Ο Μητροπολίτης Ταλλίνης και Εσθονίας κ. Στέφανος πλαισιούμενος από τον εκπρόσωπο του Οικουμενικού Πατριάρχη Μητροπολίτη Σμύρνης κ. Βαρθολομαίο, τον νεοχειροτονηθέντα βοηθό του Επίσκοπο Haapsalu κ. Δαμασκηνό, και τους Μητροπολίτες Δημητριάδος, Βόλου και Αλμυρού κ. Ιγνάτιο, Σιδηροκάστρου κ. Μακάριο, Περιστερίου κ. Γρηγόριο, και Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας κ. Κλεόπα. Φωτογραφία: Rimas Akutaitis, Ι.Μ. Ταλλίνης και πάσης Εσθονίας.
Ένα ιστορικής σημασίας γεγονός έλαβε χώρα την Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2025, στην Εσθονία. Στον Καθεδρικό ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην πόλη Pärnu, νοτίως του Tallinn, της Ιεράς Μητρόπολης του Οικουμενικού Πατριαρχείου της βορειότερης αυτής χώρας της Βαλτικής, χειροτονήθηκε βοηθός Eπίσκοπος Haapsalu του Μητροπολίτη Στεφάνου ο Φινλανδός κληρικός Δαμασκηνός Ολκινουόρα, ιερομόναχος της Μονής Ξενοφώντος του Αγίου Όρους.
Ο νέος βοηθός Επίσκοπος Haapsalu κ. Δαμασκηνός πλαισιωμένος από τους Σεβασμιώτατους Μητροπολίτες Ταλλίνης και Εσθονίας κ. Στέφανο, Σιδηροκάστρου κ. Μακάριο, Περιστερίου κ. Γρηγόριο, τους καθηγουμένους των Ιερών Μονών Ξενοφώντος και Παντοκράτορος του Αγίου Όρους, κ.κ. Αλέξιο και Γαβριήλ, λοιπούς κληρικούς, και τη μητέρα του. Φωτογραφία: Rimas Akutaitis, Ι.Μ. Εσθονίας.
Πρόκειται για τον πρώτο βοηθό επίσκοπο που εξέλεξε η Σύνοδος της τοπικής Εκκλησίας η οποία ανασυστήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως με την επανενεργοποίηση, το 1996, του Πατριαρχικού Τόμου του 1923 ο οποίος είχε καταστεί ανενεργός λόγω του σοβιετισμού.
Η Εσθονία, μολονότι χώρα μικρή με έκταση σχεδόν όσο δυό φορές η Πελοπόννησος, και πληθυσμό 1,4 εκατομμύριο ανθρώπους περίπου, διαθέτει μια διόλου ευκαταφρόνητη κοινότητα Ορθοδόξων πιστών που ξεπερνούν σήμερα τις 140.000 ψυχές. Από αυτούς οι 30.000 ανήκουν στην αυτόνομη Εκκλησία της Εσθονίας η οποία υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Μολονότι προφανώς είναι έντονη στη χώρα η παρουσία της ρωσικής Ορθοδοξίας, η Εσθονία είναι σήμερα από τις Βαλτικές χώρες εκείνη με τον εντονότερο ίσως αντιρωσισμό. Προς αυτό συνέτειναν και ιστορικοί λόγοι αλλά και οι εξελίξεις των τελευταίων τριών σχεδόν ετών στην Ουκρανία.
Το πέρας της Οκτωβριανής Επανάστασης βρήκε την Εσθονία παραχωρημένη στους Γερμανούς από τον Λένιν, με τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ, ωστόσο η Εσθονία κήρυξε λίγο αργότερα, το 1921, την ανεξαρτησία της.
Από τον Αύγουστο του 1940, όμως, σε συνέχεια της παραβίασης, τον Ιούνιο του ιδίου έτους, της Διακήρυξης της Ουδετερότητας της Εσθονίας (1938) και του Συμφώνου μη Επιθέσεως (1939) των σοβιετικών στρατευμάτων που στάθμευαν στη χώρα, η βαλτική αυτή χώρα προσαρτήθηκε στη Σοβιετική Ένωση ως Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Εσθονίας.
Ο νεοχειροτονηθείς Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Haapsalu κ. Δαμασκηνός, με τον αναποκριτή της Hellas Journal Παναγιώτη Παύλο. Φωτογραφία: Hellas Journal.
Ακολούθησαν οι γνωστές παλινδρομήσεις μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης κατά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο και μόνον το 1991, με τη διάλυση της δεύτερης η Εσθονία ξαναβρήκε την ανεξαρτησία της.
Χαρακτηριστική του κλίματος αυτού το οποίο αντικατοπτρίζεται και στα εκκλησιαστικά πράγματα, ήταν η πρόσφατη εξέλιξη για την οποία ενημερωθήκαμε στο Ταλλίν, της απέλασης με εντολή της εσθονικής κυβέρνησης, Ρώσου Επισκόπου κι ενός συνεργάτη του που φέρεται να λειτουργούσε σε βάρος των εθνικών συμφερόντων της χώρας.
Υπό το φως των ανωτέρω, αλλά και λαμβάνοντας υπόψιν τις σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Κωνσταντινούπολης τα τελευταία εννέα έτη, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς την κρισιμότητα των πραγμάτων στην παρούσα κατάσταση αλλά και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την Εκκλησία στην Εσθονία.
Eίναι δε μάλλον ασφαλές να συμπεράνει κανείς ότι η αύξηση του Ορθόδοξου ποιμνίου αυτής της Εκκλησίας, οι ποιμαντικές ανάγκες της οποίας οδήγησαν ακριβώς στην εκλογή του νέου βοηθού επισκόπου του Μητροπολίτη Εσθονίας, οφείλεται εν μέρει και στις τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις.
Ο νεοχειροτονηθείς Επίσκοπος Haapsalu κ. Δαμασκηνός με τη μητέρα του, κα Anita Olkinuora. Φωτογραφία: Rimas Akutaitis, Ι.Μ. Ταλλίνης και Εσθονίας.
Ωστόσο, δεν θα πρέπει να λησμονεί κανείς ότι ο ρόλος της Εκκλησίας είναι κατ᾽ εξοχήν και πρωτίστως θεολογικός και η ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας κινείται πέραν του χώρου και του χρόνου, προς την ενότητα των πάντων.
Μια ενότητα η οποία παραμένει διαρκώς ο πρωταρχικός στόχος, ανεξαρτήτως των ιστορικών συγκυριών της έκβασης των ανθρωπίνων πραγμάτων. Υπ᾽ αυτήν την έννοια, η χειροτονία του συγκεκριμένου επισκόπου είναι ασφαλώς ένα ιστορικό γεγονός που καλείται να λειτουργήσει ευεργετικά εντός ενός περιβάλλοντος μεγάλων προκλήσεων.
Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένα στοιχεία που αφορούν το πρόσωπο του νέου επισκόπου, τα οποία αξίζει να σημειωθούν. Διότι δεν συμβαίνει σήμερα συχνά να χειροτονούνται αρχιερείς άνθρωποι οι οποίοι έχουν εμπειρία του μοναστικού βίου και δεν προέρχονται απλώς από εκκλησιαστικές γραφειοκρατικές θέσεις καριέρας.
Ο νεοχειροτονηθείς Επίσκοπος Haapsalu κ. Δαμασκηνός εκτός του ότι προέρχεται από τις τάξεις του μοναχισμού είναι μια πολυτάλαντη πολυσχιδής προσωπικότητα, με εκπληκτική ευρυμάθεια και ικανότητες.
Ο νεοχειροτονηθείς βοηθός Επίσκοπος του Μητροπολίτη Ταλλίν και πάσης Εσθονίας, Επίσκοπος Haapsalu κ. Δαμασκηνός, και σε δεύτερο πλάνο ο Μητροπολίτης Ταλλίνης και πάσης Εσθονίας κ. Στέφανος. Φωτογραφία: Rimas Akutaitis, Ι.Μ. Εσθονίας.
Είναι Καθηγητής Υμνολογίας, Ορθόδοξης Θεολογίας, και Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Φινλανδίας με πλούσιο ερευνητικό και συγγραφικό έργο, ενώ ομιλεί 12 γλώσσες – είναι αδύνατον, ακούγοντάς τον να μιλά ελληνικά να αντιληφθεί κανείς τη φινλανδική καταγωγή του – και διαθέτει πλήρη μουσική παιδεία, κλασική και βυζαντινή.
Όπως μάλιστα ανέφερε ο ίδιος στην ενθρονιστήρια ομιλία του, είναι η «πρώτη φορά στην ιστορία που η Φινλανδία προσφέρει στην Εσθονία, τη χώρα της Μαρίας όπως λέγεται, αρχιερέα Φινλανδό».
Με αυτά δεδομένα, εύκολα εξηγείται η παρουσία στην ιστορική αυτή χειροτονία πολλών σημαινόντων εκκλησιαστικών προσωπικοτήτων τόσο του Οικουμενικού Πατριαρχείου όσο και της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά και του Αγίου Όρους.
Ενδεικτικά, μαζί με τον εκπρόσωπο του Οικουμενικού Πατριάρχη Μητροπολίτη Σμύρνης κ. Βαρθολομαίο, συμμετείχαν ο Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας κ. Κλεόπας και ο Μητροπολίτης Ελβετίας κ. Μάξιμος. Από την Εκκλησία της Ελλάδος παραβρέθηκαν στην Εσθονία οι Μητροπολίτες Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, Εδέσης Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ, Περιστερίου κ. Γρηγόριος (καθηγητής Κανονικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών), καθώς και ο Εσθονός Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Pärnu και Saarek κ. Αλέξανδρος.
Ενώ από το Άγιον Όρος ταξίδεψαν στη Βαλτική οι ηγούμενοι των Ιερών Μονών Ξενοφώντος και Παντοκράτορος, κ.κ. Αλέξιος και Γαβριήλ με συνοδείες τους, αλλά και από τις Σέρρες η καθηγουμένη του Ιερού Ησυχαστηρίου Τιμίου Προδρόμου Ακριτοχωρίου Ιακώβη.
Επιπλέον τεκμήριο της προσωπικότητας του Φινλανδού νέου Επισκόπου συνιστά η παρουσία, ανάμεσα στο πλήθος των συμμετεχόντων από Ευρώπη και Αμερική, 30 περίπου Ελλήνων που ταξίδεψαν στην εσθονική πρωτεύουσα από πολλές περιοχές της Ελλάδας, μεταξύ των οποίων και ο Πρωτοψάλτης του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γρηγορίου Παλαμά Θεσσαλονίκης, Ιωάννης Λιάκος, ο οποίος και διηύθυνε πολυμελή βυζαντινή χορωδία αποτελούμενη από φίλους και συναδέλφους του νέου επισκόπου, όπως ο Καθηγητής Ορθόδοξης Θεολογίας του Πανεπιστημίου Notre Dame του Ιλινόις, πρωτοπρεσβύτερος της Οικουμενικού Πατριαρχείου π. Αλέξιος Torrance, και ο γράφων.
Απόσπασμα από τη Δοξολογία της Ενθρονίσεως του νέου Επισκόπου Haapsalu κ. Δαμασκηνού, στον Καθεδρικό Ναό του Ταλίν, το απόγευμα της Κυριακής 12 Ιανουαρίου 2025. Ψάλλει βυζαντινός χορός υπό τη διεύθυνση του Πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γρηγορίου Παλαμά Θεσσαλονίκης, κ. Ιωάννη Λιάκου. Λήψη βίντεο: Ι.Μ. Δημητριάδος, Βόλου και Αλμυρού
Διαβάστε τον Ενθρονιστήριο λόγο του βοηθού Επισκόπου κ. Δαμασκηνού ΕΔΩ:
Ο Παναγιώτης Παύλος, Eρευνητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Όσλο της Νορβηγίας συζητά με τον δημοσιογράφο Αθανάσιο Χούπη, στην ραδιοφωνική εκπομπή «Έλληνες Παντού», του Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας ‘Η Φωνή της Ελλάδας’ στην ΕΡΤ, την Τρίτη 30 Ιουλίου 2024.
Κεντρικός άξονας της συζήτησης οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Παρισιού και οι συμβολισμοί της Τελετής Έναρξης οι οποίοι -υπό το πρόσχημα μιας αφηρημένης ιδέας «συμπερίληψης»- συνιστούν ευθεία εξύβριση των μεταφυσικών θεμελίων του Δυτικού πολιτισμού αλλά και της βάσης της Χριστιανικής ταυτότητας της Ευρώπης και της Δύσης.
Ανιχνεύσαμε το αποτύπωμα της ευθείας επίθεσης με τη μορφή υβριστικής προσβολής της θρησκευτικής πίστης του δυτικού κόσμου στην ελληνική κοινωνία και διερωτηθήκαμε περί του κατά πόσον ο Ελληνισμός διαθέτει ή όχι τα εργαλεία εκείνα που μπορούν να ορθώσουν ανάστημα αντίστασης στην συστημική απόπειρα αποδόμησης και διάλυσης των συνεκτικών αρχών και αρμών της δυτικής κοινωνίας.
Επιπλέον, αναφερθήκαμε στις πρόσφατες εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά, με αφορμή τα επεισόδια στην Κάσο και την επί του πεδίου de facto αμφισβήτηση της Τουρκίας των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και της ισχύος του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.
Ο Αλβανός του Κοσσυφοπεδίου Πρωθυπουργός του Κοσόβου Αλμπίν Κούρτι κρατώντας κορνίζα με τη Μεγάλη Αλβανία, να εκτείνεται μέχρι και την Κέρκυρα και τον Νομό Ιωαννίνων και Άρτης οι οποίοι περιέχονται στην Αλβανία.
Συνιστώντας την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης, η εισηγήτρια Ντόρα Μπακογιάννη άνοιξε ουσιαστικά το δρόμο για νέες αναγνωρίσεις του Κοσσυφοπεδίου, διότι δεν μπορεί να υπάρχει μια μοναδική περίπτωση όπου ένα μη κράτος, όπως είναι το Κοσσυφοπέδιο, συμμετέχει σε διεθνείς θεσμούς χωρίς τελικά να αναγνωριστεί. Επομένως, η πρόταση Μπακογιάννη ανοίγει τις πόρτες για να εισέλθει το Κοσσυφοπέδιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σύντομα να αναγνωριστεί ως ανεξάρτητη χώρα», λέει στο Kosovo Online ο Παναγιώτης Παύλος, Ερευνητής της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Όσλο.
Όπως προσθέτει, σύμφωνα με πηγές του, γίνονται προσπάθειες ακόμη και να ενταχθεί το Κοσσυφοπέδιο στο ΝΑΤΟ πριν από τις εκλογές στις ΗΠΑ και πριν από πιθανή αλλαγή στην αμερικανική προεδρία.
«Είναι πολύ αφελές να πιστεύει κανείς ότι η Μπακογιάννη λέει την αλήθεια και ενεργεί για το καλό του σερβικού λαού στο Κοσσυφοπέδιο, αυτό είναι εντελώς αδύνατο», είναι πεπεισμένος ο Παύλος.
Ερωτηθείς εάν η υποστήριξη τεσσάρων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, του κυβερνώντος κόμματος στην Ελλάδα, στην ψηφοφορία στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης σηματοδοτεί, ή οδηγεί σε, αλλαγή της επίσημης θέσης της Αθήνας για το καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου, ο Παύλος λέει ότι μετά από εκείνη την ψηφοφορία, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης διαβεβαίωσε δημόσια ότι η Ελλάδα διατήρησε τη θέση της κατά της αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου.
«Μετά τον τεράστιο σάλο που ακολούθησε τις ενέργειες Μπακογιάννη στο Στρασβούργο, ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, πριν από λίγες ημέρες διαβεβαίωσε δημόσια ότι η Ελλάδα διατηρεί τη θέση της κατά της αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου. Είπε επίσης ότι η Ελλάδα θα απέχει από την ψηφοφορία στην Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης τον Μάιο για την υπόθεση του Κοσσυφοπεδίου. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα ανακοίνωσε επίσημα ότι δεν θα υποστηρίξει περαιτέρω διαδικασίες για την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου.
Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι αυτό δεν είναι το μέγιστο που θα μπορούσε να κάνει ο Υπουργός. Αν είχε πει ότι η Ελλάδα θα συμμετείχε στην ψηφοφορία και θα ψήφιζε κατά της εισδοχής, θα ήταν μια ειλικρινής στάση, όπως θα κάνουν η Ισπανία, η Ρουμανία, η Σλοβακία και, φυσικά, η Κύπρος. Άρα βρισκόμαστε στα μισά του δρόμου και όχι στο μέγιστο που πρέπει να κάνει η Ελλάδα για το Κόσοβο», λέει ο Παύλος.
Το γεγονός ότι οι περισσότεροι Έλληνες βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, που προέρχονται από τη Νέα Δημοκρατία, ψήφισαν υπέρ της ένταξης του Κοσόβου, σύμφωνα με τον ίδιο, ουσιαστικά δείχνει ότι αυτό το κόμμα είναι υπέρ της ένταξης του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης.
«Αν και ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών είπε ότι η Ελλάδα θα απέχει από την Επιτροπή Υπουργών, αυτό που έκανε η Νέα Δημοκρατία στην πράξη ήταν να διευκολύνει την ένταξη του Κοσόβου. Επομένως, πρόκειται για ένα είδος πολιτικού παιχνιδιού, εξαπάτησης και προσπάθειας εξαπάτησης της ελληνικής κοινής γνώμης γι’ αυτό το θέμα», πιστεύει ο Παύλος.
Υπενθυμίζει ότι η Ντόρα Μπακογιάννη, «εκ των πραγμάτων», μόλις δύο εβδομάδες μετά το τελευταίο της μήνυμα ότι δεν θα το κάνει, πρότεινε την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης.
«Αυτό, δυστυχώς, με κάνει να υποψιάζομαι ότι υπάρχουν τουλάχιστον πολύ σημαντικές υποσχέσεις, αν όχι κάποια συγκεκριμένα «ανταλλάγματα», ώστε να πεισθεί να συνεχίσει να έχει θετική γνώμη για την αποδοχή του Κοσσυφοπεδίου, διότι διαφορετικά, δεν έχει νόημα γιατί το έκανε. αυτό», λέει ο Παύλος.
Μετά την ψηφοφορία στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης που έδωσε θετική γνώμη για την αποδοχή του Κοσσυφοπεδίου, η Μπακογιάννη απέρριψε την κριτική ότι είχε δημιουργηθεί προηγούμενο για άλλες αυτονομιστικές οντότητες, αλλά ο Παύλος φοβάται ότι μπορεί να υπάρξει «κοσοβοποίηση» της Θράκης, μιας περιοχής στη βορειοανατολική Ελλάδα.
«Εκεί έχουμε μια μουσουλμανική μειονότητα που φτάνει σχεδόν το πενήντα τοις εκατό του πληθυσμού. Θα ρωτούσα την κυρία Μπακογιάννη γιατί αυτός ο πληθυσμός να μην πει: “είμαστε 50%, δεν θέλουμε να είμαστε υπό το ελληνικό κράτος, θέλουμε την Τουρκία, διότι είμαστε Τούρκοι”. Αυτό που είπε, λοιπόν, η Μπακογιάννη το θεωρώ τρόπο να ξεφύγει από την έντονη κριτική, εκτός κι αν υπάρχουν υποσχέσεις, για παράδειγμα, από τη Γερμανία ή τις ΗΠΑ ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί στην Ελλάδα. Διαφορετικά, η Τουρκία θα ωφεληθεί από αυτό το προηγούμενο, παρά το τι πιστεύει ή θέλει η Μπακογιάννη να πιστεύει· σε αυτά που λέει η Τουρκία σίγουρα θα το αξιοποιήσει στο έπακρο.
Θα πρέπει να είναι σαφές σε όλους ότι η Τουρκία σήμερα προσπαθεί να αναβιώσει την Οθωμανική κυριαρχία σε όλα τα Βαλκάνια· αυτό μπορούμε να το δούμε στο Κόσοβο, το Μαυροβούνιο, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τη Βουλγαρία, την Αλβανία, τα Σκόπια και φυσικά στην Ελλάδα», λέει ο Παύλος.
Ο συνομιλητής μας επισημαίνει ότι είναι γεγονός ότι η Πρίστινα προβαίνει σε εθνοκάθαρση του σερβικού πληθυσμού στο Κοσσυφοπέδιο, η οποία, λέει, οδηγεί σε μια «Μεγάλη Αλβανία» που μπορεί να απειλήσει και την Ελλάδα.
«Σήμερα, έχουν απομείνει περίπου 90.000 Σέρβοι στο Κοσσυφοπέδιο· 250.000 εκδιώχθηκαν από το 1999 και κυρίως μετά το 2004. Το αλβανικό καθεστώς γνωρίζει πολύ καλά ότι όσοι έμειναν γερνούν, ότι καταπιέζοντάς τους και καταπατώντας τα δικαιώματά τους, οι νέοι Σέρβοι θα φύγουν να πάνε στο Βελιγράδι ή αλλού. Η Πρίστινα γνωρίζει ότι αυτός ο πληθυσμός θα εξασθενίσει και θα ξεθωριάσει, κι άρα όταν απαλλαγούν από όλους τους υπόλοιπους Σέρβους στο Κοσσυφοπέδιο, θα έρθει η «Μεγάλη Αλβανία». Προς τη «Μεγάλη Αλβανία» κινείται όλο αυτό. Και έχουμε δει χάρτες όπου η «Μεγάλη Αλβανία» εκτείνεται και σε περιοχές στη βορειοδυτική Ελλάδα. Επομένως, η ζημιά που προκαλείται από την Μπακογιάννη δεν είναι μόνο εναντίον του σερβικού λαού στο Κοσσυφοπέδιο, αλλά και η Ελλάδα μπορεί να υποστεί συνέπειες», λέει ο Παύλος.
Όπως επισημαίνει, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τεράστια γεωπολιτικά γεγονότα που κανένας κανόνας διεθνούς δικαίου δεν θα τα απαγορεύσει.
«Θα θυμίσω ότι ο βομβαρδισμός της Σερβίας έγινε ενάντια στο διεθνές δίκαιο και κανείς δεν το απαγόρευσε, έγινε», καταλήγει ο Παύλος.
Preporukom da Kosovo bude primljeno u Savet Evrope izvestilac Dora Bakojani zapravo je utrla put novim priznanjima Kosova jer ne možete da imate jedinstveni slučaj da ne-država, a što Kosovo jeste, učestvuje u međunarodnim institucijama a da na kraju ne bude priznata. Zbog toga ovaj predlog Bakojani otvara vrata Kosovu i da uđe u Evropsku uniju i da uskoro bude priznato kao nezavisna zemlja, kaže za Kosovo onlajn, Panajotis Pavlos, naučni saradnik Univerziteta u Oslu.
Kako dodaje, prema njegovim izvorima, čak postoje i napori da Kosovo uđe u Nato pre izbora u SAD, odnosno pre eventualne promene predsednika u Americi.
„Veoma je naivno misliti da Bakojani govori istinu i da postupa zarad dobra srpskog naroda na Kosovu, to je totalno nemoguće“, uveren je Pavlos.
Na pitanje da li je podrška Kosovu četvoro poslanika iz Nove demokratije, vladajuće partije u Grčkoj, na glasanju u Parlamentarnoj slupštini Saveta Evrope znak ili korak ka promeni pozicije zvanične Atine prema statusu Kosova, Pavlos kaže da je posle tog glasanja ministar spoljnih poslova Grčke Jorgos Gerapetritis uveravao javno mnjenje da Grčka stoji na poziciji koja je protiv priznanja Kosova.
„Posle ogromne buke koja je usledila kao rekacija na ono što je Bakojani uradila u Strazburu, ministar spoljnih poslova Grčke Jorgos Gerapetritis pre nekoliko dana je uveravao javno mnjenje da Grčka stoji na svojoj poziciji koja je protiv priznanja Kosova. On je rekao i da će Grčka biti uzdržana od glasanja na Komitetu ministara SE u maju o slučaju Kosova. Prema tome, Grčka je formalno najavila da neće podržati dalje procedure prijema Kosova. Istina je, međutim, da to nije maksimum koji je ministar mogao da uradi, jer bi bilo idealno da je on rekao da će Grčka učestvovati u glasanju i da će glasati protiv prijema. To bi bio iskren stav, kao što će to uraditi Španija, Rumunija, Slovačka i naravno Kipar. Ono što je on rekao je prema mom viđenju pola puta a ne maksimum koji Grčka treba da uradi kada je Kosovo u pitanju“, kaže Pavlos.
Činjenica da je većina grčkih poslanika u PSSE, a koji su iz Nove demokratije, glasali za prijem Kosova, po njemu, zapravo pokazuje da je ta stranka za prijem Kosova u SE.
„Iako je grčki ministar spoljnih poslova rekao da će Grčka biti uzdržana na Komitetu ministara, ono što je Nova demokratija uradila u praksi je olakšavanje prijema Kosova. Zato je ovo neka vrsta političke igre, varanja i pokušaja da se obmane grčko javno mnjenje oko ove teme“, smatra Pavlos.
On podseća da je Dora Bakojani „iz vedra neba“, samo dve nedelje posle njenog poslednjeg signala da to neće uraditi, predložila prijem Kosova u SE.
„To me nažalost navodi da sumnjam da u najmanju ruku postoje neka veoma velika obećanja, ako ne i neka konkretna „trgovina“, kojima je ona bila ubeđena da u nastavku da pozitivno mišljenje oko prijema Kosova, jer u suprotnom nema nikakvog smisla zašto je to uradila“, kaže Pavlos.
Posle glasanja u PSSE kojim je dato pozitivno mišljenje za prijem Kosova, Bakojani je odbacila kritike da je stvoren presedan za druge separatističke entitete, ali Pavlos izražava bojazan da može doći do “kosovizacije” Trakije, oblasti u severoistočnoj Grčkoj.
„Tu imamo muslimansku manjinu koja dostiže skoro 50 odsto populacije. Pitao bih gospođu Bakojani zašto ova populacija ne bi rekla: nas je 50 odsto ovde, ne želimo da budemo pod grčkom državom, želimo da se odvojimo? Tako da to što je ona rekla smatram načinom da pobegne od oštrih kritika, osim ako naravno ima obećanja na primer Nemačke ili SAD da se tako nešto neće desiti Grčkoj. Veoma je lako da Turska bude na dobitku zbog ovog presedana uprkos tome što Bakojani veruje ili želi da mi verujemo u ono što kaže, jer sumnjam da ona veruje u to što govori. Te stvari priča da bi sebe odbranila. Turska će svakako na najbolji način iskoristiti bilo koji presedan u ovoj oblasti. Svima treba da bude jasno da Turska danas pokušava da oživi otomansku vladavinu na prostoru celog Balkana i to možemo da vidimo na Kosovu, u Crnoj Gori, Bosni i Hercegovini, Bugarskoj, Albaniji, Skoplju i naravno u Grčkoj“, mišljenja je Pavlos.
Naš sagovornik ukazuje da je činjenica da Priština sprovodi etničko čišćenje srpskog stanovništva na Kosovu, a što, kako kaže, vodi ka „velikoj Albaniji“, koja može da ugrozi i Grčku.
„Danas je ostalo oko 90.000 Srba na Kosovu, 250.000 ih je otišlo od 1999. i u 2004. godini. Albanski režim je veoma dobro svestan da oni koji su ostali stare, da će sa pritiscima na njihova prava mladi Srbi kada odrastu otići u Beograd na studije, Priština zna da će ova populuacija slabiti i izbledeti. Šta će se onda desiti kada se otarase svih Srba koji su preostali na Kosovu? Priština će se ujediniti sa Tiranom i onda dolazi „velika Albanija“. Kosovo je posrednički korak ka „velikoj Albaniji“ a videli smo mape na kojima „velika Albanija“ doseže do područja severozapadne Grčke. Zato šteta koju je Bakojani prouzrokovala nije samo protiv srpskog naroda na Kosovu već posledice može da trpi i Grčka“, kaže Pavlos.
Kako ukazuje, nalazimo se ispred ogromnih geopolitičkih dešavanja koja nijedno pravilo međunarodnog prava neće zabraniti.
„Podsetiću da je bombardovane Srbije bilo sprovedeno protivno međunarodnom pravu i niko ga nije zabranio, dogodilo se“, zaključuje Pavlos.
Εικόνα της Σταυρώσεως του Χριστού, σε Σερβικό Ορθόδοξο Ναό του Κοσσυφοπεδίου λεηλατημένο από Κοσοβάρους στο πογκρόμ κατά των Σέρβων.
Σοβαρότατο ρήγμα στις ελληνοσερβικές σχέσεις έχει προκαλέσει το πρώτο βήμα για την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου ως ανεξάρτητου κράτους από την Αθήνα, επισημαίνουν σερβικές διπλωματικές πηγές. Οι αναφορές αυτές διατυπώνονται στον απόηχο της θετικής εισηγητικής έκθεσης της ΝτόραςΜπακογιάννη στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης υπέρ της ένταξης του Κοσόβου σε αυτό, και την πρωτόγνωρη στα χρονικά των διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας – Σερβίας σκληρή και οργισμένη αντίδραση του Σέρβου ΠροέδρουΑλεξάνταρ Βούτσιτς με δημόσιο διάγγελμά του, την Παρασκευή 29 Μαρτίου 2024.
Θυμίζουμε ότι μια ημέρα νωρίτερα, στις 28 Μαρτίου, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης αποδέχθηκε στο Παρίσι την πρόταση του μέλους της και μέλους του Ελληνικού Κοινοβουλίου, Ειδικής Εισηγήτριας, κ.Μπακογιάννη, η οποία προκάλεσε την μήνιν του Σέρβου Προέδρου και της Σερβικής Κυβέρνησης, καθώς η πρόταση αυτή διευκολύνει την ευρωπαϊκή πορεία του Κοσόβου παρακάμπτοντας θεμελιώδη προαπαιτούμενα επιβεβλημένα από τη Διεθνή Κοινότητα και καθορισμένα από το Διεθνές Δίκαιο (Ανθρωπιστικό Δίκαιο, Δίκαιο περί ιδιοκτησίας, Δίκαιο Προστασίας Μειονοτήτων, κλπ). Προαπαιτούμενα, τα οποία η μεν κ. Μπακογιάννη διατράνωνε προς πάσα κατεύθυνση και ευθυγραμμιζόταν προς αυτά μέχρι και δύο εβδομάδες πριν την τελική εισήγησή της, το δε παράνομο κρατίδιο όφειλε να εκπληρώσει έναντι του υπό συνθήκες εθνοκάθαρσης καταπιεζόμενου από την Πρίστινα σερβικού πληθυσμού του Κοσσυφοπεδίου.
Προκειμένου να γίνει αντιληπτό τί σημαίνει για τη Σερβία η θετική εισήγηση Μπακογιάννη, αρκεί να επισημανθούν τα εξής δεδομένα για το Κοσσυφοπέδιο και τον σερβικό πληθυσμό του, τα οποία καταδεικνύουν ξεκάθαρα τη βασική στόχευση των αλβανικών αρχών του Κοσόβου που δεν είναι άλλη από την εθνοκάθαρση των Σέρβων στην περιοχή.
2. Όπως επεσήμανε στις 15 Μαρτίου 2024 από το Πετς του Κοσσυφοπεδίου ο Αμερικανός Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για Ευρωπαϊκές και ΕυρασιατικέςΥποθέσεις, Γκάμπριελ Εσκομπάρ, ο σερβικός πληθυσμός στο Κοσσυφοπέδιο υποφέρει από σειρά βαρύτατων και παράνομων απαγορεύσεων από πλευράς των αρχών της Πρίστινα, μεταξύ των οποίων η αναστολή εκτέλεσηςπληρωμών μισθοδοσίας σε σερβικά δηνάρια, η παύση καταβολής συντάξεων και, εν γένει, η φραγή κάθε είδους οικονομικής εισροής προερχόμενης από τη Σερβία που η Πρίστινα όφειλε να διασφαλίζει βάσει διεθνών προβλέψεων. Οι έκνομες αυτές μεθοδεύσεις της Πρίστινα αντικειμενικό σκοπό έχουν να επιφέρουν τον οικονομικό στραγγαλισμό των Σέρβων δυσχεραίνοντας στο μέγιστο την καθημερινή βιοτή τους και εξωθώντας τους εν τέλει προς την ποθητή για το καθεστώς Κούρτι μετανάστευσή τους.
3. Οι αλβανικές αρχές του Κοσόβου έχουν διευρύνει και επεκτείνει διαδικασίες που σκοπό έχουν τη μεταβολή και επανερμηνεία της υπάρχουσας νομοθεσίας στο κρατίδιο του Κοσσυφοπεδίου, η οποία ως τώρα περιείχε διατάξεις ευνοϊκές καθώς και ένθετες εγγυήσεις για την προστασία των περιουσιακών και οικονομικών δικαιωμάτων των Σερβικών Ορθοδόξων Μοναστηριών που μέχρι πρότινος επέτρεπαν την αυτο-βιωσιμότητά τους. Επιπλέον, οι Κοσοβάροι Αλβανοί ανώτατοι αξιωματούχοι αρνούνται ακόμη και το όνομα της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και αμφισβητούν όλες τις ανωτέρω εγγυήσεις.
4. Παρά τις δύο συμφωνίες που έχει υπογράψει η Πρίστινα υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες, το 2013 και 2015, η κυβέρνηση του ψευδοκρατιδίου εξακολουθεί να μην συμμορφώνεται ως προς την ίδρυση Ένωσης Σερβικών Δήμων Κοσσυφοπεδίου, ζήτημα για το οποίο, δυστυχώς, όπως θα δούμε ακολούθως, η κ. Μπακογιάννη παρείχε με την Εισήγησή της πλήρη στήριξη προς τον ΚοσοβάροΠρωθυπουργό, ο οποίος, ειρήσθω, εξέφρασε εκ νέου την άρνησή του να συμμορφωθεί προς τα από δεκαετίας σχεδόν συμφωνηθέντα μια μόλις (!) ημέρα (19/3/2024) πριν την προκαταρκτική και διαφαινόμενα ήδη θετική εισήγηση Μπακογιάννη (20/3/2024).
5. Ενδεχόμενη αποδοχή ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου μονομερώς εξαγγελθείσας από την Πρίστινα τίθεται, έμμεσα είτε άμεσα, de facto ή de jure, σε ευθεία αντίφαση και αντίθεση προς το Διεθνές Δίκαιο και τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
6. Η οποιαδήποτε διαδικασία αναγνώρισης ανεξαρτητοποίησης του Κοσσυφοπεδίου στερείται στήριξης τόσο από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όσο και από την πλειονότητα των χωρών μελών του, καθώς και από πέντε κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ισπανία, Σλοβακία, Ρουμανία, Ελλάδα, Κύπρος).
7. Ενδεχόμενη αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου θα οδηγήσει στην αύξηση της βεβιασμένης μετανάστευσης του σερβικού λαού και θα θέσει σε περαιτέρω κίνδυνο την ήδη κλονισμένη ειρηνική συνύπαρξη των πληθυσμών του Κοσόβου συνολικά. Κυρίως όμως, θα σημάνει ενίσχυση της ευθείας απειλής της ύπαρξης του σερβικού πληθυσμού στις πατρογονικές εστίες του.
Η ξαφνική αλλαγή στάσης της κ. Μπακογιάννη και το άδειασμα της Σερβίας από την ίδια και κατ’ επέκταση από την Ελληνική Κυβέρνηση φαίνεται, με βάση και τις καταγγελίες της σερβικής πλευράς, ότι έγινε με γερμανική υπαιτιότητα. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δια του Ειδικού Απεσταλμένου τους στα Δυτικά Βαλκάνια, Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών Γκάμπριελ Εσκομπάρ, έχουν επανειλημμένα και πολλαπλά εκφράσει όχι μόνον επιφυλάξεις αλλά και ενστάσεις κατά της βίαιης συμπεριφοράς της Πρίστινα έναντι των 90.000 περίπου Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου που είναικαι οι τελευταίοι εναπομείναντες στις πατρογονικές εστίες, ύστερα από το πογκρόμ που εκτελούν οι Κοσοβάροι Αλβανοί κατά τα τελευταία 25 χρόνια. Ένα πογκρόμ, το οποίο έχει ως τώρα ως αποτέλεσμα τη βίαιη εκδίωξη σχεδόν 250.000 Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων και τη στέρηση θεμελιωδών δικαιωμάτων των υπολοίπων Σέρβων που ζουν στην περιοχή.
Bασικός λόγος της αμερικανικής στάσης είναι η πεποίθηση ότι, καθώς ο Κοσοβάρος μουσουλμάνος εθνικιστής Πρωθυπουργός Άλμπιν Κούρτι βρίσκεται ενώπιον εκλογών, τυχόν εισδοχή του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης θα τον ενδυνάμωνε σε μια περίοδο που η κυβέρνηση της Πρίστινα επιδεικνύειέμπρακτα πλήρη έλλειψη εναρμόνισης προς το Διεθνές Δίκαιο και την προστασία του σερβικού πληθυσμού. Χαρακτηριστική προς αυτό είναι η δήλωση του κ. Εσκομπάρ από τις Βρυξέλλες (12 Μαρτίου 2024) ότι, «δεν εισακούεται από το Κόσοβο η αμερικανική προσφορά εταιρικής σχέσης προκειμένου να προχωρήσει περαιτέρω και ταχύτερα η ευρωπαϊκή ενσωμάτωσή του».
Τα ανωτέρω δείχνουν ότι δεν θα πρέπει η ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης να θεωρείται δεδομένη, καθώς είναι πιθανόν υπό αμερικανική πίεση ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ να απαιτήσουν την εφαρμογή των όσων η κ. Μπακογιάννη απροκάλυπτα παρέκαμψε στη δική της εισήγηση. Δηλαδή, την πλήρη εκπλήρωση από πλευράς Πρίστινα και των τριών βασικών προϋποθέσεων ένταξης του κρατιδίου στο Συμβούλιο, τουτέστιν:
α) την ίδρυση Ένωσης Σερβικών Δήμων, στις περιοχές όπου ο σερβικός πληθυσμός έχει απόλυτη πλειοψηφία,
β) την παύση, και κατάργηση του νόμου περί, απαλλοτριώσεων σερβικής γης, και της επιστροφής όλων των περιουσιακών στοιχείων των Σέρβων κατοίκων του Κοσσυφοπεδίου στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους,
γ) την επιστροφή, από την κυβέρνηση του Κοσόβου, όλων των περιουσιακών στοιχείων όλων των Σερβικών Ιερών Μονών του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων στα μοναστήρια στα οποία ανήκουν.
Αναφορικά μάλιστα με την τρίτη προϋπόθεση, της επιστροφής των περιουσιακών στοιχείων των Μοναστηριών του Κοσσυφοπεδίου, η κ. Μπακογιάννη, για λόγους που μόνον η ίδια -και κατά δήλωσή του και ο Σέρβος Πρόεδρος- γνωρίζει, αρκέστηκε σε περιορισμένη υποκριτική εκπλήρωση, δηλαδή στην υπόσχεση του Πρωθυπουργού Κούρτι να εφαρμόσει σχετική δικαστική απόφαση η οποία παραμένει ανεκτέλεστη -με υπαιτιότητα του καθεστώτος της Πρίστινα- από το 2016 και να επιστραφούν 24 εκτάρια γης που ανήκουν σε ένα μόνο Μοναστήρι, το Βισόκι Ντέτσανι όπως προαναφέραμε, στο νοτιοδυτικό Κοσσυφοπέδιο.
Από την άλλη μεριά, είναι σαφές πως η εκπλήρωση όλων των ανωτέρω προϋποθέσεων είναι μάλλον απίθανη υπό τις συνθήκες της παρούσας πολιτικής ηγεσίας στην Πρίστινα, για τον ίδιο λόγο που έως σήμερα δεν κατέστη εφικτή. Δηλαδή, όπως μας επισημαίνουν διπλωματικές πηγές, ο Κούρτι δεν πρόκειται ποτέ να δεχθεί να τις υλοποιήσει, διότι και δεν το επιθυμεί αλλά και φοβάται ότι έτσι θα απωλέσει τη σημαντική στήριξη που λαμβάνει από το ριζοσπαστικοποιημένο εκλογικό του σώμα. Κι επομένως, είναι εμφανές ότι εναπόκειται στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γερμανία να πιέσουν το Κοσσυφοπέδιο προς συμμόρφωση.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δώσει δείγματα γραφής, διαμέσου του Αναπληρωτή ΥΠΕΞ Εσκομπάρ, ο οποίος σε πρόσφατη επίσκεψή του στο Κοσσυφοπέδιο (15/3/2024), και στο Μοναστήρι του Βισόκι Ντέτσανι, εξέφρασε κατηγορηματικά τη στήριξη των ΗΠΑ αφενός προς τα Σερβικά Μοναστήρια του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων και τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία εν συνόλω, καθώς και στο δίκαιο αίτημα επιστροφής των περιουσιακών στοιχείων τους τα οποία η Πρίστινα έχει καταπατήσει, και αφετέρου προς τον σερβικό λαό του Κοσσυφοπεδίου, ο οποίος δεινοπαθεί πολλαπλά υποβαλλόμενος σε αδιανόητες για στοιχειώδες κράτος δικαίου στερήσειςθεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως σημειώσαμε ανωτέρω.
Επιπλέον, είναι σαφής όχι μόνον η ιστορικά εχθρική στάση της Γερμανίας έναντι της Σερβίας, στάση που έχει τις βάσεις της ήδη από τα μέσα του 20ού αιώνα, αν όχι νωρίτερα, αλλά και η έγνοια των Γερμανών, και ενδεχομένως και άλλων χωρών, να επισπευστεί η διαδικασία ευρωπαϊκής ένταξης του Κοσσυφοπεδίου εν όψει και των επικείμενων αμερικανικών προεδρικών εκλογών και του σοβαρού ενδεχομένου (επαν)εκλογής Τράμπ. Εκλογή η οποία εικάζεται ότι θα οδηγήσει σε de jure διαίρεση του Κοσσυφοπεδίου με βάση την εθνοτικήσύστασή του, όπως εκτιμάται ότι θα συμβεί εν τέλει και με την περίπτωση της Ουκρανίας.
Η εισδοχή του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης, ωστόσο, μολονότι δεν είναι άνευ σημασίας, δεν συγκρίνεται ως προς την σπουδαιότητα με τυχόν διμερή αναγνώριση του νόθου αυτού κρατιδίου από πλευράς Ελλάδας. Αυτό που είναι πολύ κρίσιμο στοιχείο εν προκειμένω είναι ότι τυχόν αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου θα ζημίωνε τα μέγιστα τα ελληνικά συμφέροντα στα Βαλκάνια, ιδίως αν λάβει κανείς υπόψιν όχι μόνον την επιρροή της Τουρκίας σε αυτά, αλλά και το γεγονός ότι οι Αλβανοί, οι οποίοι στοχεύουν στην εθνοκάθαρση των Σέρβων, διάκεινται ιστορικά και πολιτιστικά εγγύτερα προς τους Τούρκους.
Από πλευράς Σερβίας βεβαίως, η αναγνώριση του Κοσόβου είναι αδύνατη καθώς τουλάχιστον το 80% του σερβικού λαού εναντιώνεται σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ακόμη κι αν η Σερβία ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι δε σαφές ότι τελική ρύθμιση του καθεστώτος του Κοσσυφοπεδίου δεν θα κατορθωθεί εάν η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία και οι Σερβικές Ορθόδοξες Κοινότητες στην περιοχή δεν τύχουν πλήρους προστασίας και διασφάλισης όλων των δικαιωμάτων τους και εκπλήρωσης των ανωτέρω βασικών προϋποθέσεων, τις οποίες, μολονότι η κ. Μπακογιάννη τις εγκατέλειψε αδειάζοντας τη Σερβία με την τελική θετική Έκθεσή της, εξακολουθούν να υποστηρίζουν οι ΗΠΑ (ίδρυση Ένωσης Σερβικών Δήμων, όπως συμφωνήθηκε το 2013 στις Βρυξέλλες, ειδική προστασία της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, επιστροφή περιουσιακών στοιχείων). Εάν το Κόσοβο δεν είναι έτοιμο να αποδεχθεί αυτές τις προϋποθέσεις ως τμήμα του Διαλόγου των Βρυξελλών, είναι ορατός ο κίνδυνος αυτός ο διάλογος να παγώσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, με συνέπειες άκρως δυσμενείς.
Σερβικές κυβερνητικές πηγές τονίζουν ότι η πίεση από πλευράς Γερμανίας μπορεί να είναι πολύ ισχυρή αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν θα πρέπει να έχει ως προτεραιότητα τα δικά της συμφέροντα. Είναι μάλιστα χαρακτηριστική η επισήμανση: «το Κόσοβο είναι ένα κρατικό μόρφωμα-μαφία στο οποίο δεν υπάρχει κράτος δικαίου, νόμος και τάξη και όπου η Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση αποϊεροποιείται και βεβηλώνεται. Πρόκειται περί του πλέον αποτυχημένου project της παγκόσμιας Δύσης». Επισημαίνουν μάλιστα εμφατικά: «είναι επομένως, σαφές, ότι η θέση της Ελλάδας απέναντι στην αυτοανακηρυχθείσα ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου δεν θα πρέπει να αλλάξει. Η φιλία και η παράδοση που συνδέει βαθύτατα τον ελληνικό με τον σερβικό λαό έχει ιδιαίτερη σημασία στο παρόν και το μέλλον των Βαλκανίων, για τον επιπλέον λόγο ότι το κρατικό μόρφωμα του Κοσόβου είναι άμεσος εκφραστής της Τουρκίας και της «τουρκικής» νοοτροπίας όσον αφορά την παραβίαση κάθε έννοιας κράτους δικαίου και υβριστής των δημοκρατικών θεσμών. Ενδεχόμενη αναγνώρισή του, πριν μάλιστα από οποιαδήποτε διευθέτηση μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινα δεν θα ήταν προς το συμφέρον της Ελλάδας και του ελληνικού λαού, ιδίως του λαού της Κύπρου που υπέστη βάναυση εισβολή από την Τουρκία, βιασμό, κατοχή και καταστροφή της πολύτιμης κληρονομιάς του».
Προς τούτο, ενδεικτική είναι η δήλωση του πρώην επικεφαλής της σερβικής υπηρεσίας πληροφοριών, Αλεξάνταρ Βούλιν, σε συνέχεια της Έκθεσης Μπακογιάννη: «Όταν η Αυστροουγγαρία ζήτησε από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας εν καιρώ πολέμου να αρνηθεί τη φιλοξενία στα απομεινάρια του σερβικού στρατού, ο Βενιζέλος απήντησε ότι η Ελλάδα είναι ‘πολύ μικρή χώρα για μια τόσο μεγάλη ατιμία᾽. Συστήνοντας το λεγόμενο Κόσοβο προς ένταξη στο Συμβούλιο της Ευρώπης, η Ντόρα Μπακογιάννη έδειξε ότι η Ελλάδα έχει γίνει μια σπουδαία χώρα ικανή για μεγάλες ατιμίες. Ο λαός της Τουρκίας χαίρεται, το έδαφος που λέγεται Κόσοβο ετοιμάζεται να συγκαταλεχθεί -με τη σύσταση της Ελλάδας- μεταξύ κρατών. Ας ετοιμαστεί πλέον και η βόρεια Κύπρος…».
Η περίπτωση του Κοσόβου συνιστά χειρουργική εφαρμογή ενός εξελιγμένου μοντέλου αμφισβήτησης ιστορικών δικαιωμάτων ιστορικών λαών και ιστορικών εθνών, όπως το Σερβικό έθνος, αλλά και το Ελληνικό στην περίπτωση της Κύπρου, και της διαφαινόμενης ενδεχόμενης «κοσοβοποίησης» της Θράκης, του Αιγαίου, και της Μακεδονίας.
Δημοσιεύθηκε την Κυριακή 7 Απριλίου στην ιστοσελίδα Hellas Journal του Μιχάλη Ιγνατίου, και στο newsbreak.gr.
