Tag: Διεθνείς Σχέσεις

Παρακολουθώ στενά, αν και από το Όσλο, τις πρώτες ημέρες της νέας Αμερικανίδος Πρέσβεως στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Είναι γεγονός ότι πολλοί ανέμεναν επί μακρόν την έλευσή της στην Ελλάδα όπου οι Έλληνες την υποδέχθηκαν με ανοιχτές αγκάλες. Και όπως φαίνεται μέχρι στιγμής η ίδια κινείται επαληθεύοντας αυτό ακριβώς που μου είχε πει γι᾽ αυτήν ο Matthew Boyle κατά τη συνάντησή μας στην Ουάσιγκτον τον περασμένο Μάιο, ότι «θα είναι μια δύναμη της φύσης όταν εμφανιστεί στην Αθήνα!»

Από την άλλη μεριά, δεν σας κρύβω ότι, παρατηρώντας τις τελευταίες δύο εβδομάδες το πώς φέρεται το ελλαδικό πολιτικό κατεστημένο και το τί σκαρφίζονται οι αχυράνθρωποί του κατά την καταιγιστική παρουσία ανθρώπων εγγύς του Προέδρου Τραμπ, όπως οι Αμερικανοί Υπουργοί Εσωτερικών και Ενέργειας, ο νούς μου πηγαίνει αμέσως στον χαρακτήρα του J. R. στο ανεπανάληπτο εκείνο ιστορικό, προφητικό σκετσάκι του Χάρυ Κλύνν, το οποίο συνιστώ σε όλους να θυμηθούν. Ας πάω, όμως, σε τρεις επισημάνσεις.

Τρία βασικά σημεία

Πρώτον, για το στραβό κεφάλι ορισμένων, ή μάλλον αρκετών, δυστυχώς, Ελλήνων δεν φταίνε οι Αμερικανοί. Δεν είναι δυνατόν να φταίνε οι ξένοι ούτε για το γεγονός ότι εμείς οι Έλληνες περιφρονούμε τα καθ᾽ ημάς, ούτε για το ότι τον ελληνικό λαό κυβερνούν ασπόνδυλοι yes men που εκχωρούν με το αζημίωτο όσα δεν τους ανήκουν. Ούτε, ακόμη, για την πανευρωπαϊκή αποκλειστικότητα που κατέχει η Ελλάδα: η επίδοση διαπιστευτηρίων Αμερικανού Πρέσβεως στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας να συνοδεύεται και να ανταποδίδεται ουσιαστικά από επίδοση διαπιστευτηρίων στον Πρέσβη από πρωτοκλασάτα στελέχη της ελλαδικής πολιτικής ελίτ και διαφόρους δελφίνους της εξουσίας, ωσάν να πρόκειται για υπαλλήλους προτεκτοράτου.

Δεύτερον, όσοι από τον όχλο των πληρωμένων και απλήρωτων χειροκροτητών αυτής της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη σπάνε βάζα από τη χαρά τους και ομνύουν τη δήθεν καταπληκτική ηγεσία της χώρας, επ᾽αφορμή του 6th P-Tec (Partnership for Transatlantic Cooperation) που έλαβε χώρα στο Ζάππειο, ας θυμηθούν ότι πρόκειται για τον ίδιο Πρωθυπουργό που στη Βουλή των Ελλήνων ξόρκιζε τον «αριστερόχρωμο τραμπισμό» και ταυτόχρονα δεσμευόταν πειθήνια και υποτακτικά στην εντολή του τότε Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν να περάσει από τη Βουλή τον γάμο των ομοφυλοφίλων.

Τρίτον, η Ελλάδα δεν βρίσκεται στην άλλη όχθη του Ατλαντικού Ωκεανού, αλλά στο σταυροδρόμι τεσσάρων θαλασσών και τριών ηπείρων. Κι επομένως, αν λάβουμε face value τη δήλωση του Προέδρου των ΗΠΑ εν πτήσει προς την Ουάσιγκτον μετά τη Συμφωνία του Σαρμ ελ Σέιχ, ότι «τα πάω καλά με σκληρούς ηγέτες [τύπους], όχι με μαλθακούς», ίσως θα πρέπει να ανησυχούμε με την «ευλύγιστη δοτικότητα» της δικής μας ηγεσίας και των μασκότ της τύπου Γεραπετρίτη, οι οποίοι κόπτονται να υπηρετήσουν τους συμμάχους παρέχοντας κάθε είδους άνισες διευκολύνσεις, δίχως να διεκδικούν μέγιστο όφελος και κέρδος. Μάλλον, ορθότερα, διεκδικούν, όχι όμως για την Ελλάδα και τους Έλληνες, αλλά για τις τσέπες τους.

Από τα διαπιστευτήρια στην Exxon Mobil

Η εβδομάδα που κύλησε, λοιπόν, είχε ασφαλώς ως αποκορύφωμα την επίδοση διαπιστευτηρίων της νέας Αμερικανίδος Πρέσβεως στην Ελλάδα, Κίμπερλυ Γκιλφόιλ, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Τασούλα (με τα ασύλληπτα ευτράπελα που ανοήτως ξεστομίστηκαν εκεί), καθώς και την 6η Διατλαντική Συνδιάσκεψη Εταίρων για την Ενέργεια που έλαβε χώρα στην Αθήνα με την παρουσία πλέον ανώτατων Αμερικανών αξιωματούχων της κυβέρνησης Τράμπ, με χαρτοφυλάκια που αφορούν στην Ενέργεια.

Ταυτόχρονα, ο ελληνικός λαός ενημερώθηκε για τη νέα συμφωνία με την Exxon Mobil, στην περιοχή του «Οικοπέδου 2», με εκτιμώμενους πόρους που φτάνουν τα 200 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, σύμφωνα με τα έως τώρα ερευνητικά δεδομένα, η οποία αποκτά 60% της παραχώρησης ενώ η Energean διατηρεί μόλις το 30%, από 75% προηγουμένως, και η HelleniQ Energy το 10%, από 25% προηγουμένως.

Μολονότι αντιλαμβάνεται κανείς άμεσα το αποτύπωμα της πολιτικής υποτέλειας η οποία επικαθορίζει σχεδόν κάθε ελληνική κυβερνητική πρωτοβουλία διεθνώς όταν πρόκειται για συναλλαγές με τους μεγάλους παίκτες, θα πρέπει να επισημανθεί έτι πλέον ο κίνδυνος που αυτή τη στιγμή ελλοχεύει πέραν του προφανούς. Διότι, το γεγονός ότι πριν δύο χρόνια περίπου ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης υποσχόταν, στην κατοικία του στο Ακρωτήρι Χανίων, με μεγάλη ευκολία στον τότε επικεφαλής του State Department Antony Blinken ότι θα περάσει από τη Βουλή των Ελλήνων τον γάμο των ομοφυλοφίλων, δεν σημαίνει ότι αυτή η κυβέρνηση αυτής της Νέας Δημοκρατίας με τον συγκεκριμένο άνθρωπο επικεφαλής, εξακολουθεί να είναι εξίσου ασφαλής μέσα στην αλαζονεία της όπως πρόπερσι.

«Κλεψυδροφόρος ικέτης στα πόδια της Αμερικανίδας καλλονής»

Τότε, ο Πρωθυπουργός ένιωθε αρκετά ισχυρός ώστε να μπορεί με άνεση να προδώσει τον ελληνικό λαό, την πίστη του και τον πολιτισμό του, στις ορέξεις γκλομπαλιστών Γιάνκηδων με αγγελιαφόρο τον Μπλίνκεν. Τώρα όμως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει ότι είναι κλεψυδροφόρος ικέτης στα πόδια της Αμερικανίδας καλλονής από την οποία ευελπιστεί να λάβει ανάσα ζωής για την κυβέρνησή του και τον εσμό των διεφθαρμένων στους οποίους ο ίδιος βάζει πλάτες για λόγους ακόμη ανεξήγητους στον ελληνικό λαό. Και πώς θα γινόταν αλλιώς, όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, όντας ανίκανος να αντιληφθεί τις διαστάσεις του momentum στην αμερικανική πολιτική σκηνή, τολμούσε ως απερίσκεπτος ψευδοηγέτης να χρησιμοποιεί μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο φράσεις προσβλητικές κατά του Προέδρου Τραμπ με τις οποίες και υπέγραφε την πολιτική καταδίκη του και εξέθετε βλακωδώς τη χώρα σε κάθε νοήμονα άνθρωπο διεθνώς;

Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς, γιατί η σημερινή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες στον ελληνικό λαό, με τα παραμύθια περί στρατηγικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ. Και είναι παραμύθια, καθώς η ελληνική πολιτική ηγεσία δεν εξάγει κυριαρχία με όρους παίκτη ισχύος στην περιοχή, αλλά εισάγει αναγνώριση ύπαρξης και κομπλιμέντα από τους ισχυρούς που ενδιαφέρονται για τη δική τους στρατηγική. Όποιος διαφωνεί επ᾽ αυτού, ας τολμήσει να ανατρέξει στα πραγματικά μεγέθη και τα κόστη της «συναλλακτικής εξωτερικής πολιτικής» που επιτελεί το δίδυμο Μητσοτάκης – Γεραπετρίτης, καθώς και την καταλήστευση του ελληνικού κράτους που εκτελεί στα 6,5 χρόνια διακυβέρνησης αυτή η Σημιτική «Νέα Δημοκρατία».

Αν η Αμερικανίδα Πρέσβης όντως αγαπά τον Πρόεδρο Τραμπ, θα πρέπει να αφουγκραστεί τον ίδιο τον ελληνικό λαό, και όχι τους λαοπλάνους ψευδοκυβερνήτες του. Διότι αυτοί, σε αντίθεση με τον Αμερικανό Πρόεδρο, έχουν αποδείξει ότι ούτε αγαπούν τον τόπο τους, ούτε τον λαό του, ούτε καν ενδιαφέρονται για τα επόμενα 250 χρόνια ελληνικής ιστορίας, όπως ενδιαφέρεται το επιτελείο της αμερικανικής κυβέρνησης που ετοιμάζεται για το χρυσό Ιωβηλαίο των ΗΠΑ σε λίγους μήνες.

* Δημοσιεύθηκε την Τρίτη 11/11/2025 στο NewsBreak.gr και τις Anixneuseis.gr, την Τετάρτη 12/11/2025 στα geopolitico.gr, Militaire.gr, και agonas.gr, και την Πέμπτη 13/11/2025 στο SLpress.gr.

Πηγές:

Αν η Πρέσβης Γκίλφοϊλ αγαπά τον Πρόεδρο Τραμπ, ας ακούσει τον ελληνικό λαό και όχι τους λαοπλάνους ψευδοκυβερνήτες του

Αν η Πρέσβης Γκιλφόιλ αγαπά τον Πρόεδρο Τραμπ, ας ακούσει τον ελληνικό λαό και όχι τους λαοπλάνους ψευδοκυβερνήτες του

Αν η Πρέσβης Γκιλφόιλ αγαπά τον Πρόεδρο Τραμπ, ας ακούσει τον ελληνικό λαό και όχι τους λαοπλάνους ψευδοκυβερνήτες του

Αν η Πρέσβης Γκιλφόιλ αγαπά τον Πρόεδρο Τραμπ, ας ακούσει τον ελληνικό λαό και όχι τους λαοπλάνους ψευδοκυβερνήτες του

Ας ακούσει η πρέσβης Γκιλφόιλ τον ελληνικό λαό κι όχι τους κυβερνήτες του!

https://www.militaire.gr/an-i-presvis-gkilfoil-agapa-ton-proedro-tramp-as-akoysei-ton-elliniko-lao-kai-ochi-toys-laoplanoys-pseydokyvernites-toy/