General interest – Page 36 – Panagiotis G. Pavlos

Έρευνα για το κέντρο μεταναστών στον Έβρο – Η Κομισιόν αδειάζει την κυβέρνηση!

Μέσα από εκτενές ρεπορτάζ και επαφή με την Κομισιόν, το SLpress.gr παρουσιάζει τις παραμέτρους ενός επικίνδυνου εγχειρήματος στον Έβρο: Την “αναβάθμιση και ενίσχυση της υφιστάμενης Δομής” στο Φυλάκιο Έβρου στη Θράκη. Ό,τι κατόρθωσε να διαφυλάξει η Ελλάδα τον Μάρτιο του 2020, σήμερα κινδυνεύει να ακυρωθεί με την ίδρυση της πρώτης “ισλαμούπολης” στη βορειοανατολική εσχατιά της Ελλάδας.

Το Φυλάκιο Έβρου βρίσκεται περίπου 150 χλμ βόρεια της Αλεξανδρούπολης, στο ύψος της Αδριανούπολης, από την οποία απέχει περίπου 20 χλμ. Πρόκειται για περιοχή που μαστίζεται από πολυετή οικονομική κρίση και που σε 20 έτη (1991-2011) έχει απωλέσει το 50% του πληθυσμού της. Υπολογίζεται ότι περίπου 25.000 μετανάστευσαν σε αστικά κέντρα και στο εξωτερικό ή απεβίωσαν. Εκτιμάται δε, ότι με την φετινή απογραφή η μείωση θα ανέλθει στο 60-65%. Το μεγαλύτερο τμήμα του υπάρχοντος πληθυσμού γηράσκει με μέσο όρο ηλικίας στα 70 έτη. Η δημογραφική παρακμή συνεπάγεται από μόνη της τεράστια κοινωνική αποψίλωση και εγκατάλειψη του επίμαχου βόρειου άκρου του Έβρου.

Η τοποθεσία του ΚΥΤ Φυλακίου, πολύ κοντά στα σύνορα με Βουλγαρία και Τουρκία.

Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Δημοτικού Διαμερίσματος Φυλακίου Χρήστο Τυρμπάκη, στα 17 χωριά του πρώην Δήμου Τριγώνου υπάρχει ένα Δημοτικό Σχολείο. Οι υπηρεσίες Υγείας είναι ελλιπέστατες, με αποτέλεσμα συχνά ιατρικά περιστατικά να πρέπει να ταξιδέψουν 150 χλμ μέχρι την Αλεξανδρούπολη. Όπως επεσήμανε ο κ. Τυρμπάκης, πληθαίνουν τα ακατοίκητα σπίτια. Στον Έβρο δεν υπάρχει μεγάλη παρουσία μουσουλμανικού πληθυσμού. Οι μουσουλμάνοι στο νομό δεν ξεπερνούν τις 3.000.

Γιατί μέσω Έβρου

Το ΚΥΤ (Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης) και ΠΡΟΚΕΚΑ (Προαναχωρησιακό Κέντρο Κράτησης) Φυλακίου βρίσκεται σε τοποθεσία νευραλγική για την εθνική ασφάλεια, σε μικρή απόσταση από στρατιωτικές μονάδες και άλλες επιχειρησιακές υποδομές. Πρόκειται για το μοναδικό ΚΥΤ στην ηπειρωτική χώρα. Έτσι, χρησιμοποιείται για να μεταφέρονται στον Έβρο με λεωφορεία λαθρομετανάστες από όλη την χώρα, ώστε να ταυτοποιηθούν.

Το ΚΥΤ Φυλακίου έχει δυναμικότητα 300 ατόμων και το 2020 πραγματοποιούσε κατά μέσο όρο 23 ταυτοποιήσεις ημερησίως, ενώ το ΠΡΟΚΕΚΑ (διαχειρίζεται αλλοδαπούς με ποινικό μητρώο) έχει ικανότητα κράτησης 250 ατόμων. Εξαίρεση αποτέλεσε το 2015, όταν το ΚΥΤ Φυλακίου φιλοξενούσε διπλάσιους και τριπλάσιους. Μέχρι σήμερα, οι αλλοδαποί που εισέρχονται παράνομα από τον Έβρο και οδηγούνται στο ΚΥΤ Φυλακίου αποφεύγουν στην πλειονότητά τους να υποβάλλουν αίτηση ασύλου.

Ενδεικτικά, τον Ιανουάριο του 2020 μόνον 187 υπέβαλαν αίτηση ασύλου! Αυτό συμβαίνει διότι όσοι λαθρομετανάστες επιλέγουν να εισέλθουν στην Ελλάδα μέσω Έβρου και όχι μέσω νησιών, το κάνουν για να αποφύγουν την εκεί καταγραφή και δακτυλοσκόπησή τους. Κι αυτό, επειδή, λόγω της Συμφωνίας του Δουβλίνου, θα τους εγκλώβιζε στην Ελλάδα, στερώντας τους τη δυνατότητα να πάνε στην δυτική Ευρώπη.

Γι’ αυτό και μετά την είσοδό τους, ακολουθούν τον λεγόμενο “σκοπιανό διάδρομο” και “αλβανικό διάδρομο”. Γι’ αυτό και η επίτροπος Ύλβα Γιοχάνσον επισκέφθηκε πρόσφατα την Αλβανία. Οι διάδρομοι αυτοί είναι αδύνατον να ελεγχθούν αποτελεσματικά λόγω και του εδάφους. Έτσι έχουν συγκεντρωθεί περίπου 30.000 λαθρομετανάστες σε Βοσνία, Σερβία και Κροατία, οι οποίοι ούτε καταγεγραμμένοι στην Ελλάδα είναι, ούτε έχουν υποβάλει αίτηση ασύλου.

Η Κομισιόν εκθέτει την κυβέρνηση

Όπως ανέφερε η Κομισιόν, απαντώντας σε ερωτήσεις του SLpress.gr «ο σκοπός του ΚΥΤ Φυλακίου είναι να ελέγξει και να καταγράψει νέες αφίξεις και τις αιτήσεις ασύλου των αφικνουμένων, εφόσον επιθυμούν να υποβάλουν άσυλο, ενώ όσοι δεν επιθυμούν πρέπει να μεταφέρονται σε κάποιο προαναχωρησιακό κέντρο». Διευκρινίζει ότι «δεν είναι μια εγκατάσταση διαμονής, αλλά ένα Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης, και όσοι εισέρχονται σε αυτό δεν παραμένουν εφόσον έχουν καταθέσει αίτηση ασύλου, αλλά είτε μεταφέρονται στην ενδοχώρα, είτε αποχωρούν με δικά τους έξοδα».

Επιπλέον, μας διευκρινίστηκε ότι το ΚΥΤ δεν είναι κέντρο κράτησης (σε αντίθεση με το ΠΡΟΚΕΚΑ) και άρα πρέπει να είναι ανοιχτή και όχι κλειστή δομή! Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όσοι μένουν σε αυτό έχουν την δυνατότητα εξόδου την ημέρα. Το σημαντικότερο, όμως, που προκύπτει από την ενημέρωση της Κομισιόν, είναι ότι δεν απαιτεί από την ελληνική κυβέρνηση τη δημιουργία τέτοιας υπερδομής. Όπως μας τονίστηκε, «εναπόκειται στις εθνικές αρχές της Ελλάδας να εκτιμήσουν εάν το ΚΥΤ Φυλακίου επαρκεί για τις αφίξεις».

Αυτό όχι μόνο εκθέτει την ελληνική κυβέρνηση, αλλά δείχνει ότι η επέκταση της δομής υπονομεύει το έργο των ελληνικών δυνάμεων ασφαλείας στη φύλαξη των συνόρων. Κι αυτό όταν η Τουρκία, όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία, αναρτά οδηγίες σε 6 γλώσσες με κατευθύνσεις σε περάσματα προς την Ελλάδα, στις δικές της όχθες του Έβρου.

Οι τουρκικές πινακίδες που διευκολύνουν τους μετανάστες να περάσουν μέσω του Έβρου στην Ελλάδα.

Η φύση της επέκτασης – Τι λέει το ΦΕΚ

Η κυβέρνηση επιδιώκει να αποκτήσει περίπου 72,5 στρέμματα επιπλέον, πέριξ του υπάρχοντος ΚΥΤ. Σε αυτό όμως αντιδρούν οι κάτοικοι, αρνούμενοι να πουλήσουν τη γη τους γι’ αυτό τον σκοπό. Έχουμε αποφάσεις πληθώρας φορέων της περιοχής που τάσσονται κατά της σχεδιαζόμενης επέκτασης. Γι’ αυτό αντιμετώπισε την οργή του κόσμου ο υπουργός Μετανάστευσης στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Ορεστιάδα. Ο κ. Μηταράκης απείλησε τους κατοίκους του Φυλακίου ότι “μπορεί να τους φέρει και 10.000 αλλοδαπούς και θα τους φέρει”. Παρών ήταν ο πρόεδρος της Κοινότητας Φυλακίου και ο βουλευτής Έβρου της ΝΔ Σταύρος Κελέτσης, που επιβεβαίωσε αργότερα το συμβάν.

Το υπό επέκταση ΚΥΤ, όπως δείχνουμε με βάση το σχετικό ΦΕΚ (29-12-2020), σημαίνει ίδρυση “ισλαμούπολης” στο κέντρο της χερσαίας άμυνας απέναντι στην Τουρκία. «Η δομή θα χωροθετηθεί στο Δ.Δ. Φυλακίου, Δήμου Κυπρίνου στο Ν. Έβρο, θα αναπτυχθεί σε έκταση επιφάνειας περίπου 72.500 τ.μ. και θα γειτνιάζει με το υφιστάμενο ΚΥΤ στο Φυλάκιο Έβρου. Η συνολική δυναμικότητα της δομής θα είναι 1.500 φιλοξενούμενοι. Ειδικότερα, προβλέπονται η αναβάθμιση και δημιουργία 750 θέσεων γενικού πληθυσμού και 750 θέσεων σε ΠΡΟ.ΚΕ.ΚΑ. (περιλαμβανομένων 250 θέσεων του υφιστάμενου ΠΡΟ.ΚΕ.ΚΑ.). Κατά την ολοκλήρωση του έργου, η δομή θα ενοποιηθεί με την υφιστάμενη και θα αποτελούν μια ενιαία».

Το τέταρτο ζήτημα αφορά στη λειτουργία και στα κόστη του αναβαθμισμένου ΚΥΤ. Σύμφωνα με δηλώσεις του Μηταράκη, η δομή θα είναι όμοια με τη δομή της Σάμου που έχει χωρητικότητα 5.000 ανθρώπων. Ωστόσο, στο ΦΕΚ, αναφέρεται δυναμικότητα 1.500 ατόμων (ΚΥΤ και ΠΡΟΚΕΚΑ),πενταπλάσιοι από τον ντόπιο πληθυσμό του Φυλακίου. Αυτό δεν εκπλήσσει, καθώς η τιμή-στόχος που σημειώνεται στον σχετικό πίνακα στο ΦΕΚ της ενίσχυσης του ΚΥΤ Φυλακίου είναι 3.000 ωφελούμενοι.

Το οικονομικό κόστος για τον Έλληνα φορολογούμενο

Στα πέντε υπόλοιπα ΚΥΤ που λειτουργούν στην Ελλάδα (Λέσβος, Σάμος, Χίος, Λέρος, Κως) μόνον από τα μέσα του 2019 παρατηρείται πληρότητα, η οποία είναι τουλάχιστον τριπλάσια της δυναμικότητας των ΚΥΤ. Αυτό αποδεικνύει ότι η απειλή Μηταράκη για 10.000 λαθρομετανάστες στον Έβρο”, είναι σκοπός της κυβέρνησης. Όπως μας ενημέρωσε η Κομισιόν πρόκειται για έργο συνολικού κόστους 30 εκατ. ευρώ, συγχρηματοδοτούμενου κατά 75% από την ΕΕ.

Αυτό σημαίνει, ότι οι Έλληνες φορολογούμενοι πολίτες θα χρηματοδοτήσουν τη δημιουργία της “ισλαμούπολης” στην Θράκη με 7,5 εκατ. ευρώ. Από την ίδια ενημέρωση προκύπτει ότι μέχρι σήμερα το ετήσιο λειτουργικό κόστος του ΚΥΤ Φυλακίου στην τωρινή δυναμικότητα 300 ατόμων (συν τα 250 του ΠΡΟΚΕΚΑ) ανέρχεται στο πόσο των 2 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό καλυπτόταν την τελευταία πενταετία και μέχρι τον Απρίλιο 2020 από διαφορετικές πηγές της ΕΕ (European Economic Area Grants, Εuropean Commision Emergency Assistance, κλπ).

Όπως μας διευκρίνισε η ΕΕ, «επί του παρόντος, τα λειτουργικά κόστη του ΚΥΤ Φυλακίου καλύπτονται από τον Ελληνικό Κρατικό Προϋπολογισμό». Για τη περίπτωση, δε, της επιχειρούμενης Υπερδομής του ΚΥΤ Φυλακίου το ημερήσιο κόστος διατροφής ενός ενοίκου ανέρχεται στα 27 ευρώ. Συνεπώς, αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο Έλληνας πολίτης θα επιβαρυνθεί οικονομικά για τη συντήρηση 3.000, 5.000 ακόμα και 10.000 λαθρομεταναστών στην εν λόγω υπερδομή!

Η εικόνα της Ελλάδας διεθνώς

Μια τέτοια υπερδομή με μουσουλμανικό πληθυσμό μεταναστών πενταπλάσιο από τον τοπικό θα τινάξει στον αέρα το κεκτημένο η Θράκη να είναι υπόδειγμα ειρηνικής συνύπαρξης χριστιανών και μουσουλμάνων. Ήδη, οι κάτοικοι της περιοχής αντιμετωπίζουν ανυπεράσπιστοι περιστατικά παραβίασης των κατοικιών τους από ξένους, κατ’ ουσίαν εισβολείς. Είναι δε αδιανόητο ότι η κυβέρνηση θέτει τον αποδυναμωμένο πληθυσμό του Έβρου σε τέτοια δοκιμασία, όταν διαρκώς σημειώνονται περιστατικά βιασμών και επιθετικές ενέργειες σε βάρος Ελλήνων από μετανάστες.

Εκτός αυτού, υπάρχει κίνδυνος ΜΚΟ και ξένα ΜΜΕ (περίπτωση New York Times) να συκοφαντήσουν την Ελλάδα για δήθεν “εγκλήματα” στη διαχείριση του μεταναστευτικού. Είναι νωπές οι μνήμες της αρνητικής έκθεσης της χώρας διεθνώς με αφορμή τις εξεγέρσεις στην Μόρια στη Λέσβο και στη Χίο πρόσφατα. Είναι βέβαιο ότι η επέκταση του ΚΥΤ Φυλακίου θα τροφοδοτήσει την αρνητική προβολή της Ελλάδας.

Μετά την εμπειρία της δραστηριοποίησης ΜΚΟ στα νησιά, η παρουσία περίπου 50 ΜΚΟ στον Έβρο, που αναμιγνύονται στη διαχείριση λίγων εκατοντάδων λαθρομεταναστών, είναι βέβαιο ότι θα αυξηθεί γεωμετρικά. Έτσι, η περιοχή θα προσφέρεται για υλικό σε προπαγανδιστικά δημοσιεύματα και καταγγελίες με επιβλαβείς συνέπειες για την Ελλάδα, δεδομένων των αδυναμιών της ελληνικής διπλωματίας.

Σε περίπτωση σύρραξης

Όσο οργανωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου κι αν εφαρμοστεί, είναι αδύνατο να ελεγχθούν εντός μιας τέτοιας υπερδομής φορείς μετάδοσης πληροφοριών στην Τουρκία, για το Δ’ Σώμα Στρατού, μεγάλο τμήμα του οποίου βρίσκεται στον Έβρο. Σύμφωνα με ανώτατο αξιωματικό, σε περίπτωση επεισοδίου με την Τουρκία, μια τέτοια υπερδομή θα είναι καταστροφική για την επιχειρησιακή ικανότητα του ελληνικού στρατού.

Μια έξωθεν υποκινούμενη εξέγερση εντός του Κέντρου θα απαιτούσε μεγάλη αστυνομική δύναμη για την επαναφορά της τάξης, διευκολύνοντας έτσι έναν τουρκικό αντιπερισπασμό. Θα αρκούσε μια ομάδα λαθρομεταναστών με γυναίκες και παιδιά σε κατάσταση πανικού να μπλοκάρουν περάσματα πεζοπόρων τμημάτων ή αρμάτων κατά την μετακίνησή τους σε επιχειρησιακές θέσεις. Είναι προφανές ότι λίγα λεπτά καθυστέρησης μπορεί να αποβούν μοιραία.

Ο όρος “ισλαμούπολη” δεν συνιστά υπερβολή. Ας δούμε τι περιλαμβάνει το ΦΕΚ πέραν των οικίσκων διαμονής 1.500 ανθρώπων: μεταξύ διαφόρων άλλων, περιλαμβάνει ίδρυση σχολείων, καταστημάτων, ιατρείων, χώρων εστίασης-ψυχαγωγίας, πλυντηρίων-στεγνωτηρίων, γραφείων διοίκησης και φρουράς, υπηρεσιών συντήρησης, πυροσβεστικής, χώρων άθλησης, ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων και πολυχώρων.

Οι τελευταίοι προορίζονται για την κάλυψη και των θρησκευτικών αναγκών των μουσουλμάνων, κάτι το οποίο θα οδηγήσει και στην απαίτηση για τοποθέτηση ιμάμη. Καθίσταται λοιπόν, προφανές ότι η κυβέρνηση σκοπεύει στην ίδρυση μιας νέας μουσουλμανικής πολιτείας στην καρδιά της αχίλλειου πτέρνας της Θράκης, στο κέντρο του βορείου Έβρου.

Κερκόπορτα της Θράκης

Το γεγονός ότι –όπως μας επιβεβαίωσε η Κομισιόν– «οι συγκεκριμένες Δομές ΚΥΤ δεν έχουν συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα λειτουργίας», φανερώνει τη μονιμότητα της υπερδομής Φυλακίου, δηλαδή την ίδρυση νέας πόλης. Μήπως μια τέτοια πόλη σε τόπο ουσιαστικά εγκαταλελειμμένο, η κυβέρνηση βάζει τα θεμέλια για συγκέντρωση αλλοδαπού εργατικού δυναμικού, που θα απασχοληθεί σε μια μελλοντική Ειδική Οικονομική Ζώνη στην περιοχή;

Ο Μηταράκης ίσως αγνοεί ότι η πολιτική του διευκολύνει την ήδη ισχυρή τουρκική επιρροή στην Θράκη και θα επιταχύνει την επιχειρούμενη τουρκοποίησή της. Θυμίζουμε ότι η υψηλή στρατηγική της Τουρκίας στοχεύει στον εκτουρκισμό της Θράκης, στην αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης. Το μαρτυρούν η αποσχιστική λειτουργία του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής και των εκατοντάδων πρακτόρων της Άγκυρας εκεί.

Η Τουρκία θα εκμεταλλευθεί την ίδρυση “ισλαμούπολης” μόλις 12 χλμ. από τα σύνορα και θα φροντίσει να διοχετεύσει σε αυτήν πράκτορές της, με σκοπό να εργαλειοποιήσει όσους μετανάστες μπορέσει για συγκέντρωση πληροφοριών, ακόμα και πρόκληση ταραχών σε κρίσιμη συγκυρία. Για όλους αυτούς τους λόγους, πρόκειται για άκρως επικίνδυνη απόφαση για την εθνική ασφάλεια, αλλά και άκρως απαξιωτική εις βάρος των Ελλήνων ακριτών κίνηση.

* Ανάλυση δημοσιευμένη στο slpress.gr, την Τρίτη 23/2/21.

Αλήθειες και ψέματα για το ΚΥΤ Φυλακίου και την πρώτη Ισλαμούπολη στην Θράκη

Το υπάρχον Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) λαθρομεταναστών στο Δημοτικό Διαμέρισμα Φυλακίου, στον βόρειο κέντρο του Νομού Έβρου.

Τεράστια αναστάτωση προκαλεί η αναγγελία της κυβέρνησης Μητσοτάκη, μέσω του Υπουργού Μετανάστευσης κ. Μηταράκη, για επέκταση του υπάρχοντος Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) και Προαναχωρησιακού Κέντρου Κράτησης (ΠΡΟΚΕΚΑ) στο ακριτικό Φυλάκιο του Νομού Έβρου. Η επέκταση αυτή συνιστά την πρώτη κυβερνητική απόπειρα ιδρύσεως στην ηπειρωτική Ελλάδα Υπερδομής φιλοξενίας λαθρομεταναστών.

Όλα ξεκίνησαν όταν στα τέλη του 2020 το Υπουργείο Μετανάστευσης εξέδωσε ΦΕΚ (29.12.2020/2724/Φ.18) για την ῾῾αναβάθμιση και ενίσχυση των υφιστάμενων᾽᾽ υποδομών υποδοχής λαθρομεταναστών στο Φυλάκιο. Το έγγραφο αυτό αποτελεί και τυπικά την απαρχή μιας αλληλουχίας κυβερνητικού ψεύδους το οποίο είναι και η αιτία εξοργισμού των πολιτών του Έβρου που οδήγησε στις έντονες αποδοκιμασίες κατά του Υπουργού στην πρόσφατη επίσκεψή του στην περιοχή. Ας δούμε ορισμένες κρίσιμες πτυχές αυτού του ψεύδους:

Πρόθεση της κυβέρνησης και του κ. Μηταράκη είναι η επέκταση των υπαρχουσών δομών ΚΥΤ και ΠΡΟΚΕΚΑ, δυναμικότητας 300 και 250 φιλοξενουμένων, αντιστοίχως, και η ενοποίησή τους σε μια νέα συνολική δυναμικότητα 1.500 ατόμων. Στο σχετικό ΦΕΚ μαθαίνουμε ότι η κυβέρνηση διαθέτει για το έργο αυτό 30 εκ. ευρώ, τα 7,5 εκ των οποίων θα προέλθουν από τον κρατικό κορβανά. Ωστόσο, ο ίδιος ο Υπουργός σε δημόσιες δηλώσεις του παραδέχθηκε ότι η εν λόγω Υπερδομή θα έχει δυναμικότητα ῾῾όμοια με αυτή της Σάμου᾽᾽, δηλαδή 5.000 άτομα. Αν λάβουμε υπόψιν την Τιμή-Στόχο στο ΦΕΚ που κάνει λόγο για 3.000 φιλοξενούμενους, τις απειλές του Υπουργού ότι ῾῾θα φέρει και 10.000 αλλοδαπούς᾽᾽ στην Θράκη, αλλά και το ότι η πληρότητα των υπολοίπων 5 ΚΥΤ (Λέσβου, Χίου, Σάμου, Λέρου, Κω) είναι κατά μέσο όρο 3-4 φορές άνω της δυναμικότητάς τους, αντιλαμβανόμαστε το προφανές κυβερνητικό ψεύδος.
Η κυβέρνηση και ο κ. Μηταράκης διαβεβαιώνουν ότι δεν πρόκειται περί νέας δομής αλλά αναβάθμισης της ήδη υπάρχουσας. Ωστόσο, το ίδιο το ΦΕΚ διαψεύδει και πάλι τον Υπουργό, καθώς μιλά για ῾῾δημιουργία μιας νέας ενιαίας ελεγχόμενης δομής φιλοξενίας᾽᾽.
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σκοπός του ΚΥΤ Φυλακίου είναι ῾῾ο έλεγχος και η καταγραφή νέων αφίξεων και αιτήσεων ασύλου των αφικνουμένων, εφόσον επιθυμούν να υποβάλουν άσυλο, ενώ όσοι δεν επιθυμούν πρέπει να μεταφέρονται σε κάποιο προαναχωρησιακό κέντρο᾽᾽. Ως εκ τούτου, το ΚΥΤ ῾῾δεν είναι μια εγκατάσταση διαμονής, αλλά ένα Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης, και όσοι εισέρχονται σε αυτό δεν παραμένουν εφόσον έχουν καταθέσει αίτηση ασύλου, αλλά είτε μεταφέρονται στην ενδοχώρα, είτε αποχωρούν με δικά τους έξοδα᾽᾽. Είναι απορίας άξιον λοιπόν, για ποιο λόγο η κυβέρνηση και ο Υπουργός δρομολογούν για ένα τέτοιο σκοπό ολιγοήμερης παραμονής λαθρομεταναστών, την ίδρυση μιας ολόκληρης πόλης: Σύμφωνα με το ΦΕΚ, στην νέα Υπερδομή προβλέπεται πέραν των οικίσκων διαμονής, η ίδρυση σχολείων, καταστημάτων και ιατρείων, η κατασκευή χώρων εστίασης και ψυχαγωγίας, εγκαταστάσεων πλυντηρίων – στεγνωτηρίων, γραφείων διοίκησης και φρουράς, υπηρεσιών συντήρησης, πυροσβεστικής υπηρεσίας, χώρων άθλησης, ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, κλπ. Προβλέπεται επίσης η δημιουργία πολυχώρων που, με μαθηματική ακρίβεια, θα λειτουργήσουν ως χώροι συνάθροισης και προσευχής των μουσουλμάνων ενοίκων, κάτι το οποίο, επίσης μαθηματικά, θα οδηγήσει σύντομα και στην απαίτηση για τοποθέτηση ιμάμη.
Στην προσπάθειά του να κάμψει τις αντιδράσεις ο Υπουργός επικαλέστηκε τις νέες θέσεις εργασίας που η κυβέρνηση παρέχει με αυτόν τον τρόπο στους νέους της περιοχής. Κι εδώ έγκειται το επόμενο ψεύδος για δύο λόγους:

Πρώτον, διότι επικαλούμενος ο κ. Μηταράκης τις νέες θέσεις ειδικών φρουρών, αστυνομικών, κλπ, που προορίζονται για την ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων και της αποτροπής λαθροεισβολής, αποπροσανατολίζει τους Έλληνες πολίτες καθώς η κυβέρνηση βάζει από την πίσω πόρτα τους λαθρομετανάστες για την αποτροπή των οποίων προσλαμβάνει προσωπικό!

Δεύτερον, διότι το λειτουργικό κόστος του ΚΥΤ, που σήμερα ανέρχεται στα 2 εκ ευρώ ετησίως, και από τον Απρίλιο του 2020 καλύπτεται πλέον αποκλειστικά από τον ελληνικό κρατικό προϋπολογισμό, εκτιμάται ότι θα επιβαρύνει τους Έλληνες φορολογούμενους με τουλάχιστον 50 εκ. ευρώ ετησίως. Αρκεί να ληφθεί υπόψιν ότι το ημερήσιο κόστος διατροφής ανά άτομο στο ΚΥΤ είναι 27 ευρώ

5. Η κυβέρνηση και ο Υπουργός αφήνουν να αιωρείται ότι η νέα αυτή Υπερδομή προκύπτει σε συνέχεια της επίσκεψης της ηγεσίας της ΕΕ στην περιοχή τον Μάρτιο του 2020. Ωστόσο, όπως μας ενημέρωσε εγγράφως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τελεί αποκλειστικά στην διακριτική ευχέρεια των ελληνικών εθνικών αρχών να κρίνουν αν απαιτείται επέκταση του υπάρχοντος ΚΥΤ Φυλακίου. Και η πραγματικότητα εδώ, διαψεύδει και πάλι τον Υπουργό Μηταράκη. Διότι με εξαίρεση το έτος 2015 όταν το ΚΥΤ έφθασε να επιβαρυνθεί με υπερτριπλάσιο αριθμό αλλοδαπών, έκτοτε ουδέποτε άγγιξε το όριο της δυναμικότητάς του. Είναι χαρακτηριστικό ότι τον Γενάρη του 2020 υποβλήθηκαν στο ΚΥΤ μόλις 187 αιτήσεις ασύλου. Αυτό εξηγείται διότι όσοι λαθρομετανάστες επιλέγουν την Θράκη για την είσοδό τους στην ΕΕ, το κάνουν για να αποφύγουν την καταγραφή τους στα ΚΥΤ των νησιών, όπου δεν υπάρχει διαφυγή, και τον εγκλεισμό τους στην Ελλάδα, όπως προκύπτει – δυστυχώς – από την Συνθήκη του Δουβλίνου, ώστε να προωθηθούν στην κεντρική Ευρώπη. Δεν τους ενδιαφέρει να ταυτοποιηθούν και να αιτηθούν άσυλο.

Άρα είναι προφανές ότι με τη νέα αυτή Υπερδομή, ή μάλλον Ισλαμούπολη, η κυβέρνηση στοχεύει τόσο στην συγκέντρωση αλλοδαπών από όλη την ελληνική επικράτεια, όπως ήδη συμβαίνει, όσο και στον εγκλεισμό των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα και μάλιστα στην ευαίσθητη περιοχή του Έβρου, όπου σκόπιμα ο μουσουλμανικός πληθυσμός έχει διατηρηθεί διαχρονικά πολύ μικρός, από όλες τις κυβερνήσεις.

6. Ο Υπουργός προσπαθεί – ωσάν απευθυνόμενος σε λωτοφάγους που δεν άκουσαν για την Μόρια, τη Χίο, τις δεκάδες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που ενίοτε περιφέρονται ως κόρακες πάνω από πτώμα, και που δεν διάβασαν αναρίθμητα τουρκικά, γερμανικά και αμερικανικά δημοσιεύματα διεθνούς στοχοποίησης και κατασυκοφάντησης της Ελλάδας με αφορμή το λαθρομεταναστευτικό – να εγγυηθεί την ασφάλεια και το όφελος λειτουργίας μιας τέτοιας Υπερδομής.

Για όσους γνωρίζουμε πώς η Τουρκία μεθοδεύει έντεχνα την τουρκοποίηση της Θράκης, την διαρκή προσπάθεια αποσταθεροποίησης της ειρηνικής συνύπαρξης στην περιοχή, αλλά και την απόπειρα να χρησιμοποιήσει όλους τους μουσουλμάνους πολίτες της Ελλάδας εναντίον της, η κυβερνητική επιλογή επέκτασης του ΚΥΤ Φυλακίου – τη στιγμή μάλιστα που δεν είναι αναγκαία, πέραν της ανάγκης χρηματισμού ημετέρων – είναι εγκληματική, και στρέφεται κατά της χώρας.

Γι᾽ αυτό η κυβέρνηση οφείλει να ανακρούσει πρύμναν στο ζήτημα αυτό και να εγκαταλείψει τα σχέδια εθελούσιας αποσταθεροποίησης του βορείου Έβρου, που στην μεν Τουρκία προκαλούν μεγάλη ικανοποίηση, σε όλους εκείνους δε που ένα χρόνο πριν ο Πρωθυπουργός Μητσοτάκης συνέχαιρε για την αποφασιστική και με αυτοθυσία υπεράσπιση του Έβρου και όλης της Ελλάδας, προξενούν βαθιά θλίψη και απογοήτευση.

* Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, στο φύλλο της Δευτέρας 22/2/2021.

The Miraculous Last Outpost of the Roman Empire

A pilgrim tour from Norway to Mount Athos

Text by Øystein Silouan Lid, Pictures by Torbjørn Fink

*The majestic rocky Mount Athos, a natural outpost*

In this post I reproduce a beautiful article originally published in Norwegian, in the newspaper Dagen, from Bergen. It is about a tribute to Mount Athos, titled: ‘Mirakla i Romarrikets siste utpost‘ (‘The Miraculous Last Outpost of the Roman Empire’), written by the journalist Øystein Silouan Lid, who happened to travel to the Holy Mountain, in May 2016. The English translation was prepared by the author on the occasion of its publication on the portal pemptousia.com, in August 2016. I am grateful to Øystein Silouan Lid for his permission to reproduce it here. The pictures in this post are property of Torbjørn Fink, one of the members of the pilgrims group, to whom I am grateful as well.

*The Church of Protaton, in Karyes, the capital of Mount Athos*

This summer [2016 -ed.] ten Norwegians were granted an audience at The Holy Mountain, the last remaining part of the Roman Empire. The monks who live here tell stories of miracles and wonders as a normal part of everyday life. Mount Athos has been called the one place on planet earth that has changed least over the centuries. The Orthodox monks who dwell here, live as they did during medieval times, praying and working. They come to dedicate their lives completely to God, and the last thing they want is for the hard-to-reach peninsula to become a tourist attraction. Nevertheless, the monastic republic in northern Greece has a remarkable pull on people from all over the world.

When the famous CBS news magazine 60 minutes in 2009 asked permission to come do a story on The Holy Mountain, the request was categorically denied. It took two years of negotiating before one of the monasteries finally said yes. It was therefore not without trepidation that the Norwegian journalist set foot in Karyes, the administrative centre of Mount Athos, before setting off on foot towards the ancient monastery of Iviron.

*East-north view of the Iviron Monastery*

The forest on each side of the footpath has a jungle-like appearance. Wild edible peas, dill and oregano grow in several places. Suddenly we notice the wonderful fragrance of incense – the smell is easily recognized from the Orthodox liturgy. Yet here we are, in the middle of the forest, and no one is swinging the censer.

*On the path from Karyes to Iviron Monastery*

Small signs and wonders such as these happen all the time here on Athos, says Panagiotis Pavlos. He is a scholar of philosophy at the University of Oslo, and presently our local guide. We are not far from the house of saint Paisios (1924-1994), regarded as one of the holiest men of the monastic peninsula. While he was alive people came by the thousands to visit him – on this very path. They were healed from all kinds of diseases, delivered from demons, and received spiritual counsel. It was said that his mere presence could change the hearts of the pilgrims who came to see him, and draw them towards Christ. Panagiotis was himself one of the many people who came to visit the saint’s kellion (monastic cell) in the forest, and is a friend of the monk who lives here today – father Arsenios.

– Christos anesti (Christ is risen)! Panagiotis cries out, and before long a man with a flowing beard is seen in the doorway.

Father Arsenios greets his old friend warmly and the Norwegians politely, before telling a few of the numerous stories of signs and wonders which took place right here in his cabin. A phenomenon father Arsenios tells us about, is the ability of saint Paisios to know what the guests would ask him, before even opening their mouths.

*Outside the cabin of Saint Paisios, in Panagouda*

– Once, a lawyer came to Mount Athos. He didn’t believe the stories about Paisios, and decided to put him to the test. He planned to present himself as a doctor, instead of a lawyer. When he arrived at the gate he found himself in a group of 50 people who all had come to see the saint. Elder Paisios opened his door, looked the lawyer straight in the eye, and said: “Go away, and take your lies with you to the court room”. The man never doubted again, says father Arsenios.

The kind of Christianity preserved on Athos has a rather unique history. After the capitol of the Roman Empire fell to the occupying Muslim army in 1453, Mount Athos became the last remaining outpost of Imperium Romanum. Already in the year 972 it had been established as a self-governing monastic state within the empire by the emperor John the First, Tzimiskes.

Today the «Autonomous Monastic State of the Holy Mountain» is the only republic where the banner of the Eastern Roman Empire – the characteristic double eagle – still can be seen waiving in the wind on top of official flag poles.

Mount Athos is today considered to be the spiritual centre of the Orthodox Church. Over 2.000 monks reside in the 20 operative monasteries, having dedicated their lives to prayer for the entire world.

–The monks find the reason behind their monastic calling in the words by Jesus Christ (Matthew 19) regarding a life of celibacy for the sake of the kingdom of God, about selling all belongings, giving to the poor, and following Christ, says father Johannes, the priest in St. Nicholas Orthodox Church in Norway, as well as the spiritual guide of the group.

*Fr. Johannes, fr. Seraphim and Øystein Lid, at the south gate of Iviron Monastery*

During the stay we live in three-bed, four-bed and eight-bed rooms in different monasteries, and take part in the daily lives of the monks. The services often start at 3 o’clock in the morning, and there are only two daily meals. They are all vegetarian and last for a grand total of ten minutes.

*Peaceful evening in the Holy Monastery of Iviron, with its famous Phialê before the Katholikon Church.*

The pilgrims thus have more time for conversation and getting to know one another. All of them have a Lutheran background. Two of them, Lars Karlsøen and Bjørn Skauen, have even been priests in The Lutheran state church of Norway. Several of them have sought refuge in the Orthodox Church from what they see as heresy, modernism and worldly influence in Protestantism.

– I experienced that the Norwegian state church no longer had room for me. When I am here on Athos and see the spiritual riches of the Orthodox tradition, I can’t help thinking that Martin Luther made a great mistake in doing away with monasticism. The monasteries are guarantors of right doctrine, and the monks are models for the laymen when it comes to worship and obedience, says Karlsøen.

*View to the Aegean, from outside the walls of the Megisti (Greatest) Lavra Monastery*

– The first time I visited an Orthodox church the liturgy was in a language I did not understand. Even so, I experienced it and tears started flowing, says Thorleif Grønnestad. He converted over 10 years ago, and is today in charge of typica services in his home town Sandnes.

Still, they do not paint a rosy red picture of the situation in The Orthodox Church. In some places the organization is poor, in others there are issues of nationalism. One of the pilgrims, Dag Markeng, has a striking comment.

Father Johannes (right), the leader of the pilgrims with father Christoforos (left), the Secretary of Iviron Monastery, demonstrating an edition about the Saint Trifon hermitage and scêtê in Hurdal, Norway. In the middle, hierodeacon fr. Serafim with some of the pilgrims.

– When I became Orthodox in 1983, my sponsor said something that I have found to be true. It won’t be easy being Orthodox – but it will be worth it.

One of the richest and most beautiful monasteries we visit, is called Vatopedi, established in the 5th century. Golden coins, gilded chalices and spectacular church art is everywhere. But it is also the home of a great treasure not made from gold, but from camel hair – preserved from the earliest times of Christianity.

– This is the belt of the Virgin Mary, says the monk Evstathios.

According to written sources the belt was preserved in Jerusalem until the year 400. After being in Constantinople for some years, it was given to the monastery of Vatopedi as a gift.

– This belt didn’t only perform miracles at one point in history, but to this very day. Every 14th day or so we receive messages from all over the world from people who have been healed or helped after having been in contact with the belt, says father Evstathios.

The Orthodox claim that in the same way as God performed miracles through even the clothes of the apostle Peter (Acts 19, 12), the same thing happens through the belt of the Theotokos. Father Evstathios point to a series of strange stories related to the belt. Especially childless couples are helped, but many different diseases have also been cured.

*Monks discussing before the gates of Vatopedion Monastery*

– An oncologist from Switzerland came to see us and was given a few bottles of oil. He himself did not believe the stories, but he wanted to conduct some experiments after having heard about the phenomenon. He gave it to all the patients who were close to the terminal phase. Some did not survive, but two of his patients were fully healed. He came back to us in the monastery and told us about it. We don’t know why some are healed and others are not, but we use the oil in faith, and see what God wants to do, says father Evstathios.

Each of the Norwegian pilgrims are given a bottle, and father Johannes are given several – for use in the Orthodox Church in Norway.

*Saint Panteleimon Holy Monastery, known as Rôssikon (the Russian).*

Towards the end of the stay the Norwegians hear a rumour about a Scandinavian monk at one of the monasteries they were visiting – Karakallou. After having met mostly Greek monks on Athos it makes an impression to meet a monk with glittering blue eyes and a long read beard. Father Prothromos is from Finland, and speaks some Swedish. As it turns out that also he has a Lutheran background.

– How did you become orthodox, father?

– I went into an Orthodox Church one, and was so struck by the liturgy that tears started flowing. I realized immediately that I had to belong here, the monk says, echoing the story many of the Norwegian converts carry with them.

Soon after his conversion 20 years ago, father Prodromos travelled to the Holy Mountain. Now he is head of the guest house in the monastery, and has had to learn several languages.

– How is life here in the monastery?

– It is very good. Since the monastery of Karakallou is not as large as the others (number 11 on the internal ranking among the 20 monasteries), it is not as busy as some of the rest. So I have plenty of time to focus on prayer, says father Prodromos, reminding us about what really matters in life.

Published in English at http://www.pemptousia.com:

The Miraculous Last Outpost of the Roman Empire

Ο κίβδηλος φιλελληνισμός του Γάλλου πρέσβη Araud

Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει σήμερα Έλληνας πολίτης νουνεχής, ο οποίος αδυνατεί –πέραν της οποιασδήποτε ιδεολογικής τοποθέτησης ή κομματικής ταυτότητάς του– να συμφωνήσει στο ότι η Ελλάδα διανύει την κρισιμότερη φάση στη μεταπολιτευτική ιστορία της, αντιμετωπίζοντας απειλές συμμετρικές και ασύμμετρες, ένθεν κακείθεν. Δεν θα επεκταθώ στο σύνολο των απειλών αυτών. Θα σταθώ σε ένα σημείο μόνον. Προ εβδομάδος, η Καθημερινή δημοσίευσε συνέντευξη του Γάλλου πρώην Πρέσβη, Gerard Araud, με τίτλο: “Οι Τούρκοι είναι νταήδες, αλλά δεν θέλουν την σύρραξη“.

Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη, στην οποία ο Γάλλος διπλωμάτης, με θητεία, μεταξύ άλλων στις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Έθνη, προβαίνει σε μια σειρά τοποθετήσεων αναφορικά με την Τουρκία και την Ελλάδα. Τοποθετήσεις που χαροποίησαν διαφόρους, τόσο σε πολιτικούς και διπλωματικούς κύκλους της Αθήνας, όσο και σε ορισμένη μερίδα της κοινής γνώμης.

Μια γρήγορη ανάγνωση του δημοσιεύματος της έγκριτης εφημερίδας αρκεί για να επιβεβαιώσει, καταρχήν, στον αναγνώστη την αγαθή τύχη που έχει σήμερα η Ελλάδα να στηρίζεται όχι μόνον από την σύμμαχο χώρα Γαλλία εν συνόλω, αλλά και από πρώην Γάλλους διπλωμάτες με διεθνή επιρροή. Αυτό, ωστόσο, που ελάχιστοι εντόπισαν ήταν μια αποστροφή του λόγου του κ. Araud.

Αναφερόμενος στην παρούσα συγκυρία της κρίσης με την Τουρκία, είπε τα εξής χαρακτηριστικά: «Θα πρέπει και οι δύο πλευρές να κάνουν σημαντικές υποχωρήσεις, σε επίπεδο πραγματικό και συμβολικό, και οι υποχωρήσεις αυτές να γίνουν αποδεκτές από τους εθνικιστές της κάθε χώρας. Γιατί υπάρχει και στην Ελλάδα θέμα εθνικισμού… Και δυστυχώς το πνεύμα των καιρών δεν είναι ένα πνεύμα κοινής λογικής».

“Εθνικιστής” ο ελληνικός λαός!

Ξαφνικά, ο ισορροπητικός λόγος του “φιλέλληνα” Γάλλου πρώην κρατικού αξιωματούχου, μεταλλάχθηκε σε ανερυθρίαστη επίθεση κατά του πατριωτισμού των Ελλήνων, τον οποίο ο πρώην πρέσβης τσουβάλιασε με τον όρο “εθνικιστής”, στολισμένο μάλιστα, και με την έλλειψη “κοινής λογικής”. Δηλαδή, κατά τον κύριο Araud, ο ελληνικός λαός, ο οποίος δεν επιθυμεί και δεν έχει εξουσιοδοτήσει συμβολικές και, πολλώ δε μάλλον, πραγματικές υποχωρήσεις προς την Τουρκία, είναι ξαφνικά ανόητος εθνικιστής.

Το ίδιο εθνικιστές είναι, να υποθέσουμε, και όλο το προσωπικό των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίοι επί 60 και πλέον ημέρες τώρα καταπονούνται, ξεπερνώντας καθημερινά εαυτούς και διευρύνοντας τα όρια των αντοχών τους, προκειμένου να διαφυλάξουν την ελληνική γη, αέρα και θάλασσα, και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας απέναντι σε έναν παρανοϊκό νεο-Οθωμανό δυνάστη, που απ᾽ ότι φαίνεται δεν είναι καθόλου μόνος εντός της ΕΕ.

Ποια, όμως, είναι, άραγε, τα κίνητρα, αυτής της “ευγενούς” επίθεσης του Γάλλου πρώην διπλωμάτη; Ο Gerard Araud, όπως το ίδιο το δημοσίευμα μας ενημερώνει, έχει σήμερα την έδρα του στην Νέα Υόρκη και είναι στέλεχος της αμερικανικής συμβουλευτικής εταιρείας Albright Stonebridge Group. Κι αν το όνομα αυτό δεν σας λέει κάτι, πρόκειται για τον Όμιλο Εταιρειών Στρατηγικών Συμβουλών και Εμπορικής Διπλωματίας, που ανήκει στην πρώην υπουργό των Εξωτερικών των ΗΠΑ επί Προεδρίας Bill Clinton, Madeleine Albright.

Εταιρεία τουρκικών συμφερόντων

Μια από τις βασικές δραστηριότητες της Εταιρείας αυτής είναι και να: «ξεκλειδώνει παγκόσμιες αγορές, πηγαίνοντας πέρα από ανοιχτές πόρτες, βοηθώντας τους πελάτες της να περιηγηθούν σε αγορές με προκλήσεις, να επιλύσουν προβλήματα και να υλοποιήσουν στρατηγικές διαχείρισης ρίσκου». Ως εδώ θα έλεγε κανείς, ότι, εντάξει, ο Γάλλος διπλωμάτης δεν διαφέρει σε τίποτε από ορισμένους εγχώριους λομπίστες οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων, οι οποίοι προσπαθούν να διατηρήσουν κερδοφόρο έρεισμα στην χάραξη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, συχνά ερήμην, και όχι σπάνια, εις βάρος του ελληνικού λαού.

Όμως, αυτό που κάνει τα πράγματα ακόμη πιο ενδιαφέροντα είναι ότι περιπτώσεις σαν του κ. Araud είναι, όπως αποδεικνύεται στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης -και ιδίως αυτό το θαυματουργό εργαλείο που λέγεται Twitter- ιδιαίτερα σεβαστές σε κύκλους εντός του πυρήνα της ΕΕ, και σε υπηρεσίες που σχετίζονται με την Εξωτερική Πολιτική και την επιβολή (;) κυρώσεων στην Τουρκία.

Κυρώσεων σε μια χώρα που, 65 χρόνια μετά την παραβίαση μιας από τις μεγαλύτερες διεθνείς συνθήκες του 20ου αιώνα, αυτής της Λωζάννης, με τις γνωστές σε όλους συνέπειες, εξακολουθεί εμμονικά να διατρανώνει ότι κεμαλισμός και νεο-Οθωμανισμός είναι οι δύο πλευρές του ιδίου νομίσματος.

Έτσι, βλέπουμε συνεργάτες και συμβούλους του Ύπατου Εκπροσώπου της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική Joseph Borell, όπως η Natalie Tocci και η Angelina Eichhorst, να συνδέονται και να συνεργάζονται με ανθρώπους σαν τον κ. Gerard Araud, ανταλλάσσοντας και προωθώντας ενημερωτικά εις αλλήλους, θέσεις τουρκικών συμφερόντων εκφραζόμενες από Τούρκους διεθνολόγους, δημοσιογράφους, λομπίστες και άλλους, με σκοπό την αποφυγή, παραδείγματος χάριν, επιβολής αυστηρών κυρώσεων από την ΕΕ στην Τουρκία.

Το portofolio της Albright

Λαμβάνοντας δε υπόψιν το portfolio του Ομίλου της κ. Albright, δεν είναι καθόλου δύσκολο να αντιληφθούμε γιατί ο κ. Araud μας στόλισε κατάμουτρα χαρακτηρίζοντάς μας εθνικιστές, επειδή θέλουμε απλώς η Ελλάδα να μην χάσει αυτά που έχει κατά τα τελευταία 200 χρόνια ανακτήσει με ποτάμια αίματος και θυσίες εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων, και να μην καταδικαστεί εσαεί σε φτωχό Βαλκανικό υποτελή των κυρίων κυρίων με φράκο και με φέσι.

Είναι προφανώς βέβαιο, ότι ο εκλεκτός κ. Araud δεν είναι ο μόνος. Επιλήψει με διηγούμενον ο χρόνος, αν πρόκειται να αναφερθώ στο πλήθος των ευτελών δρώντων που, αυτή τη στιγμή που γράφονται οι γραμμές τούτες, επιχειρούν να εξασφαλίσουν κέρδος είτε χρηματιζόμενοι άμεσα από την Τουρκία, είτε παρέχοντας υπηρεσίες εκδούλευσης με υπεσχημένο όφελος στο άμεσο μέλλον.

Αυτό όμως που ενδιαφέρει εδώ είναι το εξής. Καταπώς φαίνεται, υπάρχει μια προσωρινή ύφεση της τουρκικής επιθετικότητας που εκδηλώνεται ως συστηματική έμπρακτη αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Και οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ίσως έχουν μια ευκαιρία σύντομης ανάπαυλας. Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για τον ελληνικό λαό. Η περίπτωση του “φιλέλληνα” (ως εκεί που φθάνουν οι ανοιχτές πόρτες) κ. Araud, πρέπει να αφυπνίζει διαρκώς και μονίμως τον Έλληνα πολίτη.

Είναι προφανές ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός, η ελληνική διπλωματία και η Ελλάδα εν γένει, πέραν των καθοριστικών θετικών ενεργειών στις οποίες προβαίνει διεθνώς, τελεί υπό καθεστώς έντονης κι αυξανόμενης πίεσης, ώστε να οδηγηθεί σε μια κατάσταση “έντιμου συμβιβασμού”, έναντι του “άκριτου ρίσκου” το οποίο παρουσιάζεται τεχνηέντως από ορισμένα κέντρα ως ο έτερος πυλώνας του διλήμματος: “συνδιαλλαγή με Τουρκία και παραχωρήσεις – πόλεμος με ολέθριες συνέπειες”.

Ασύμμετρος πόλεμος

Σε αυτόν τον ασύμμετρο ψυχολογικό πόλεμο που έχουμε εισέλθει κατά το τελευταίο διάστημα, ο ελληνικός λαός οφείλει να λάβει και να διατηρήσει θέση μάχης ισάξια με τις Ένοπλες Δυνάμεις. Τουτέστιν, να απομονώνει κάθε ιδιοτελή σύμβουλο ομίλου ιδιωτικών συμφερόντων και think tank, εξωχώριου ή εγχώριου, που αδιαφορεί για τους τόνους αίματος που έχυσαν οι άμεσοι προπάτορές του.

Παράλληλα δε, να υπενθυμίζει στον Έλληνα Πρωθυπουργό και την ελληνική κυβέρνηση ότι, ανεξαρτήτως της έντασης της πίεσης την οποία ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης υφίσταται, όπως φάνηκε πρόσφατα τόσο στην συνάντηση MED7 στην Κορσική όσο και στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης το περασμένο σαββατοκύριακο, ότι βάζει πλάτη στιβαρή, ισχυρός και ενωμένος. Πλάτη όχι για συνθηκολόγηση, αλλά για την δίχως έκπτωση προάσπιση όλων των δικαιωμάτων της Ελλάδας.

Από την πλήρη επήρεια της ΑΟΖ στο σύμπλεγμα του Καστελλόριζου, την οποία αναγνωρίζουν και στηρίζουν οι ίδιες οι ΗΠΑ, δια στόματος του Πρέσβη τους στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ, μέχρι την προστασία της μουσουλμανικής μειονότητάς μας στη Θράκη, η οποία τυραννιέται από εκβιασμούς και απειλές πρακτόρων της Άγκυρας, και μέχρι τη διαφύλαξη της κοινωνικής ειρήνης στα νησιά μας, παρά τις πρόσφατες συστηματικές και στρατηγικά μεθοδευμένες απόπειρες αποσταθεροποίησης. Διότι φιλελληνισμός σημαίνει: «Αγαπώ τους Έλληνες, όχι διότι μου γεμίζουν το πορτοφόλι, αλλά διότι είναι Έλληνες».

Δημοσιεύθηκε στο slpress.gr στις 18/9/2020

En appell til dagens vikinger

Også nordmenn burde være triste over at Hagia Sofia blir moské

Det var fredag den 10. juli klokken 20:53 tyrkisk tid, at landets president Recep Tayip Edrogan annonserte at det som opprinnelig var kristenhetens største kirke, skulle konverteres til moské. Akkurat slik den var da Istanbul (tidligere Konstantinopel) lå under Det osmanske riket og frem til 1935. Det er i hovedsak å tolke som en symbolsk handling. Det mangler i alle fall ikke på moskeer i Istanbul fra før, som huser rundt 3500 muslimske gudshus.

Det er dermed også fristende å ty til numerologi: klokkeslettet for Erdogans uttalelse, finner gjenklang i årstallet da Konstantinopel falt i 1453. Hagia Sofia skal i følge ham tas i bruk som moské fredag 24. juli i år, på dagen 97 år etter at Lausanneavtalen ble underskrevet, som etablerte de gjeldende grenser for den tyrkiske stat – en avtale presidenten tidligere har antydet kan trenge en ny gjennomgang. Omgjøringen til moske angår ikke bare gresk-tyrkiske forhold, noe som sees i at både USA, Paven, UESCO er blant mange som har kritisert for sin beslutning.

Kritikken kommer derimot ikke bare utenfra. Et økende antall protester har også kommet fra fremtredende tyrkere. Disse erklærer gjerne at handlingen markerer et tungt symbolsk brudd med den sekulære staten grunnlagt og formet av Mustafa Kemal Ataturk. Åndsmennesker som Orhan Pamuk og Taner Akcam har omtalt det som både en skam og skandale. Svarene på kritikken fra Erdogan, var ikke spesielt beroligende. Han viste til at Mehmet II (som erobret Konstantinopel) også ble en leder for de ortodokse kristne.

Men hvilken betydning har Hagia Sofia utover som historisk levning fra den østlige delen av Romerriket vi i dag gjerne omtaler som «Bysants»? Hvorfor skal Europa for øvrig, og ikke minst Nord-Europa og Skandinavia bry seg?

Det er ikke enkelt å formidle den nesten overnaturlig storheten ved Hagia Sofia til personer som aldri har besøkt bygningen. Men nordmenn har kjent den før, helt tilbake til den tiden da bygningen var en kirke. Den gang tjenestegjorde såkalte «væringer» fra Skandinavia i livgarden til den bysantinske keiseren i Konstantinopel.

Det finnes rester etter disse væringene i selve bygningen i dag. For nesten tusen år siden har en av dem har stått på sørsiden av galleriet, ikke langt unna den praktfulle mosaikken av Deêsis, og da – muligens rammet av et øyeblikks tretthet av den lange ortodokse liturgien – inngravert på brystningen runeinnskriften av sitt navn «Halvdan» for ettertiden. Slik ga han på sin måte nok et lite innblikk i hvordan midlertidigheten og det endelige på mystisk vis omfavner den uendelige i rommet av kirken, som var omtalt som ‘acheiropoietos’ Kirken (‘ikke av menneskehånd’) den gang.

Den besøkende oppdager at Hagia Sofia er det ‘huset som inneholder det uholdbare’ (chôra tou achôrêtou). Som sådan er den Store Kirken for flott til å bli noe annet enn det den ble bygget for. Dens kraft og storhet tillater henne ikke å være noe annet enn hva det er. Og nordmenn var engang dens forsvarere.

Nå, da den igjen skal erobres av en hersker med politiske motiver, tar man seg i å håpe på at den evige væringgarden vekkes til atter å vokte den evige kirken i øst. Ikke for å bruke vold, men for å bruke minnet. For Hagia Sofia er egentlig for stor for smålig politikk.

Skrevet av Panagiotis Pavlos for Minerva, PUBLISERT Mandag 20. juli 2020: https://www.minervanett.no/hagia-sophia/en-appell-til-dagens-vikinger/362727