Στιγμιότυπο από την Εκπομπή ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ, με τον Γιώργο Σαχίνη και καλεσμένο τον Γιάννη Σμαραγδή, για την ταινία «Καποδίστριας», Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2025.
Στο ακόλουθο βίντεο μπορείτε να παρακολουθήστε την παρέμβασή μου στη χθεσινή (5/12/2025) εκπομπή της ΚΡΗΤΗ TV, «Αντιθέσεις» με τον Γιώργο Σαχίνη, στη συνέντευξη – έκπληξη με τον Ηρακλειώτη σκηνοθέτη της μεγάλης οθόνης Γιάννη Σμαραγδή, λίγα εικοσιτετράωρα μετά την εντυπωσιακή υποδοχή της νέας του ταινίας «Καποδίστριας» στη παγκόσμια πρεμιέρα της για τον Ελληνισμό στη Νέα Υόρκη και λίγες ημέρες πριν την πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες ανά την Ελλάδα.
Ολόκληρη την εκπομπή ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ της Παρασκευής 5 Δεκεμβρίου 2025 με τον Γιώργο Σαχίνη και καλεσμένο του τον Γιάννη Σμαραγδή, σκηνοθέτη της ταινίας «Καποδίστριας», μπορείτε να την παρακολουθήσετε από το κανάλι της εκπομπής στο YouTube, εδώ:
Ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας. Στιγμιότυπο από την ομώνυμη ταινία του Γιάννη Σμαραγδή. Πανελλήνια Πρεμιέρα ανήμερα τα Χριστούγεννα 2025.
Καθώς έχουμε ήδη εισέλθει στον Δεκέμβριο στα φετινά Χριστούγεννα του οποίου οι Έλληνες απανταχού της γης αναμένουν αδημόνως μαζί με τη Σάρκωση του Χριστού το νέο έργο του σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή «Καποδίστριας», μελετώ περί του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος, Ιωάννη Καποδίστρια, εξ αφορμής πρόσκλησης που έλαβα να μιλήσω σχετικά.
Γνωρίζω ότι ο τίτλος του παρόντος ενδεχομένως ξαφνιάσει ή και ξενίσει ορισμένους.
Εύλογο, καθώς ο λόγος συγγραφής του ξάφνιασε ιδιαίτερα ακόμη και τον γράφοντα.
Η εργογραφία περί το πρόσωπο του μεγάλου αυτού Ορθόδοξου Έλληνα Κυβερνήτη είναι πολύ μεγάλη.
Επειδή όμως τα τελευταία χρόνια τρέφω ιδιαίτερη συμπάθεια (εδώ οι λόγοι της συμπάθειας αυτής) στον βρετανό διαπρεπή ακαδημαϊκό, ιστορικό, στρατιωτικό και πράκτορα των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών Christopher Montague (Monty) Woodhouse, που ως υπαρχηγός της Δύναμης Harling συμμετείχε στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, στράφηκα στις μελέτες του.
Στο ευσύνοπτο πόνημά του [C. M. Woodhouse, The Greek War of Independence, London: Hutchinson’s University Library, 1952] πέφτω μετ᾽ εκπλήξεως σε μια εντυπωσιακή υποσημείωση του Woodhouse, στο πλαίσιο αναφοράς του στη σημασία της απόφασης της Τρίτης Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας το 1827 και τη συνακόλουθη αποστολή τριανδρίας στη Γενεύη προκειμένου να διαβιβάσει στον Καποδίστρια πρόσκληση της Εθνοσυνέλευσης να αναλάβει τη διακυβέρνηση του εμβρυακού ελληνικού κράτους.
Εκεί λοιπόν ο Γούντχαουζ αναφέρεται σε μια άλλη τριανδρία, την τριμελή προσωρινή επιτροπή στην οποία ανέθεσε η Εθνοσυνέλευση ανώτατες εκτελεστικές αρμοδιότητες μέχρι την άφιξη του Καποδίστρια, καθώς δεν ήταν βέβαιο ότι θα δεχόταν ο ίδιος να αναλάβει τη διακυβέρνηση.
Αυτής της τριμελούς προσωρινής διοικούσας επιτροπής κατονομάζει ο Γούντχαουζ ως μέλος τον Γεώργιο Μαυρομιχάλη, και προσθέτει χαρακτηριστικά ότι επρόκειτο για τον «γιό του Πετρόμπεη, ο οποίος βοήθησε να δολοφονηθεί ο Καποδίστριας το 1831».
Μη ών ειδικός ιστορικός επιστήμονας και δη με ερευνητικό αντικείμενο την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης και του πρώτου (και μοναδικού) Κυβερνήτη της Ελλάδος, συγκλονίστηκα στη θέα αυτής της ταυτοποίησης: διότι ως άμεσος συνειρμός αμέσως ανέκυψε στον νου μια άλλη, τριπλή, μολονότι αναλογική, ταυτοποίηση.
Αναφέρομαι φυσικά, στην είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα και τη μετά τέσσερεις ημέρες αρχή της προδοσίας και του Πάθους Του.
Τότε, ο περιούσιος λαός των Ιουδαίων, δηλαδή το σκλαβωμένο από τον Θάνατο του Όφεως γένος των ανθρώπων, ζητωκραύγαζε πανηγυρικά υποδεχόμενος στην Ιερουσαλήμ την Κυριακή των Βαΐων τον Μεσσία, αυτόν τον οποίο πίστευε ότι ερχόταν για να αποκαταστήσει την επίγεια βασιλεία του, κατά την επαγγελία της Διαθήκης του Ισραήλ.
Τέσσερεις ημέρες αργότερα, ωστόσο, γινόταν η Προδοσία και ακολουθούσε το Πάθος με το «άρον άρον σταύρωσον αυτόν», από εκείνους που λίγες ημέρες πριν υποδέχονταν τον Χριστό μετά βαΐων και κλάδων!
Τώρα, το έτος 1827, το σκλαβωμένο Γένος των Ελλήνων απέστελλε, δια της Εθνοσυνελεύσεώς του πρόσκληση και υποδεχόταν ανήμερα της ονομαστικής εορτής του (7 Ιανουαρίου 1828) στο Ναύπλιο «μετά βαΐων και κλάδων» τον πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδος, Ιωάννη Καποδίστρια.
Και κατά μια συγκλονιστική σύμπτωση με την εβδομάδα του Πάθους του Χριστού, σχεδόν τέσσερεις χρόνους μετά από την έλευσή του στο Ναύπλιο, τον δολοφονεί.
Επιπλέον, τραγική συμπτωματική ομοιότητα, αυτός που με σφαίρα τον αποτελείωσε ήταν ο ίδιος ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης (ο οποίος όπως αναφέραμε ότι επισημαίνει ο Γούντχαουζ είχε τοποθετηθεί στην τριμελή προσωρινή διοικούσα επιτροπή) εκείνη την φθινοπωρινή Κυριακή, 27 του Σεπτεμβρίου 1831 (9 Οκτωβρίου με το νέο ημερολόγιο), κατά την έξοδο του Κυβερνήτη από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο, μετά την Θεία Λειτουργία.
Όταν ο Χριστός κρινόταν, του ζήτησαν να αποδείξει τη Θεότητά Του με το να αιτηθεί από τον Πατέρα στρατιές Αγγέλων να Τον υπερασπιστούν.
Όταν ο Καποδίστριας εισήλθε στο στάδιο της δικής του κρίσεως, του προτάθηκε να του αναθέσουν σώμα υπερασπιστών, κι αυτός αρνήθηκε, διατηρώντας μόνον δύο συνοδούς εις εκ των οποίων ανάπηρος.
Σαφώς, σε αυτό το επίπεδο θεωρίας των πραγμάτων, το πρόβλημα δεν είναι ο συγκεκριμένος άνθρωπος, ο γιος του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.
Εξάλλου, ούτε ο Ιούδας ήταν το πρόβλημα. Αλλά η πτωτική κατάσταση των ανθρώπων την οποία πιστοποιεί η ύπαρξη Αγίων καθ᾽ ομοίωσιν Χριστού Μαρτύρων.
Οπότε και όλα τα ανωτέρω φανερώνουν με αναπάντεχη σαφήνεια τη Χριστοείδεια του μοναδικού αυτού ανδρός ο οποίος προσφέρθηκε, κυριολεκτικά ως αμνός άκακος, στον ελληνορθόδοξο λαό του Θεού, έξι, επτά χρόνια μετά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης.
Και φυσικά, είναι έργο των όντως Φιλοχρίστων και Φιλελλήνων ειδικών ιστορικών, να πιστοποιήσουν αυτό που στον Φιλόχριστο ελληνικό λαό είναι δεδομένο και σαφές, την έμπρακτη αγάπη του Ιωάννη Καποδίστρια για το πρόσωπο του Χριστού.
Αγάπη, η οποία τον οδήγησε στη θυσία.
Αγάπη, την οποία επιμαρτυρούν αν όχι τα λόγια του (καθώς αυτά δεν μπορούν ενδεχομένως να εξακριβωθούν, όπως το: “…ἐν παντὶ τῷ ἔργῳ μου ἐπὶ τῷ λαῷ μου, ὁ Χριστός ἡγεῖται τὰς πράξεις μου…”), ασφαλώς τα έργα του: η αυστηρή εγκράτεια, η συχνή προσευχή, η ενίσχυση της Εκκλησίας, η επαναλειτουργία μοναστηριών μετά τον Αγώνα, η υποστήριξη ιερέων και πνευματικών διδασκάλων στην αναγέννηση του λαού, η φροντίδα ορφανών, πτωχών κι ασθενών, η δημιουργία σχολείων κι εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με χριστιανική αγωγή και η αυτοθυσία του για τον λαό του Θεού που κάποιοι άλλοι συναγωνιστές του εξέγειραν λίγο νωρίτερα «για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία».
Υπό το πρίσμα των ανωτέρω κατανοούμε πολύ καλά τον λόγο που ο Γιάννης Σμαραγδής, ο μεγάλος αυτός εν ζωή Κρής δημιουργός, ζήτησε προσωπικά από τον Οικουμενικό Πατριάρχη μας Βαρθολομαίο να προχωρήσει η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην αγιοκατάταξη του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια.
Καθίσταται σαφές γιατί αυτό είναι απολύτως εύλογο.
Δημοσιεύθηκε στη Romfea.gr, και αναδημοσιεύθηκε σε ειδησεογραφικούς ιστοτόπους όπως: newsbreak.gr, neakriti.gr, geopolitico.gr.
Η αντίδραση των σερβικών ΜΜΕ στο αποκλειστικό ρεπορτάζ της «δημοκρατίας» για το αναπάντεχο άδειασμα της Σερβίας από την κυρία Μπακογιάννη στο ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου, η κυβέρνηση του οποίου εξακολουθεί να εθελοτυφλεί απέναντι στο κράτος δικαίου και στην προστασία των δικαιωμάτων του σερβικού λαού στην περιοχή, τον οποίο εκδιώκει με σκοπό την εθνοκάθαρση, φανερώνει ότι η Ελλάδα παραμένει σημείο αναφοράς στα Βαλκάνια και την ανατολική Μεσόγειο, ως ο βασικότερος υπερασπιστής του ∆ιεθνούς ∆ικαίου και των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Με ομοβροντία δημοσιευμάτων στα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας εκφράστηκε η πολύ έντονη αίσθηση που προκάλεσε στη Σερβία το πρωτοσέλιδο της «δημοκρατίας» του Σαββάτου 30/3/2024, με κεντρικό θέμα την οργισμένη αντίδραση του Σέρβου προέδρου Βούτσιτς κατά της εισηγητικής πρότασης της Ντόρας Μπακογιάννη υπέρ της ένταξης του κρατικού μορφώματος του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Το Σερβικό Κεντρικό Πρακτορείο Ειδήσεων Tanjug (tanjug.rs) επισημαίνει την αναφορά της εφημερίδας μας στην «άνευ προηγουμένου σκληρή ρητορική» του Σέρβου προέδρου, κάνοντας ειδική μνεία στη ξαφνική αλλαγή πλεύσης της κυρίας Μπακογιάννη αλλά και της ελληνικής κυβέρνησης εν συνόλω, ενώ το RTC Politika (rts.rs) αναπαράγει την είδηση του Κεντρικού Πρακτορείου, φιλοξενώντας μάλιστα ολόκληρο το πρωτοσέλιδο της «δημοκρατίας», όπως επίσης και τα alo.rs και blic.rs. Το σερβικό παράρτημα του Euronews (euronews.rs) αναγνώρισε ότι η «δημοκρατία» έσωσε την τιμή των ελληνικών ΜΜΕ, καθώς ήταν, δυστυχώς, η μοναδική ελληνική εφημερίδα που όχι μόνον επεσήμανε τη σπουδαιότητα του διαγγέλματος Βούτσιτς, αλλά εξέφρασε και έντονη ανησυχία για τη Σερβία καθώς και την Κύπρο. Αξίζει να επισημανθεί ότι όλα τα σερβικά ΜΜΕ στάθηκαν ιδιαίτερα στο γεγονός ότι η κυρία Μπακογιάννη δεν προέβη σε αυτή την ενέργεια ως απλή Ελληνίδα βουλευτής, αλλά ως αδελφή του Ελληνα πρωθυπουργού και εκφράστρια της εξωτερικής πολιτικής της ελληνικής κυβέρνησης. Η υποδοχή που επεφύλαξαν τα μεγαλύτερα, παμβαλκανικής εμβέλειας, σερβικά ΜΜΕ στο δημοσίευμα της «δημοκρατίας» είναι εντυπωσιακή για τον επιπλέον λόγο ότι δείχνει, αφενός, πόσο πολύ η Σερβία λογαριάζει την Ελλάδα και, αφετέρου, πόσο λίγο αντιλαμβάνονται πλέον οι Έλληνες πολιτικοί τη σχέση τους με την Ιστορία και τη θέση της Ελλάδας στην ευρύτερη γεωπολιτική σκακιέρα των Βαλκανίων και της νοτιοανατολικής Μεσογείου.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατία», την Δευτέρα 1 Απριλίου 2024.Πηγή:
Πώς η Ντόρα άνοιξε τον δρόμο για διεθνή αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου κοιμίζοντας το Βελιγράδι. Ο σκοτεινός ρόλος των Γερμανών και το άγνωστο παρασκήνιο.
Μετά τη ρήξη με τη Ρωσία, σεισμό στις ελληνοσερβικές σχέσεις προκαλούν οι πρωτοφανείς και ανιστόρητοι χειρισμοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αυτή τη φορά με θλιβερή πρωταγωνίστρια την αδερφή του πρωθυπουργού Ντόρα Μπακογιάννη, γνωστή για τις επικίνδυνες απόψεις της στα εθνικά θέματα. Η κυρία Μπακογιάννη «άδειασε» τη Σερβία στο ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου, ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο για τη διεθνή του αναγνώριση και προκαλώντας οργή μεγατόνων στο Βελιγράδι, που εκφράστηκε με το ασυνήθιστα οξύ διάγγελμα του προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς. Ο κ. Βούτσιτς, όπως έγραψε χθες η «δημοκρατία», κατηγόρησε την κυρία Μπακογιάννη για εξαπάτηση κατόπιν γερμανικών πιέσεων, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών της Σερβίας Ίβιτσα Ντάσιτς, σε αποκλειστική του δήλωση προς την εφημερίδα μας, καθιστά υπόλογη για την «προδοσία» συνολικά την κυβέρνηση Μητσοτάκη, θυμίζοντας ότι η κυ- ρία Μπακογιάννη είναι περίοπτο μέλος της, αδελφή του Ελληνα πρωθυπουργού! Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, φωτίζοντας το σκοτεινό παρασκήνιο αυτής της πρωτοφανούς ανατροπής πάγιας ελληνικής εθνικής θέσης, που συνδέεται άρρηκτα και με τη σθεναρή άρνηση της Κύπρου να αναγνωρίσει το βαλκανικό υβριδικό κράτος, καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για αναγνώριση των Κατεχομένων! Με μια εισηγητική έκθεση-όνειδος [AS/Pol (2024) 10, 20 March 2024] προς την Επιτροπή Πολιτικών Υποθέσεων και Δημοκρατίας της Κοινοβουλευτικής Συνδιάσκεψης του Συμβουλίου της Ευρώπης, η κυρία Μπακογιάννη στην ουσία «πούλησε» τους Σέρβους (αφού πρώτα τους αποκοίμισε με κούφιες υποσχέσεις) και καλωσόρισε το Κοσσυφοπέδιο στο Συμβούλιο της Ευρώπης! Με την έκθεσή της, που φυσικά υιοθετήθηκε μετ’ επαίνων την περασμένη Τετάρτη από την αρμόδια επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης, χωρίς ουσιαστικές αντιδράσεις και από τον προεδρεύοντα της Επιτροπής για τα Δυτικά Βαλκάνια Αλέξη Τσίπρα (ψήφισε «παρών»), η κυρία Μπακογιάννη προετοίμασε έντεχνα το έδαφος για τη διεθνή αναγνώριση του βαλκανικού μορφώματος, κατά παρέκκλιση της πάγιας εθνικής θέσης και χωρίς καμία πολιτική νομιμοποίηση. Το γεγονός προκάλεσε οδυνηρό αιφνιδιασμό στο Βελιγράδι, αφού η Ελληνίδα πολιτικός παρέκαμψε με τρόπο προκλητικό τα διεθνή προαπαιτούμενα και τα υποκατέστησε με… ευσεβείς πόθους. Μέχρι πρότινος, η κυρία Μπακογιάννη προέτασσε τρεις θεμελιώδεις όρους ως απαρέγκλιτες προϋποθέσεις για την ευρωπαϊκή τύχη του βαλκανικού «κρατιδίου»:
α) επιστροφή των κλαπέντων από το Κοσσυφοπέδιο περιουσιακών στοιχείων όλων των σερβικών ιερών μονών του Κοσσυφοπεδίου και των μετοχίων στα μοναστήρια στα οποία ανήκουν, β) ίδρυση ένωσης σερβικών δήμων εντός του Κοσσυφοπεδίου, στις περιοχές όπου ο σερβικός πληθυσμός έχει συντριπτική πλειοψηφία, που αγγίζει το 99%, γ) άρση του νόμου απαλλοτριώσεων και επιστροφή όλων των περιουσιακών τους στοιχείων στους Σέρβους του Κοσόβου. Στις 20 Μαρτίου, ωστόσο, και για λόγους φαινομενικά ανεξήγητους, η κυρία Μπακογιάννη συμψήφισε όλες τις διεθνείς απαιτήσεις, αρκούμενη πλέον σε μια δευτερεύουσα δέσμευση, την επιστροφή περιουσιακών στοιχείων, μόνο στο σερβικό μοναστήρι Βισόκι Ντέτσανι. Συγκεκριμένα, η ίδια επισημαίνει… αυτοαναιρούμενη στην εν λόγω έκθεσή της (παράγραφος 25) ότι «στο ενημερωτικό σημείωμά μου, που υποβλήθηκε στην Επιτροπή στις 5 Μαρτίου 2024, κατέστησα σαφές ότι η μη εκτέλεση απόφασης, που αξιολογήθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο ως δεδικασμένο, θα πρέπει να θεωρείται πολιτική επιλογή και σημαντική αποτυχία των θεσμών του Κοσσυφοπεδίου να σεβαστούν την αρχή του κράτους δικαίου». Αμέσως μετά, ωστόσο, η ίδια δηλώνει την αλλαγή στάσης της (παράγραφος 26): «Είμαι λοιπόν ικανοποιημένη που στις 14 Μαρτίου 2024 ενημερώθηκα από τον υπουργό Εξωτερικών και Διασποράς [σ.σ.: του Κοσόβου] ότι έχει εφαρμοστεί η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, με την εγγραφή των 24 εκταρίων γης στο όνομα της μονής [σ.σ.: Βισόκι Ντέτσανι]. Αυτό είναι ένα μείζον σημείο, από πλευράς των Αρχών του Κοσσυφοπεδίου, του θάρρους και της προθυμίας τους να λάβουν δύσκολες αποφάσεις με σκοπό τη συμμόρφωσή τους με το κράτος δικαίου, το οποίο μαρτυρεί επίσης τη σημασία που αποδίδουν στην ένταξη στο Συμβούλιο της Ευρώπης».
Μολονότι από την τελική εισηγητική έκθεση προκύπτει ότι η ίδια πείστηκε, δήθεν, από έγγραφη σχετική δέσμευση την οποία εκφράζει ο Κοσοβάρος πρωθυπουργός Κούρτι με επιστολή του προς την ιδία (3/3/2024), είναι σαφές ότι πίσω από την «κωλοτούμπα» αυτή κρύβεται η Γερμανία, όπως υποστήριξε και στο διάγγελμά του ο Βούτσιτς. Τούτο προκύπτει από σειρά δεδομένων, μεταξύ των οποίων και η δήλωση του Γερμανού βουλευτή Knut Abraham, μέλους της Bundestag και της Κοινοβουλευτικής Συνδιάσκεψης του Συμβουλίου της Ευρώπης, ο οποίος την περασμένη Παρασκευή (22/3/2024) επιτέθηκε με ειρωνεία στον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ για τα Βαλκάνια, υφυπουργό Εξωτερι- κών Γκάμπριελ Εσκομπάρ, τονίζοντας ότι «οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν οι ίδιες να εκπληρώσουν τα ανεξάρτητα ευρωπαϊκά κριτήρια ένταξης του Κοσσυφοπεδίου λόγω της θανατικής ποινής» (!). Το ίδιο έκανε με ιδιαίτερα επιθετική ανάρτηση στο X εναντίον της αμερικανικής στάσης και ο μέχρι πρότινος σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Bundestag Μίκαελ Ροτ, καθώς και άλλοι Γερμανοί «παρατηρητές» που βυσσοδομούσαν στο διαδίκτυο κατά όσων αντιτίθενται στην ένταξη του Κοσσυφοπεδίου, αποθεώνοντας παράλληλα τη θετική εισήγηση της κυρίας Μπακογιάννη.
ΑΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΤΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ Η εν λόγω εξέλιξη πυροδοτεί σοβαρό κύκλο ψύχρανσης των ελληνοσερβικών σχέσεων, με απροσδιόριστες συνέπειες για τις μελλοντικές ισορροπίες στα Βαλκάνια. Κρίσιμα ερωτήματα γεννώνται ως προς τα κίνητρα της μεθόδευσης της κυρίας Μπακογιάννη, η οποία ανοίγει με ελληνικές ευλογίες την ευρωπαϊκή πορεία στο Κοσσυφοπέδιο, όχι όμως ως συνέχεια εκπλήρωσης διεθνών προαπαιτουμένων, στα οποία εξακολουθούν να εμμένουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά με ευχολόγια καλής πίστης, λειτουργώντας η ίδια ως Δούρειος Ιππος υπέρ του ψευδοκρατιδίου και ρίχνοντας ελληνικό «λάδι στη φωτιά» του ιστορικού γερμανικού μίσους εναντίον της Σερβίας, που διαπερνά όλο τον 20ό αιώνα. Οπως μετέφεραν στη «δημοκρατία» σερβικές διπλωματικές πηγές, εδραία πεποίθηση της κυρίας Μπακογιάννη είναι ότι η ένταξη του Κοσσυφοπεδίου θα ενισχύσει και το κράτος δικαίου στο «κρατίδιο» αυτό αλλά και την ταχύτερη επίτευξη των ανωτέρω προϋποθέσεων έμπρακτου σεβασμού και υπεράσπισης των δικαιωμάτων του σερβικού πληθυσμού και της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ωστόσο, οι ίδιες πηγές θέτουν με νόημα το ερώτημα: πώς θα φανεί στην Ελλάδα εάν η Σερβία πει ότι «αναγνωρίζουμε την “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου”, διότι αυτό θα διασφαλίσει και τα δικαιώματα των εκδιωχθέντων Ελληνοκυπρίων»;
Από την αποκλειστική δήλωση του Σέρβου υπουργού Εξωτερικών στην «κυριακάτικη δημοκρατία» συνάγεται ότι η Σερβία εκλαμβάνει την εισήγηση Μπακογιάννη ως προάγγελο αλλαγής στάσης της ελληνικής κυβέρνησης στην τελική αναγνώριση του Κοσόβου, επισημαίνοντας τη συγγενική σχέση της εισηγήτριας με τον Ελληνα πρωθυπουργό και θεωρώντας ότι μια τέτοια έκθεση επ’ ουδενί συνιστά ατομική πρωτοβουλία της ίδιας. Μένει να φανεί εάν η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης θα υπερψηφίσει την έκθεση Μπακογιάννη στην Ολομέλειά της τον Απρίλιο, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για απόφαση ένταξης του Κοσόβου τον Μάιο από το Συμβούλιο Υπουργών, και αν τελικά η Ελλάδα θα αποδειχθεί -με ενέργειες της αδελφής του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη- αδελφοκτόνος, δημιουργώντας τετελεσμένο οριστικής καταδίκης της Κύπρου.
Δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Δημοκρατία της 31ης Μαρτίου 2024.
