Reykjavik: The Value of Iceland for Greece and Turkey’s Strategy in the Arctic

The President of Iceland, Halla Tómasdóttir, with the Ambassador of Greece to Norway and Iceland, Efthymios Charlaftis.

Greece opens a geopolitical bridge to the North – The new ambassador in Reykjavik, opportunities for Athens, the role of Ankara

The new Ambassador of Greece to Oslo, Mr. Efthymios Charlaftis, visited Reykjavik, Iceland, last month and presented his credentials to the President of Iceland, Ms. Halla Tómasdóttir. Under different circumstances, this would simply be the usual practice of Greece’s diplomatic envoy to Norway also representing the country in the North Atlantic island of the Vikings.

However, the Greek Ambassador crossed half the ocean, facing both opportunities and challenges. Although the Icelandic President expressed admiration for ancient Greek civilization, confirmed alignment on major international issues, and acknowledged the potential for further bilateral relations, all of this takes place at a moment when Athens must seriously take into account geopolitical developments and data.

On February 6, the Icelandic government approved Ankara’s request to open a Turkish embassy in Reykjavik, with operations scheduled to begin within the current year. This Turkish move is not coincidental, nor is it related to the small number of Turks living in Iceland.

The geopolitical upgrade of Iceland

Iceland holds major geostrategic value in the North Atlantic due to its position in the GIUK Gap (the passage between Greenland, Iceland, and the United Kingdom), which controls submarine and commercial routes (a choke point). Although it does not maintain a standing army, its existence is decisive for NATO activity in the Arctic (since 2014 NATO presence has increased through surveillance aircraft and anti-submarine capabilities), and its importance is continuously upgraded due to monitoring Russian activity in the region. Its ties with the United States remain strong, while it also plays an important role in environmental policy, research, and sustainable shipping.

New maritime routes make Iceland a potential logistics hub between the Arctic, Europe, and North America. At the same time, the country functions as a strategic gateway to the maritime routes of the Atlantic and the Arctic Circle, with direct relevance to trade routes leading to Asia.

Naturally, the shift of the global geopolitical center of gravity toward the Arctic highlights it as a critical parameter for strategic balance, as Iceland can function as a control point of sea routes, a NATO operational springboard in times of crisis, and a means of strengthening political, economic, and geopolitical cooperation with major powers (the USA, Russia, China).

Turkey in the Arctic: Strategy and benefits

In recent years, Turkey has been attempting a strategic penetration into the North Atlantic and the Arctic, expanding its presence there through Norway (since 2019 it has conducted five TASE – Turkish Arctic Scientific Expeditions), and through active participation in protocols such as the Spitsbergen for the Svalbard Islands (Greece signed the same protocol in 1925, without any active involvement to date).

Iceland is a member of the Arctic Council, in which Turkey participates as an observer state. The new embassy in Reykjavik will provide Ankara with direct access to countries and institutions of Northern Europe, with multiple benefits—commercial, economic, and geopolitical. Furthermore, it will allow Turkey to shape a new framework of influence over Arctic decisions and programs, to actively participate in security, research, and maritime route issues, and to strengthen its international image. In this way, Turkey upgrades its role as a maritime power and expands its strategic interests in the North Atlantic and Arctic regions.

The establishment of the embassy sends a clear message that Ankara seeks a global presence beyond the Mediterranean and the Balkans—given its already active engagement in Africa. It creates a direct channel of political communication with Iceland and a new springboard for bilateral and multilateral diplomacy near Greenland and the broader Arctic region.

In the medium term, it strengthens Turkey’s image as an emerging global diplomatic power in Arctic affairs, new maritime routes, and energy resources. All of this demonstrates that the Turkish embassy in Reykjavik constitutes a strategic step of political, economic, and geostrategic penetration into Northern Europe and the Arctic.

The Greek community in Iceland

The Greek presence in Iceland is small but noteworthy. The first organized migration movements were mainly linked to academic and professional activities, while the economic crisis of the 2010s led to an exponential increase in the Greek population, which today numbers at least 800 people.

In 2004, when Greece lifted the trophy of the European Football Championship, only 8 Greeks living in Reykjavik celebrated there, as recounted by one of them, Antonis Koumouridis, then a resident physician in Iceland and today a plastic surgeon living and working in Norway. Most Greeks in Iceland live in Reykjavik and work in tourism, hospitality, education, and research, while also participating actively in businesses—including even a Greek loukoumades shop—as well as in educational and cultural activities.

Since Greece does not maintain an embassy in Reykjavik, diplomatic relations are covered by the Greek Embassy in Oslo. Over the past 20 years, however, the Icelandic philhellene Rafn Alexander Sigurdsson, Greek Honorary Consulate in Iceland, has significantly contributed to strengthening bilateral relations, supporting the Greek community and acting as a bridge between the two countries.

In 2017, during the visit there of Ecumenical Patriarch Bartholomew and Metropolitan Cleopas of Sweden, the foundations were laid for the Greek Orthodox parish of Apostle Bartholomew in Reykjavik, under the jurisdiction of the Metropolis of Sweden and All Scandinavia, recognized by the Icelandic authorities. Despite its establishment, however, the spiritual needs of Greeks remain significant, as there is no permanent or regular priestly presence.

At present, Greece maintains limited contact with Icelandic universities through programs such as Erasmus. At a time when Turkey possesses structures such as the national DEHUKAM Center for Maritime Law and Sea Studies, and systematically seeks to establish footholds to challenge the status quo in the Aegean and the Eastern Mediterranean, Greece urgently needs to utilize the opportunities provided by its diaspora and the Greek shipping industry.

Air and cultural connection Athens – Reykjavik

The restoration of the direct air connection between Athens and Reykjavik, which was suspended two years ago due to the bankruptcy of the carrier Play OG, is a critical factor for strengthening Greece–Iceland relations. A possible new connection would bring multiple benefits: it would boost tourism and Icelandic visits to Greece, promote bilateral economic and commercial relations, facilitate students and entrepreneurs, and ensure better service for the needs of Greeks living in Iceland, while also increasing the international footprint of Greek airlines.

The historical and cultural dimension further strengthens the importance of Greece for the “Frozen Island,” and vice versa. Greece is particularly beloved by Icelanders: Iceland is referred to as Thule by Pytheas of Massalia and Pliny, while Icelandic mentality is so similar to the Greek that Icelanders have been described as “the Mediterranean’s of the North.”

It is no coincidence that a favorite Greek song of Icelandic philosophy professor at the University of Oslo and internationally leading expert on Plotinus, Eyjólfur Kjalar Emilsson, is “The Train Leaves at Eight”, with lyrics by Manos Eleftheriou and music by Mikis Theodorakis. This cultural familiarity makes closer ties between the two countries both natural and strategically beneficial.

Source:

Δυτική εκδοχή Τζιχάντ η αντιμετώπιση του Ιράν από τις ΗΠΑ ως δαίμονα της ανθρωπότητας

Στιγμιότυπο από την εκπομπή REVIEW με την Ιρένα Αργύρη, στην τηλεόραση της ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, Σάββατο 21 Μαρτίου 2026.

Το Σάββατο 21 Μαρτίου 2026, είχα τη χαρά και την τιμή να είμαι προσκεκλημένος να συζητήσουμε με την οικοδέσποινα της εκπομπής REVIEW, στην τηλεόραση της ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ, Ιρένα Αργύρη, τον πόλεμο στο Ιράν.

Ειδικότερα, εστιάσαμε σε μια σειρά κρίσιμων θεμάτων και παραμέτρων:

1. Το πολιτισμικό υπόβαθρο της κρίσης στη Μέση Ανατολή και τη Μεσοποταμία.

2. Οι κοσμοαντιλήψεις και ανθρωπότυποι Δύσης και Ανατολής που συγκρούονται στο πεδίο του Ιράν.

3. Η έννοια της θρησκείας στην Ανατολή και Δύση και η εναωμάτωσή της στην πολιτική.

4. Η επίθεση στο Ιράν ως νέα εκδοχή Σταυροφοριών.

5. Η έννοια του χρόνου σε Ανατολή και Δύση και η επίδρασή της στη χάραξη στρατηγικής των “παικτών”.

6. Ο Δυτικός Ορθολογισμός στη γεωπολιτική και οι δυνατότητες επίλυσης της σύγκρουσης μεταξύ Δύσης και Ανατολής.

7. Ο ρόλος της Ελλάδος: τί είναι η Ελλάδα για τους γείτονες, τον πολιτισμό, τη δύση και για την ανατολή, και κυρίως τους ίδιους τους Έλληνες. Τι είμαστε, τι νομίζουμε ότι είμαστε, τι πρέπει να είμαστε, πώς πρέπει να αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και συνεπώς πώς πρέπει να πορευθεί ο Ελληνισμός.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε τη συνέντευξη από αυτόν τον σύνδεσμο:

https://youtu.be/ZsSjWZioNNU?is=G3zsuH4BANqLa-8J

Η Πίστη στην εποχή μας: Χριστός Παντοκράτωρ και Θεράπων

Σε αυτό το επεισόδιο του νορβηγικού Podcast Praktverk συναντάμε στο Όσλο τον Νορβηγό Ορθόδοξο ιερέα π. Johannes Solberg και τον Έλληνα ερευνητή φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Όσλο Panagiotis Pavlos σε μια συζήτηση για τον Χριστό Παντοκράτορα — όχι μόνο ως τον Κυρίαρχο των πάντων, αλλά ως Εκείνον που βαστάζει, στηρίζει και διακονεί ολόκληρη την κτίση.

Η συζήτηση είναι στα Νορβηγικά αλλά μπορείτε να ενεργοποιήσετε ελληνικούς υπότιτλους σε προβολή YouTube από τον υπολογιστή σας.

Χρονικά σημεία:

00:00 Χριστός Παντοκράτωρ – κυρίαρχος των πάντων και διάκονος
00:33 Παρουσίαση του Panagiotis Pavlos
01:26 Φιλοσοφία, μουσική και βυζαντινή ψαλτική
05:04 Βυζαντινή μουσική, λαϊκή μουσική και παράδοση
08:38 Νορβηγία, Ελλάδα και εθνικός χαρακτήρας
12:45 Ιεραρχία, αυθεντία και οι συγκρούσεις της εποχής μας
16:20 Η χριστιανική εξουσία ως ταπείνωση
20:24 Παντοκράτωρ, Ecce Homo και σύγχρονες παρεξηγήσεις
23:40 Ο νοετικός άνθρωπος και η απώλεια της μυστικής εμπειρίας
27:15 Ορθολογισμός, μεταμοντερνισμός και αγώνας για εξουσία
32:36 Η Ελλάδα ανάμεσα στην πίστη, την παράδοση και τη νεωτερικότητα
33:02 Στηρίξτε το «Tro i tiden» μέσω VIPPS
36:30 Ηθική των σχέσεων, πολιτική και πολιτισμική σύγκρουση
45:10 Είναι ο Χριστός πραγματικά η αλήθεια για εμάς;
48:35 Αλήθεια, κοινότητα και εκκλησία
52:15 Η Ενσάρκωση και η μεταμόρφωση του κόσμου
55:10 Ο σκοπός της ζωής, ο θάνατος και η οντολογική θεραπεία
57:50 Κοινότητα, αλήθεια και η ταυτότητα του ανθρώπου
01:07:28 Ο Παντοκράτωρ με ανοιχτές αγκάλες
01:08:40 Ταπείνωση, ηγεσία και αληθινή αυθεντία
01:11:15 Πόνος, κακό και ο δρόμος προς την ταπείνωση
01:13:03 Επίλογος

Η συζήτηση ξεκινά από τη σύγχρονη αναστάτωση γύρω από την ιεραρχία, την αυθεντία, την εξουσία και τη νομιμότητα, και εισέρχεται στην πρόσφατη δημόσια συζήτηση μεταξύ του Asle Toje και της Hilde Sandvik για τον Χριστό Παντοκράτορα σε αντιπαραβολή με το Ecce Homo — τον Χριστό ως τον πάσχοντα και ευάλωτο. Ποια εικόνα του Χριστού αναδύεται σήμερα στο πολιτικό τοπίο; Ένας Θεός δύναμης ή αυτοθυσίας, όπως αναρωτιέται η Sandvik;

Συμμετέχουν:
Audun Janøy
πατήρ Johannes Solberg
Panagiotis Pavlos

Ηχητική επεξεργασία και συνεργασία: Daniel Brew.

Πηγή:

https://youtu.be/9LVR-ZJlykM?is=prVoehCkixeB2gVQ

Ρέικιαβικ: Η αξία της Ισλανδίας για την Ελλάδα και η στρατηγική της Τουρκίας στην Αρκτική

Ο Πρέσβης της Ελλάδος στο Όσλο και το Ρέικιαβικ, κ. Ευθύμιος Χαρλαύτης, με την Πρόεδρο της Ισλανδίας, κα Halla Tómasdóttir.

Η Ελλάδα ανοίγει γεωπολιτική γέφυρα στον Βορρά – Ο νέος πρέσβης στο Ρέικιαβικ, οι ευκαιρίες για Αθήνα, ο ρόλος της Άγκυρας

Το Ρέικιαβικ της Ισλανδίας επισκέφθηκε την προηγούμενη εβδομάδα (σ. 18/2/2026) ο νέος Πρέσβης της Ελλάδας στο Όσλο, κ. Ευθύμιος Χαρλαύτης, και επέδωσε τα διαπιστευτήριά του στην Πρόεδρο της Ισλανδίας, κα Halla Tómasdóttir. Υπό άλλες συνθήκες, θα επρόκειτο απλώς για τη συνήθη πρακτική ο εκάστοτε διπλωματικός απεσταλμένος της Ελλάδας στη Νορβηγία να διεκπεραιώνει την εκπροσώπηση της χώρας μας στο βορειοατλαντικό νησί των Βίκινγκ.

Πλην όμως, ο Έλληνας Πρέσβης διέσχισε τον μισό ωκεανό αντιμέτωπος με ευκαιρίες αλλά και προκλήσεις. Μπορεί η Ισλανδή Πρόεδρος να του εξέφρασε το θαυμασμό της για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, να επιβεβαίωσε συναντίληψη στα μείζονα διεθνή ζητήματα και να συνομολόγησε τις δυνατότητες περαιτέρω εμβάθυνσης των διμερών σχέσεων, ωστόσο αυτά συμβαίνουν σε μια συγκυρία κατά την οποία η Αθήνα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη γεωπολιτικά δεδομένα και εξελίξεις.

Στις 6 Φεβρουαρίου, η ισλανδική κυβέρνηση ενέκρινε το αίτημα της Άγκυρας για το άνοιγμα τουρκικής πρεσβείας στο Ρέικιαβικ, με χρονοδιάγραμμα έναρξης λειτουργίας μέσα στο τρέχον έτος. Η κίνηση αυτή της Τουρκίας δεν είναι τυχαία, ούτε σχετίζεται με τον μικρό αριθμό Τούρκων που ζουν στην Ισλανδία.

Η γεωπολιτική αναβάθμιση της Ισλανδίας

Η Ισλανδία έχει μεγάλη γεωστρατηγική αξία στον βόρειο Ατλαντικό λόγω της θέσης της στο GIUK Gap (πέρασμα μεταξύ Γροιλανδίας, Ισλανδίας και Ηνωμένου Βασιλείου) που ελέγχει υποβρύχια και εμπορικές διαδρομές (choke point). Παρότι δεν διαθέτει μόνιμο στρατό, η ύπαρξή της είναι καθοριστική για τη δραστηριότητα του ΝΑΤΟ στην Αρκτική (από το 2014 η νατοϊκή παρουσία είναι αυξημένη σε αεροσκάφη επιτήρησης και ανθυποβρυχιακά μέσα), και η θέση της αναβαθμίζεται διαρκώς λόγω της παρακολούθησης της ρωσικής δραστηριότητας στην περιοχή. Οι δεσμοί της με τις ΗΠΑ παραμένουν ισχυροί ενώ διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε περιβαλλοντική πολιτική, έρευνα και βιώσιμη ναυτιλία.

Οι νέες θαλάσσιες οδοί καθιστούν την Ισλανδία δυνητικό κόμβο logistics μεταξύ Αρκτικής, Ευρώπης και Βόρειας Αμερικής. Παράλληλα, η χώρα λειτουργεί ως στρατηγική πύλη στους θαλάσσιους δρόμους του Ατλαντικού και του Αρκτικού Κύκλου, με άμεση συνάφεια προς τις εμπορικές διαδρομές που οδηγούν στην Ασία.

Εύλογα, η μετατόπιση του διεθνούς γεωπολιτικού κέντρου βάρους στην Αρκτική την αναδεικνύει σε κρίσιμη παράμετρο για τη στρατηγική ισορροπία, καθώς η Ισλανδία μπορεί να λειτουργεί ως σημείο ελέγχου θαλάσσιων διαδρομών, εφαλτήριο νατοϊκών δυνάμεων σε περιόδους κρίσης και μέσο ενίσχυσης πολιτικής, οικονομικής και γεωπολιτικής συνεργασίας με ισχυρές χώρες (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα).

Η Τουρκία στην Αρκτική: Στρατηγική και οφέλη

Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία επιχειρεί στρατηγική διείσδυση στον βόρειο Ατλαντικό και την Αρκτική, επεκτείνοντας την εκεί παρουσία της μέσω της Νορβηγίας (από το 2019 έχει πραγματοποιήσει πέντε ΤASE — Τουρκικές Αρκτικές Ερευνητικές Αποστολές), και με ενεργό συμμετοχή σε πρωτόκολλα όπως το Spitsbergen για τα νησιά Svalbard (η Ελλάδα έχει υπογράψει το ίδιο πρωτόκολλο το 1925, χωρίς να έχει ενεργή δραστηριότητα ως τώρα).

Η Ισλανδία είναι μέλος του Αρκτικού Συμβουλίου, στο οποίο η Τουρκία συμμετέχει ως χώρα παρατηρητής. Η νέα πρεσβεία στο Ρέικιαβικ θα παρέχει στην Άγκυρα άμεση πρόσβαση σε χώρες και θεσμούς της βόρειας Ευρώπης, με πολλαπλά οφέλη – εμπορικά, οικονομικά και γεωπολιτικά. Επιπλέον, θα επιτρέψει στη γείτονα να διαμορφώσει νέο πλαίσιο επιρροής σε αποφάσεις και προγράμματα για την Αρκτική, να συμμετάσχει ενεργά σε ζητήματα ασφαλείας, έρευνας και θαλάσσιων οδών και να ενισχύσει τη διεθνή εικόνα της. Έτσι, η Τουρκία αναβαθμίζει τον ρόλο της ως ναυτιλιακή δύναμη και διευρύνει τα στρατηγικά της συμφέροντα στον βορειοατλαντικό και αρκτικό χώρο.

Η ίδρυση της πρεσβείας εκπέμπει το σαφές μήνυμα ότι η Άγκυρα επιδιώκει παγκόσμια παρουσία πέραν της Μεσογείου και των Βαλκανίων – δεδομένης ήδη της έντονης δραστηριότητάς της στην Αφρική. Δημιουργεί δίαυλο άμεσης πολιτικής επικοινωνίας με την Ισλανδία και νέο εφαλτήριο διμερούς και πολυμερούς διπλωματίας κοντά στη Γροιλανδία και τον ευρύτερο αρκτικό χώρο.

Μεσοπρόθεσμα, ενισχύει την εικόνα της Τουρκίας ως ανερχόμενης παγκόσμιας διπλωματικής δύναμης σε ζητήματα Αρκτικής, νέων θαλάσσιων διαδρομών και ενεργειακών πόρων. Όλα αυτά καταδεικνύουν ότι η τουρκική πρεσβεία στο Ρέικιαβικ αποτελεί στρατηγικό βήμα πολιτικής, οικονομικής και γεωστρατηγικής διείσδυσης στον βορρά της Ευρώπης και την Αρκτική.

Η ελληνική κοινότητα στην Ισλανδία

Η ελληνική παρουσία στην Ισλανδία είναι μικρή αλλά αξιοσημείωτη. Οι πρώτες οργανωμένες μεταναστευτικές κινήσεις σχετίζονταν κυρίως με ακαδημαϊκές και επαγγελματικές δραστηριότητες, ενώ η οικονομική κρίση της δεκαετίας του 2010 οδήγησε σε εκθετική αύξηση της παρουσίας των Ελλήνων που σήμερα αριθμούν τουλάχιστον 800 ψυχές.

Το 2004 όταν η Ελλάδα σήκωσε το τρόπαιο του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, στο Ρέικιαβικ πανηγύρισαν οι μόλις 8 Έλληνες που ζούσαν τότε εκεί, όπως διηγείται ένας εξ αυτών, ο Αντώνης Κουμουρίδης, τότε ειδικευόμενος ιατρός στην Ισλανδία και σήμερα πλαστικός χειρουργός που ζει κι εργάζεται στη Νορβηγία. Οι περισσότεροι Έλληνες της Ισλανδίας ζουν στο Ρέικιαβικ και εργάζονται στον τουρισμό, την εστίαση, την εκπαίδευση και την έρευνα, ενώ συμμετέχουν ενεργά σε επιχειρήσεις – ανάμεσά τους υπάρχει ακόμη και ελληνικό λουκουματζίδικο – και σε εκπαιδευτικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.

Δεδομένου ότι Ελλάδα δεν διατηρεί πρεσβεία στο Ρέικιαβικ, οι διπλωματικές σχέσεις καλύπτονται από την Πρεσβεία της Ελλάδας στο Όσλο. Τα τελευταία 20 χρόνια, ωστόσο, ο Ισλανδός φιλέλληνας Rafn Alexander Sigurðsson, Επίτιμος Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Ισλανδία, έχει συμβάλει σημαντικά στην ενίσχυση των διμερών σχέσεων, υποστηρίζοντας την ελληνική κοινότητα και λειτουργώντας ως γέφυρα μεταξύ των δύο χωρών.

Το 2017, κατά την εκεί επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου και του Μητροπολίτη Σουηδίας κ. Κλεόπα, τέθηκαν τα θεμέλια της ελληνορθόδοξης ενορίας του Αποστόλου Βαρθολομαίου στο Ρέικιαβικ, υπό τη δικαιοδοσία της Μητρόπολης Σουηδίας και Πάσης Σκανδιναβίας, με αναγνώριση από τις ισλανδικές αρχές. Παρά την ίδρυσή της ωστόσο, οι πνευματικές ανάγκες των Ελλήνων παραμένουν μεγάλες, καθώς δεν υπάρχει μόνιμη ή τακτική παρουσία ιερέα.

Προς παρόν, η χώρα μας διατηρεί περιορισμένες επαφές με πανεπιστήμια της Ισλανδίας μέσω προγραμμάτων όπως το Erasmus. Την ώρα που η Τουρκία, διαθέτει δομές όπως το Εθνικό Κέντρο DEHUKAM για τη Θάλασσα και το Δίκαιο της Θάλασσας, και επιχειρεί μεθοδικά την εδραίωση ερεισμάτων για ανατροπή του status quo στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα επείγει να εκμεταλλευθεί τις δυνατότητες που της παρέχει ο μετανάστης Ελληνισμός και ο ελληνικός εφοπλισμός.

Αεροπορική και πολιτισμική σύνδεση Αθήνας – Ρέικιαβικ

Η αποκατάσταση της απευθείας αεροπορικής σύνδεσης Αθήνας – Ρέικιαβικ, που είχε διακοπεί προ διετίας λόγω πτώχευσης του αερομεταφορέα Play OG, αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για την ενίσχυση των σχέσεων Ελλάδας – Ισλανδίας. Ενδεχόμενη νέα σύνδεση θα αποφέρει πολλαπλά οφέλη: θα ενισχύσει τον τουρισμό και την επίσκεψη Ισλανδών στην Ελλάδα, θα προωθήσει τις διμερείς οικονομικές και εμπορικές σχέσεις, θα διευκολύνει φοιτητές και επιχειρηματίες και θα διασφαλίσει καλύτερη εξυπηρέτηση των αναγκών των Ελλήνων ομογενών που ζουν στην Ισλανδία, αυξάνοντας παράλληλα το διεθνές αποτύπωμα ελληνικών αεροπορικών εταιρειών.

Η ιστορική και πολιτισμική διάσταση ενισχύει τη σημασία της Ελλάδας για το «Παγωμένο Νησί», και αντιστρόφως. Η χώρα μας είναι ιδιαίτερα αγαπητή στους Ισλανδούς: η Ισλανδία αναφέρεται ως Θούλη από τον Πυθέα τον Μασσαλιώτη και τον Πλίνιο, ενώ η νοοτροπία των Ισλανδών μοιάζει τόσο με την ελληνική, ώστε να έχουν χαρακτηριστεί «οι Μεσόγειοι του Βορρά».

Δεν είναι τυχαίο ότι αγαπημένο ελληνικό τραγούδι του Ισλανδού καθηγητή φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Όσλο και κορυφαίου διεθνώς ειδικού στον Πλωτίνο, Eyjólfur Kjalar Emilsson, είναι «Το τρένο φεύγει στις οκτώ» σε στίχους Μάνου Ελευθερίου και μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Αυτή η πολιτισμική οικειότητα καθιστά απολύτως φυσιολογική και στρατηγικά ωφέλιμη τη στενότερη σύνδεση των δύο χωρών.

Πηγή:

Ιστορική στιγμή στο Όσλο: Ο πρώτος επίσημος εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας

Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, Πρεσβεία Ελλάδος στο Όσλο, Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026. Φωτογραφία: Πρεσβεία της Ελλάδος στο Όσλο.

Η Πρεσβεία της Ελλάδος στο Όσλο τίμησε για πρώτη φορά τον θεσμό μετά την απόφαση της UNESCO

Τον ιστορικό, πρώτο επίσημο εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας, μετά την απόφαση της UNESCO στις 14 Απριλίου και την επικύρωσή της στις 12 Νοεμβρίου 2025, τίμησε, χθες Κυριακή, η Πρεσβεία της Ελλάδος στο Όσλο με πρωτοβουλία του νέου Πρέσβη της Ελλάδος στη Νορβηγία, κ. Ευθύμιου Χαρλαύτη, σε συνεργασία με το Ελληνικό Σχολείο του Όσλο. Η επιλογή της 9ης Φεβρουαρίου για την παγκόσμια αναγνώριση της ελληνικής γλώσσας έχει αφενός σαφώς συμβολικό χαρακτήρα, καθώς συνδέεται με τη μνήμη του εθνικού ποιητή της Ελλάδος και ακραιφνούς υμνητή του παγκόσμιου αγαθού της Ελευθερίας του ανθρώπου, Διονυσίου Σολωμού, ο οποίος πέθανε στη Ζάκυνθο σαν σήμερα το 1857. Αφετέρου, αναδεικνύει την ιστορική συνέχεια και τον πανανθρώπινο πλούτο της ελληνικής γλώσσας και σκέψης.

Σε μια σεμνή τελετή, αντάξια, ωστόσο, του πνευματικού φορτίου της ελληνικής γλώσσας και του μυσταγωγικού ήθους της, μαθητές του Ελληνικού Σχολείου απήγγειλαν αποσπάσματα ελληνικής ποίησης, από την εποχή του Σολωμού έως σήμερα. Ο Νικηφόρος Βρεττάκος, ο Νίκος Εγγονόπουλος, ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ο Κώστας Καρυωτάκης, οι Νομπελίστες μας Οδυσσέας Ελύτης και Γιώργος Σεφέρης, ο Κωστής Παλαμάς, ο Γιάννης Ρίτσος, και ο Διονύσιος Σολωμός, ήταν παρόντες στη πρωτεύουσα της γης των Βίκινγκ έχοντας την τιμητική τους μέσα από τις ελπιδοφόρες φωνές των Ελλήνων μαθητών. Ενώ οι επιμελητές της εκδήλωσης φρόντισαν να συμπεριλάβουν την παρουσίαση καταλόγου ελληνικών λέξεων σε ευρεία χρήση στα Νορβηγικά, δείχνοντας πως η Ελληνική είναι αναπόσπαστο τμήμα του νορβηγικού λεξιλογίου.

Ο Πρέσβης κ. Ευθύμιος Χαρλαύτης καλωσόρισε εγκάρδια την αντιπροσωπεία μαθητών του Ελληνικού Σχολείου του Όσλο κι ευχαρίστησε θερμά τον Πρόεδρο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων κ. Νίκο Γαβριηλίδη, τους εκπαιδευτικούς, και κυρίως τα παιδιά για το αξιοθαύμαστο έργο που επιτελείται στο Σχολείο. Με πλήρη συναίσθηση του θεσμικού ρόλου που ο Πρέσβης μιας χώρας όπως η Ελλάδα οφείλει να έχει, ως οικοδεσπότης επεσήμανε στα παιδιά, τους γονείς και τους δασκάλους του Σχολείου, ότι «αυτό το οίκημα είναι το σπίτι της Ελλάδας, ανοιχτό και πάντοτε φιλόξενο».

Απευθυνόμενος σε όλους τους προσκεκλημένους ο κ. Χαρλαύτης ανέφερε χαρακτηριστικά: «Αν μου επιτρέπετε να πω δυο λόγια στα αγγλικά για όσους δεν μιλούν ελληνικά, θεωρητικά τουλάχιστον, διότι στην πραγματικότητα μιλούν ελληνικά, απλώς δεν το γνωρίζουν: Είναι αναρίθμητες οι ελληνικές λέξεις που υπάρχουν στο λεξιλόγιο κάθε γλώσσας όλων των χωρών του δυτικού πολιτισμού. Η ελληνική γλώσσα είναι η βάση επάνω στην οποία χτίστηκε ο δυτικός πολιτισμός. Όλες οι σύγχρονες επιστήμες έχουν τις ρίζες τους στην ελληνική σκέψη και την ελληνική φιλοσοφία».

Έχει δίκιο ο Έλληνας Πρέσβης. Η ελληνική ποίηση δεν περιγράφει απλώς τον κόσμο: με την αέναη καινοτομία των πολύπλοκων γλωσσικών δομών, της μορφολογίας που η ηχώ και η φαντασία των ελληνικών λέξεων προβάλλει, αποκαλύπτει το ίδιο το νόημά του. Με τη διαλεκτική των αποφάνσεων και καταφάσεων, γέννημα του ελληνικού τρόπου σκέψης και αντίληψης περί του κόσμου και του επέκεινα, πιστοποιείται για την ελληνική γλώσσα αυτό που ο Λούντβιχ Βιτγκενστάιν γράφει στις Φιλοσοφικές Έρευνες του: «Όλα κυοφορούνται μέσα στη γλώσσα». Είναι μάλιστα, αξιοσημείωτη σύμπτωση το γεγονός ότι ο ξεχωριστός αυτός Αυστριακός φιλόσοφος του 20ού αιώνα, τις πρώτες σημειώσεις που οδήγησαν στη συγγραφή του κλασικού έργου του Tractatus LogicoPhilsophicus, το οποίο κορυφώνεται στην περίφημη πρόταση «Για όσα δεν μπορεί να μιλήσει κανείς, πρέπει να σιωπά», τις έγραψε σε μια καλύβα, εδώ στη Νορβηγία. Οπότε και το ότι τιμούμε στο Όσλο τη μοναδική γλώσσα που κατόρθωσε να θέσει τόσο λαγαρά τα όρια των καταφάσεων και να δείξει στους ανθρώπους τον «τόπο» των αποφάνσεων, έχει τη δική του ξεχωριστή σημασία.

Στο πνεύμα αυτό, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Ελληνικού Σχολείου του Όσλο, κ. Νίκος Γαβριηλίδης, τόνισε ότι η αδιάκοπη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας, η οποία πιστοποιεί και την πολυχιλιετή πορεία του Ελληνισμού, είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα. Υπογραμμίζοντας τον οικουμενικό χαρακτήρα της Ελληνικής, αναφέρθηκε στη θεμελιώδη επιρροή της στις άλλες γλώσσες και την καθοριστική συμβολή της στη διαμόρφωση της παγκόσμιας φιλοσοφίας και τέχνης. Τόνισε την ευθύνη της νέας γενιάς των Ελλήνων και της Ελληνικής Διασποράς να διατηρήσουν ζωντανή τη γλώσσα, όχι ως δεδομένο, αλλά ως συνειδητή επιλογή και πολιτισμική παρακαταθήκη. Ενώ, καταληκτικά, παρομοίασε την Ελληνική ως την Ωραία Ελένη της Τροίας: απαιτητική, γοητευτική και διαχρονικά αγαπημένη σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η εκδήλωση εορτασμού στο Όσλο της Παγκόσμιας Ημέρας της Ελληνικής Γλώσσας, ανέδειξε στο πρόσωπο του Πρέσβη το ευτυχές γεγονός ότι η Ελλάδα διαθέτει μια νέα γενιά διπλωματών που εμφορούνται από την αίσθηση χρέους προς την πατρίδα και ευθύνης προς την Υπηρεσία τους. Η Νορβηγία είναι χώρα με πολλές ομοιότητες με την πατρίδα μας, τόσο σε επίπεδο ιστορικό όσο και σύγχρονο, όπως έχουμε τονίσει κατ᾽ επανάληψη. Είναι επομένως κρίσιμο για την Ελλάδα να ενισχύσει και να αναπτύξει περαιτέρω τις διμερείς σχέσεις με την πλούσια αυτή σκανδιναβική χώρα. Οι δυνατότητες διμερούς συνεργασίας είναι τεράστιες. Αρκεί να λάβει κανείς υπ᾽ όψιν απλώς και μόνον το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή η Ελλάδα δεν διαθέτει Εμπορικό Ακόλουθο στη διπλωματική αντιπροσωπεία της στη χώρα με το μεγαλύτερο δημόσιο επενδυτικό ταμείο στον κόσμο!

Επιπλέον, η οικονομική και κοινωνική κρίση που εξακολουθεί να προκαλεί καταστροφική αφαίμαξη (brain drain) της ελληνικής κοινωνίας, έχει ως αποτέλεσμα τον υπερτριπλασιασμό των Ελλήνων που έχουν εγκατασταθεί στη Νορβηγία κατά τα τελευταία 15 χρόνια. Οπότε, η παρουσία ενός ικανού εκπροσώπου της Ελλάδας στο Όσλο είναι πλεονέκτημα για την ιστορικά διαμορφούμενη ελληνική κοινότητα της Νορβηγίας. Αρκεί να λάβει κανείς υπόψιν ότι στο ακαδημαϊκό έτος 2025-2026 φοιτούν στο Ελληνικό Σχολείο του Όσλο περισσότερα από 120 παιδιά, με τις διδακτικές ανάγκες να αυξάνονται συνεχώς.

Τον εορτασμό της 9ης Φεβρουαρίου τίμησαν με την παρουσία τους ο κ. Silvio Bär, καθηγητής κλασσικών σπουδών και αρχαίας ελληνικής ποίησης στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, η κ. Σοφία Μαρία Γιουρούκου, Αναπληρώτρια Αρχής, και ο κ. Κωνσταντίνος Προκάκης, Σύμβουλος Επικοινωνίας στην Πρεσβεία της Ελλάδος στο Όσλο, οι εκπαιδευτικοί Βασιλική Χριστοπούλου και Μελιάννα Πουλαστίδη, δασκάλες του Ελληνικού Σχολείου Όσλο, οι πρώην Πρόεδροι του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Αντώνιος Κουμουρίδης και Βαλεντίνος Κογκέζος, τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου, Έλληνες και λοιποί ερευνητές και επιστήμονες, μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, γονείς των μαθητών του σχολείου, και το προσωπικό της Πρεσβείας.

Πηγή:

https://www.neakriti.gr/koinonia/2162144_istoriki-stigmi-sto-oslo-o-protos-episimos-eortasmos-tis-pagkosmias-imeras?amp