Ανάλυση: Κοσσυφοπέδιο, ο τόπος δοκιμασίας του Σερβικού Λαού και του Διεθνούς Δικαίου… Η αναγνώριση από την Ελλάδα θα είναι μαχαίρι στην καρδιά της Κύπρου!

Εικόνα της Σταυρώσεως του Χριστού, σε Σερβικό Ορθόδοξο Ναό του Κοσσυφοπεδίου λεηλατημένο από Κοσοβάρους στο πογκρόμ κατά των Σέρβων.

Σοβαρότατο ρήγμα στις ελληνοσερβικές σχέσεις έχει προκαλέσει το πρώτο βήμα για την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου ως ανεξάρτητου κράτους από την Αθήνα, επισημαίνουν σερβικές διπλωματικές πηγές. Οι αναφορές αυτές διατυπώνονται στον απόηχο της θετικής εισηγητικής έκθεσης της ΝτόραςΜπακογιάννη στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης υπέρ της ένταξης του Κοσόβου σε αυτό, και την πρωτόγνωρη στα χρονικά των διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας – Σερβίας σκληρή και οργισμένη αντίδραση του Σέρβου ΠροέδρουΑλεξάνταρ Βούτσιτς με δημόσιο διάγγελμά του, την Παρασκευή 29 Μαρτίου 2024.

Θυμίζουμε ότι μια ημέρα νωρίτερα, στις 28 Μαρτίου, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης αποδέχθηκε στο Παρίσι την πρόταση του μέλους της και μέλους του Ελληνικού Κοινοβουλίου, Ειδικής Εισηγήτριας, κ.Μπακογιάννη, η οποία προκάλεσε την μήνιν του Σέρβου Προέδρου και της Σερβικής Κυβέρνησης, καθώς η πρόταση αυτή διευκολύνει την ευρωπαϊκή πορεία του Κοσόβου παρακάμπτοντας θεμελιώδη προαπαιτούμενα επιβεβλημένα από τη Διεθνή Κοινότητα και καθορισμένα από το Διεθνές Δίκαιο (Ανθρωπιστικό Δίκαιο, Δίκαιο περί ιδιοκτησίας, Δίκαιο Προστασίας Μειονοτήτων, κλπ). Προαπαιτούμενα, τα οποία η μεν κ. Μπακογιάννη διατράνωνε προς πάσα κατεύθυνση και ευθυγραμμιζόταν προς αυτά μέχρι και δύο εβδομάδες πριν την τελική εισήγησή της, το δε παράνομο κρατίδιο όφειλε να εκπληρώσει έναντι του υπό συνθήκες εθνοκάθαρσης καταπιεζόμενου από την Πρίστινα σερβικού πληθυσμού του Κοσσυφοπεδίου.

Προκειμένου να γίνει αντιληπτό τί σημαίνει για τη Σερβία η θετική εισήγηση Μπακογιάννη, αρκεί να επισημανθούν τα εξής δεδομένα για το Κοσσυφοπέδιο και τον σερβικό πληθυσμό του, τα οποία καταδεικνύουν ξεκάθαρα τη βασική στόχευση των αλβανικών αρχών του Κοσόβου που δεν είναι άλλη από την εθνοκάθαρση των Σέρβων στην περιοχή. 

1. Σύμφωνα με Έκθεση του Πατριαρχείου Σερβίας, το 2022 καταγράφηκαν πλείστες επιθέσεις σε εκκλησίες, σπίτια και λοιπά περιουσιακά στοιχεία γηγενών Σέρβων του Κοσόβου και των Μετοχίων, από Κοσοβάρους Αλβανούς αυτονομιστές, ενώ συνεχείς είναι οι τρομοκρατικές ένοπλες επιθέσεις σε μεμονωμένους Σέρβους, ακόμη και παιδιά, με παράλληλη την παράνομη εξαγορά γης ανήκουσας σε Σέρβους με σκοπό την άσκηση επιπλέον πίεσης εις βάρος τους και τον εν τέλει εξαναγκασμό τους να ζουν ως πρόσφυγες μέσα στην ίδια την πατρίδα τους.

2. Όπως επεσήμανε στις 15 Μαρτίου 2024 από το Πετς του Κοσσυφοπεδίου ο Αμερικανός Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για Ευρωπαϊκές και ΕυρασιατικέςΥποθέσεις, Γκάμπριελ Εσκομπάρ, ο σερβικός πληθυσμός στο Κοσσυφοπέδιο υποφέρει από σειρά βαρύτατων και παράνομων απαγορεύσεων από πλευράς των αρχών της Πρίστινα, μεταξύ των οποίων η αναστολή εκτέλεσηςπληρωμών μισθοδοσίας σε σερβικά δηνάρια, η παύση καταβολής συντάξεων και, εν γένει, η φραγή κάθε είδους οικονομικής εισροής προερχόμενης από τη Σερβία που η Πρίστινα όφειλε να διασφαλίζει βάσει διεθνών προβλέψεων. Οι έκνομες αυτές μεθοδεύσεις της Πρίστινα αντικειμενικό σκοπό έχουν να επιφέρουν τον οικονομικό στραγγαλισμό των Σέρβων δυσχεραίνοντας στο μέγιστο την καθημερινή βιοτή τους και εξωθώντας τους εν τέλει προς την ποθητή για το καθεστώς Κούρτι μετανάστευσή τους.

3. Οι αλβανικές αρχές του Κοσόβου έχουν διευρύνει και επεκτείνει διαδικασίες που σκοπό έχουν τη μεταβολή και επανερμηνεία της υπάρχουσας νομοθεσίας στο κρατίδιο του Κοσσυφοπεδίου, η οποία ως τώρα περιείχε διατάξεις ευνοϊκές καθώς και ένθετες εγγυήσεις για την προστασία των περιουσιακών και οικονομικών δικαιωμάτων των Σερβικών Ορθοδόξων Μοναστηριών που μέχρι πρότινος επέτρεπαν την αυτο-βιωσιμότητά τους. Επιπλέον, οι Κοσοβάροι Αλβανοί ανώτατοι αξιωματούχοι αρνούνται ακόμη και το όνομα της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και αμφισβητούν όλες τις ανωτέρω εγγυήσεις.

4. Παρά τις δύο συμφωνίες που έχει υπογράψει η Πρίστινα υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες, το 2013 και 2015, η κυβέρνηση του ψευδοκρατιδίου εξακολουθεί να μην συμμορφώνεται ως προς την ίδρυση Ένωσης Σερβικών Δήμων Κοσσυφοπεδίου, ζήτημα για το οποίο, δυστυχώς, όπως θα δούμε ακολούθως, η κ. Μπακογιάννη παρείχε με την Εισήγησή της πλήρη στήριξη προς τον ΚοσοβάροΠρωθυπουργό, ο οποίος, ειρήσθω, εξέφρασε εκ νέου την άρνησή του να συμμορφωθεί προς τα από δεκαετίας σχεδόν συμφωνηθέντα μια μόλις (!) ημέρα (19/3/2024) πριν την προκαταρκτική και διαφαινόμενα ήδη θετική εισήγηση Μπακογιάννη (20/3/2024).

5. Ενδεχόμενη αποδοχή ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου μονομερώς εξαγγελθείσας από την Πρίστινα τίθεται, έμμεσα είτε άμεσα, de facto ή de jure, σε ευθεία αντίφαση και αντίθεση προς το Διεθνές Δίκαιο και τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

6. Η οποιαδήποτε διαδικασία αναγνώρισης ανεξαρτητοποίησης του Κοσσυφοπεδίου στερείται στήριξης τόσο από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όσο και από την πλειονότητα των χωρών μελών του, καθώς και από πέντε κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ισπανία, Σλοβακία, Ρουμανία, Ελλάδα, Κύπρος).

7. Ενδεχόμενη αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου θα οδηγήσει στην αύξηση της βεβιασμένης μετανάστευσης του σερβικού λαού και θα θέσει σε περαιτέρω κίνδυνο την ήδη κλονισμένη ειρηνική συνύπαρξη των πληθυσμών του Κοσόβου συνολικά. Κυρίως όμως, θα σημάνει ενίσχυση της ευθείας απειλής της ύπαρξης του σερβικού πληθυσμού στις πατρογονικές εστίες του.

Η ξαφνική αλλαγή στάσης της κ. Μπακογιάννη και το άδειασμα της Σερβίας από την ίδια και κατ’ επέκταση από την Ελληνική Κυβέρνηση φαίνεται, με βάση και τις καταγγελίες της σερβικής πλευράς, ότι έγινε με γερμανική υπαιτιότητα. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δια του Ειδικού Απεσταλμένου τους στα Δυτικά Βαλκάνια, Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών Γκάμπριελ Εσκομπάρ, έχουν επανειλημμένα και πολλαπλά εκφράσει όχι μόνον επιφυλάξεις αλλά και ενστάσεις κατά της βίαιης συμπεριφοράς της Πρίστινα έναντι των 90.000 περίπου Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου που είναικαι οι τελευταίοι εναπομείναντες στις πατρογονικές εστίες, ύστερα από το πογκρόμ που εκτελούν οι Κοσοβάροι Αλβανοί κατά τα τελευταία 25 χρόνια. Ένα πογκρόμ, το οποίο έχει ως τώρα ως αποτέλεσμα τη βίαιη εκδίωξη σχεδόν 250.000 Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων και τη στέρηση θεμελιωδών δικαιωμάτων των υπολοίπων Σέρβων που ζουν στην περιοχή.

 

Bασικός λόγος της αμερικανικής στάσης είναι η πεποίθηση ότι, καθώς ο Κοσοβάρος μουσουλμάνος εθνικιστής Πρωθυπουργός Άλμπιν Κούρτι βρίσκεται ενώπιον εκλογών, τυχόν εισδοχή του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης θα τον ενδυνάμωνε σε μια περίοδο που η κυβέρνηση της Πρίστινα επιδεικνύειέμπρακτα πλήρη έλλειψη εναρμόνισης προς το Διεθνές Δίκαιο και την προστασία του σερβικού πληθυσμού. Χαρακτηριστική προς αυτό είναι η δήλωση του κ. Εσκομπάρ από τις Βρυξέλλες (12 Μαρτίου 2024) ότι, «δεν εισακούεται από το Κόσοβο η αμερικανική προσφορά εταιρικής σχέσης προκειμένου να προχωρήσει περαιτέρω και ταχύτερα η ευρωπαϊκή ενσωμάτωσή του».

 

Τα ανωτέρω δείχνουν ότι δεν θα πρέπει η ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης να θεωρείται δεδομένη, καθώς είναι πιθανόν υπό αμερικανική πίεση ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ να απαιτήσουν την εφαρμογή των όσων η κ. Μπακογιάννη απροκάλυπτα παρέκαμψε στη δική της εισήγηση. Δηλαδή, την πλήρη εκπλήρωση από πλευράς Πρίστινα και των τριών βασικών προϋποθέσεων ένταξης του κρατιδίου στο Συμβούλιο, τουτέστιν:

α) την ίδρυση Ένωσης Σερβικών Δήμων, στις περιοχές όπου ο σερβικός πληθυσμός έχει απόλυτη πλειοψηφία, 

β) την παύση, και κατάργηση του νόμου περί, απαλλοτριώσεων σερβικής γης, και της επιστροφής όλων των περιουσιακών στοιχείων των Σέρβων κατοίκων του Κοσσυφοπεδίου στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους,

γ) την επιστροφή, από την κυβέρνηση του Κοσόβου, όλων των περιουσιακών στοιχείων όλων των Σερβικών Ιερών Μονών του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων στα μοναστήρια στα οποία ανήκουν.

 

Αναφορικά μάλιστα με την τρίτη προϋπόθεση, της επιστροφής των περιουσιακών στοιχείων των Μοναστηριών του Κοσσυφοπεδίου, η κ. Μπακογιάννη, για λόγους που μόνον η ίδια -και κατά δήλωσή του και ο Σέρβος Πρόεδρος- γνωρίζει, αρκέστηκε σε περιορισμένη υποκριτική εκπλήρωση, δηλαδή στην υπόσχεση του Πρωθυπουργού Κούρτι να εφαρμόσει σχετική δικαστική απόφαση η οποία παραμένει ανεκτέλεστη -με υπαιτιότητα του καθεστώτος της Πρίστινα- από το 2016 και να επιστραφούν 24 εκτάρια γης που ανήκουν σε ένα μόνο Μοναστήρι, το Βισόκι Ντέτσανι όπως προαναφέραμε, στο νοτιοδυτικό Κοσσυφοπέδιο.

 

Από την άλλη μεριά, είναι σαφές πως η εκπλήρωση όλων των ανωτέρω προϋποθέσεων είναι μάλλον απίθανη υπό τις συνθήκες της παρούσας πολιτικής ηγεσίας στην Πρίστινα, για τον ίδιο λόγο που έως σήμερα δεν κατέστη εφικτή. Δηλαδή, όπως μας επισημαίνουν διπλωματικές πηγές, ο Κούρτι δεν πρόκειται ποτέ να δεχθεί να τις υλοποιήσει, διότι και δεν το επιθυμεί αλλά και φοβάται ότι έτσι θα απωλέσει τη σημαντική στήριξη που λαμβάνει από το ριζοσπαστικοποιημένο εκλογικό του σώμα. Κι επομένως, είναι εμφανές ότι εναπόκειται στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γερμανία να πιέσουν το Κοσσυφοπέδιο προς συμμόρφωση.

 

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δώσει δείγματα γραφής, διαμέσου του Αναπληρωτή ΥΠΕΞ Εσκομπάρ, ο οποίος σε πρόσφατη επίσκεψή του στο Κοσσυφοπέδιο (15/3/2024), και στο Μοναστήρι του Βισόκι Ντέτσανι, εξέφρασε κατηγορηματικά τη στήριξη των ΗΠΑ αφενός προς τα Σερβικά Μοναστήρια του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων και τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία εν συνόλω, καθώς και στο δίκαιο αίτημα επιστροφής των περιουσιακών στοιχείων τους τα οποία η Πρίστινα έχει καταπατήσει, και αφετέρου προς τον σερβικό λαό του Κοσσυφοπεδίου, ο οποίος δεινοπαθεί πολλαπλά υποβαλλόμενος σε αδιανόητες για στοιχειώδες κράτος δικαίου στερήσειςθεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως σημειώσαμε ανωτέρω.

 

Η Γερμανία, ωστόσο, κρίνοντας τουλάχιστον από τα όσα αναφέρει ο Μιχάλης Ιγνατίου, και συγκεκριμένα από τη στάση βουλευτών της Bundestag, και μελών της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης, αλλά και του επικεφαλής της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερμανικής Βουλής, φαίνεται ιδιαίτερα ενοχλημένη από την ανάμιξη των ΗΠΑ και τη σθεναρή στάση υπεράσπισης των δικαιωμάτων του σερβικού λαού του Κοσσυφοπεδίου και της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Θυμίζουμε προς τούτο, ότι το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια είναι η ιστορική φύτρα της Σερβικής Ορθοδοξίας, το σερβικό Άγιον Όρος θα έλεγε κανείς, στο οποίο οι Κοσοβάροι αυτονομιστές έχουν συστηματικά βιαιοπραγήσει από το 1999 και ιδίως κατά τα τελευταία 20 χρόνια, επιφέροντας μεγάλες καταστροφές και επιδιώκοντας ουσιαστικά τον αφανισμό αυτής της πολύτιμης ιστορικής πολιτιστικής και θρησκευτικής Σερβικής Ορθόδοξης κληρονομιάς των κεντρικών Βαλκανίων.

Ενδεικτική είναι η αναφορά του Σέρβου Προέδρου Βούτσιτς κατά το διάγγελμά του, ότι «επί των ημερών Κούρτι και ιδίως κατά τα τελευταία 2 με 3 χρόνια διακυβέρνησής του στο Κοσσυφοπέδιο, διαπράχθηκαν διπλάσια εγκλήματα εις βάρος των Σέρβων απ᾽όσα είχαν διαπραχθεί κατά τα προηγούμενα εννέα ολόκληρα χρόνια». Αυτό σημαίνει ότι η κατ᾽ έτος συχνότητα εγκληματικής δραστηριότητας εις βάρος των Σέρβων έχει επί πρωθυπουργίας Κούρτι δεκαπλασιαστεί σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς. Ενώ, αναφερόμενος στα έργα και ημέρες του Κοσοβάρου Πρωθυπουργού, ο Σέρβος Πρόεδρος επεσήμανε ότι από τότε που αυτός ανέλαβε την πρωθυπουργία του Κοσόβου η Πρίστινα έχει προβεί σε 499 επιθέσεις με εθνοτικά κίνητρα εναντίον του σερβικού λαού και της σερβικής Εκκλησίας.

Επιπλέον, είναι σαφής όχι μόνον η ιστορικά εχθρική στάση της Γερμανίας έναντι της Σερβίας, στάση που έχει τις βάσεις της ήδη από τα μέσα του 20ού αιώνα, αν όχι νωρίτερα, αλλά και η έγνοια των Γερμανών, και ενδεχομένως και άλλων χωρών, να επισπευστεί η διαδικασία ευρωπαϊκής ένταξης του Κοσσυφοπεδίου εν όψει και των επικείμενων αμερικανικών προεδρικών εκλογών και του σοβαρού ενδεχομένου (επαν)εκλογής Τράμπ. Εκλογή η οποία εικάζεται ότι θα οδηγήσει σε de jure διαίρεση του Κοσσυφοπεδίου με βάση την εθνοτικήσύστασή του, όπως εκτιμάται ότι θα συμβεί εν τέλει και με την περίπτωση της Ουκρανίας.

Όπως μας δήλωναν σερβικές κυβερνητικές και διπλωματικέςπηγές, η Σερβία ελπίζει ότι η Αθήνα δεν θα αναγνωρίσει το «Κόσοβο»: μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν ολέθρια, καθώς η Ελλάδα θα έχανε ένα σημαντικό ρόλο που καλείται να διαδραματίσει στα Βαλκάνια και θα παρέδιδε τα πάντα στην τουρκική επιρροή. Παραπέμπουμε μάλιστα σχετικά και στα όσα είχε δηλώσει στην Hellas Journal, για τον ρόλο της Ελλάδας στα Βαλκάνια, ο Μαυροβούνιος Υπουργός Εξωτερικών, Φίλιπ Ιβάνοβιτς, στην αποκλειστική συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει κατά την πρώτη επίσημη επίσκεψή του στην Αθήνα, αρχές Μαρτίου.

 

Η εισδοχή του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης, ωστόσο, μολονότι δεν είναι άνευ σημασίας, δεν συγκρίνεται ως προς την σπουδαιότητα με τυχόν διμερή αναγνώριση του νόθου αυτού κρατιδίου από πλευράς Ελλάδας. Αυτό που είναι πολύ κρίσιμο στοιχείο εν προκειμένω είναι ότι τυχόν αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου θα ζημίωνε τα μέγιστα τα ελληνικά συμφέροντα στα Βαλκάνια, ιδίως αν λάβει κανείς υπόψιν όχι μόνον την επιρροή της Τουρκίας σε αυτά, αλλά και το γεγονός ότι οι Αλβανοί, οι οποίοι στοχεύουν στην εθνοκάθαρση των Σέρβων, διάκεινται ιστορικά και πολιτιστικά εγγύτερα προς τους Τούρκους.

Από πλευράς Σερβίας βεβαίως, η αναγνώριση του Κοσόβου είναι αδύνατη καθώς τουλάχιστον το 80% του σερβικού λαού εναντιώνεται σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ακόμη κι αν η Σερβία ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι δε σαφές ότι τελική ρύθμιση του καθεστώτος του Κοσσυφοπεδίου δεν θα κατορθωθεί εάν η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία και οι Σερβικές Ορθόδοξες Κοινότητες στην περιοχή δεν τύχουν πλήρους προστασίας και διασφάλισης όλων των δικαιωμάτων τους και εκπλήρωσης των ανωτέρω βασικών προϋποθέσεων, τις οποίες, μολονότι η κ. Μπακογιάννη τις εγκατέλειψε αδειάζοντας τη Σερβία με την τελική θετική Έκθεσή της, εξακολουθούν να υποστηρίζουν οι ΗΠΑ (ίδρυση Ένωσης Σερβικών Δήμων, όπως συμφωνήθηκε το 2013 στις Βρυξέλλες, ειδική προστασία της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, επιστροφή περιουσιακών στοιχείων). Εάν το Κόσοβο δεν είναι έτοιμο να αποδεχθεί αυτές τις προϋποθέσεις ως τμήμα του Διαλόγου των Βρυξελλών, είναι ορατός ο κίνδυνος αυτός ο διάλογος να παγώσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, με συνέπειες άκρως δυσμενείς.

Σερβικές κυβερνητικές πηγές τονίζουν ότι η πίεση από πλευράς Γερμανίας μπορεί να είναι πολύ ισχυρή αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν θα πρέπει να έχει ως προτεραιότητα τα δικά της συμφέροντα. Είναι μάλιστα χαρακτηριστική η επισήμανση: «το Κόσοβο είναι ένα κρατικό μόρφωμα-μαφία στο οποίο δεν υπάρχει κράτος δικαίου, νόμος και τάξη και όπου η Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση αποϊεροποιείται και βεβηλώνεται. Πρόκειται περί του πλέον αποτυχημένου project της παγκόσμιας Δύσης». Επισημαίνουν μάλιστα εμφατικά: «είναι επομένως, σαφές, ότι η θέση της Ελλάδας απέναντι στην αυτοανακηρυχθείσα ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου δεν θα πρέπει να αλλάξει. Η φιλία και η παράδοση που συνδέει βαθύτατα τον ελληνικό με τον σερβικό λαό έχει ιδιαίτερη σημασία στο παρόν και το μέλλον των Βαλκανίων, για τον επιπλέον λόγο ότι το κρατικό μόρφωμα του Κοσόβου είναι άμεσος εκφραστής της Τουρκίας και της «τουρκικής» νοοτροπίας όσον αφορά την παραβίαση κάθε έννοιας κράτους δικαίου και υβριστής των δημοκρατικών θεσμών. Ενδεχόμενη αναγνώρισή του, πριν μάλιστα από οποιαδήποτε διευθέτηση μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινα δεν θα ήταν προς το συμφέρον της Ελλάδας και του ελληνικού λαού, ιδίως του λαού της Κύπρου που υπέστη βάναυση εισβολή από την Τουρκία, βιασμό, κατοχή και καταστροφή της πολύτιμης κληρονομιάς του».

 

Προς τούτο, ενδεικτική είναι η δήλωση του πρώην επικεφαλής της σερβικής υπηρεσίας πληροφοριών, Αλεξάνταρ Βούλιν, σε συνέχεια της Έκθεσης Μπακογιάννη: «Όταν η Αυστροουγγαρία ζήτησε από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας εν καιρώ πολέμου να αρνηθεί τη φιλοξενία στα απομεινάρια του σερβικού στρατού, ο Βενιζέλος απήντησε ότι η Ελλάδα είναι ‘πολύ μικρή χώρα για μια τόσο μεγάλη ατιμία᾽. Συστήνοντας το λεγόμενο Κόσοβο προς ένταξη στο Συμβούλιο της Ευρώπης, η Ντόρα Μπακογιάννη έδειξε ότι η Ελλάδα έχει γίνει μια σπουδαία χώρα ικανή για μεγάλες ατιμίες. Ο λαός της Τουρκίας χαίρεται, το έδαφος που λέγεται Κόσοβο ετοιμάζεται να συγκαταλεχθεί -με τη σύσταση της Ελλάδας- μεταξύ κρατών. Ας ετοιμαστεί πλέον και η βόρεια Κύπρος…».

 Η περίπτωση του Κοσόβου συνιστά χειρουργική εφαρμογή ενός εξελιγμένου μοντέλου αμφισβήτησης ιστορικών δικαιωμάτων ιστορικών λαών και ιστορικών εθνών, όπως το Σερβικό έθνος, αλλά και το Ελληνικό στην περίπτωση της Κύπρου, και της διαφαινόμενης ενδεχόμενης «κοσοβοποίησης» της Θράκης, του Αιγαίου, και της Μακεδονίας.

Δημοσιεύθηκε την Κυριακή 7 Απριλίου στην ιστοσελίδα Hellas Journal του Μιχάλη Ιγνατίου, και στο newsbreak.gr.

Πηγή:

Τα σερβικά ΜΜΕ για το πρωτοσέλιδο της «δημοκρατίας»

Σερβική Κυριακάτικη Εφημερίδα Politika, Βελιγράδι 31/3/2024

Η αντίδραση των σερβικών ΜΜΕ στο αποκλειστικό ρεπορτάζ της «δημοκρατίας» για το αναπάντεχο άδειασμα της Σερβίας από την κυρία Μπακογιάννη στο ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου, η κυβέρνηση του οποίου εξακολουθεί να εθελοτυφλεί απέναντι στο κράτος δικαίου και στην προστασία των δικαιωμάτων του σερβικού λαού στην περιοχή, τον οποίο εκδιώκει με σκοπό την εθνοκάθαρση, φανερώνει ότι η Ελλάδα παραμένει σημείο αναφοράς στα Βαλκάνια και την ανατολική Μεσόγειο, ως ο βασικότερος υπερασπιστής του ∆ιεθνούς ∆ικαίου και των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Με ομοβροντία δημοσιευμάτων στα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας εκφράστηκε η πολύ έντονη αίσθηση που προκάλεσε στη Σερβία το πρωτοσέλιδο της «δημοκρατίας» του Σαββάτου 30/3/2024, με κεντρικό θέμα την οργισμένη αντίδραση του Σέρβου προέδρου Βούτσιτς κατά της εισηγητικής πρότασης της Ντόρας Μπακογιάννη υπέρ της ένταξης του κρατικού μορφώματος του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Το Σερβικό Κεντρικό Πρακτορείο Ειδήσεων Tanjug (tanjug.rs) επισημαίνει την αναφορά της εφημερίδας μας στην «άνευ προηγουμένου σκληρή ρητορική» του Σέρβου προέδρου, κάνοντας ειδική μνεία στη ξαφνική αλλαγή πλεύσης της κυρίας Μπακογιάννη αλλά και της ελληνικής κυβέρνησης εν συνόλω, ενώ το RTC Politika (rts.rs) αναπαράγει την είδηση του Κεντρικού Πρακτορείου, φιλοξενώντας μάλιστα ολόκληρο το πρωτοσέλιδο της «δημοκρατίας», όπως επίσης και τα alo.rs και blic.rs.
Το σερβικό παράρτημα του Euronews (euronews.rs) αναγνώρισε ότι η «δημοκρατία» έσωσε την τιμή των ελληνικών ΜΜΕ, καθώς ήταν, δυστυχώς, η μοναδική ελληνική εφημερίδα που όχι μόνον επεσήμανε τη σπουδαιότητα του διαγγέλματος Βούτσιτς, αλλά εξέφρασε και έντονη ανησυχία για τη Σερβία καθώς και την Κύπρο. Αξίζει να επισημανθεί ότι όλα τα σερβικά ΜΜΕ στάθηκαν ιδιαίτερα στο γεγονός ότι η κυρία Μπακογιάννη δεν προέβη σε αυτή την ενέργεια ως απλή Ελληνίδα βουλευτής, αλλά ως αδελφή του Ελληνα πρωθυπουργού και εκφράστρια της εξωτερικής πολιτικής της ελληνικής κυβέρνησης.
Η υποδοχή που επεφύλαξαν τα μεγαλύτερα, παμβαλκανικής εμβέλειας, σερβικά ΜΜΕ στο δημοσίευμα της «δημοκρατίας» είναι εντυπωσιακή για τον επιπλέον λόγο ότι δείχνει, αφενός, πόσο πολύ η Σερβία λογαριάζει την Ελλάδα και, αφετέρου, πόσο λίγο αντιλαμβάνονται πλέον οι Έλληνες πολιτικοί τη σχέση τους με την Ιστορία και τη θέση της Ελλάδας στην ευρύτερη γεωπολιτική σκακιέρα των Βαλκανίων και της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατία», την Δευτέρα 1 Απριλίου 2024. Πηγή:

https://www.dimokratia.gr/politiki/576037/ta-servika-mme-gia-to-protoselido-tis-dimokratias/

Ρήγμα τώρα στις σχέσεις και με τη Σερβία!

Κυριακάτικη Δημοκρατία, 31/3/2024
Πώς η Ντόρα άνοιξε τον δρόμο για διεθνή αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου κοιμίζοντας το Βελιγράδι. Ο σκοτεινός ρόλος των Γερμανών και το άγνωστο παρασκήνιο.

Μετά τη ρήξη με τη Ρωσία, σεισμό στις ελληνοσερβικές σχέσεις προκαλούν οι πρωτοφανείς και ανιστόρητοι χειρισμοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αυτή τη φορά με θλιβερή πρωταγωνίστρια την αδερφή του πρωθυπουργού Ντόρα Μπακογιάννη, γνωστή για τις επικίνδυνες απόψεις της στα εθνικά θέματα. Η κυρία Μπακογιάννη «άδειασε» τη Σερβία στο ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου, ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο για τη διεθνή του αναγνώριση και προκαλώντας οργή μεγατόνων στο Βελιγράδι, που εκφράστηκε με το ασυνήθιστα οξύ διάγγελμα του προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς. Ο κ. Βούτσιτς, όπως έγραψε χθες η «δημοκρατία», κατηγόρησε την κυρία Μπακογιάννη για εξαπάτηση κατόπιν γερμανικών πιέσεων, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών της Σερβίας Ίβιτσα Ντάσιτς, σε αποκλειστική του δήλωση προς την εφημερίδα μας, καθιστά υπόλογη για την «προδοσία» συνολικά την κυβέρνηση Μητσοτάκη, θυμίζοντας ότι η κυ- ρία Μπακογιάννη είναι περίοπτο μέλος της, αδελφή του Ελληνα πρωθυπουργού!
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, φωτίζοντας το σκοτεινό παρασκήνιο αυτής της πρωτοφανούς ανατροπής πάγιας ελληνικής εθνικής θέσης, που συνδέεται άρρηκτα και με τη σθεναρή άρνηση της Κύπρου να αναγνωρίσει το βαλκανικό υβριδικό κράτος, καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για αναγνώριση των Κατεχομένων! Με μια εισηγητική έκθεση-όνειδος [AS/Pol (2024) 10, 20 March 2024] προς την Επιτροπή Πολιτικών Υποθέσεων και Δημοκρατίας της Κοινοβουλευτικής Συνδιάσκεψης του Συμβουλίου της Ευρώπης, η κυρία Μπακογιάννη στην ουσία «πούλησε» τους Σέρβους (αφού πρώτα τους αποκοίμισε με κούφιες υποσχέσεις) και καλωσόρισε το Κοσσυφοπέδιο στο Συμβούλιο της Ευρώπης!
Με την έκθεσή της, που φυσικά υιοθετήθηκε μετ’ επαίνων την περασμένη Τετάρτη από την αρμόδια επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης, χωρίς ουσιαστικές αντιδράσεις και από τον προεδρεύοντα της Επιτροπής για τα Δυτικά Βαλκάνια Αλέξη Τσίπρα (ψήφισε «παρών»), η κυρία Μπακογιάννη προετοίμασε έντεχνα το έδαφος για τη διεθνή αναγνώριση του βαλκανικού μορφώματος, κατά παρέκκλιση της πάγιας εθνικής θέσης και χωρίς καμία πολιτική νομιμοποίηση.
Το γεγονός προκάλεσε οδυνηρό αιφνιδιασμό στο Βελιγράδι, αφού η Ελληνίδα πολιτικός παρέκαμψε με τρόπο προκλητικό τα διεθνή προαπαιτούμενα και τα υποκατέστησε με… ευσεβείς πόθους. Μέχρι πρότινος, η κυρία Μπακογιάννη προέτασσε τρεις θεμελιώδεις όρους ως απαρέγκλιτες προϋποθέσεις για την ευρωπαϊκή τύχη του βαλκανικού «κρατιδίου»:

α) επιστροφή των κλαπέντων από το Κοσσυφοπέδιο περιουσιακών στοιχείων όλων των σερβικών ιερών μονών του Κοσσυφοπεδίου και των μετοχίων στα μοναστήρια στα οποία ανήκουν,
β) ίδρυση ένωσης σερβικών δήμων εντός του Κοσσυφοπεδίου, στις περιοχές όπου ο σερβικός πληθυσμός έχει συντριπτική πλειοψηφία, που αγγίζει το 99%,
γ) άρση του νόμου απαλλοτριώσεων και επιστροφή όλων των περιουσιακών τους στοιχείων στους Σέρβους του Κοσόβου.
Στις 20 Μαρτίου, ωστόσο, και για λόγους φαινομενικά ανεξήγητους, η κυρία Μπακογιάννη συμψήφισε όλες τις διεθνείς απαιτήσεις, αρκούμενη πλέον σε μια δευτερεύουσα δέσμευση, την επιστροφή περιουσιακών στοιχείων, μόνο στο σερβικό μοναστήρι Βισόκι Ντέτσανι. Συγκεκριμένα, η ίδια επισημαίνει… αυτοαναιρούμενη στην εν λόγω έκθεσή της (παράγραφος 25) ότι «στο ενημερωτικό σημείωμά μου, που υποβλήθηκε στην Επιτροπή στις 5 Μαρτίου 2024, κατέστησα σαφές ότι η μη εκτέλεση απόφασης, που αξιολογήθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο ως δεδικασμένο, θα πρέπει να θεωρείται πολιτική επιλογή και σημαντική αποτυχία των θεσμών του Κοσσυφοπεδίου να σεβαστούν την αρχή του κράτους δικαίου». Αμέσως μετά, ωστόσο, η ίδια δηλώνει την αλλαγή στάσης της (παράγραφος 26): «Είμαι λοιπόν ικανοποιημένη που στις 14 Μαρτίου 2024 ενημερώθηκα από τον υπουργό Εξωτερικών και Διασποράς [σ.σ.: του Κοσόβου] ότι έχει εφαρμοστεί η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, με την εγγραφή των 24 εκταρίων γης στο όνομα της μονής [σ.σ.: Βισόκι Ντέτσανι]. Αυτό είναι ένα μείζον σημείο, από πλευράς των Αρχών του Κοσσυφοπεδίου, του θάρρους και της προθυμίας τους να λάβουν δύσκολες αποφάσεις με σκοπό τη συμμόρφωσή τους με το κράτος δικαίου, το οποίο μαρτυρεί επίσης τη σημασία που αποδίδουν στην ένταξη στο Συμβούλιο της Ευρώπης».

Μολονότι από την τελική εισηγητική έκθεση προκύπτει ότι η ίδια πείστηκε, δήθεν, από έγγραφη σχετική δέσμευση την οποία εκφράζει ο Κοσοβάρος πρωθυπουργός Κούρτι με επιστολή του προς την ιδία (3/3/2024), είναι σαφές ότι πίσω από την «κωλοτούμπα» αυτή κρύβεται η Γερμανία, όπως υποστήριξε και στο διάγγελμά του ο Βούτσιτς. Τούτο προκύπτει από σειρά δεδομένων, μεταξύ των οποίων και η δήλωση του Γερμανού βουλευτή Knut Abraham, μέλους της Bundestag και της Κοινοβουλευτικής Συνδιάσκεψης του Συμβουλίου της Ευρώπης, ο οποίος την περασμένη Παρασκευή (22/3/2024) επιτέθηκε με ειρωνεία στον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ για τα Βαλκάνια, υφυπουργό Εξωτερι- κών Γκάμπριελ Εσκομπάρ, τονίζοντας ότι «οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν οι ίδιες να εκπληρώσουν τα ανεξάρτητα ευρωπαϊκά κριτήρια ένταξης του Κοσσυφοπεδίου λόγω της θανατικής ποινής» (!). Το ίδιο έκανε με ιδιαίτερα επιθετική ανάρτηση στο X εναντίον της αμερικανικής στάσης και ο μέχρι πρότινος σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Bundestag Μίκαελ Ροτ, καθώς και άλλοι Γερμανοί «παρατηρητές» που βυσσοδομούσαν στο διαδίκτυο κατά όσων αντιτίθενται στην ένταξη του Κοσσυφοπεδίου, αποθεώνοντας παράλληλα τη θετική εισήγηση της κυρίας Μπακογιάννη.

ΑΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΤΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
Η εν λόγω εξέλιξη πυροδοτεί σοβαρό κύκλο ψύχρανσης των ελληνοσερβικών σχέσεων, με απροσδιόριστες συνέπειες για τις μελλοντικές ισορροπίες στα Βαλκάνια.
Κρίσιμα ερωτήματα γεννώνται ως προς τα κίνητρα της μεθόδευσης της κυρίας Μπακογιάννη, η οποία ανοίγει με ελληνικές ευλογίες την ευρωπαϊκή πορεία στο Κοσσυφοπέδιο, όχι όμως ως συνέχεια εκπλήρωσης διεθνών προαπαιτουμένων, στα οποία εξακολουθούν να εμμένουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά με ευχολόγια καλής πίστης, λειτουργώντας η ίδια ως Δούρειος Ιππος υπέρ του ψευδοκρατιδίου και ρίχνοντας ελληνικό «λάδι στη φωτιά» του ιστορικού γερμανικού μίσους εναντίον της Σερβίας, που διαπερνά όλο τον 20ό αιώνα. Οπως μετέφεραν στη «δημοκρατία» σερβικές διπλωματικές πηγές, εδραία πεποίθηση της κυρίας Μπακογιάννη είναι ότι η ένταξη του Κοσσυφοπεδίου θα ενισχύσει και το κράτος δικαίου στο «κρατίδιο» αυτό αλλά και την ταχύτερη επίτευξη των ανωτέρω προϋποθέσεων έμπρακτου σεβασμού και υπεράσπισης των δικαιωμάτων του σερβικού πληθυσμού και της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ωστόσο, οι ίδιες πηγές θέτουν με νόημα το ερώτημα: πώς θα φανεί στην Ελλάδα εάν η Σερβία πει ότι «αναγνωρίζουμε την “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου”, διότι αυτό θα διασφαλίσει και τα δικαιώματα των εκδιωχθέντων Ελληνοκυπρίων»;

Από την αποκλειστική δήλωση του Σέρβου υπουργού Εξωτερικών στην «κυριακάτικη δημοκρατία» συνάγεται ότι η Σερβία εκλαμβάνει την εισήγηση Μπακογιάννη ως προάγγελο αλλαγής στάσης της ελληνικής κυβέρνησης στην τελική αναγνώριση του Κοσόβου, επισημαίνοντας τη συγγενική σχέση της εισηγήτριας με τον Ελληνα πρωθυπουργό και θεωρώντας ότι μια τέτοια έκθεση επ’ ουδενί συνιστά ατομική πρωτοβουλία της ίδιας.
Μένει να φανεί εάν η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης θα υπερψηφίσει την έκθεση Μπακογιάννη στην Ολομέλειά της τον Απρίλιο, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για απόφαση ένταξης του Κοσόβου τον Μάιο από το Συμβούλιο Υπουργών, και αν τελικά η Ελλάδα θα αποδειχθεί -με ενέργειες της αδελφής του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη- αδελφοκτόνος, δημιουργώντας τετελεσμένο οριστικής καταδίκης της Κύπρου.

Δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Δημοκρατία της 31ης Μαρτίου 2024.

Οργή Βούτσιτς για την Ντόρα Μπακογιάννη

Ο Σέρβος Πρόεδρος επιτίθεται στην βουλευτή για την αλλαγή στάσης της Ελλάδας, η οποία ανοίγει τον δρόμο διεθνούς αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου *

Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Δημοκρατία, Σάββατο 30 Μαρτίου 2024

Με μια εκρηκτική δήλωση, σε διάγγελμα – φωτιά στο οποίο προέβη χθες βράδυ, ο Πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάντερ Βούτσιτς στράφηκε με πρωτόγνωρα σκληρή γλώσσα κατά της Ντόρας Μπακογιάννη, καθιστώντας υπεύθυνες και υπόλογεςτόσο την ίδια όσο και συνολικότερα την ελληνική κυβέρνησηγια την ξαφνική αλλαγή στάσης της Ελλάδας, η οποία ανοίγει πλέον διάπλατα τον δρόμο διεθνούς αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου.

Συγκεκριμένα, κατά το δραματικό διάγγελμά του από το Προεδρικό Μέγαρο, χθες βράδυ, ο Πρόεδρος Βούτσιτςστράφηκε ονομαστικά κατά της κυρίας Μπακογιάννη και σε πολύ οργισμένο ύφος αναφέρθηκε στην ίδια, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Και να πω στην Ντόρα Μπακογιάννη: Ντροπή σου για αυτό που έκανες. Ντροπή σου! Εγώ ξέρω προσωπικά ποιός σου έδωσε την εντολή με ένα τηλεφώνημα και άλλαξες την έκθεσή σου [σσ. για το Κοσσυφοπέδιο]… Κάποιοι άνθρωποι έχουν ραχοκοκαλιά και κάποιοι είναι ασπόνδυλοι!»

Η σκληρή αυτή αντίδραση του Σέρβου Προέδρου έρχεται μέσα σε λιγότερο από 48 ώρες ύστερα από την αποδοχή της εισηγητικής έκθεσης της Ντόρας Μπακογιάννη, από τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Συνδιάσκεψης του Συμβουλίου της Ευρώπης, με την οποία η Ελληνίδα πρώην Υπουργός Εξωτερικών πρότεινε την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο, παρακάμπτοντας τις διεθνείς δεσμεύσεις της κυβέρνησης του μουσουλμάνου Κοσοβάρου Προέδρου Κούρτι έναντι του διωκόμενου από το Κοσσυφοπέδιο σερβικού λαού του, τις οποίες η ίδια η Μπακογιάννη επικαλούνταν και προέτασσε μέχρι πριν από δύο εβδομάδες. Ο Πρόεδρος Βούτσιτς τόνισε ότι μέσα σε 2-3 χρόνια διακυβέρνησης Κούρτι στο Κοσσυφοπέδιο έγιναν διπλάσια εγκλήματα εις βάρος των Σέρβων από όσα είχαν κατά τα προηγούμενα εννέα χρόνια, ενώ υπονόησε ότι η «κωλοτούμπα» Μπακογιάννη έγινε κατόπιν γερμανικών πιέσεων.

Το χθεσινό διάγγελμα Βούτσιτς πυροδοτεί εξελίξεις στις ευαίσθητες βαλκανικές ισορροπίες που έχουν ήδη διαταραχθεί με την ενεργό συμμετοχή της Ελλάδας στην ουκρανική ρήξη, σηματοδοτώντας μετωπική ρήξη με την ορθόδοξη Ρωσία.

 Η προοπτική αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου και μάλιστα με ελληνική πρωτοβουλία δημιουργεί μείζον πρόβλημα και στην Κύπρο, που αντιτίθεται σθεναρά, γιατί ευλόγως ανησυχεί ότι μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να ανοίξει τον δρόμο και για την αναγνώριση των Κατεχομένων από κάποιες χώρες. Μένει να φανεί αν κάτω από την πίεση της Αθήνας έχει αλλάξει και η κυπριακή στάση, γεγονός που θα προκαλέσει σάλο στο νησί και σοβαρά προβλήματα στον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη.

Η επικίνδυνη αυτή «αναστροφή», πάντως, δεν συνιστά μόνοεπιβεβαίωση της βαθιάς ρήξης που έχει, δυστυχώς, πλέον επέλθει στις ελληνοσερβικές σχέσεις με ευθύνη της ελληνικής πλευράς, ύστερα από τον εμπαιγμό και το ανεκδιήγητο «άδειασμα» της Σερβίας από την εισηγήτρια, αδελφή του Πρωθυπουργού της Ελλάδας, της ένταξης του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης, την περασμένη Τετάρτη στο Παρίσι. Η οργισμένη αντίδραση του Σέρβου Προέδρου σηματοδοτεί πιθανότατα έναν ιδιαίτερα άσχημο προάγγελο άμεσων και οδυνηρά καταστροφικών συνεπειών για την Κύπρο. Η ευθύνη, όμως, ανήκει εξ ολοκλήρου στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, που καταστρατηγεί πάγιες εθνικές θέσεις χωρίς καμία πολιτική νομιμοποίηση.

* Δημοσιεύθηκε στην Δημοκρατία του Σαββάτου 30/3/02024

Intervju ministra Ivanovića za Hellas Journal

Panagiotis Pavlos (Hellas Journal), MVP Filip Ivanović

Tokom prve zvanične posjete Atini, 11. i 12. marta, novi ministar vanjskih poslova Crne Gore dr Filip Ivanović dao je ekskluzivni intervju za Hellas Journal.

Šef diplomatije države kandidatkinje za narednu članicu Evropske unije i članice NATO-a, imao je opsežan i srdačan razgovor sa dopisnikom Hellas Journal-a u Oslu Panajotisom Pavlosom.

U detaljnom razgovoru, ministar Ivanović je ukazao na snažnu podršku koju grčka Vlada i njegov kolega gospodin Jorgos Gerapetritis pružaju glavnom vanjskopolitičkom prioritetu Crne Gore, pridruživanju EU. Osvrnuo se na nedavni Diplomatski forum u Antaliji i na sastanak sa turskim ministrom vanjskih poslova gospodinom Fidanom, istovremeno pozivajući Grčku da pojača svoje prisustvo na balkanskom poluostrvu.

Dr Ivanović je pozvao mlade Grke i Grkinje da budu ponosni na svoje jedinstveno nasljeđe. Očigledan je entuzijazam sa kojim govori o helenizmu, grčkoj civilizaciji, umjetnosti i kulturi, kao i o grčkom duhu uopšte, dok otkriva svoj lični odnos sa Grčkom i Atinom, budući da je i sam bio eminentni istraživač grčke filozofije sa značajnim, međunarodno priznatim filozofskim doprinosom širenju grčke paideije u svojoj zemlji.

Crnogorski ministar prenio je očekivanje koje balkanske države, kao što je Crna Gora, imaju u pogledu uloge koju Grčka, kao svojevrsna kolijevka demokratije i kulture i garant evropskog jedinstva i integracije, ima u regionu. Tom prilikom se osvrnuo i na mogućnosti i strategije daljeg produbljivanja bilateralnih odnosa između Crne Gore i Grčke u nekoliko oblasti saradnje, između ostalog, vojnog obrazovanja, akademskog istraživanja, kulturne i naučne diplomatije, u sektoru investicija.

Na kraju je ukazao i na neophodnost hitnog povratka međunarodne diplomatije, ponajviše sada kada živimo u vremenu turbulencija na međunarodnoj sceni, u čijem je središtu rat u Ukrajini i Gazi.

Hellas Journal: Vaša ekselencijo, ministre Ivanoviću, dragi Filipe! Veliko je zadovoljstvo što ste ovdje, u vašoj prvoj zvaničnoj posjeti Atini nakon preuzimanja dužnosti ministra vanjskih poslova Crne Gore. Nadamo se da ste imali uspješnu posjetu sa produktivnim sastancima i dobrom komunikacijom sa grčkom Vladom.

MVP Ivanović: Moram da kažem da sam veoma srećan što sam u Atini. To je, kao što ste i sami rekli, moja prva zvanična posjeta Grčkoj od kada sam postao ministar vanjskih poslova Crne Gore i počastvovan sam gostoprimstvom i srdačnom dobrodošlicom. Prvog dana posjete, razgovarao sam sa prvim potpredsjednikom Parlamenta, kao i sa ministrom vanjskih poslova Helenske Republike. Takođe, položio sam vijenac na grob Vasosa Mavrovunijotisa, kako ga Grci znaju, odnosno Vasa Brajovića, kako ga Crnogorci poznaju. On je bio veoma istaknuta vojna ličnost 19. vijeka u Grčkoj, a zbog svog crnogorskog porijekla predstavlja snažnu vezu između naše dvije zemlje i naša dva naroda.

Veoma sam zadovoljan sastancima koje sam imao, te činjenicom da sam izuzetno prijateljski dočekan u svim institucijama. Ono što je u ovom trenutku veoma važno jeste spremnost da dalje nadograđujemo prijateljske i dobre odnose naše dvije države. Jednako je značajna i grčka podrška primarnom vanjskopolitičkom cilju Crne Gore, koji se ogleda u našem nastojanju da postanemo prva sljedeća članica Evropske unije. Moji sagovornici su me danas uvjerili da će Grčka pružiti punu podršku, kako političku, tako i ekspertsku, ovom cilju.

HJ: Kako ocjenjujete stav i pozicije grčke Vlade prema ministru vanjskih poslova jedne balkanske države? U smislu da dođete ovdje, sastanete se sa Vladom i istovremeno, dok očekivano imate određene teme i pitanja na dnevnom redu, date im uvid u to kako balkanske države gledaju na Grčku, a možda i na ono što očekuju od nje. Da li je to bio pristup u vašim razgovorima?

MVP Ivanović: Kao što sam danas svim svojim prijateljima i sagovornicima kazao, kada govorimo o glavnom vanjskopolitičkom cilju Crne Gore, ali i drugih balkanskih država koje teže članstvu u Evropskoj uniji, moramo se ujedno prisjetiti i ključne uloge Grčke u ovom procesu koji je 2003. godine obilježen Samitom u Solunu i obećanjem o proširenju EU, tada posebno na zemlje Balkana. 21 godina kasnije, ovo obećanje i dalje čeka na ispunjenje. Svojim sagovornicima u Atini sam prenio i da očekujem da Grčka ponovo preuzme vodeću ulogu i da bude glasna zagovornica proširenja EU na sve druge zemlje, a posebno na one koje su u regionu Jugoistočne Evrope. Grčka ima istorijske veze, ne samo sa Crnom Gorom, nego i sa drugim zemljama ovog regiona. Uz to, vrlo dobro zna koje su prednosti, a nekad i problemi, te stoga vjerujem da može da bude najbolji promoter evropske integracije regiona. To bi bilo izuzetno korisno, rekao bih, za vanjsku politiku Grčke, za vanjsku politiku Crne Gore, za region, ali i za EU.

HJ: Preuzeli ste dužnost ministra vanjskih poslova Crne Gore prije skoro četiri mjeseca, i to u periodu nezabilježenih turbulencija, kako na regionalnom nivou, tako i šire, što je slučaj, na primjer, sa Ukrajinom i Bliskim istokom; stvarno prolazimo kroz teška vremena. Kako ta geopolitička dešavanja utiču na zemlje poput Crne Gore, koje iako nijesu u veličini, recimo, Njemačke ili Francuske, a ipak pokazuju sve veći stepen integracije u zapadne institucije i sigurno se kreću ka punopravnom članstvu u EU, odnosno aktivnom učešću na međunarodnoj sceni?

MVP Ivanović: Kao što znate, Crna Gora je članica NATO-a već sedam godina, a takođe je i predvodnica u procesu evropske integracije. Uvjereni smo da se proces pregovora može okončati u narednih nekoliko godina, te da možemo postati, kako sam ranije kazao, prva sljedeća EU članica. Zaista, geopolitička situacija je izazovna. Suočavamo se sa veoma ozbiljnim i teškim krizama u različitim djelovima svijeta, koje dovode u pitanje samu egzistenciju i koncept diplomatije i međunarodnog poretka. U svemu tome, Crna Gora je zauzela vrlo jasan stav da podrži međunarodni mir i stabilnost i poštovanje međunarodnog prava. S tim u vezi, u potpunosti smo podržali teritorijalni integritet i suverenitet Ukrajine; bili smo, i nastavićemo da budemo u potpunosti usklađeni sa Zajedničkom vanjskom i bezbjednosnom politikom EU, uključujući i sankcije Rusiji u sukobu sa Ukrajinom. Naravno, ne smijemo zaboraviti krizu u Gazi koja se u posljednjih nekoliko mjeseci odvija pred našim očima. Crna Gora i ovdje ima veoma principijelan stav – najoštrije je osudila teroristički napad Hamasa od 7. oktobra 2023, ali je i konstantno pozivala Izrael da svoj odgovor na napad i svoje pravo da se brani od terorizma ostvaruje u okvirima međunarodnog prava i međunarodnog humanitarnog prava. Ono za šta se sada zalažemo je humanitarna pauza koja bi dovela do potpunog primirja. Takođe vjerujemo da je dvodržavno rješenje jedino prihvatljivo za ovaj sukob, da i Izrael i Palestina imaju pravo na sopstvene suverene države, te da objema treba garantovati bezbjednost. Po našem mišljenju, ovo je jedino trajno rješenje, za koje se zalažemo u svim multinacionalnim i multilateralnim formatima.

S druge strane, ruska agresija na Ukrajinu dovela je do novog načina promišljanja u EU. Kao što znate, proces proširenja EU je bio prilično tehnički proteklih godina, ako ne i cijele decenije, a sada je kristalno jasno da se bezbjednost i prosperitet evropskog kontinenta najbolje mogu postići jedinstvom; a jedinstvo – članstvom u EU. Stoga bih rekao da se način razmišljanja promijenio. Proces proširenja je sada možda više politički, ili u najmanju ruku, u istom stepenu politički, koliko i tehnički. Bez sumnje, Crna Gora je na putu da iskoristi priliku koja se ukazala i da, kao što sam već rekao, do kraja mandata ove Vlade okonča proces sa svoje strane i postane prva sljedeća članica EU.

HJ: Nedavno ste učestvovali na prilično velikom događaju, Antalijskom diplomatskom forumu, čiji je organizator i domaćin bio turski ministar vanjskih poslova. Tamo ste imali priliku da se sastanete i razgovarate sa kolegama iz brojnih zemalja, ali i sa turskim MVP Hakanom Fidanom. Kao što vjerovatno već i znate, Grčka je od decembra 2023. godine krenula u proces zbližavanja sa Turskom. To je definisano Deklaracijom iz Atine, početkom decembra prošle godine, uprkos fundamentalnim izazovima i problemima u bilateralnim odnosima dvije zemlje, primarno zbog revizionističkog karaktera grčkog susjeda. Možete li nam ukratko reći kakve utiske nosite sa tog sastanka? I, ako smijem dodatno da preciziram pitanje: Kako Crna Gora gleda na ulogu Turske na Balkanu?

MVP Ivanović: Tako je, učestvovao sam na Antalijskom diplomatskom forumu i moram da kažem da je to bio jedan veliki veoma dobro organizovan događaj. Tamo sam imao priliku da se sastanem sa nekoliko kolega, posebno sa onima sa kojima se mi sa Balkana, ili iz Evrope, ne srećemo često. Tu uglavnom mislim na naše kolege i prijatelje iz Azije, Afrike i Latinske Amerike. Bilo je veoma zanimljivo i korisno sastati se sa brojnim političarima i kolegama i razgovarati o mogućnostima saradnje i unaprjeđenju odnosa. Kako ste i sami rekli, sastao sam se i sa ministrom vanjskih poslova Turske Fidanom, što je bio naš drugi susret u proteklih nekoliko mjeseci. Sastanak je bio veoma srdačan, a ministru sam zahvalio na pozivu i organizaciji Foruma, koji je bio dobra prilika da razgovaramo o određenim pitanjima iz domena bilateralne saradnje Crne Gore i Turske. Moram da konstatujem da su odnosi između naše dvije zemlje veoma dobri, obilježeni dobrom povezanošću, brojnim turskim investicijama u Crnoj Gori, i, rekao bih, dinamičnim političkim dijalogom. Veoma sam svjestan odnosa između Grčke i Turske i razumijem ga. Mogu da kažem da tamo gdje postoje izazovi i problemi, diplomatija treba da preuzme primat. Pozdravio bih sve napore dvije zemlje koji za cilj i rezultat imaju ublažavanje i pospješenje odnosa između država i njihovih naroda, na temeljima međusobnog poštovanja i poštovanja suvereniteta. S druge strane, sve tri države, Crna Gora, Turska i Grčka su saveznice u NATO-u. Grčka je članica EU, mi smo, kao što sam rekao, predvodnica u procesu evropske integracije, dok je Turska takođe zemlja kandidat za članstvo u EU. Dakle, iako u svim odnosima postoje stvari koje nas razdvajaju, odnosno na koje gledamo drugačije, uvjeren sam i u postojanje veza koje nas mogu približiti. Stoga bi bilo veoma korisno fokusirati se na teme koje približavaju zemlje i narode. Turska je veoma aktivan akter u regionu Balkana, kako u Crnoj Gori, tako i u drugim zemljama i pozdravljam njenu aktivnost i ulogu na Balkanu. Takođe, dobrodošla je i aktivnija uloga i vidljivije prisustvo Grčke i to je poruka koju sam prenio svojim sagovornicima. Ne samo u pogledu grčke podrške procesu evropske integracije, već i u kontekstu bilateralne saradnje između Grčke i zemalja Balkana.

HJ: Govoreći o odnosu između Crne Gore i Grčke s perspektive pridruživanja zajedničkim institucijama poput EU, moglo bi se primijetiti da je u zajedničkoj svijesti većine grčkog naroda, barem onih određene dobi, Crna Gora u velikoj mjeri povezana sa srpskim narodom i ljudima. Koliko je danas aktuelna ta percepcija? Kako bi se najpreciznije opisalo moderno stanje Crne Gore, čiju vanjsku politiku vodite, i kakve su danas težnje Crne Gore i njenih građana?

MVP Ivanović: Tokom istorije, sudbine pojedinaca, naroda i država često su bili duboko isprepletani. Mnoge države današnjeg Balkana, uključujući Crnu Goru i Srbiju, dijele istu istoriju kroz različite epohe. Kao što znate, Crna Gora i Srbija su činile državnu zajednicu koja je trajala gotovo devedeset godina, i naravno, vrlo je prirodno da postoje istorijske, kulturne, pa čak i porodične veze između njih. Trećina stanovništva u Crnoj Gori se smatra Srbima. Imamo oko četrdeset i pet posto ljudi koji se identifikuju kao Crnogorci, a takođe imamo bošnjačko, albansko i hrvatsko stanovništvo u Crnoj Gori. Ali ono što je vrlo važno jeste da je Crna Gora ustavno definisana kao sekularna i građanska država, država građana, a ne država naroda ili etničkih grupa i zemlja u kojoj svaki pojedinačni građanin ima pravo njegovati i ispoljavati svoj identitet bez bilo kakvih negativnih posljedica ili reperkusija. Kada je riječ o vanjskoj politici, ono što je takođe vrlo važno sada jeste da je osamdeset posto građana Crne Gore – a to znači građani Crne Gore svih etničkih grupa i religija – vrlo proevropski nastrojeno i žele da vide Crnu Goru kao sljedeću članicu EU. Dakle, ono što radimo jeste da sprovodimo vanjsku politiku Crne Gore kao ujedinjene građanske države i koja može biti od koristi za svakog pojedinačnog građanina, bez obzira na njegovu etničku pripadnost, vjeroispovijest ili bilo koji drugi aspekat identiteta.

HJ: Želio bih da pređemo na nešto ličniji nivo, s obzirom da imamo i prijateljstvo koje seže dosta daleko u prošlost i profesionalnu saradnju u oblasti filozofije. Sigurno je da većina grčkog naroda nema pojma da ste vi, ne samo veliki prijatelj Grčke u teoriji, pravi filhelenski orjentisan čovjek, već i – i ne bih se bojao to tako nazvati – u praksi, istaknuti naučnik antičke grčke i kasnoantičke filozofije i jedan od eminentnih stručnjaka u izučavanju Dionisija Areopagita i njegovog naslijeđa. Molim vas, možete li nam reći nešto o vašem odnosu s Grčkom, njegovim počecima i kako se razvio?

MVP Ivanović: Hvala vam na pitanju! Uvijek je dobro vratiti se svojim akademskim i naučnim korijenima. Tako je, po obrazovanju imam doktorat iz filozofije i religijskih nauka, a moje područje ekspertize su antička grčka i kasnoantička filozofija, kao i vizantijska filozofija. To su teme i oblasti koje su me veoma zanimale od samog početka mojih studija filozofije. Naravno, interes za te oblasti prirodno me doveo do toga da još više cijenim i istražujem grčku istoriju, kulturu i civilizaciju. Tokom svoje akademske karijere imao sam priliku i šansu da posjetim mnoga mjesta u Grčkoj; ne samo da posjetim, već i da boravim u Atini tokom dužeg perioda i da upoznam grčki narod, atinski život. To je veoma živa kultura i društvo, i moram reći da se ta, veoma duboka, lična veza sa Grčkom najbolje može definisati jednom riječju – ‘ljubav’.

HJ: Fantastično! Budući da je ljubav ključna riječ ovdje, koja bi poruka bila koju biste prenijeli novijoj generaciji Grka danas koja, moglo bi se reći, možda ne shvata potpuno značaj helenizma i svijesti o njemu i grčkom duhu? Koji bi bio savjet, kako naučnika koji je proveo godine proučavajući grčku kulturu, filozofiju i književnost, tako i prijatelja Grčke koji je na čelu vanjske politike države Balkana koji teži da doprinese helenizmu u regionu?

MVP Ivanović: Ako kažem da su Grčka i grčka kultura kolijevka zapadne civilizacije, ne bih rekao ništa novo. Ali ponekad čak i poznate i stare stvari treba ponoviti kako bi se zapamtile. Ako postoji toliko ljudi izvan Grčke, ne samo u Evropi, već i na drugim kontinentima, u Americi, Aziji, Africi, koji obožavaju i vole grčku istoriju, civilizaciju, kulturu, filozofiju, umjetnost i tako dalje, onda ljudi u Grčkoj, posebno mlade generacije, treba da budu veoma ponosni na svoje naslijeđe. Ovo naslijeđe nije samo o antičkoj grčkoj kulturi i civilizaciji; nije samo o vizantijskoj kulturi i civilizaciji, već i o modernoj Grčkoj. Radi se o borbi za slobodu i njene vrijednosti, za vrijednosti demokratije, i to je nešto što bi svaki pripadnik mlađe generacije u Grčkoj trebao da cijeni. Za ponos je, kao što sam rekao, što ljudi izvan Grčke to cijene, pa bi ljudi unutar Grčke trebalo da budu još ponosniji na naslijeđe svojih predaka.

HJ: Dolazeći sada do nečega o čemu možda malo ljudi zna: često govorimo o institutima, o kulturi prijatelja, npr. o kineskoj kulturi – postoji mnogo stotina ‘Konfučijevih’ instituta širom svijeta – i očekivalo bi se da Grčka ima svoj lanac kulturnih institucija širom svijeta. Međutim, nažalost, to nije slučaj. Ali opet, prije nekoliko godina, pokrenuli ste jednu prilično jedinstvenu inicijativu. Mislim na Centar za helenističke studije u Podgorici, koji je, ako se ne varam, osnovan 2015. godine. Možete li nam reći nešto o tome?

MVP Ivanović: Centar za helenističke studije osnovan je 2015. godine kao neprofitna organizacija u Crnoj Gori, i rezultat je entuzijazma nekoliko mojih kolega i mene, koji svi radimo u Crnoj Gori, ali se akademski bavimo pitanjima grčke kulture. Neki od njih su studirali i istraživali u Grčkoj i imaju duboko poznavanje grčke kulture i civilizacije. Smatrali smo da je veoma važno da mi, poput mnogih drugih zapadnih zemalja i istraživačkih centara, osnujemo instituciju koja će biti potpuno posvećena proučavanju helenističke kulture i civilizacije, od njenih drevnih korijena do savremenih vremena. I osnovali smo Centar za helenističke studije u Podgorici. Pokrenuli smo akademski časopis pod nazivom ‘Akropolis: časopis za helenističke studije’. Ovaj časopis sada ulazi u svoju sedmu godinu. Biću slobodan da kažem da se radi o veoma dobrom i istaknutom međunarodnom časopisu. Na primjer, nalazi se na Scopus listi akademskih časopisa, što je jedna od prestižnih listi akademskih časopisa. Takođe smo pokrenuli Međunarodnu konferenciju o helenističkim studijama, koja je prvi put održana u Crnoj Gori, 2019. godine. Nažalost, plan je bio nastaviti godišnju konferenciju na različitim mjestima u Crnoj Gori, ali nas je zadesila pandemija covida i neki drugi krizni događaji, pa je konferencija odgođena. Ipak, nadamo se da ćemo obnoviti rad Centra i Konferencije. Cilj je njegovati, promovisati i istražiti odnos između helenističke kulture i zapadne civilizacije, a Crna Gora je jedno od mjesta u Evropi koje ima posebne veze sa Grčkom. Takođe bih želio ohrabriti svoje grčke prijatelje da daju svoj doprinos i promovišu svoju kulturu i civilizaciju širom svijeta na različite načine. Jedan od vrlo efikasnih je osnivanje i podržavanje centara za helenističke studije širom svijeta. Naš centar, naravno, nije jedini, postoji ih mnogo u SAD-u, Velikoj Britaniji, širom Evrope, pa čak i u Japanu. Dakle, ovo je veoma dobra prilika i za kulturnu diplomatiju, za naučnu diplomatiju, pored osnovnog akademskog istraživanja i interesa.

HJ: Da li ste imali priliku na sastancima, tokom ove posjete, da otvorite pitanja o bilateralnoj saradnji između Crne Gore i Grčke, upravo na nivou kulture, paideie, istraživanja i naučne saradnje? Ili je to nešto na čemu će se tek raditi?

MVP Ivanović: Postoji mnogo oblasti u kojima Grčka i Crna Gora mogu još bliže sarađivati. Jedan od dobrih primjera je obrazovanje naših kadeta na vojnim akademijama u Grčkoj. Ova saradnja je veoma plodonosna i mnogi mladi vojnici i oficiri iz Crne Gore su završili studije u Grčkoj. Razgovarali smo, tokom posjete, o mogućnostima povećanja broja stipendija koje Grčka nudi crnogorskim studentima za dodiplomske i postdiplomske studije na univerzitetima širom Grčke. Takođe smo razgovarali o mogućnostima povezivanja crnogorskih i grčkih univerziteta i istraživačkih institucija, jer smatramo da rad na zajedničkim projektima, razmjena akademskog osoblja, razmjena studenata, predstavljaju odličnu priliku za jačanje veza između dvije zemlje. Nadam se da ćemo uskoro imati i bilateralne sporazume u oblastima kulture, obrazovanja i istraživanja. Dakle, saglasili smo se da treba više raditi na tome zajednički, u bliskoj budućnosti.

HJ: I posljednje pitanje, dragi ministre. Koja je vaša vizija kao šefa diplomatije Crne Gore i kako biste željeli da se ostvari?

MVP Ivanović: Vlada čiji sam član postavila je četiri glavna cilja vanjske politike koje želimo da slijedimo. Prvi je članstvo Crne Gore u EU, drugi je nastavak aktivnog i kredibilnog članstva u NATO-u, treći njegovanje dobrosusjedskih odnosa i regionalne saradnje, i četvrti, dugoročniji cilj, aktivnija i vidljivija uloga Crne Gore u multilateralnim organizacijama, posebno UN-u. To su ciljevi vanjske politike kojem smo mi kao Vlada, a posebno mi u Ministarstvu vanjskih poslova, potpuno posvećeni i radimo naporno na njihovom ostvarivanju.

Kada je riječ o Ministarstvu vanjskih poslova, ono što je moje i obećanje Vlade, jeste obnova naše diplomatske mreže; fokus na jačanju kapaciteta; pružanje mogućnosti mladim diplomatama za različite vrsta obuka kroz saradnju s diplomatskim akademijama i međunarodnim institucijama, više usmjerenim na praktična iskustva, poput programa UNDP i sličnim organizacijama, studijskih posjeta, itd. Takođe trenutno je fokus na osnaživanju i daljem razvoju kulturne i naučne diplomatije, jer vjerujemo da su to najbolji načini na koje, relativno mala zemlja, može postići veću vidljivost na međunarodnoj sceni. Osnovali smo Direktorat za ekonomsku i javnu diplomatiju, unutar kojeg ćemo se fokusirati posebno na kulturnu i naučnu diplomatiju. Pored toga, želimo obuhvatiti sve ove ideje snaženjem digitalne diplomatije, jer vjerujemo da kombinovanje savremene informacione i komunikacione tehnologije sa diplomatijom može biti pobjednička formula za Crnu Goru u 21. vijeku.

HJ: Vaša ekselencijo, dragi Filipe, iskreno vam zahvaljujem na ovom temeljnom razgovoru i srdačno vam želim svaki uspjeh tokom boravka u Atini i u budućnosti. Bilo je izuzetno zadovoljstvo, i duboko sam zahvalan na vremenu koje ste posvetili ovom sastanku i razgovoru.

MVP Ivanović: Zahvaljujem. Bilo je veliko zadovoljstvo razgovarati sa Vama.

Izvor:

https://www.gov.me/clanak/ministar-ivanovic-u-intervjuu-za-hellas-journal-tokom-svoje-prve-zvanicne-posjete-atini