quite rightly in my view—fairly admitted and confessed the tragic failure of American foreign policy in the Middle East, which, as he emphatically said, cost the American people several trillion dollars and countless human lives. Thus, it is obvious that the President has decided to replace the destructive U.S. military interventions with a novel economic offensive that will be implemented through gigantic investments and reconstruction programs without precedent.
However, here arises the issue related to what we hinted at the beginning as both ethical and humanitarian, as well as theological. For, how sustainably can a model of exchanging the fundamental right to land and homeland with jobs and some economic benefits withstand its implementation without the participation of the indigenous inhabitants of the region? How could the U.S. that shares values such as freedom, liberalism, and the core value of faith in the individual, condescend to and advocate for a de facto expulsion of an indigenous people as equally ancient as the Hebrews?
Besides, the war between Palestinians and Jews is a civil fratricidal war. If one goes back to history and prehistory, and even according to the Jewish tradition and religion, the forefather of today’s Jews and all the tribes in the region is Noah, who leaves three descendants, Shem, Ham, and Japheth, who happened to be the three progenitors of the basic races of humanity, Semites, Hamites and Japheths (the European races).
Further, how does it follow that an indigenous people, in this case the people of Israel, one of Noah’s descendants, has the right to enslave others demanding and deserving a homeland more than those, as it were, who are now called upon to forever depart from their ancestral homes where they have lived for many millennia? For, both Palestinians and the Jews are historically indigenous inhabitants of the region sharing the same rights. It was later on that the identification of religion and nation occurred, and ever since, Hebraism was identified with Judaism.
Evidently, these new developments in Washington D.C. testify to a convergence of theological, metaphysical, and eschatological traditions that, however, had a specific historical significance and meaning and cannot be extended forever:
On the one hand stands Jewish messianism of cosmic kingdom and sovereignty that remains committed to the Old Testament and claims justification in terms of identifying a certain race, nation, and people with divinity. On the other, stands American Manichaean (“we are the good, the others are the bad ones”), monophysite (denial of coexistence of different natures: God and man, Greeks and Jews, and so on) Christianity, which after failing to be substantially updated by the New Testament, finds in Netanyahu’s Jewish messianism the justification of individualistic liberalism within postmodern neocolonial capitalism.
It is on the New Testament and the Incarnation of God in the person of Christ that the cultural values of respect for human personality, justice, and equality of people as individuals and persons, and the coexistence of all people in the Republic-city (πόλις), are founded.
President Trump is a man of sincere intentions for peace, and his vision for the Middle East could truly exemplify a brilliant American contribution to democracy in the Middle East, were the Palestinians to find a place and justification as human beings in the new plan for the region. However, he should be careful not to associate himself with a global holocaust that is at risk in the Middle East, should there be no respect for human beings. For it has been prophesied that in the Middle East all peoples will clash, should justice and respect for human rights be abolished; should the barbarity of power and the apotheosis of power return.
President Trump must therefore not be led—in the name of defending democracy for the sake of which he risked his own life in the U.S.—to contribute to abolishing democracy in the Middle East by implementing a fatal policy. A policy that, in fact, would be a repetition of the holocaust of American indigenous population implemented by the Western European colonists, and of the holocaust of the Jewish people, caused by European Nazism.
I wish to extend my special acknowledgements to “Public Orthodoxy”, the online review of the Orthodox Christian Studies Center at Fordham University, New York, and its directors, Professors Aristotle Papanikolaou and George Demacopoulos, and the “Public Orthodoxy” Chief Editor, Nathaniel Wood, for immediately welcoming and publishing the essay.
Ο Μητροπολίτης Ταλλίνης και Εσθονίας κ. Στέφανος πλαισιούμενος από τον εκπρόσωπο του Οικουμενικού Πατριάρχη Μητροπολίτη Σμύρνης κ. Βαρθολομαίο, τον νεοχειροτονηθέντα βοηθό του Επίσκοπο Haapsalu κ. Δαμασκηνό, και τους Μητροπολίτες Δημητριάδος, Βόλου και Αλμυρού κ. Ιγνάτιο, Σιδηροκάστρου κ. Μακάριο, Περιστερίου κ. Γρηγόριο, και Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας κ. Κλεόπα. Φωτογραφία: Rimas Akutaitis, Ι.Μ. Ταλλίνης και πάσης Εσθονίας.
Ένα ιστορικής σημασίας γεγονός έλαβε χώρα την Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2025, στην Εσθονία. Στον Καθεδρικό ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην πόλη Pärnu, νοτίως του Tallinn, της Ιεράς Μητρόπολης του Οικουμενικού Πατριαρχείου της βορειότερης αυτής χώρας της Βαλτικής, χειροτονήθηκε βοηθός Eπίσκοπος Haapsalu του Μητροπολίτη Στεφάνου ο Φινλανδός κληρικός Δαμασκηνός Ολκινουόρα, ιερομόναχος της Μονής Ξενοφώντος του Αγίου Όρους.
Ο νέος βοηθός Επίσκοπος Haapsalu κ. Δαμασκηνός πλαισιωμένος από τους Σεβασμιώτατους Μητροπολίτες Ταλλίνης και Εσθονίας κ. Στέφανο, Σιδηροκάστρου κ. Μακάριο, Περιστερίου κ. Γρηγόριο, τους καθηγουμένους των Ιερών Μονών Ξενοφώντος και Παντοκράτορος του Αγίου Όρους, κ.κ. Αλέξιο και Γαβριήλ, λοιπούς κληρικούς, και τη μητέρα του. Φωτογραφία: Rimas Akutaitis, Ι.Μ. Εσθονίας.
Πρόκειται για τον πρώτο βοηθό επίσκοπο που εξέλεξε η Σύνοδος της τοπικής Εκκλησίας η οποία ανασυστήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως με την επανενεργοποίηση, το 1996, του Πατριαρχικού Τόμου του 1923 ο οποίος είχε καταστεί ανενεργός λόγω του σοβιετισμού.
Η Εσθονία, μολονότι χώρα μικρή με έκταση σχεδόν όσο δυό φορές η Πελοπόννησος, και πληθυσμό 1,4 εκατομμύριο ανθρώπους περίπου, διαθέτει μια διόλου ευκαταφρόνητη κοινότητα Ορθοδόξων πιστών που ξεπερνούν σήμερα τις 140.000 ψυχές. Από αυτούς οι 30.000 ανήκουν στην αυτόνομη Εκκλησία της Εσθονίας η οποία υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Μολονότι προφανώς είναι έντονη στη χώρα η παρουσία της ρωσικής Ορθοδοξίας, η Εσθονία είναι σήμερα από τις Βαλτικές χώρες εκείνη με τον εντονότερο ίσως αντιρωσισμό. Προς αυτό συνέτειναν και ιστορικοί λόγοι αλλά και οι εξελίξεις των τελευταίων τριών σχεδόν ετών στην Ουκρανία.
Το πέρας της Οκτωβριανής Επανάστασης βρήκε την Εσθονία παραχωρημένη στους Γερμανούς από τον Λένιν, με τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ, ωστόσο η Εσθονία κήρυξε λίγο αργότερα, το 1921, την ανεξαρτησία της.
Από τον Αύγουστο του 1940, όμως, σε συνέχεια της παραβίασης, τον Ιούνιο του ιδίου έτους, της Διακήρυξης της Ουδετερότητας της Εσθονίας (1938) και του Συμφώνου μη Επιθέσεως (1939) των σοβιετικών στρατευμάτων που στάθμευαν στη χώρα, η βαλτική αυτή χώρα προσαρτήθηκε στη Σοβιετική Ένωση ως Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Εσθονίας.
Ο νεοχειροτονηθείς Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Haapsalu κ. Δαμασκηνός, με τον αναποκριτή της Hellas Journal Παναγιώτη Παύλο. Φωτογραφία: Hellas Journal.
Ακολούθησαν οι γνωστές παλινδρομήσεις μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης κατά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο και μόνον το 1991, με τη διάλυση της δεύτερης η Εσθονία ξαναβρήκε την ανεξαρτησία της.
Χαρακτηριστική του κλίματος αυτού το οποίο αντικατοπτρίζεται και στα εκκλησιαστικά πράγματα, ήταν η πρόσφατη εξέλιξη για την οποία ενημερωθήκαμε στο Ταλλίν, της απέλασης με εντολή της εσθονικής κυβέρνησης, Ρώσου Επισκόπου κι ενός συνεργάτη του που φέρεται να λειτουργούσε σε βάρος των εθνικών συμφερόντων της χώρας.
Υπό το φως των ανωτέρω, αλλά και λαμβάνοντας υπόψιν τις σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Κωνσταντινούπολης τα τελευταία εννέα έτη, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς την κρισιμότητα των πραγμάτων στην παρούσα κατάσταση αλλά και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την Εκκλησία στην Εσθονία.
Eίναι δε μάλλον ασφαλές να συμπεράνει κανείς ότι η αύξηση του Ορθόδοξου ποιμνίου αυτής της Εκκλησίας, οι ποιμαντικές ανάγκες της οποίας οδήγησαν ακριβώς στην εκλογή του νέου βοηθού επισκόπου του Μητροπολίτη Εσθονίας, οφείλεται εν μέρει και στις τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις.
Ο νεοχειροτονηθείς Επίσκοπος Haapsalu κ. Δαμασκηνός με τη μητέρα του, κα Anita Olkinuora. Φωτογραφία: Rimas Akutaitis, Ι.Μ. Ταλλίνης και Εσθονίας.
Ωστόσο, δεν θα πρέπει να λησμονεί κανείς ότι ο ρόλος της Εκκλησίας είναι κατ᾽ εξοχήν και πρωτίστως θεολογικός και η ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας κινείται πέραν του χώρου και του χρόνου, προς την ενότητα των πάντων.
Μια ενότητα η οποία παραμένει διαρκώς ο πρωταρχικός στόχος, ανεξαρτήτως των ιστορικών συγκυριών της έκβασης των ανθρωπίνων πραγμάτων. Υπ᾽ αυτήν την έννοια, η χειροτονία του συγκεκριμένου επισκόπου είναι ασφαλώς ένα ιστορικό γεγονός που καλείται να λειτουργήσει ευεργετικά εντός ενός περιβάλλοντος μεγάλων προκλήσεων.
Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένα στοιχεία που αφορούν το πρόσωπο του νέου επισκόπου, τα οποία αξίζει να σημειωθούν. Διότι δεν συμβαίνει σήμερα συχνά να χειροτονούνται αρχιερείς άνθρωποι οι οποίοι έχουν εμπειρία του μοναστικού βίου και δεν προέρχονται απλώς από εκκλησιαστικές γραφειοκρατικές θέσεις καριέρας.
Ο νεοχειροτονηθείς Επίσκοπος Haapsalu κ. Δαμασκηνός εκτός του ότι προέρχεται από τις τάξεις του μοναχισμού είναι μια πολυτάλαντη πολυσχιδής προσωπικότητα, με εκπληκτική ευρυμάθεια και ικανότητες.
Ο νεοχειροτονηθείς βοηθός Επίσκοπος του Μητροπολίτη Ταλλίν και πάσης Εσθονίας, Επίσκοπος Haapsalu κ. Δαμασκηνός, και σε δεύτερο πλάνο ο Μητροπολίτης Ταλλίνης και πάσης Εσθονίας κ. Στέφανος. Φωτογραφία: Rimas Akutaitis, Ι.Μ. Εσθονίας.
Είναι Καθηγητής Υμνολογίας, Ορθόδοξης Θεολογίας, και Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Φινλανδίας με πλούσιο ερευνητικό και συγγραφικό έργο, ενώ ομιλεί 12 γλώσσες – είναι αδύνατον, ακούγοντάς τον να μιλά ελληνικά να αντιληφθεί κανείς τη φινλανδική καταγωγή του – και διαθέτει πλήρη μουσική παιδεία, κλασική και βυζαντινή.
Όπως μάλιστα ανέφερε ο ίδιος στην ενθρονιστήρια ομιλία του, είναι η «πρώτη φορά στην ιστορία που η Φινλανδία προσφέρει στην Εσθονία, τη χώρα της Μαρίας όπως λέγεται, αρχιερέα Φινλανδό».
Με αυτά δεδομένα, εύκολα εξηγείται η παρουσία στην ιστορική αυτή χειροτονία πολλών σημαινόντων εκκλησιαστικών προσωπικοτήτων τόσο του Οικουμενικού Πατριαρχείου όσο και της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά και του Αγίου Όρους.
Ενδεικτικά, μαζί με τον εκπρόσωπο του Οικουμενικού Πατριάρχη Μητροπολίτη Σμύρνης κ. Βαρθολομαίο, συμμετείχαν ο Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας κ. Κλεόπας και ο Μητροπολίτης Ελβετίας κ. Μάξιμος. Από την Εκκλησία της Ελλάδος παραβρέθηκαν στην Εσθονία οι Μητροπολίτες Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, Εδέσης Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ, Περιστερίου κ. Γρηγόριος (καθηγητής Κανονικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών), καθώς και ο Εσθονός Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Pärnu και Saarek κ. Αλέξανδρος.
Ενώ από το Άγιον Όρος ταξίδεψαν στη Βαλτική οι ηγούμενοι των Ιερών Μονών Ξενοφώντος και Παντοκράτορος, κ.κ. Αλέξιος και Γαβριήλ με συνοδείες τους, αλλά και από τις Σέρρες η καθηγουμένη του Ιερού Ησυχαστηρίου Τιμίου Προδρόμου Ακριτοχωρίου Ιακώβη.
Επιπλέον τεκμήριο της προσωπικότητας του Φινλανδού νέου Επισκόπου συνιστά η παρουσία, ανάμεσα στο πλήθος των συμμετεχόντων από Ευρώπη και Αμερική, 30 περίπου Ελλήνων που ταξίδεψαν στην εσθονική πρωτεύουσα από πολλές περιοχές της Ελλάδας, μεταξύ των οποίων και ο Πρωτοψάλτης του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γρηγορίου Παλαμά Θεσσαλονίκης, Ιωάννης Λιάκος, ο οποίος και διηύθυνε πολυμελή βυζαντινή χορωδία αποτελούμενη από φίλους και συναδέλφους του νέου επισκόπου, όπως ο Καθηγητής Ορθόδοξης Θεολογίας του Πανεπιστημίου Notre Dame του Ιλινόις, πρωτοπρεσβύτερος της Οικουμενικού Πατριαρχείου π. Αλέξιος Torrance, και ο γράφων.
Απόσπασμα από τη Δοξολογία της Ενθρονίσεως του νέου Επισκόπου Haapsalu κ. Δαμασκηνού, στον Καθεδρικό Ναό του Ταλίν, το απόγευμα της Κυριακής 12 Ιανουαρίου 2025. Ψάλλει βυζαντινός χορός υπό τη διεύθυνση του Πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γρηγορίου Παλαμά Θεσσαλονίκης, κ. Ιωάννη Λιάκου. Λήψη βίντεο: Ι.Μ. Δημητριάδος, Βόλου και Αλμυρού
Διαβάστε τον Ενθρονιστήριο λόγο του βοηθού Επισκόπου κ. Δαμασκηνού ΕΔΩ:
