Η αντίδραση των σερβικών ΜΜΕ στο αποκλειστικό ρεπορτάζ της «δημοκρατίας» για το αναπάντεχο άδειασμα της Σερβίας από την κυρία Μπακογιάννη στο ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου, η κυβέρνηση του οποίου εξακολουθεί να εθελοτυφλεί απέναντι στο κράτος δικαίου και στην προστασία των δικαιωμάτων του σερβικού λαού στην περιοχή, τον οποίο εκδιώκει με σκοπό την εθνοκάθαρση, φανερώνει ότι η Ελλάδα παραμένει σημείο αναφοράς στα Βαλκάνια και την ανατολική Μεσόγειο, ως ο βασικότερος υπερασπιστής του ∆ιεθνούς ∆ικαίου και των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Με ομοβροντία δημοσιευμάτων στα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας εκφράστηκε η πολύ έντονη αίσθηση που προκάλεσε στη Σερβία το πρωτοσέλιδο της «δημοκρατίας» του Σαββάτου 30/3/2024, με κεντρικό θέμα την οργισμένη αντίδραση του Σέρβου προέδρου Βούτσιτς κατά της εισηγητικής πρότασης της Ντόρας Μπακογιάννη υπέρ της ένταξης του κρατικού μορφώματος του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Το Σερβικό Κεντρικό Πρακτορείο Ειδήσεων Tanjug (tanjug.rs) επισημαίνει την αναφορά της εφημερίδας μας στην «άνευ προηγουμένου σκληρή ρητορική» του Σέρβου προέδρου, κάνοντας ειδική μνεία στη ξαφνική αλλαγή πλεύσης της κυρίας Μπακογιάννη αλλά και της ελληνικής κυβέρνησης εν συνόλω, ενώ το RTC Politika (rts.rs) αναπαράγει την είδηση του Κεντρικού Πρακτορείου, φιλοξενώντας μάλιστα ολόκληρο το πρωτοσέλιδο της «δημοκρατίας», όπως επίσης και τα alo.rs και blic.rs. Το σερβικό παράρτημα του Euronews (euronews.rs) αναγνώρισε ότι η «δημοκρατία» έσωσε την τιμή των ελληνικών ΜΜΕ, καθώς ήταν, δυστυχώς, η μοναδική ελληνική εφημερίδα που όχι μόνον επεσήμανε τη σπουδαιότητα του διαγγέλματος Βούτσιτς, αλλά εξέφρασε και έντονη ανησυχία για τη Σερβία καθώς και την Κύπρο. Αξίζει να επισημανθεί ότι όλα τα σερβικά ΜΜΕ στάθηκαν ιδιαίτερα στο γεγονός ότι η κυρία Μπακογιάννη δεν προέβη σε αυτή την ενέργεια ως απλή Ελληνίδα βουλευτής, αλλά ως αδελφή του Ελληνα πρωθυπουργού και εκφράστρια της εξωτερικής πολιτικής της ελληνικής κυβέρνησης. Η υποδοχή που επεφύλαξαν τα μεγαλύτερα, παμβαλκανικής εμβέλειας, σερβικά ΜΜΕ στο δημοσίευμα της «δημοκρατίας» είναι εντυπωσιακή για τον επιπλέον λόγο ότι δείχνει, αφενός, πόσο πολύ η Σερβία λογαριάζει την Ελλάδα και, αφετέρου, πόσο λίγο αντιλαμβάνονται πλέον οι Έλληνες πολιτικοί τη σχέση τους με την Ιστορία και τη θέση της Ελλάδας στην ευρύτερη γεωπολιτική σκακιέρα των Βαλκανίων και της νοτιοανατολικής Μεσογείου.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατία», την Δευτέρα 1 Απριλίου 2024.Πηγή:
Πώς η Ντόρα άνοιξε τον δρόμο για διεθνή αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου κοιμίζοντας το Βελιγράδι. Ο σκοτεινός ρόλος των Γερμανών και το άγνωστο παρασκήνιο.
Μετά τη ρήξη με τη Ρωσία, σεισμό στις ελληνοσερβικές σχέσεις προκαλούν οι πρωτοφανείς και ανιστόρητοι χειρισμοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αυτή τη φορά με θλιβερή πρωταγωνίστρια την αδερφή του πρωθυπουργού Ντόρα Μπακογιάννη, γνωστή για τις επικίνδυνες απόψεις της στα εθνικά θέματα. Η κυρία Μπακογιάννη «άδειασε» τη Σερβία στο ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου, ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο για τη διεθνή του αναγνώριση και προκαλώντας οργή μεγατόνων στο Βελιγράδι, που εκφράστηκε με το ασυνήθιστα οξύ διάγγελμα του προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς. Ο κ. Βούτσιτς, όπως έγραψε χθες η «δημοκρατία», κατηγόρησε την κυρία Μπακογιάννη για εξαπάτηση κατόπιν γερμανικών πιέσεων, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών της Σερβίας Ίβιτσα Ντάσιτς, σε αποκλειστική του δήλωση προς την εφημερίδα μας, καθιστά υπόλογη για την «προδοσία» συνολικά την κυβέρνηση Μητσοτάκη, θυμίζοντας ότι η κυ- ρία Μπακογιάννη είναι περίοπτο μέλος της, αδελφή του Ελληνα πρωθυπουργού! Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, φωτίζοντας το σκοτεινό παρασκήνιο αυτής της πρωτοφανούς ανατροπής πάγιας ελληνικής εθνικής θέσης, που συνδέεται άρρηκτα και με τη σθεναρή άρνηση της Κύπρου να αναγνωρίσει το βαλκανικό υβριδικό κράτος, καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για αναγνώριση των Κατεχομένων! Με μια εισηγητική έκθεση-όνειδος [AS/Pol (2024) 10, 20 March 2024] προς την Επιτροπή Πολιτικών Υποθέσεων και Δημοκρατίας της Κοινοβουλευτικής Συνδιάσκεψης του Συμβουλίου της Ευρώπης, η κυρία Μπακογιάννη στην ουσία «πούλησε» τους Σέρβους (αφού πρώτα τους αποκοίμισε με κούφιες υποσχέσεις) και καλωσόρισε το Κοσσυφοπέδιο στο Συμβούλιο της Ευρώπης! Με την έκθεσή της, που φυσικά υιοθετήθηκε μετ’ επαίνων την περασμένη Τετάρτη από την αρμόδια επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης, χωρίς ουσιαστικές αντιδράσεις και από τον προεδρεύοντα της Επιτροπής για τα Δυτικά Βαλκάνια Αλέξη Τσίπρα (ψήφισε «παρών»), η κυρία Μπακογιάννη προετοίμασε έντεχνα το έδαφος για τη διεθνή αναγνώριση του βαλκανικού μορφώματος, κατά παρέκκλιση της πάγιας εθνικής θέσης και χωρίς καμία πολιτική νομιμοποίηση. Το γεγονός προκάλεσε οδυνηρό αιφνιδιασμό στο Βελιγράδι, αφού η Ελληνίδα πολιτικός παρέκαμψε με τρόπο προκλητικό τα διεθνή προαπαιτούμενα και τα υποκατέστησε με… ευσεβείς πόθους. Μέχρι πρότινος, η κυρία Μπακογιάννη προέτασσε τρεις θεμελιώδεις όρους ως απαρέγκλιτες προϋποθέσεις για την ευρωπαϊκή τύχη του βαλκανικού «κρατιδίου»:
α) επιστροφή των κλαπέντων από το Κοσσυφοπέδιο περιουσιακών στοιχείων όλων των σερβικών ιερών μονών του Κοσσυφοπεδίου και των μετοχίων στα μοναστήρια στα οποία ανήκουν, β) ίδρυση ένωσης σερβικών δήμων εντός του Κοσσυφοπεδίου, στις περιοχές όπου ο σερβικός πληθυσμός έχει συντριπτική πλειοψηφία, που αγγίζει το 99%, γ) άρση του νόμου απαλλοτριώσεων και επιστροφή όλων των περιουσιακών τους στοιχείων στους Σέρβους του Κοσόβου. Στις 20 Μαρτίου, ωστόσο, και για λόγους φαινομενικά ανεξήγητους, η κυρία Μπακογιάννη συμψήφισε όλες τις διεθνείς απαιτήσεις, αρκούμενη πλέον σε μια δευτερεύουσα δέσμευση, την επιστροφή περιουσιακών στοιχείων, μόνο στο σερβικό μοναστήρι Βισόκι Ντέτσανι. Συγκεκριμένα, η ίδια επισημαίνει… αυτοαναιρούμενη στην εν λόγω έκθεσή της (παράγραφος 25) ότι «στο ενημερωτικό σημείωμά μου, που υποβλήθηκε στην Επιτροπή στις 5 Μαρτίου 2024, κατέστησα σαφές ότι η μη εκτέλεση απόφασης, που αξιολογήθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο ως δεδικασμένο, θα πρέπει να θεωρείται πολιτική επιλογή και σημαντική αποτυχία των θεσμών του Κοσσυφοπεδίου να σεβαστούν την αρχή του κράτους δικαίου». Αμέσως μετά, ωστόσο, η ίδια δηλώνει την αλλαγή στάσης της (παράγραφος 26): «Είμαι λοιπόν ικανοποιημένη που στις 14 Μαρτίου 2024 ενημερώθηκα από τον υπουργό Εξωτερικών και Διασποράς [σ.σ.: του Κοσόβου] ότι έχει εφαρμοστεί η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, με την εγγραφή των 24 εκταρίων γης στο όνομα της μονής [σ.σ.: Βισόκι Ντέτσανι]. Αυτό είναι ένα μείζον σημείο, από πλευράς των Αρχών του Κοσσυφοπεδίου, του θάρρους και της προθυμίας τους να λάβουν δύσκολες αποφάσεις με σκοπό τη συμμόρφωσή τους με το κράτος δικαίου, το οποίο μαρτυρεί επίσης τη σημασία που αποδίδουν στην ένταξη στο Συμβούλιο της Ευρώπης».
Μολονότι από την τελική εισηγητική έκθεση προκύπτει ότι η ίδια πείστηκε, δήθεν, από έγγραφη σχετική δέσμευση την οποία εκφράζει ο Κοσοβάρος πρωθυπουργός Κούρτι με επιστολή του προς την ιδία (3/3/2024), είναι σαφές ότι πίσω από την «κωλοτούμπα» αυτή κρύβεται η Γερμανία, όπως υποστήριξε και στο διάγγελμά του ο Βούτσιτς. Τούτο προκύπτει από σειρά δεδομένων, μεταξύ των οποίων και η δήλωση του Γερμανού βουλευτή Knut Abraham, μέλους της Bundestag και της Κοινοβουλευτικής Συνδιάσκεψης του Συμβουλίου της Ευρώπης, ο οποίος την περασμένη Παρασκευή (22/3/2024) επιτέθηκε με ειρωνεία στον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ για τα Βαλκάνια, υφυπουργό Εξωτερι- κών Γκάμπριελ Εσκομπάρ, τονίζοντας ότι «οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν οι ίδιες να εκπληρώσουν τα ανεξάρτητα ευρωπαϊκά κριτήρια ένταξης του Κοσσυφοπεδίου λόγω της θανατικής ποινής» (!). Το ίδιο έκανε με ιδιαίτερα επιθετική ανάρτηση στο X εναντίον της αμερικανικής στάσης και ο μέχρι πρότινος σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Bundestag Μίκαελ Ροτ, καθώς και άλλοι Γερμανοί «παρατηρητές» που βυσσοδομούσαν στο διαδίκτυο κατά όσων αντιτίθενται στην ένταξη του Κοσσυφοπεδίου, αποθεώνοντας παράλληλα τη θετική εισήγηση της κυρίας Μπακογιάννη.
ΑΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΤΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ Η εν λόγω εξέλιξη πυροδοτεί σοβαρό κύκλο ψύχρανσης των ελληνοσερβικών σχέσεων, με απροσδιόριστες συνέπειες για τις μελλοντικές ισορροπίες στα Βαλκάνια. Κρίσιμα ερωτήματα γεννώνται ως προς τα κίνητρα της μεθόδευσης της κυρίας Μπακογιάννη, η οποία ανοίγει με ελληνικές ευλογίες την ευρωπαϊκή πορεία στο Κοσσυφοπέδιο, όχι όμως ως συνέχεια εκπλήρωσης διεθνών προαπαιτουμένων, στα οποία εξακολουθούν να εμμένουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά με ευχολόγια καλής πίστης, λειτουργώντας η ίδια ως Δούρειος Ιππος υπέρ του ψευδοκρατιδίου και ρίχνοντας ελληνικό «λάδι στη φωτιά» του ιστορικού γερμανικού μίσους εναντίον της Σερβίας, που διαπερνά όλο τον 20ό αιώνα. Οπως μετέφεραν στη «δημοκρατία» σερβικές διπλωματικές πηγές, εδραία πεποίθηση της κυρίας Μπακογιάννη είναι ότι η ένταξη του Κοσσυφοπεδίου θα ενισχύσει και το κράτος δικαίου στο «κρατίδιο» αυτό αλλά και την ταχύτερη επίτευξη των ανωτέρω προϋποθέσεων έμπρακτου σεβασμού και υπεράσπισης των δικαιωμάτων του σερβικού πληθυσμού και της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ωστόσο, οι ίδιες πηγές θέτουν με νόημα το ερώτημα: πώς θα φανεί στην Ελλάδα εάν η Σερβία πει ότι «αναγνωρίζουμε την “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου”, διότι αυτό θα διασφαλίσει και τα δικαιώματα των εκδιωχθέντων Ελληνοκυπρίων»;
Από την αποκλειστική δήλωση του Σέρβου υπουργού Εξωτερικών στην «κυριακάτικη δημοκρατία» συνάγεται ότι η Σερβία εκλαμβάνει την εισήγηση Μπακογιάννη ως προάγγελο αλλαγής στάσης της ελληνικής κυβέρνησης στην τελική αναγνώριση του Κοσόβου, επισημαίνοντας τη συγγενική σχέση της εισηγήτριας με τον Ελληνα πρωθυπουργό και θεωρώντας ότι μια τέτοια έκθεση επ’ ουδενί συνιστά ατομική πρωτοβουλία της ίδιας. Μένει να φανεί εάν η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης θα υπερψηφίσει την έκθεση Μπακογιάννη στην Ολομέλειά της τον Απρίλιο, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για απόφαση ένταξης του Κοσόβου τον Μάιο από το Συμβούλιο Υπουργών, και αν τελικά η Ελλάδα θα αποδειχθεί -με ενέργειες της αδελφής του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη- αδελφοκτόνος, δημιουργώντας τετελεσμένο οριστικής καταδίκης της Κύπρου.
Δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Δημοκρατία της 31ης Μαρτίου 2024.
Ο Σέρβος Πρόεδρος επιτίθεται στην βουλευτή για την αλλαγή στάσης της Ελλάδας, η οποία ανοίγει τον δρόμο διεθνούς αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου *
Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Δημοκρατία, Σάββατο 30 Μαρτίου 2024
Με μια εκρηκτική δήλωση, σε διάγγελμα – φωτιά στο οποίο προέβη χθες βράδυ, ο Πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάντερ Βούτσιτς στράφηκε με πρωτόγνωρα σκληρή γλώσσα κατά της Ντόρας Μπακογιάννη, καθιστώντας υπεύθυνες και υπόλογεςτόσο την ίδια όσο και συνολικότερα την ελληνική κυβέρνησηγια την ξαφνική αλλαγή στάσης της Ελλάδας, η οποία ανοίγει πλέον διάπλατα τον δρόμο διεθνούς αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου.
Συγκεκριμένα, κατά το δραματικό διάγγελμά του από το Προεδρικό Μέγαρο, χθες βράδυ, ο Πρόεδρος Βούτσιτςστράφηκε ονομαστικά κατά της κυρίας Μπακογιάννη και σε πολύ οργισμένο ύφος αναφέρθηκε στην ίδια, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Και να πω στην Ντόρα Μπακογιάννη: Ντροπή σου για αυτό που έκανες. Ντροπή σου! Εγώ ξέρω προσωπικά ποιός σου έδωσε την εντολή με ένα τηλεφώνημα και άλλαξες την έκθεσή σου [σσ. για το Κοσσυφοπέδιο]… Κάποιοι άνθρωποι έχουν ραχοκοκαλιά και κάποιοι είναι ασπόνδυλοι!»
Η σκληρή αυτή αντίδραση του Σέρβου Προέδρου έρχεται μέσα σε λιγότερο από 48 ώρες ύστερα από την αποδοχή της εισηγητικής έκθεσης της Ντόρας Μπακογιάννη, από τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Συνδιάσκεψης του Συμβουλίου της Ευρώπης, με την οποία η Ελληνίδα πρώην Υπουργός Εξωτερικών πρότεινε την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο, παρακάμπτοντας τις διεθνείς δεσμεύσεις της κυβέρνησης του μουσουλμάνου Κοσοβάρου Προέδρου Κούρτι έναντι του διωκόμενου από το Κοσσυφοπέδιο σερβικού λαού του, τις οποίες η ίδια η Μπακογιάννη επικαλούνταν και προέτασσε μέχρι πριν από δύο εβδομάδες. Ο Πρόεδρος Βούτσιτς τόνισε ότι μέσα σε 2-3 χρόνια διακυβέρνησης Κούρτι στο Κοσσυφοπέδιο έγιναν διπλάσια εγκλήματα εις βάρος των Σέρβων από όσα είχαν κατά τα προηγούμενα εννέα χρόνια, ενώ υπονόησε ότι η «κωλοτούμπα» Μπακογιάννη έγινε κατόπιν γερμανικών πιέσεων.
Το χθεσινό διάγγελμα Βούτσιτς πυροδοτεί εξελίξεις στις ευαίσθητες βαλκανικές ισορροπίες που έχουν ήδη διαταραχθεί με την ενεργό συμμετοχή της Ελλάδας στην ουκρανική ρήξη, σηματοδοτώντας μετωπική ρήξη με την ορθόδοξη Ρωσία.
Η προοπτική αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου και μάλιστα με ελληνική πρωτοβουλία δημιουργεί μείζον πρόβλημα και στην Κύπρο, που αντιτίθεται σθεναρά, γιατί ευλόγως ανησυχεί ότι μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να ανοίξει τον δρόμο και για την αναγνώριση των Κατεχομένων από κάποιες χώρες. Μένει να φανεί αν κάτω από την πίεση της Αθήνας έχει αλλάξει και η κυπριακή στάση, γεγονός που θα προκαλέσει σάλο στο νησί και σοβαρά προβλήματα στον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη.
Η επικίνδυνη αυτή «αναστροφή», πάντως, δεν συνιστά μόνοεπιβεβαίωση της βαθιάς ρήξης που έχει, δυστυχώς, πλέον επέλθει στις ελληνοσερβικές σχέσεις με ευθύνη της ελληνικής πλευράς, ύστερα από τον εμπαιγμό και το ανεκδιήγητο «άδειασμα» της Σερβίας από την εισηγήτρια, αδελφή του Πρωθυπουργού της Ελλάδας, της ένταξης του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης, την περασμένη Τετάρτη στο Παρίσι. Η οργισμένη αντίδραση του Σέρβου Προέδρου σηματοδοτεί πιθανότατα έναν ιδιαίτερα άσχημο προάγγελο άμεσων και οδυνηρά καταστροφικών συνεπειών για την Κύπρο. Η ευθύνη, όμως, ανήκει εξ ολοκλήρου στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, που καταστρατηγεί πάγιες εθνικές θέσεις χωρίς καμία πολιτική νομιμοποίηση.
* Δημοσιεύθηκε στην Δημοκρατία του Σαββάτου 30/3/02024
Παρακολουθήστε αυτήν την εφ’όλης της ύλης συζήτηση του Παναγιώτη Παύλου με τον Πρέσβη ε.τ. Γεώργιο Αϋφαντή, στο πλαίσιο της Αυγουστιάτικης εκπομπής – αφιέρωμα του Δικτύου Ελληνισμού στα εθνικά θέματα, τη εξωτερική πολιτική της Ελλάδος, τα Ελληνοτουρκικά, και τις ευρύτερες διεθνείς εξελίξεις, η οποία έλαβε χώρα την Κυριακή 20/8/2023.
АТИНА – Панагјотис Г. Павлос, научни сарадник Универзитета у Ослу и Универзитета у Кембриџу, сматра да су ситни уступци Атине по питању тзв. Косова САД и Немачкој, главним спонзорима једнострано проглашене сецесије једног дела Србије, заправо крупни уступци Турској, као и да доводе у опасност везу Грчке са њеним вековним савезником Србијом.
„Када је 2001. године Ахмет Давутоглу у својој чувеној књизи „Стратегијска дубина” читавом свету обелоданио спољнополитички програм данашње Турске, заправо нам је учинио огромну услугу. Не само нама који се Турском и њеним амбицијама на Балкану занимамо с академске и геополитичке тачке, већ и сваком мислећем Грку”, наводи Павлос у ауторском тексту за грчки дневни лист „Демократија.
Још као професор, додаје Павлос, „Давутоглу је веома јасно описао оно на шта смо одавно сумњали”.
Међутим, једна теза из оног поглавља оригиналног издања његове књиге које говори о Балкану посебно ми се урезала у сећање: „Једини начин да Турска успе у остваривању својих неоосманистичких амбиција на Балкану јесте да не дозволи стварање осовине Београд – Атина”’, наводи грчки стручњак.
Једну од основних полуга турског утицаја на Балкану, како признаје Давутоглу а често понављају сви турски званичници, укључујући и самог Ердогана, чине „муслиманске заједнице”, од грчке Тракије све до Босне и Херцеговине, додаје он.
„Најпоузданију од свих Албанци, нарочито на Косову и Метохији где убедљиву већину њих, преко 95 одсто, чине сунити који су на ислам прешли за време вишевековне туркократије. Несумњиво је да Косово и Метохија представљају колевку српске државности. Али „Косово је Турска, Турска је Косово”, речи су Реџепа Тајипа Ердогана изговорене још пре десет година у Призрену, а није тајна да је Турска прва земља која је 2008. године признала једнострано проглашену независност јужне српске покрајине”, додаје се у тексту.
Са друге стране, како подсећа Павлос, иза једнострано проглашене независности Косова, поред Турске, стале су свом снагом и САД.
„За Вашингтон, није никаква тајна, Турска на Балкану, како је недавно у интервју за „Катимерини” отворено рекао Габријел Ескобар, највиши у хијерархији Стејт департмента задужен за југоисточну Европу, „није трећа земља”. Штавише, Америка снажно подржава повратак Турске и турског утицаја на Балкану, посебно у Албанији, Босни и Херцеговини и на Косову и Метохији”, каже Павлос.
Најновији доказ за ову тврдњу је, како истиче, чињеница да Вашингтон гура идеју да од јесени ове године команду међународних мировних снага на тзв. Косову преузме Турска.
„Има ту и неке симболике: ове године се обележава стогодишњица Малоазијске катастрофе, а Косово је оно место на коме су Турци освајајући Балкан наишли на најтврђи отпор хришћана, Срба, који су им у Боју за Косово убили султана.
Шта треба да ради званична Атина? Одговор је веома прост – све супротно од онога за шта се залаже, подржава и чврсто подупире Анкара. Ситни уступци које у последњих десетак година по питању Косова Грчка чини САД и Немачкој, главним спонзорима једнострано проглашене сецесије једног дела Србије, заправо су крупни уступци Турској”, каже Павлос и додаје да су то уступци који, између осталог, хране и подгревају освајачке апетите турских националиста.
У Анкари, како наводи грчки професор, трљају руке сваки пут када Атина направи неки корак ка Приштини. Било да се ради о отварању трговинске канцеларије Приштине у Атини (за време Ципрасове владе), њеном унапређењу у статус канцеларије за заштиту интереса (за време Мицотакисове владе) или о помпезној посети Никоса Дендијаса Приштини, преноси Танјуг.
„Који је интерес Грчке да чини ове уступке Анкари, Берлину и Вашингтону и на тај начин, ситним корацима се приближавајући косовским Албанцима, окреће леђа свом једином, правом и вековима поузданом савезнику на Балкану, Србији? Јер са једне стране, приче о економским интересима Грчке на Косову, бајке су за малу децу. Природне ресурсе на овој територији после противправне агресије НАТО на Србију 1999. већ су приграбили Американци и Немци, а једина локална индустрија која ради на Косову је заправо онај сектор који не регулише привредно, већ кривично право. Ако ме разумете шта хоћу да кажем.
Са друге стране, једини интерес косовских Албанаца је да од Грчке приграбе само једну ствар: признање њихове илегалне сецесије, остварене путем против међународног права почињене агресије НАТО, у којој Грчка, иако чланица НАТО, није учествовала”, додаје Павлос.
Аргументи које Американци и Немци све чешће на префињени начин пласирају у јавно мњење Грчке, да се однос Грчке према Косову неће одразити на кипарско питање, су, како упозорава, „димна завеса која не би смела да нам замагли поглед на стварност.
„Косово није никакав случај суи генерис, како су нас годинама убеђивали. Реч је о интернационализованом преседану, на које се неки већ позивају, и тек ће се позивати када им то буде одговарало.
Да закључим. Отварање приштинске канцеларије и све ове посете, из Атине у Приштину и обрнуто, представљају само један опасно себичан флерт из којега не може настати ништа трајно, часно, добро и поуздано. Шта ће се десити, ако се, не дао Бог, овај емоционални флерт заврши грчком срамотом у виду признања једностране независности Косова? Тог тренутка косовски Албанци ће раскинути ову „везу за једну ноћ” и вратити се тамо где им је историја одавно одредила место – у харем султана из Анкаре. Ако се, међутим, којим случајем буде десило то зло, Грчка ће остати осрамоћена и без свог вековног савезника Србије.
Да ли је Грчка довољно зрела да након преспанског самоубиства не пређе поново црвену линију сопственог достојанства и сопственог опстанка? Ако то није учинио Елефтериос Венизелос, и то док је Грчкој висио Дамоклов мач над главом, зашто би се, да то учини данас, усудио његов земљак и потомак Кирјакос Мицотакис?”, додаје грчки професор.
