Φωτογραφία: Από τον ιστότοπο αρχικής δημοσίευσης του άρθρου στην Hellas Journal
Δεν χωρά αμφιβολία το γεγονός ότι κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έλαβε από την Ελλάδα ένα ανεκτίμητο δώρο: να μιλήσει μπρος στην Ακρόπολη απευθυνόμενος στην ανθρωπότητα από την Πνύκα.
Και είναι προσωπική γνώμη του γράφοντος ότι ο ίδιος το άξιζε αυτό. Διότι δεν ήρθε στην Ελλάδα με το θράσος του προκατόχου του Άντονι Μπλίνκεν και την αξίωση για δηλητηριώδη παρέμβαση στον πυρήνα της ελληνικής κοινωνίας. Ο οποίος Μπλίνκεν στις αρχές του 2024 είχε ζητήσει από τον Έλληνα Πρωθυπουργό στο πατρικό του στην Κρήτη την εφαρμογή της νεοταξικής ατζέντας κατάλυσης του ιστορικού θεσμού της οικογένειας που προωθούσαν οι Δημοκρατικοί.
Κάτι το οποίο πέτυχαν στην Ελλάδα, με την ψήφιση του γάμου ομοφυλοφίλων. Ένα νόμο τον οποίο η τότε αμερικανική κυβέρνηση είχε, δια του Μπλίνκεν, δεσμεύσει την Αθήνα να ψηφίσει με τέτοιο τρόπο, ώστε αργότερα κορυφαία κυβερνητικά στελέχη στην Ελλάδα να αναγκάζονται να δικαιολογούνται, διατυμπανίζοντας πως πρόκειται δήθεν για ζήτημα γεωπολιτικό και θέμα εθνικής ασφαλείας.
Σαφώς, η ατζέντα του Μάρκο Ρούμπιο είχε διαφορετικό πρόσημο. Αν μη τι άλλο, ήταν συνεπής με τη ρεπουμπλικανική πεποίθηση, η οποία διασφάλισε στον Πρόεδρό του δεύτερη θητεία στον Λευκό Οίκο, ότι η κοινωνική συνοχή, μαζί με την έννοια του έθνους, οφείλει να είναι προτεραιότητα κάθε κράτους που σέβεται την υπόστασή του.
Γι᾽ αυτό και στην Πνύκα ο Αμερικανός ΥΠΕΞ δεν περιορίστηκε να μιλήσει θετικά για την Ελλάδα και να την εγκωμιάσει απλώς ως στρατηγικό σύμμαχο. Αλλά προέβη σε ρητή αναφορά στον λαό της, τον ελληνικό λαό, αναγνωρίζοντας ότι: «Ο λαός αυτού του έθνους έχει αποδείξει για άλλη μια φορά ότι είναι ένας απαραίτητος φίλος τόσο για την Ευρώπη όσο και για τις Ηνωμένες Πολιτείες».
Βεβαίως, η ομιλία Ρούμπιο στην Πνύκα, μολονότι καλοδουλεμένη, δεν ήταν απαλλαγμένη από αδυναμίες τόσο στη συνολική θέαση του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού όσο και σε επιμέρους σημεία της. Όπως, παραδείγματος χάριν, κάτι από το οποίο πάσχει η Δύση, το γεγονός ότι η αξία των Ελλήνων εντοπίζεται στην κλασική αρχαιότητα, από την οποία μεταφερόμαστε απευθείας στη σημερινή παροχή γεωστρατηγικών διευκολύνσεων προς την Υπερδύναμη. Ή, η υφέρπουσα αντίληψη ότι τα θεμέλια του «φυσικού νόμου» της Δύσης βρίσκονται στην Ελλάδα.
Ωστόσο, η ομιλία Ρούμπιο στην Πνύκα δείχνει στον σύγχρονο Ελληνισμό, τόσο δια των καίριων επισημάνσεών της όσο και δια των παραλείψεών της, τον δρόμο για την παγκόσμια ελληνική στρατηγική παρουσία. Εξηγούμαι.
Μπορεί ο Αμερικανός ΥΠΕΞ να αναγνώρισε το μεγαλείο της Ακρόπολης που στέκει πίσω του ακάθεκτη στον χρόνο. Και μπορεί στον λόγο του να αναφέρθηκε δύο φορές στην ομορφιά (beauty, beautiful), δίχως να εντοπίσει το βάθος της ελληνικής μεταφυσικής την οποία έχει απωλέσει η Δύση για την ανόρθωση της οποίας ο ίδιος όντως και ειλικρινώς νοιάζεται. Οι Έλληνες όμως έγιναν υπόδειγμα της παγκόσμιας ιστορίας διότι αναγνώρισαν στον κόσμο το κάλλος ως ιδίωμα του Θεού.
Ως πιστός Καθολικός ο Αμερικανός ΥΠΕΞ αντιλαμβάνεται τη σημασία του Χριστιανισμού. Τόλμησε μάλιστα ο κ. Ρούμπιο να αναφέρει το όνομα του Ιησού Χριστού μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα από τον Άρειο Πάγο, όπου ο Απόστολος Παύλος κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Αθηναίους, έστω κι αν η ομιλία του δεν θεμελίωσε ενιαίο το κλασικό και χριστιανικό πολιτισμικό πλαίσιο, το οποίο θαυμαστά προσδιόρισε τη σχέση ανθρώπου και Θεού όπως μόνον οι Έλληνες κατόρθωσαν να βιώσουν και να αναδείξουν.
Είναι άλλωστε ενδεικτικό ότι, μολονότι η ομιλία του κ. Ρούμπιο κινήθηκε στη νοητή γραμμή: «κόσμος, λογική τάξη του κόσμου, φυσικοί νόμοι, ανθρώπινος νους, φυσική τάξη, αλήθεια-αγαθό-κάλλος, αντικειμενικά πρότυπα, Χριστιανισμός-φυσικός νόμος», και μολονότι ο ίδιος Χριστιανός, δεν μπόρεσε να δει στην Ακρόπολη την προεξαγγελία της χριστιανικής μεταφυσικής περί της Δημιουργίας του Θεού την οποία το ίδιο το κάλλος του κόσμου μαρτυρά.
Μίλησε για τον κόσμο, αλλά δεν τον είδε ως έργο του Θεού. Μίλησε για το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού και τη Χριστιανική Θεολογία του Αυγουστίνου και του Ακινάτη, αλλά δεν διείδε τον φυσικό νόμο που επικαλέστηκε ως προϊόν ελευθερίας του Θεού Λόγου, εντός της κτίσεως. Αυτά μπορεί σε κάποιους αναγνώστες και αναλυτές να ακουστούν ως ψιλή θεολογία, αλλά είναι ακριβώς το κομβικό σημείο στο οποίο η δυτική μεταφυσική παύει πλέον να ακολουθεί την Ελλάδα ως κατάφαση του κάλλους και διαστρέφεται σε θεολογία και μεταφυσική της ισχύος με συνέπειες οδυνηρές για όλη την ανθρωπότητα.
Κάπου εδώ αρχίζει η ευθύνη του Ελληνισμού, και ιδίως εν προκειμένω του ομογενειακού Ελληνισμού στις ΗΠΑ, την οποία η εμπνευσμένη ομιλία Ρούμπιο άρρητα υπογραμμίζει. Τόσο η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, η οποία οφείλει να επανάγει εις βάθος αντί να κινείται απλώς πολιτικά, όσο και το ίδιο το ελληνικό κράτος, δια της Πρεσβείας της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον (εδώ θα πρέπει να επισημανθεί η σεμνή και στιβαρή παρουσία του Πρέσβεώς μας στις ΗΠΑ Αντώνη Αλεξανδρίδη κατά την επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα) έχουν ένα μεγάλο χρέος και καθήκον.
Να λειτουργήσουν όχι απλώς ως μονάδες εκκλησιαστικής και κρατικής ισχύος, αλλά ως ιεραπόστολοι και πρέσβεις της Ελληνορθοδοξίας αντιστοίχως.
Να διαμορφώσουν δομές διάδοσης του ελληνικού και Ορθόδοξου πολιτισμού μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, προς όφελος και των Ελλήνων τέταρτης γενιάς, που ίσως δεν υποψιάζονται καν την ισχύ του ελληνικού πνεύματος και της ελληνικής γλώσσας, αλλά και κάθε ευαίσθητου Αμερικανού πολίτη για τον οποίο το αμερικανικό όνειρο της ενθαδικότητας μοιάζει μικρό μπρος στην αθανασία.
Τα όσα είπε και δεν είπε ο κ. Ρούμπιο στην Αθήνα, αποκαλύπτουν το πεδίον δόξης λαμπρόν του Ελληνισμού στον 21ο αιώνα και φανερώνουν τις τιτάνιες διαστάσεις του έργου που και η Ορθόδοξη Εκκλησία και η ελληνική Πολιτεία, αλλά και οι φορείς της Ομογένειας καλούνται να επιτελέσουν μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Διότι, είτε μας αρέσει είτε όχι, η Ελλάδα ανέκαθεν, από τον Όμηρο και τους Προσωκρατικούς μέχρι τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Άγιο Πορφύριο και τον Άγιο Παΐσιο, είναι ο μυητής της ανθρωπότητας στο Κάλλος, την Αλήθεια και την Αιωνιότητα. Αυτά είναι, εκτιμώ, που κατά βάθος επιδιώκει και ο ίδιος ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, αυτά είναι που αποζητά ο κάθε άνθρωπος όπου γης. Το momentum είναι ιδανικό για τον Ελληνισμό και για τις ΗΠΑ.
Δημοσιεύθηκε στην Hellas Journal την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026.
Με τον Θοδωρή Ιατρίδη, ιδιοκτήτη του ελληνικού εστιατορίου «Ανάσα» στην καρδιά του Ελσίνκι. Σάββατο 22 Αυγούστου 2026
H Hellas Journal συναντήθηκε στο Ελσίνκι με τον Ευάγγελο Βελέντζα, Πρόεδρο του Συνδέσμου Ελλήνων Φινλανδίας, δάσκαλο ελληνικής γλώσσας στο Ευρωπαϊκό Σχολείο του Ελσίνκι, και εκλεκτό Έλληνα της Φινλανδίας, στο νέο ελληνικό εστιατόριο Greek Deli Anása, στην καρδιά της φινλανδικής πρωτεύουσας.Εκεί, είχαμε μια άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον ιδιοκτήτη του, τον αεικίνητο επιχειρηματία Θοδωρή Ιατρίδη.
Παναγιώτης Παύλος: Θοδωρή καλημέρα, σε ευχαριστούμε πολύ που μας δέχθηκες!
Θοδωρής Ιατρίδης: Καλημέρα! Καλώς ήρθατε στο λίγο μουντό σήμερα Ελσίνκι.
ΠΠ: Είχαμε λιακάδα τις προηγούμενες μέρες, οπότε είμαστε ευχαριστημένοι. Πώς και έτσι, «Ανάσα» στην καρδιά του Ελσίνκι;
ΘΙ: Ναι, ήρθαμε εδώ με τη σύζυγο και την κόρη μου πριν τρία χρόνια. Εντόπισα πολύ γρήγορα το κενό, ότι δεν υπάρχει αρκετά καλό φαγητό στο Ελσίνκι. Έτσι αποφάσισα να κάνω κάτι, διότι θεωρώ ότι η ελληνική κουζίνα είναι η καλύτερη στον κόσμο. Αδιαπραγμάτευτα! Έτσι, αποφάσισα να κάνω κάτι τέτοιο. Επιπλέον, διαπίστωσα ότι δεν υπάρχουν πολλά ελληνικά μαγαζιά, οπότε η αγορά μπορούσε να σηκώσει κάτι τέτοιο, γι᾽ αυτό και πήραμε την απόφαση να ανοίξουμε εδώ αυτό το μαγαζί.
ΠΠ: Ναι, αλλά προφανώς δεν ήταν αυτός ο λόγος που ήρθες στη Φινλανδία. Δεν γνώριζες από πριν ότι υπάρχουν ανάγκες εστιατορίων και ήρθες να τις καλύψεις… Προφανώς, για κάποιον άλλο λόγο έφυγες από την Ελλάδα…
ΘΙ: Σίγουρα. Ο λόγος που έφυγα από την Ελλάδα δεν ήταν αυτός. Δεν ήταν το όνειρό μου να έρθω στη Φινλανδία, στο Ελσίνκι, να ανοίξω μαγαζί εστίασης. Γυμναστής είμαι, το επάγγελμα που ασκούσα στην Ελλάδα ήταν του γυμναστή. Είμαι από τους τυχερούς και μπόρεσα και άνοιξα ένα στούντιο personal training.
Οι λόγοι που με έκαναν να φύγω από την Ελλάδα ήταν κυρίως το πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον της χώρας. Φύγαμε από την Ελλάδα, όπως είπα, πριν 3 χρόνια, λίγο μετά το έγκλημα; τη δολοφονία; των Τεμπών. Διότι δεν μπορούσα να δεχθώ όλο αυτό το πράγμα που επικοινωνούσε η κυβέρνηση και οι άνθρωποί της, και εκ των υστέρων είδαμε και πόσα ακόμα άλλα ωραία πράγματα έβγαλε αυτή η κυβέρνηση. Οπότε ήταν λίγο δύσκολο για μένα να ανεχθώ αυτό τον ωχαδερφισμό. «Ωχ, έλα μωρέ, δεν πειράζει, έτσι είναι η Ελλάδα…». Όχι! Άμα είναι η Ελλάδα έτσι, ευχαριστώ, δεν θα πάρω, θα πάω κάπου αλλού, όπου νομίζω ότι θα είναι καλύτερα.
Αν με ρωτάς αν είναι καλύτερα εδώ ή στην Ελλάδα, θα σου πω, εξαρτάται. Εξαρτάται από το τί θέλει ο καθένας. Ναι, δεν ονειρευόμουν να μεγαλώνω εγώ και η οικογένειά μου σε μια χώρα σκοτεινή, χωρίς τον ήλιο της Ελλάδας, χωρίς τις θάλασσες της Ελλάδας, χωρίς το φαγητό της Ελλάδας, χωρίς την ελληνική κουζίνα και χωρίς τους φίλους, τους ανθρώπους μας, τους συγγενείς μας, τους γονείς μας… Όμως η ανάγκη να ξεφύγεις απ᾽ αυτό που υπήρχε και υπάρχει στην Ελλάδα, ήταν μεγαλύτερη από την αγάπη για τη θάλασσα, και το βουνό, και, και, και…
Όχι μόνον η ανάγκη να φύγεις απ᾽ αυτή την κατάσταση, αλλά και η ανάγκη να σώσεις και το παιδί σου απ᾽ αυτό που υπάρχει εκεί κάτω. Δηλαδή, δεν βλέπεις μέλλον, πού μπορεί να μεγαλώσει το παιδί, πώς μπορεί να μεγαλώσει το παιδί φυσιολογικά, όταν, θα πάει σχολείο, θα κάνει τόσες ώρες στο σχολείο, μετά θα κάνει τόσες ώρες φροντιστήριο, θα χαθεί η παιδικότητά του, θα χαθεί η ώρα του παιχνιδιού του, θα χαθούν βασικά στοιχεία της ανάπτυξης ενός παιδιού. Οπότε, ένας από τους λόγους που ήρθα ήταν και για το παιδί.
ΠΠ: Είπες προηγουμένως κάτι, και νομίζω αυτός που θα μας διαβάσει θα πει «α, αυτός, προφανώς αντιπολιτευτικά έφυγε, συριζαίος θα είναι, ή αντι-μητσοτακικός θα είναι», να τα πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Διότι είναι αδιανόητο να δεχθεί κάποιος ότι σηκώθηκες και έφυγες από την Ελλάδα γιατί δεν μπορούσες να αντέξεις τον παραλογισμό, να το χαρακτηρίσω έτσι, που ακολούθησε, αλλά και το ίδιο το συμβάν στα Τέμπη, και κυρίως τη συγκάλυψη και όλα όσα ακολούθησαν. Τί απαντάς σε αυτό;
ΘΙ: Είναι γελοίο κάποιος που θέλει να διαφοροποιηθεί απ᾽ όλη αυτήν την κατάσταση να θεωρείται «συριζαίος», ή «κομμουνιστής» ή «μίζερος», όπως λέει ο Σπύρος [σ. Άδωνις Γεωργιάδης] και χαρακτηρίζει όλους αυτούς τους ανθρώπους με αυτά τα λεγόμενα. Ούτε «αντιμητσοτακικός» είμαι, ούτε «συριζαίος» είμαι, ούτε τίποτε. Ούτε μίζερος είμαι. Είμαι πολύ πιο χαρούμενος και ενεργός, και ευδιάθετος, και δραστήριος και σκεπτόμενος άνθρωπος, από πολλούς που μας χαρακτηρίζουν μίζερους και κομμουνιστές. Είμαι ένας άνθρωπος πολύ δημιουργικός, πολύ δραστήριος, θετικός και υγιώς σκεπτόμενος. Γι᾽ αυτό και την έκανα από τη χώρα, να το πω έτσι λαϊκά.
ΠΠ: Αυτή λοιπόν η υγιής σκέψη, πώς σε κάνει να βλέπεις αυτήν τη στιγμή την Ελλάδα, εδώ, από το Ελσίνκι, όπου ζεις τα τελευταία τρία χρόνια;
ΘΙ: Κυριολεκτικά και μεταφορικά, καμένη γη! Αυτό είναι η Ελλάδα. Είναι καμένη γη και κυριολεκτικά, με αυτά που συμβαίνουν κι αυτό το καλοκαίρι. Τί πρωτότυπο, θα μου πεις, διότι κάθε καλοκαίρι τα ίδια συμβαίνουν και παρόλα αυτά, πάλι υπάρχει ένα σκάνδαλο με τα πόσα εκατομμύρια φαγώθηκαν, που δεν πήγαν εκεί που έπρεπε να πάνε, και κάηκε η Ελλάδα. Οπότε ναι, είναι μια καμένη γη η Ελλάδα. Δυστυχώς.
Έχει πολύ ωραίους ανθρώπους, πολύ ωραία μέρη, τρομερή χώρα, αλλά με πολύ κακό πολιτικό σύστημα. Και μην πει κάποιος ότι εμείς τους επιλέγουμε. Δεν τους επιλέγουμε τόσο εμείς. Έρχονται λίγο και από μόνοι τους κι επιβάλλονται. Όπως για παράδειγμα, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης, ο κ. Μαρινάκης, δεν είναι καν εκλεγμένος, είναι φυτευμένος. Οπότε, για ποιά δημοκρατία μιλάμε;
ΠΠ: Άρα δεν υπάρχει δημοκρατία.
ΘΙ: Δημοκρατία δεν υπάρχει, ελευθερία λόγου δεν υπάρχει. Τίποτε δεν υπάρχει. Τίποτε. Σε πολλά επίπεδα υπάρχει διαπλοκή, διαφθορά και πολύ μαφιόζικες συμπεριφορές. Όπως, δεν το είδα όλο, κάποια αποσπάσματα του άλλου εκλεκτού, του Δημητριάδη, πώς τον λένε; Του ανηψιού του πρωθυπουργού που μιλούσε λες και άκουγες τον αρχηγό της μαφίας, ή το τσιράκι της μαφίας, να καλύπτει το αφεντικό του και τη συμμορία του! Ακραία πράγματα. Σίγουρα δεν μιλάμε για κάποιο δημοκρατικό θεσμό, κάποια δημοκρατική χώρα, όταν ακούς το «προστατεύω το αφεντικό μου», «μπαίνω εγώ να φάω τη σφαίρα». Ποιά σφαίρα και ποιό αφεντικό;
ΠΠ: Είπες ότι έφυγες πριν τρία χρόνια, και αυτό συμπίπτει σχεδόν με την περίοδο που ως βασική κυβερνητική πολιτική και πρόταγμα εισήχθη η καταπολέμηση του brain drain. Τί βλέπεις εσύ εδώ, από το Ελσίνκι;
ΘΙ: Εδώ από το Ελσίνκι βλέπω ότι, αν κάποιος δεν έχει τόσο μεγάλη ανάγκη, δεν του λείπει τόσο πολύ η Ελλάδα και ο ήλιος, δεν υπάρχει κάποιος άλλος λόγος να γυρίσει πίσω σε αυτήν. Ας μην είμαι πολύ ακραίος, αλλά θεωρώ ότι δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να δώσει η Ελλάδα σε κάποιον που θα γυρίσει πίσω.
Θέλω πολύ να γυρίσω πίσω. Μου λείπει πάρα πολύ η Ελλάδα, αλλά δεν μπορώ να το κάνω υπ᾽ αυτές τις συνθήκες. Και δεν βλέπω και κάτι στο μέλλον να βελτιώνεται, ώστε να μου δώσει κίνητρο για να επιστρέψω. Όλα αυτά για τα brain-drain και brain-gain είναι αστειότητες επικοινωνιακές. ´Οπως είπε κι ο Πρωθυπουργός, τα πάντα είναι θέμα επικοινωνίας. Οπότε το πουλάνε αυτό.
ΠΠ: Πριν σε ρωτήσω για το πώς βλέπουν οι Φινλανδοί εμάς τους Έλληνες και την Ελλάδα, ήθελα να μου πεις, διότι νομίζω ότι εξακολουθείς, μολονότι είσαι εδώ, να έχεις σχέση και με την Ελλάδα. Έχεις εργαστεί. Έχεις κάνει πολλή δουλειά, άρα γνωρίζεις τους Έλληνες, την ελληνική κοινωνία. Πώς βλέπεις αυτή την κοινωνία να έχει, ή να μην έχει δυνατότητες για κάποια αλλαγή προς όφελος της χώρας; Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν; Αισθάνονται βολεμένοι; Ποιά είναι η αίσθησή σου;
ΘΙ: Μια παρένθεση: Είπες, «έχω εργαστεί». Εγώ όντως έχω εργαστεί. Πολλοί απ᾽ αυτούς που ελέγχουν τις μοίρες του λαού μας εκεί, όχι, δεν έχουν εργαστεί, δεν έχουν ούτε μισό ένσημο, δεν ξέρουν καν τι σημαίνει δουλειά.. Είναι χρόνια μέσα στα κόμματα και καπηλεύονται κρατικό χρήμα και διάφορα άλλα πράγματα που όλοι γνωρίζουμε.
Όσον αφορά στο πώς μας βλέπουν εδώ οι Φινλανδοί: οι Φινλανδοί μας αγαπούν και μας εκτιμούν αρκετά, όταν βλέπεις ότι νούμερο ένα προορισμός των Φινλανδών είναι η Ελλάδα, αλλά για διακοπές, βέβαια. Επίσης, εδώ ο κόσμος αγαπάει πολύ τη χώρα του, αγαπάει πολύ το κράτος του, το σέβεται πάρα πολύ. Θα έλεγα ότι σέβονται και εκτιμούν το κράτος σε βαθμό υπερβολικό, πράγμα πολύ πρωτόγνωρο για εμάς. Για εμάς στην Ελλάδα – όπως είπες, έχω εργαστεί και επιχειρήσει και στην Ελλάδα – το κράτος είναι αντίπαλος, κυριολεκτικά, είναι ο εχθρός του επιχειρηματία.
Εδώ βλέπεις κάτι τελείως διαφορετικό. Εδώ αγαπούν πολύ το κράτος, χαίρονται να πληρώνουν την εφορία, χαίρονται να πληρώνουν τους φόρους, διότι βλέπουν ότι οι φόροι που πληρώνουν πάνε στους καθαρούς δρόμους, στα τέλεια πάρκα, στις απίστευτες συγκοινωνίες, και δεν θα πάνε στην τσέπη κάποιου υπουργού, κάποιου βουλευτή, ή κάποιου προέδρου Επιμελητηρίου για να κάνει τα κόλπα του και τη ζωή του.
ΠΠ: Ερχόμενος στο Ελσίνκι, έβλεπα κατά την προσγείωση γύρω από το αεροδρόμιο εγκαταστάσεις, υποδομές, τάξη, και μου έδιναν την αίσθηση μιας χώρας πολύ συγκροτημένης.
ΘΙ: Ισχύει αυτό.
ΠΠ: Και συλλογιζόμουν πώς οι Φινλανδοί αντιλαμβάνονται την ανάγκη τους να θωρακιστούν έναντι του μεγάλου κινδύνου που θεωρούν ότι είναι η Ρωσία. Ταυτόχρονα, συνειδητοποιούσα ότι θα έπρεπε και εμείς ως Ελλάδα, που λέμε ότι η Τουρκία είναι ο μεγάλος επιβουλέας της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας, να επιδεικνύουμε ανάλογη σοβαρότητα, ανάλογη ισχύ. Σε αυτό το επίπεδο, πώς βλέπεις Ελλάδα και Φινλανδία;
ΘΙ: Όλα έχουν να κάνουν με τη σοβαρότητα του πολιτικού συστήματος και τους ανθρώπους που είναι εκεί πάνω. Κι εδώ έχουν προβλήματα, κι εδώ έχουν πολλά θέματα με το πολιτικό σύστημα, αλλά επικρατεί μια λογική. Αυτό είναι το πρόβλημα στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει λογική. Βλέπεις ότι οι Φινλανδοί κάνουν κάποιες ενέργειες. Μπήκαν στο ΝΑΤΟ, για να προστατευτούν από τη Ρωσία που τη θεωρούν ένα πρόβλημα δίπλα τους. Διαθέτουν επίσης, αν δεν κάνω λάθος, ένα από τα μεγαλύτερα υπόγεια καταφύγια στον κόσμο, με δυνατότητα φιλοξενίας ενός εκατομμυρίου ανθρώπων.
Όλα ξεκινούν από το πόσο σοβαρή είναι η πολιτική. Εδώ δεν θα κοιτάξει κάποιος να κάνει ορισμένες καλές επαφές ή να γίνει αρεστός σε κάποιον άλλον, μόνον και μόνον επειδή του το είπαν τα μεγάλα αφεντικά. Θα γίνει αυτό που πρέπει να γίνει. Κάτι που στην Ελλάδα δεν ισχύει.
Ακούγομαι λίγο κάπως εχθρικός προς την Ελλάδα. Δεν είμαι καθόλου εχθρικός προς αυτήν. Είμαι πολύ εχθρικός προς το πολιτικό σύστημα που επικρατεί εκεί. Καθόλου εχθρικός προς τον Έλληνα. Τον Έλληνα τον θεωρώ ένα από τους πιο έξυπνους και εργατικούς ανθρώπους στον κόσμο.
Ερχόμενος εδώ έφυγα από την Ελλάδα μη έχοντας ζήσει ποτέ στο εξωτερικό, και δεν θεωρούσα ότι είμαστε τόσο ιδιαίτεροι και σπουδαίοι όσο νομίζαμε. Αλλά βλέποντας εδώ το πώς σκέφτονται οι άνθρωποι, πώς λειτουργούν, πώς είναι τέλος πάντων η καθημερινότητά τους, θεωρώ τον Έλληνα ένα από τους πιο έξυπνους και πιο εργατικούς ανθρώπους, σίγουρα, στην Ευρώπη.
Ο Έλληνας σκέπτεται. Θα μου πεις, είναι οξύμωρο. Σκέπτεται, και έχει αυτό το πολιτικό σύστημα που έχει; Σκέπτεται μάλλον πολύ γύρω από το πώς θα επιβιώσει. Και όλο αυτό έχει δημιουργήσει ένα μηχανισμό οξυδέρκειας και λύσεων. Ο Έλληνας σκέπτεται για να βρίσκει λύσεις.
Αυτό δεν υπάρχει εδώ. Διότι όλα είναι τακτοποιημένα από το κράτος. Από το τι θα πληρώσεις στην εφορία, μέχρι το να πας στο νοσοκομείο, μέχρι τα φανάρια στους δρόμους, όλα είναι προβλεπόμενα. Δεν υπάρχει κάτι να σκεφθείς. Μια συντήρηση στον δρόμο τη γνωρίζεις 1-2 μήνες πριν! Στην Ελλάδα μπορεί να ξυπνήσεις το πρωί, να δεις το δρόμο μπροστά στο σπίτι σου σκαμμένο όλο, και να μην ξέρεις ποιός τον έχει σκάψει, ποιός οργανισμός είναι αυτός που δουλεύει μπροστά στο σπίτι σου! Είναι για την οπτική ίνα, είναι για την αποχέτευση, είναι για σύνδεση νερού; Οπότε, υπάρχει μια τάξη εδώ.
ΠΠ: Είσαι γυμναστής και επιχειρηματίας. Δηλαδή γνωρίζεις τα οφέλη του υγιούς σώματος ως βάση για τον υγιή νου, όπως λέγανε οι αρχαίοι Έλληνες. Ταυτόχρονα είσαι και αγωνιστής της υγιούς επιχειρηματικότητας. Σαφώς ένας στόχος, άμεσος, είναι να πάει καλά η δουλειά, όπως την τρέχεις. Από κει και πέρα, όμως, ποιό είναι το όραμά σου; Τί είναι αυτό που θέλεις ως Έλληνας στη Φινλανδία να αγωνιστείς και να πετύχεις; Επιπλέον, τί έχεις να πεις σε όλους τους Έλληνες που ζουν στην Ελλάδα και βασανίζονται στην καθημερινότητά τους από ένα πολιτικό σύστημα που, όπως είπες, είναι ανάξιο του ελληνικού πνεύματος, και ιστορικά αλλά και στη σημερινή εποχή;
ΘΙ: Αυτό που θέλω σίγουρα είναι οι νέοι να γίνουν πιο ενεργοί σε αυτό το πολιτικό σύστημα που υπάρχει, έτσι ώστε να μην συνεχίσει να υπάρχει. Διότι αν κατέβαιναν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, με τα πιστεύω που έχουν, να ψηφίσουν, τότε σίγουρα δεν θα υπήρχε αυτό το πολιτικό σύστημα.
Και κάτι που θα ακουστεί ίσως περίεργο: να πάνε στην άκρη οι παλιοί με τις απόψεις, τη βόλεψη που είχαν και όλα όσα έπραξαν τόσα χρόνια. Διότι αυτές οι γενιές, οι εξηντάρηδες, οι εβδομηντάρηδες, αυτοί μας φτάσανε – το ξαναλέω, θα ακούσω πολύ «κράξιμο», αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα, θέλουμε δεν θέλουμε, αυτό ισχύει, οι εποχές των γονιών μας ήταν αυτές που μας φτάσανε – στο να φεύγουμε από τη χώρα διότι δεν αντέχουμε όλο αυτό το πολιτικό αλισβερίσι. «Έλα μωρέ, έτσι πάντα ήτανε κι έτσι πάντα θα ᾽ναι…». Όχι, δεν θέλω να είναι έτσι! Έτσι ήταν αλλά θέλω αυτό ν᾽ αλλάξει.
Αυτό που θα έλεγα λοιπόν, είναι οι νέοι να γίνουν λίγο πιο δραστήριοι και να μπουν περισσότερο στο πολιτικό παιχνίδι, έτσι ώστε να ανατραπεί αυτή η κατάσταση που υπάρχει. Και να ξεκολλήσουν απ᾽ αυτό που ζούνε τώρα, ότι «εντάξει, 800 ευρώ παίρνω, καλά είμαι, ας μη μιλάω». Δυστυχώς, τον έχουν κάνει τον νέο να πιστεύει ότι 800, 900, 1000 ευρώ είναι καλά, «είμαι καλά, βολεύτηκα». Να φύγουμε απ᾽ αυτή τη βόλεψη, διότι μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα πράγματα.
Στη Φινλανδία, για παράδειγμα, δεν διαθέτουν τόσο την οξυδέρκεια του Έλληνα, αλλά όλοι είναι πάρα πολύ ικανοποιημένοι και πάρα πολύ ευχαριστημένοι. Διότι υπάρχει αξιοκρατία, υπάρχει δίκαιο, υπάρχει μια λογική στην κοινωνία. Το ότι ένας νέος 30 ετών μένει με τον μπαμπά και τη μαμά, παίρνει 800 ευρώ και λέει «εντάξει, καλά είμαι, ας μην το σκαλίσω παραπάνω, δεν με πειράζει κι ο Μητσοτάκης, εγώ ας παίρνω 800 ευρώ κι ας μένω στο παιδικό μου δωμάτιο ακόμα…», αυτό είναι κατάντια του νέου. Αλλά είναι αυτό που τον ανάγκασαν να πιστεύει. Και οι επόμενες γενιές, σαραντάρηδες και πενηντάρηδες, φτάνουν στο σημείο να λένε κι αυτοί το ίδιο. Ότι «εντάξει είμαστε, αφού επιβιώσαμε σήμερα, είμαστε ΟΚ».
Όχι! Αυτό δεν είναι λογική. Αυτό είναι μια λογική που σε πάει στον γκρεμό με χίλια. Δεν μπορείς να φυτοζωείς κάθε μέρα, δεν μπορείς να αιμορραγείς. Αιμορραγείς, κάποια στιγμή θα τελειώσει. Δεν θα μπορέσει να συνεχίσει αυτό το πράγμα. Οπότε, αν δεν αλλάξει αυτό, δεν πρόκειται να γίνει τίποτα.
Όσον αφορά το όραμά μου σαν Έλληνας στο εξωτερικό: θα ήθελα πάρα πολύ κάποια στιγμή να γυρίσω και να κάνω πράξη αυτά που λέω. Να βοηθήσω να αλλάξει αυτή η άποψη και η σκέψη που υπάρχει στον Έλληνα, και να μπορέσουν να πάνε στην άκρη όλοι αυτοί οι άνθρωποι που υπάρχουν στο πολιτικό σύστημα. Να δούμε καινούριους ανθρώπους. Βέβαια, εδώ πάλι κάποιος θα μου πει: «είδαμε τον Τσίπρα και τί έκανε». Ναι, εντάξει, ας δούμε κι άλλους ανθρώπους. Με ένα δείγμα δεν μπορείς να έχεις άποψη. Ας δούμε κι άλλους ανθρώπους και μετά θα κρίνουμε ποιός είναι και τί.
Οπότε ναι, το όραμά μου είναι ίσως κάποια στιγμή, αν μπορέσω, και αν επιτρέψει φυσικά το σύστημα, διότι το σύστημα δεν επιτρέπει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, όχι χθες και προχθές, να μπορέσουμε να κάνουμε πράξη αυτά που λέμε…
ΠΠ: Πρέπει να το αναγκάσουμε το σύστημα!
ΘΙ: Πρέπει να το αναγκάσουμε, ναι. Είναι αυτό που λέω, ότι οι νέοι θα πρέπει να είναι πιο ενεργοί, έτσι ώστε να αναγκαστεί το σύστημα να δει αλλιώς τα πράγματα.
ΠΠ: Είσαι ευχαριστημένος με την Anása εδώ; Πες μας για τον κόσμο που έρχεται.
ΘΙ: Πάρα πολύ, πάρα πολύ! Πάρα πολύ ευχαριστημένος! Και έχοντας επιχειρήσει και στην Ελλάδα και εδώ, θα έλεγα ότι εδώ είναι λίγο πιο ήσυχα τα πράγματα. Ξέρεις τι σου ξημερώνει. Δεν έχεις εκπλήξεις. Ξέρω, μήνας μπει, μήνας βγει, τι έχω να πληρώσω, τι έχω να περιμένω. Δεν έχω κάτι απρόσμενο να μου χτυπήσει την πόρτα, είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος.
Θα έλεγα ότι ίσως και τους τελευταίους μήνες, τον τελευταίο χρόνο, είμαι και πολύ πιο ήσυχος και ήρεμος επιχειρηματικά, πράγμα που δεν το είχα ποτέ στην Ελλάδα. Εκεί πάντα υπήρχε το άγνωστο και το αβέβαιο. Εδώ, επί ένα χρόνο περίπου που έχουμε στρώσει λίγο την κατάσταση και πάμε καλά, μπορώ να πω ότι είμαι πολύ ευχαριστημένος και ήσυχος. Μπορούμε να έχουμε προσωπικό, κάνουμε προσλήψεις, υγεία.
ΠΠ: Αγαπούν το ελληνικό φαγητό οι Φινλανδοί;
ΘΙ: Το αγαπούν πάρα πολύ! Και, όπως είπα πριν, επειδή είναι νούμερο ένα προορισμός των Φινλανδών η Ελλάδα, έχουν και άποψη, γνωρίζουν πολλά πράγματα για το ελληνικό φαγητό, και το αγαπούν πολύ.
ΠΠ: Άρα δεν μπορείς να τους κοροϊδέψεις!
ΘΙ: Δύσκολα… Και αγαπούν πολύ και το ελληνικό κρασί, το οποίο ανεβαίνει, έχει ανέβει πάρα πολύ, το έχουν σε πολλή εκτίμηση και αρχίζουν να το ψάχνουν.
ΠΠ: Άρα λες ότι, αυτή τη στιγμή η λύση για την Ελλάδα είναι η εξωστρέφεια.
ΘΙ: Η λύση είναι η εξωστρέφεια. Αλλά όσες φορές επιχείρησα ως επιχειρηματίας εδώ να συναναστραφώ με Έλληνες στην Ελλάδα, ενώ θέλουν την εξωστρέφεια, δεν ξέρουν πώς να την πραγματώσουν. Κι όταν τους δίνεις λύσεις, τους φαίνονται του τύπου «ωχ, έλα μωρέ τώρα, αυτά δεν είναι για μένα…».
ΠΠ: Ευάγγελε, έχεις κάποια ερώτηση για τον Θοδωρή πριν τον αποδεσμεύσουμε;
Ευάγγελος Βελέντζας: Έχει πει πάρα πολλά και χαίρομαι πολύ που τον ακούω! Διότι είναι με την ευκαιρία αυτή και – με τη δική σου μεσολάβηση – με τη συνέντευξη αυτή που είχα κι εγώ την ευκαιρία να τον ακούσω και πραγματικά να τον απολαύσω. Γιατί κάθε φορά που έρχομαι εδώ τον βρίσκω να είναι απασχολημένος…
ΘΙ: …να τρέχω!
ΒΒ: Και να τρέχει! Και τώρα είναι αγχωμένος, είναι λίγο εδώ, λίγο εκεί, ρίχνει και τις ματιές του για να δει πώς πάνε τα πράγματα, και κάνει πάρα πολύ καλά. Λοιπόν, τί να του πω; Τί να ρωτήσω; Μου δόθηκαν περισσότερο απαντήσεις παρά μου γεννήθηκαν ερωτήματα με όσα τον άκουσα να μιλά, οπότε θα μείνω εκεί. Τον ευχαριστώ!
ΠΠ: Σε ευχαριστώ κι εγώ πολύ, Θοδωρή. Είναι τιμή και μεγάλη χαρά που σε γνωρίζω.
ΘΙ: Κι εγώ σε ευχαριστώ! Είναι και για εμένα μεγάλη τιμή και χαρά, και σε ευχαριστώ και για το βήμα που μου δίνεις, να πω τις σκέψεις μου και να μοιραστώ τις σκέψεις και τις αγωνίες ενός Έλληνα στο εξωτερικό με οικογένεια στο εξωτερικό. Ειλικρινά, σε ευχαριστώ πάρα πολύ.
ΠΠ: Να είσαι καλά. Το βήμα μάς το δίνουν οι Έλληνες που μας αγαπούν και αισθάνονται μια διέξοδο και μια «ανάσα» μέσα στο απολύτως ελεγχόμενο σύστημα.
ΘΙ: Και τρομερή η δουλειά που κάνεις! Μπράβο σου.
ΠΠ: Να είσαι καλά, κάθε καλό εύχομαι.
Ο Θοδωρής Ιατρίδης σπούδασε στα ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής (2009), και απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στην οργάνωση και διοίκηση αθλητικών δραστηριοτήτων, στην Κομοτηνή και τα Τρίκαλα. Το 2010 ίδρυσε με τον πατέρα του αθλητική ακαδημία στο Ρετζίκι της Θεσσαλονίκης, απ᾽ όπου προέρχεται, την Αθλητική Ένωση Ρετζικίου. Το 2013 άνοιξε το Me And You Personal Training Studio, γυμναστήριο το οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα στην περιοχή του Ρετζικίου Θεσσαλονίκης (Πεύκα). Το 2023 ήρθε με την οικογένειά του στο Ελσίνκι, και έξι μήνες αργότερα άνοιξε την Anása. Με τη σύζυγό του έχουν μια κόρη τριών ετών.
* Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στη Hellas Journal, 7/9/2026:
Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας «Η Φωνή της Ελλάδας» και την εκπομπή «Έλληνες Παντού» με τον Θανάση Χούπη, το Σάββατο 20 Ιουνίου 2026.
Μπορείτε να την ακούσετε σε αυτόν τον σύνδεσμο από το κανάλι μου στο YouTube:
Με επίκεντρο τη μελέτη της εμβληματικής «Μυσταγωγίας» του Αγίου Μάξιμου Ομολογητού διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί και θεολόγοι φιλοξενήθηκαν στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου γεφυρώνοντας την ορθόδοξη υπαρξιακή φιλοσοφία με τη βιωματική μοναστική παράδοση.
Στο περιβάλλον αβραμιαίας φιλοξενίας των πατέρων της Ιεράς Μονής και με την ευλογία του Καθηγουμένου Αρχιμανδρίτου Εφραίμ, καθηγητές Πανεπιστημίου, θεολόγοι, φιλόσοφοι και ειδικοί ερευνητές της Πατερικής σκέψης προερχόμενοι από διάφορες χώρες, συνήλθαν με σκοπό τη μελέτη της Μυσταγωγίας, κορυφαίου έργου του μεγάλου Πατρός της Εκκλησίας του 6ου και 7ου αιώνα.
Η Ομάδα Σπουδής στον Άγιο Μάξιμο Ομολογητή συστάθηκε πριν από δέκα χρόνια από τον ομότιμο πλέον Νορβηγό καθηγητή Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, Torstein Theodor Tollefsen. Σκοπός της συστάσεώς της είναι η μελέτη και εμβάθυνση στο μοναδικό – τόσο ως προς το θεολογικό και φιλοσοφικό περιεχόμενό του όσο και την καθοριστική επίδρασή του στην πορεία της εκκλησιαστικής παράδοσης και του Ορθόδοξου βιώματος – έργου του Ομολογητού.
Η Μυσταγωγία του Αγίου Μαξίμου συνιστά το απαύγασμα της Μυστικής εμπειρίας της Εκκλησίας και της θαυμαστής θεολογικής και φιλοσοφικής διάνοιας του ιδίου.
Ένα εμβληματικό θεολογικό κείμενο
Συγκεφαλαιώνει με τρόπο απαράμιλλο τη λειτουργική εμπειρία της Εκκλησίας και την αλήθεια περί του Ακτίστου Θεού και της κτίσεως η οποία κινείται προς τη Θέωση. Στο έργο αυτό ο Ομολογητής προσλαμβάνει τη λειτουργική παράδοση της Εκκλησίας, όπως την αποτυπώνει προηγουμένως ο Άγιος Διονύσιος Αρεοπαγίτης, και την αναδεικνύει εμβαθύνοντας στη σχέση κτιστού – Ακτίστου, ανακαινίζοντας παράλληλα τη γνώση του ανθρώπου περί Θεού και κόσμου ως αλήθεια όχι διανοητικά προσπελάσιμη αλλά οντολογικά μετεχόμενη.
Πρόκειται για κείμενο εξαιρετικής ομορφιάς και συνάμα υψηλού βαθμού δυσκολίας, ιδίως αν κανείς επιχειρήσει να το κατανοήσει μόνο με όρους θύραθεν σοφίας και με απλή εφαρμογή διανοητικών εργαλείων της ελληνικής φιλοσοφικής παραδόσεως που προηγήθηκε των Πατέρων της Εκκλησίας.
Μολονότι μεγάλης φιλοσοφικής αξίας, η Μυσταγωγία είναι έργο κατεξοχήν Χριστολογικό και Τριαδολογικό, και η προσέγγισή της προϋποθέτει την οντολογική και προσωπικά υπαρξιακή μετοχή κατά το δυνατόν στην Αλήθεια της Θείας Οικονομίας, όπως ακριβώς η γνώση του Θεού προϋποθέτει και συνεπάγεται την προσωπική σχέση του ανθρώπου με τον Θεό στο Πρόσωπο του Χριστού, ο οποίος είναι η Αρχή και το Τέλος των κτιστών όντων και του κτιστού κόσμου.
Μελετώντας κανείς τη Μυσταγωγία αντιλαμβάνεται την ουσιώδη διαφορά των πνευματικών παραδόσεων Δύσης και Ανατολής. Αφενός, δηλαδή, της προσπάθειας του ανθρωπίνου πνεύματος να φθάσει σε αντικειμενοποιητική και αντικειμενοποιημένη γνώση του Θεού ως αποτέλεσμα επίπονης διανοητικής άσκησης και εντέλει κατάκτησης του Θεού ως αντικειμένου. Και αφετέρου, του αγώνα να καταστείλει ο άνθρωπος εντός του την υποκειμενικότητα και να καταφάσκει ασκητικά ότι τα Θεία μανθάνονται δια του πάθους και γνωρίζονται δια της μεθέξως, όπως λέει ο Αρεοπαγίτης.
Δηλαδή, δια της δεκτικότητας του ανθρώπου να λάβει εκουσίως εντός του «τὸν τρισοφεγγῆ Ἕνα, οὗ ἐστὶ χρεία», όχι ως ουσία, αλλά ως Πρόσωπο, το οποίο κατέχει κεντρική θέση στην Ορθόδοξη υπαρξιακή φιλοσοφία του Αγίου Μαξίμου.
Εξάλλου, η διαφορά της γνώσης πραγμάτων ως αντικειμένων από τη γνώση προσώπων, ως βάση του Ορθόδοξου υπαρξισμού, έχει αναλυτικά επισημανθεί από μεγάλους Έλληνες στοχαστές, όπως ο Χρήστος Γιανναράς και ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας.
Υπό τη σκέπη του Αγίου Όρους
Υπ᾽ αυτήν την έννοια, δε θα μπορούσε να υπάρξει τόπος καταλληλότερος για τη σπουδή ενός τόσο σημαντικού έργου, από το Άγιον Όρος και την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου. Είναι στο Περιβόλι της Παναγίας όπου γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η καθημερινή ζωή του ανθρώπου, είτε είναι μοναχός είτε λαϊκός, αν πρόκειται να αληθεύει μετέχοντας του Κοινού Λόγου και να μην ιδιωτεύει ψευδόμενος, όπως λέει ο Ηράκλειτος, θα πρέπει να περιστρέφεται γύρω από τη Θεία Λειτουργία και να αποτελεί προέκτασή της, ακριβώς όπως δείχνει ο Άγιος Μάξιμος στη Μυσταγωγία.
Διότι, είτε το γνωρίζει είτε το αγνοεί ο άνθρωπος, τα πάντα λειτουργούν και λειτουργούνται, προσφέρονται στον άνθρωπο και αναφέρονται στον Θεό ως Θεία Ευχαριστία. Και έτσι ανακαινίζονται, αποκτούν την αληθινή ταυτότητά τους και ζωοποιούνται σωζόμενα από τη φθορά και τον θάνατο, ως αντίδωρο Δώρου υπέρλογου και υπερκόσμιου.
Στη διάρκεια επτά συνεδριών στην υπέροχη αίθουσα συνεδριάσεων που παραχώρησε στην Ομάδα Σπουδής η Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, οι συμμετέχοντες μελέτησαν τη Μυσταγωγία μέσα από τις διαθέσιμες αγγλικές μεταφράσεις και το πρωτότυπο, συζητώντας ευρεία θεματολογία και σύνθετα ζητήματα που εγείρονται από το κείμενο.
Παράλληλα, είχαν την εξαιρετική ευκαιρία να μετέχουν στις ακολουθίες του ημερήσιου λειτουργικού κύκλου της Ιεράς Μονής, να γνωρίσουν στιγμές της καθημερινής μοναστικής ζωής, και να ξεναγηθούν από τον π. Ματθαίο στο Σκευοφυλάκιο και από τον π. Φίλιππο στη Βιβλιοθήκη όπου φυλάσσονται πολύτιμα χειρόγραφα έργων του Αγίου.
Μια βιωματική αγιορείτικη εμπειρία
Το Σάββατο, χάρη στον π. Γερμανό που αναπλήρωνε τον Ηγούμενο Γέροντα Εφραίμ, ο οποίος απουσίαζε στην Αθήνα για το διεθνές συνέδριο εις μνήμην του Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου, οι συμμετέχοντες επισκέφθηκαν με όχημα της Μονής τη Σκήτη του Αγίου Ανδρέα στις Καρυές, στην οποία εδράζεται η Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία, και όπου βρίσκεται η μεγαλύτερη εκκλησία του Αγίου Όρους.
Ακολούθως, κινήθηκαν προς το Πρωτάτο με τις κατά την παράδοση τοιχογραφίες του Μανουήλ Πανσέληνου, όπου μάλιστα στο νότιο κλίτος εικονίζεται μεταξύ άλλων ο Άγιος Μάξιμος Ομολογητής. Εν συνεχεία επισκέφθηκαν την Ιερά Μονή Ιβήρων, προσκύνησαν την Παναγία Πορταΐτισσα, άκουσαν για το ιστορικό της εικόνας από τον Ιάπωνα μοναχό π. Τιμόθεο, και τους υποδέχθηκαν θερμά οι Ιβηρίτες π. Αντώνιος και π. Γεώργιος, δίδοντάς τους ευλογίες και ξεναγώντας τους στο Σκευοφυλάκιο της Ιεράς Μονής.
Ξεχωριστή ήταν η ξενάγηση στη Βιβλιοθήκη των Ιβήρων, όπου φυλάσσονται περισσότερα από 2.500 χειρόγραφα, από τον διακεκριμένο μοναχό, βιβλιοθηκάριο και ερευνητή χειρογράφων π. Θεολόγο, ο οποίος μεταξύ άλλων τους επέδειξε περγαμηνό ειλητάριο του Αυτοκράτορος Ιωάννου Ε´ Παλαιολόγου.
Το απόγευμα της ιδίας ημέρας, τα μέλη της Ομάδας Σπουδής έγιναν δεκτά στο Συνοδικό της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου από τον μοναχό π. Γερμανό, ο οποίος τους απηύθυνε με θέρμη λόγους από την εμπειρία της μοναχικής ζωής αναφερόμενος σε μεγάλους σύγχρονους Αγίους της Εκκλησίας, όπως ο Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης, ο Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης, ο Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης, και ο Άγιος Ιωσήφ Ησυχαστής.
Εκ μέρους του Καθηγουμένου Αρχιμανδρίτου Εφραίμ εξέφρασε τη χαρά και την ευχαριστία των πατέρων της Μονής για την παρουσία των μελών της Ομάδας στο Βατοπαίδιον, και δώρισε σε όλους ως ευλογία αντίτυπα από τις εξαιρετικές εκδόσεις της Ιεράς Μονής. Εις έκαστος των επισκεπτών απηύθυνε στον π. Γερμανό λόγους ευγνωμοσύνης για την αγάπη των πατέρων και τη θέρμη της μοναδικής φιλοξενίας που τους προσέφεραν, αντιδωρίζοντας μελέτες τους στα έργα του Αγίου Μαξίμου, ενώ συγκινητικά ήταν τα λόγια όσων επισκέπτονταν το Άγιον Όρος για πρώτη φορά.
Στη σύναξη της Ομάδας Σπουδής του Αγίου Μαξίμου στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου συμμετείχαν οι: Torstein Theodor Tollefsen (University of Oslo), Vladimir Cvetković (University of Belgrade), Daniel Peter Heide (University of Belgrade), π. Νικόλαος Λουδοβίκος (Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων), Sebastian Mateiescu (University of Bern), Σωτήρης Μητραλέξης (University College London), Pascal Mueller-Jourdan (Université Catholique de l’Ouest, Angers), Γεώργιος Παύλος (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης), Παναγιώτης Παύλος (University of Oslo), Διονύσιος Σκλήρης (Πανεπιστήμιο Αθηνών), Daniel Watson (Dublin Institute for Advanced Studies).
Ο τρέχων κύκλος συνάξεων της Ομάδας Σπουδής του Αγίου Μαξίμου Ομολογητού υποστηρίχθηκε στο πλαίσιο μεταδιδακτορικού ευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος Horizon που εκπονεί ο Daniel Peter Heide και υλοποιείται στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, υπό την εποπτεία του καθηγητή Vladimir Cvetković.
Την Παρασκευή 23 Μαΐου 2026 ο Παναγιώτης Παύλος ήταν προσκεκλημένος του Γιώργου Σαχίνη, και συμμετείχε από το Σικάγο των ΗΠΑ, όπου βρισκόταν για ακαδημαϊκές υποχρεώσεις, στην τηλεοπτική εκπομπή ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ που ήταν αφιερωμένη στη θεματική: «Ο Ελληνισμός στις Παγκόσμιες ανακατανομές ισχύος, με τα μάτια του Ελληνισμού της Διασποράς».
Στην παρέμβασή του ο Π. Παύλος αναφέρθηκε στην κρίση και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο οικουμενικός Ελληνισμός, και έθεσε ζητήματα κεντρικά αναφορικά με το παρόν και το μέλλον των Ελλήνων όπου γης. Τόνισε, μεταξύ άλλων, την κρίσιμη σημασία της Ελληνικής γλώσσας, που από μόνη της είναι ικανή να διασώσει την ελληνική ταυτότητα, όποιες δυσκολίες και αν προκύπτουν, και επεσήμανε τη σημασία της Ελληνικής Διασποράς τόσο για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό, όσο και την ανθρωπότητα εν συνόλω.
