Θα πρέπει άραγε να προβληματιστούμε με την τοποθέτηση του Έσπεν Μπαρθ Έιντε ως νέου υπουργού Εξωτερικών της Νορβηγίας;*

Ο Espen Barth Eide, πρώην Ειδικός Απεσταλμένος του Γ.Γ. του ΟΗΕ στην Κύπρο, απευθυνόμενος σε δημοσιογράφους στον απόηχο των Διαβουλεύσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας για την Κύπρο και την Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNFICYP). OHE, Φωτό: Rick Bajornas

Ανακοινώθηκε πριν λίγες ώρες η αναμενόμενη, σύμφωνα με αρκετούς εδώ στο Όσλο, τοποθέτηση του Έσπεν Μπαρθ Έιντε (Espen Barth Eide) ως νέου Υπουργού Εξωτερικών της Νορβηγίας, στη θέση της άρτι παραιτηθείσας – λόγω του σκανδάλου χρηματιστηριακών συναλλαγών του συζύγου της – Anniken Huitfeldt.

Πρόκειται για μια εξέλιξη που σίγουρα δεν θα πρέπει να αφήσει αδιάφορη την ελληνική εξωτερική πολιτική και φυσικά τον Ελληνισμό, σε Ελλάδα και Κύπρο.

Ο νέος Νορβηγός ΥΠΕΞ, βουλευτής του Εργατικού Κόμματος της Νορβηγίας από το 2017, και μέχρι σήμερα Υπουργός Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής στην παρούσα κυβέρνηση του Jonas Gahr Støre, είναι παλαιός γνώριμος της Ελλάδας και της Κύπρου μας.

Έχοντας ήδη διατελέσει Υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Jens Stoltenberg από τις 21 Σεπτεμβρίου 2012 και για ένα χρόνο, αναλαμβάνει κατά παράδοξη σύμπτωση εκ νέου την ίδια ημέρα, ακριβώς 10 χρόνια μετά την πτώση της κυβέρνησης Στόλτενμπεργκ (16 Οκτωβρίου 2013), τα ηνία της Νορβηγικής Διπλωματίας.

Από την μέχρι τώρα σταδιοδρομία του σε θέσεις ευθύνης άμυνας και εξωτερικής πολιτικής της Νορβηγίας και τη διαδρομή πολιτικής συνεργασίας του με τον νυν Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, κατά την οποία έχει διατελέσει και Υπουργός Άμυνας, ασφαλώς ξεχωρίζουν τα χρόνια από το 2014, οπότε και τοποθετήθηκε ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για το Κυπριακό (από τον Γ.Γ. Μπαν Κι Μουν) ως το 2017, τα οποία και παραμένουν αξέχαστα για τον Ελληνισμό της Κύπρου. Είναι μάλιστα ενδεικτικό, ότι έκτοτε, από το ναυάγιο της θητείας του Μπαρθ Έιντε στην Κύπρο, δεν έχει τοποθετηθεί ξανά απεσταλμένος του ΟΗΕ στη Μεγαλόνησο.

Τα έργα και ημέρες του νέου Νορβηγού ΥΠΕΞ κατά τη μεσολαβητική αυτή θητεία του για το Κυπριακό, είναι λίγο πολύ γνωστά. Αυτό όμως που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, και αξίζει να αναφερθεί ως υπενθύμιση, σήμερα, που κατά σύμπτωση, και πάλι, η τοποθέτηση Μπαρθ Έιντε συμπίπτει με την έναρξη της νέας φάσης πολιτικού διαλόγου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στην Αθήνα, είναι το εξής.

Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει σε Νορβηγική εφημερίδα στις αρχές Σεπτεμβρίου 2020, η οποία έφερε τον ακόλουθο άκρως προκλητικό τίτλο και υποκεφαλίδα: «Σπάνια δύο χώρες μέλη του ΝΑΤΟ παραβιάζουν τον εθνικό εναέριο χώρο εκάστου – 14 Τουρκικά μαχητικά εισήλθαν στον ελληνικό εναέριο χώρο την Δευτέρα: Ο Έσπεν Μπαρθ Έιντε πιστεύει ότι υπάρχει λόγος ανησυχίας», ο νέος Νορβηγός ΥΠΕΞ είχε προβεί σε εξίσωση Ελλάδας και Τουρκίαςόσον αφορά τις παραβιάσεις των τουρκικών μαχητικών πάνω από το Αιγαίο, δηλώνοντας τότε χαρακτηριστικά:

«Η κατάσταση αυτή επηρεάζει άμεσα το ΝΑΤΟ, διότι πρόκειται περί δύο νατοϊκών χωρών. Είναι πολύ σπάνιο να έχουμε δύο χώρες του ΝΑΤΟ που παραβιάζουν τον εναέριο χώρο του άλλου. Με αυτή την έννοια, είναι ένα ζήτημα δύσκολο για το ΝΑΤΟ. Κυρίως διότι υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα για το ΝΑΤΟ σε αυτή την περιοχή, όπως η Λιβύη, η μάχη εναντίον του ISIS και ούτω καθεξής. Και θα ήθελε κανείς να το αποφύγει αυτό».

Στις δηλώσεις εκείνες, υπήρξε ωστόσο μια αναφορά που είχε προκαλέσει ιδιαίτερα αλγεινή εντύπωση, και είναι ίσως ενδεικτικό του ήθους αλλά και του βαθμού συναλλαγών των σκανδιναβικών πολιτικών ελίτ με το κράτος τρομοκράτη στα ανατολικά της Ελλάδος. Σε μια αποστροφή του λόγου του, ο Μπαρθ Έιντε είχε δηλώσει:

«Υπάρχει πολλή ιστορία και παλιά συναισθήματα σε όλο αυτό. Εδώ οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι είναι οι Έλληνες που παραβαίνουν, και οι Έλληνες ακόμη θρηνούν την απώλεια της Κωνσταντινούπολης, όπως την αποκαλούν ακόμη. Σ᾽ αυτό το επίπεδο είμαστε!».

Η δήλωσή του αυτή προκάλεσε μπαράζ αντιδράσεων σε σημείο που, όπως η Hellas Journal είναι σε θέση να γνωρίζει, όταν ο νύν Υπουργός Εξωτερικών της Νορβηγίας, ενημερώθηκε τότε από Νορβηγούς διπλωμάτες για τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν στην ελληνική κοινωνία αναγκάστηκε – μολονότι σε ιδιωτικό επίπεδο – να ανακαλέσει και να απολογηθεί λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «τα λεγόμενά μου παρερμηνεύθηκαν, δεν ήταν αυτό, αυτό που εννοούσα».

Μένει πλέον να αποδείξει ο ίδιος κατά τη νέα θητεία του ως Υπουργός Εξωτερικών της, ειρήσθω, άκρως φιλελληνικής – σε επίπεδο λαού – σκανδιναβικής χώρας, εάν η Νορβηγική Διπλωματία έχει πλέον αρχίσει, και με αφορμή τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, να αντιλαμβάνεται τί πράγματι εστί Τουρκία.

Ή εάν τα συμφέροντα που συνδέουν τις νορβηγικές και λοιπές σκανδιναβικές πολιτικές ελίτ με τον επιτήδειο Νεοθωμανό αναθεωρητή, έχουν μονίμως καταδικάσει σε δεύτερη μοίρα την ιστορική αλήθεια και τον απαρέγκλιτο σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου, διαστρέφοντας κάθε έννοια «σωστής πλευράς της ιστορίας».

* Ανταπόκριση από το Όσλο για το Hellas Journal, Δευτέρα 16 Οκτωβρίου 2023.

Γιατί διυλίζουμε τον κώνωπα όταν ο δρόμος έχει ήδη ανοιχθεί; Στη Χάγη ως …Ελλάδα του νεοθωμανικού κατευνασμού, ή ως η «Ελλάς επί Τέσσερα» του σχεδίου Βαληνάκη;

Το εξώφυλλο του βιβλίου του Γιάννη Βαληνάκη, πρώην Υφυπουργού Εξωτερικών.

Έλαβα ανά χείρας με πολλή χαρά και διάβασα με απεριόριστο ενδιαφέρον την «Ελλάδα των Τεσσἀρων Θαλασσών» (Αθήνα, Ι. Σιδέρης 2020), αυτό το μοναδικό στο είδος και την πληρότητά του πόνημα του Γιάννη Βαληνάκη, πρώην Υφυπουργού Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Καραμανλή (2004-2009), Καθηγητή Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, κι επί σειρά ετών Βουλευτή της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Νέας Δημοκρατίας.

Θυμίζω καταρχήν, για τους νεώτερους, κάτι που έχει μεγάλη αξία στο παρόν, ότι ο Γιάννης Βαληνάκης ήταν ο άνθρωπος που είχε εμπνευστεί και προετοιμάσει τις εξαιρετικές συμφωνίες ΑΟΖ της Ελλάδος με τη Λιβύη του Καντάφι, και την Αλβανία του Μπερίσα, όταν δυστυχώς με την πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή και την (επ)άνοδο εθνικών ολετήρων, αποδείχθηκε ότι η Ελλάδα γνωρίζει να κλωτσάει την καρδάρα και να σκορπά το γάλα με αξιοθαύμαστη μαεστρία.

Το βιβλίο αυτό συνιστά μια εξαντλητικά πολύτιμη συμβολή γνώσης και αναλυτικού σχεδιασμού στα Ελληνοτουρκικά και όχι μόνον. Είναι μάλιστα ό,τι καλύτερο έχω δει στην παροχή ανεκτίμητου πλούτου πληροφοριών και στρατηγικής που η Ελλάδα οφείλει να υλοποιήσει ως κράτος που σέβεται την υπόστασή του, τον λαό του, την ιστορία του, τον πολιτισμό του και την λίαν προνομιακή γεωγραφική θέση του.

Στην εκτενέστατη (300 πυκνογραμμένων σελίδων, με πλήρη βιβλιογραφία και εκπληκτικούς χάρτες) μελέτη του αυτή, ο συγγραφέας αποκαλύπτει με άρτιο, και συχνά επώδυνο τρόπο, τις πολυεπίπεδες στρατηγικές δυνατότητες της πατρίδας μας, υπό την αίρεση βέβαια της ύπαρξης πολιτικής ηγεσίας που διαθέτει τη βούληση να σταθεί όχι μόνον στη σωστή πλευρά, αλλά κυρίως στο ύψος, της ιστορίας.

Απαντά μάλιστα εκ των προτέρων, δίχως ωστόσο να είναι αυτή η κύρια στόχευση και σκοπιμότητά του, στα ασύλληπτης και αξιοθαύμαστης πρωτοτυπίας de facto νεο-οθωμανικά όνειρα πολλών όψιμων παραγόντων των διαχρονικών από εποχής Σημίτη και άχρι τούδε πολιτικών ελίτ που θέλουν την Ελλάδα φοβική, υποτελή, ετερόφωτη, στερούμενη της επάρκειας που διασφαλίζει ο «επιθετικός», και γι᾽ αυτό επιτυχής, διαπραγματευτικός προσανατολισμός, ο οποίος -εντός πάντοτε των ορίων του Διεθνούς Δικαίου- αυτός μόνος είναι ικανός να συντρίβει ως σκύβαλα τα επιχειρήματα των γνωστών κατευναστικών ακανθών και να διασφαλίζει αυτό που ο Ελληνισμός αξίζει και αξιώνει.

Από τα περιεχόμενα και μόνον της έκδοσης, ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται άμεσα την ευρύτητα, το βάθος της σπουδής και της αξιοθαύμαστης γνώσης του Γιάννη Βαληνάκη, ο οποίος δεν καταθέτει απλώς θεωρητική πληροφορία επιστημονικού και ιστορικού χαρακτήρα ως άλλος ένας θεωρητικός ειδικός, αλλά την πολύτιμη εμπειρική γνώση του ως πρακτικός των Διεθνών Σχέσεων μέσα από τη θητεία του στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, επί Μολυβιάτη και Μπακογιάννη, και ως επί σειρά ετών σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του Κώστα Καραμανλή, προτού αυτός αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας:

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΜΕΡΟΣ Α’: ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΟΛΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΧΑΜΕΝΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΩΝ (1973-1995)
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: “KILLING ME SOFTLY”: Η ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΩΝ (1996-2004)
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: Ο «ΔΑΜΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ»: ΕΝΑ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ (2004-2009)
ΜΕΡΟΣ Β’: ΚΙ ΟΜΩΣ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ! ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4: ΜΕ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗΣ ΕΞΟΜΑΛΥΝΣΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5: ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6: Η ΑΟΖ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7: Η ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΟΖ: Η ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΑΚΗ ΑΖΑ
ΜΕΡΟΣ Γ’: «ΨΑΡΕΥΟΝΤΑΣ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΘΑΛΑΣΣΑ»: ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΕΣ ΙΣΧΥΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8: “EASIER SAID THAN DONE”: ΕΓΙΝΑΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ;
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9: «ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΚΟΠΟΙΣ ΚΤΩΝΤΑΙ»: ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΓΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ – Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΚΤΟΦΥΛΑΚΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10: ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΕΣ ΙΣΧΥΟΣ
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 2004-2009 ΩΣ ΒΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Σταχυολογώ ακολούθως ορισμένα επιλεγμένα αποσπάσματα από τον πρόλογο, ενδεικτικά, τα οποία αρκούν για να παροτρύνουν τον ενδιαφερόμενο αναγνώστη, κατ᾽ εμέ τον κάθε Έλληνα που αγαπά την πατρίδα του, να ενσκύψει, να μελετήσει και να διαδώσει αυτό το καίριας σημασίας όχι μόνον για τα Ελληνοτουρκικά, αλλά και για την γεωπολιτική υπόσταση της Ελλάδος στον 21ο αιώνα, έργο.

Διότι έσχατη δεξαμενή αποτρεπτικής ισχύος μιας χώρας, όταν τα πολιτικά συστήματά της έχουν δώσει τα ρέστα τους στον βωμό της εν καιρώ ειρήνης ιδιοτέλειας, και όταν οι ηγεσίες των πολιτικών ελίτ της έχουν πλέον δημόσια συγκατατεθεί στην παροχή γαίας και ύδατος χάριν αργυρίων σε offshoreημετέρων, απομένει η κοινή γνώση και γνώμη του λαού της:

«…η αναζήτηση νέων ιδεών και προσεγγίσεων για τη διαμόρφωση της κατάλληλης στρατηγικής για την αντιμετώπιση της Τουρκίας είναι πιο επίκαιρη από ποτέ…, … τα εθνικά δικαιώματα δεν είναι γραμμένα σε διεθνές μάρμαρο, δεν κατοχυρώνονται στα κράτη αυτόματα, και τελικά δεν μπορούν να διασφαλισθούν σε μια περίπλοκη διεθνή πραγματικότητα χωρίς σχέδιο και σωφροσύνη… (σελ. 19)

…η πάροδος του χρόνου δεν ωφελούσε την Ελλάδα παρά μόνον τις λίγες φορές που αξιοποιούσε τον χρόνο και τα παράθυρα ευκαιρίας για να προωθήσει αποφασιστικά τις επιδιώξεις της… (σελ. 16)

Στα τμήματα του σχεδίου που αφορούσαν στις δικές μου αρμοδιότητες, έδωσα την κωδική ονομασία ῾Ελλάς επί Τέσσερα᾽, για να υπογραμμίσω τον μεγάλο εθνικό στόχο που στόχευε να υπηρετήσει

τον τετραπλασιασμό (μέσα από συμφωνίες οριοθέτησης) του εθνικού γεωστρατηγικού χώρου από τα 132.000 τετρ. Χλμ. της κατά ξηράν επικράτειάς μας στα περίπου 505.000 τετρ. χλμ. της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και των άλλων θαλασσίων ζωνών που η χώρα μας δικαιούται με βάση το διεθνές δίκαιο της θάλασσας

Εξαιρουμένων όμως των 6 ν.μ. αιγιαλίτιδας ζώνης που παραδοσιακά έχουμε θεσπίσει, κανένα σχεδόν άλλο δικαίωμα δεν άσκησε η Ελλάδα ως προς τις θαλάσσιες ζώνες της στα 40 τουλάχιστον χρόνια από την υπογραφή της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. 

Το χειρότερο ήταν όμως ότι, με μικρές τμηματικές εξαιρέσεις, δεν προχώρησε καν σε μια σοβαρή και ολοκληρωμένη προετοιμασία. Κι αυτά σε μια χώρα συνδεδεμένη στενά και επί χιλιετίες με τη θάλασσα, με την 9η μεγαλύτερη ακτογραμμή στον κόσμο (15.000 χλμ., τη μακρύτερη στη Μεσόγειο) και επιπλέον νησιωτικό χώρο με πάνω από 3.000 νησιά και νησίδες, που αποτελούν το 1/5 της συνολικής επιφάνειας του ελληνικού κράτους!…» (σσ. 15-16).

Κλείνω αυτήν τη βραχεία, εν είδει βιβλιοπαρουσίασης, παρέμβαση με την εκπληκτικής επικαιρότητας αποστροφή – μήνυμα του Γιάννη Βαληνάκη προς πολλούς αποδέκτες, θεσμικούς και μη:

«…η βιαστική παρουσίαση της Χάγης ως πανάκειας και μοναδικής διάστασης της «στρατηγικής» μας, κινδυνεύει να οδηγήσει σε εθνικά αδιέξοδα αν ληφθούν υπόψη πόσα σημαντικά δεδομένα άλλαξαν από το 1974» (σελ. 311).

Δημοσιεύθηκε στις αρχές Οκτωβρίου 2023 σε διάφορες ιστοσελίδες, μεταξύ άλλων: hellasjournal.com, newsbreak.gr, infognomonpolitics.gr, defence-point.gr.

Hellas Journal at the Press Conference of NATO Military Committee Conference, Oslo – Norway 16/9/2023

NATO MCC 2023, Oslo – Norway, 15-17/9/2023

Hellas Journal’s questions to NATO MC Chairman, Admiral Rob Bauer, and Norway’s Chief of Defence, General Eirik Kristoffersen, at the NATO MCC Press Conference, Oslo, Saturday 16.9.2023.

  • Hellas Journal:

My name is Panagiotis Pavlos, from Hellas Journal in New York. And my first part of question to Admiral Bauer is the following. I mean, whether at this present Conference, in the part related to the Southeast wing of the Alliance, have you considered any provisions about promoting Greece’s role as a security hub, both with regard to the East borders, and the inlands Balkan and East European region, provisions that would in a way challenge, or affect, the balance of power between Greece and Turkey? The reason why I am asking that is that because we see that Turkey holds a very firm relation with Russia, which is the subject of the war in Ukraine, and this is indeed and oxymoron?

And the second part of the question is to general Kristoffersen, whether would you see as a contingent a war between NATO and Russia, and even a nuclear war? And that, in view of the fact that is the first time that Norway, since last year, has been sending for the first time in its history weapons abroad; this is something completely new for the Norwegian culture.

Thank you.

NATO MC Chairman, Admiral Rob Bauer
  • Chairman of NATO Military Committee, Admiral Rob Bauer:

Ehm, we didn’t talk in a specific, we didn’t talk about very specific functions of the nations in the executability discussion. Because the roles that the nations can play in the execution of the regional plans is very diverse. It ranges from the different services in the arm forces that perform a role, in different services that can be command roles even in the nations.

I know for example, that there is the NRDC Corps in Greece that can play a role in the land command structure. But we didn’t talk per nation on all the possible things that the different nations can play in the execution, so neither about Greece. In certain cases, the different nations ask, or report, the possibilities so that the Supreme Allied Commander Europe knows what the options are, and if a choice has to be made, that he is aware of the different possibilities.

With regard to your remark on Greece and Turkey, that is a bilateral discussion, that is not a NATO discussion, so I am not gonna answer on that.

Norway’s Chief of Defence, General Eirik Kristoffersen
  • Norway’s Chief of Defence, General Kristoffersen:

So, Norway and Russia has not been to war for at least thousand years. So we are the only neighbouring country that has not been in newer history in war with Russia. And President Putin knows very well that NATO is not a threat against Russia. He says that but he knows that, that we don’t threat Russia. 

Neither Norway, nor Sweden, or Finland, or Poland, we are not threatening Russia. If he believed that we are threatening Russia he couldn’t have moved all these troop to Ukraine, to fight the war there. So on our border, on the region border, there is maybe 20% or less forces left than it used to be before 24th of February 2022. So he has taken that risk because he knows that NATO is not threatening anyone. And President Putin is occupied in Ukraine, and President Putin has started this war and he can end it. He can pull out.

Norway has since 1949 been a NATO member, and NATO has kept peace for his allies, for his members ever since. So, it’s a long period of peace among NATO nations, and we have enjoyed that. And that’s also why we need to support Ukraine. Because if we allow this to happen, then we have changed, we have let Russia change some of the rules that has secured this peace since the end of WWII. 

So, it was very early that Norway decided to move from non-lethal aid to antitank weapons, to artillery pieces, to air defence, it happened in a few weeks after invasion on 24th of February. And we will continue. We have made a 5-year plan approved by all parties in Parliament, which gives me the force that I need to plan to plan for both donations, training, working with industry, but also buying back, or buying new equipment to the Norwegian Army, to fill up the gaps based on what we are doing with Ukraine. So, priority one now, support Ukraine for as long as it takes.

  • Admiral Bauer:

If I can build on the answer of General Kristoffersen. As he says, Russia knows NATO is not a threat. Because we are not intending to attack them. Otherwise, they would have responded completely different to the accession of Finland. And they haven’t. They talk about it, but they haven’t, in physical terms. The reason why Russia attacked, and the same applies for Ukraine; the Ukraine wasn’t a threat for Russia as well; the reason why they have attacked Ukraine were democracy, freedom, rule of law, and the fact that Ukraine more and more was wanting and willing and showing they were making their own decisions about their own future. And that was a danger, that is a danger, if that democracy settles more and more and becomes, you know, in the heart of the Ukrainian thinking, as we see, then that is a danger to the Putin regime. Because then people in Russia might start to think the same.

Watch the video with HJ Q&A at the NATO MCC 2023 Press Conference:

NATO MCC 2023 OSLO, Hellas Journal, PAVLOS

Source:

NATO MCC 2023 website: https://www.nato.int/cps/en/natohq/opinions_218279.htm?selectedLocale=en

Photos: https://www.nato.int/cps/en/natohq/photos_218327.htm

Τρέμουν μήπως και ενοχληθεί η κατοχική Τουρκία: Το ΝΑΤΟ δεν ασχολείται με τον στρατηγικό ρόλο της Ελλάδας, ως κόμβου ασφαλείας, στα ανατολικά σύνορα (video)…*

Ο Ναύαρχος Ρόμπερτ Μπάουερ, Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ (αριστερά) και ο Στρατηγός Έιρικ Κριστόφερσεν, Αρχηγός ΓΕΕΘΑ της Νορβηγίας (δεξιά), κατά τη Συνέντευξη Τύπου του ΝΑΤΟ MCC 2023, στο Όσλο, Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου 2023. Φωτογραφία Hellas Journal.

Τις πλείστες φορές οι ερωτήσεις περιέχουν τις ειδήσεις και οι απαντήσεις είναι του στιλ “άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε”. Αυτό συνέβη στη Διάσκεψη της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ (NATO Military Committee Conference), που πραγματοποιήθηκε στο Όσλο.

Η Hellas Journal ρώτησε εάν η Επιτροπή συζήτησε το νέο ρόλο της Ελλάδας, ως κόμβου ασφαλείας, προς τα ανατολικά σύνορα, όσο και προς τη Βαλκανική ενδοχώρα και τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Και επίσης εάν οι Νατοϊκοί φοβούνται ένα πυρηνικό πόλεμο που θα ξεκινήσει με επίθεση της Ρωσίας εναντίον της Νορβηγίας. Για το θέμα αυτό, ο στρατηγός Κριστόφερσεν, Αρχηγός ΓΕΕΘΑ της σκανδιναβικής χώρας, τόνισε ότι η Νορβηγία και η Ρωσία δεν έχουν εμπλακεί σε πόλεμο κατά τα τελευταία χίλια τουλάχιστον χρόνια. Άρα, δεν βλέπει ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Ο Ναύαρχος Μπάουερ, Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, έσπευσε να υπογραμμίσει ότι η Ρωσία γνωρίζει ότι το ΝΑΤΟ δεν συνιστά απειλή. Διότι δεν σκοπεύουμε να τους επιτεθούμε, τόνισε.

Για τη νέα στρατηγική θέση της Ελλάδας, καμώθηκαν πως το θέμα δεν συζητήθηκε. Ο κ. Μπάουερ δήλωσε σχετικά:

“Αναφορικά με το σχόλιό σας περί της Ελλάδας και της Τουρκίας αυτό είναι ένα διμερές ζήτημα, δεν είναι ένα ζήτημα που αφορά το ΝΑΤΟ, και άρα δεν πρόκειται να σας απαντήσω επ᾽ αυτού”.

Διαβάστε τα ερωτήματα που έθεσε στον Πρόεδρο της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ και στον Νορβηγό Α/ΓΕΕΘΑ, ο ανταποκριτής του Hellas Journal στο Όσλο, Παναγιώτης Παύλος:

  • Hellas Journal:

Σας ευχαριστώ πολύ.

Παναγιώτης Παύλος είναι το όνομά μου, ανταποκριτής του Hellas Journal, από τη Νέα Υόρκη, και το πρώτο σκέλος της ερώτησής μου προς τον Ναύαρχο Bauer, είναι το ακόλουθο:

Εάν κατά την παρούσα Σύνοδο, στο τμήμα το σχετιζόμενο με την ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας, αναλάβατε ορισμένες πρόνοιες αναφορικά με την ανάδειξη του ρόλου της Ελλάδος ως κόμβου ασφαλείας, τόσον αναφορικά προς τα ανατολικά σύνορα, όσο και προς τη Βαλκανική ενδοχώρα και τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Προβλέψεις οι οποίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν ή να επηρεάσουν την ισορροπία ισχύος μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας.

Ο λόγος που το θέτω αυτό είναι διότι βλέπουμε ότι η Τουρκία διατηρεί μια πολύ στενή σχέση με την Ρωσία, η οποία είναι και το αντικείμενο του πολέμου στην Ουκρανία, κάτι το οποίο είναι ασφαλώς οξύμωρο.

Το δεύτερο σκέλος της ερώτησής μου, προς τον Στρατηγό Kristoffersen, αφορά το εάν θεωρείτε ως ενδεχόμενο ένα πόλεμο μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας, και μάλιστα ένα πόλεμο πυρηνικό. 

Αυτό το ρωτώ και σε σχέση με το γεγονός ότι πρόκειται για την πρώτη φορά που η Νορβηγία έχει από πέρυσι, για πρώτη φορά στην ιστορία της, προβεί στην αποστολή όπλων στο εξωτερικό. Αυτό είναι κάτι εντελώς καινούριο για τον νορβηγικό πολιτισμό.

Σας ευχαριστώ.

  • Ναύαρχος Μπάουερ, Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ:

Κατά τη συζήτηση περί εκτελεσιμότητας (executability) δεν μιλήσαμε για συγκεκριμένες δράσεις των εθνών της Συμμαχίας. Διότι οι ρόλοι που τα έθνη μπορούν να διαδραματίσουν στην εκτέλεση των τοπικών σχεδιασμών είναι ποικίλοι. Εκτείνονται από τις διάφορες υπηρεσίες των Ενόπλων Δυνάμεων οι οποίες διαδραματίζουν ένα συγκεκριμένο ρόλο, σε διάφορες υπηρεσίες στις οποίες μπορεί να συγκαταλέγονται ρόλοι διοίκησης ακόμη και για τα κράτη μέλη.

Γνωρίζω, παραδείγματος χάριν, ότι υπάρχει το Σώμα Ταχείας Ανάπτυξης του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα (σσ. NRDC Corps, ΝΑΤΟ Rapid Deployable Corps στο Γ´ Σώμα Στρατού), το οποίο μπορεί να παίξει ρόλο στη διοικητική δομή της χώρας. Αλλά δεν συζητήσαμε ξεχωριστά ανά έθνος για όλα τα εν δυνάμει ζητήματα για τα οποία τα διάφορα κράτη μέλη μπορούν να παίξουν ρόλο κατά την εκτέλεση, κι επομένως ούτε για την Ελλάδα. 

Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη ζητούν, ή αναφέρουν, τις δυνατότητες, προκειμένου ο Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής Ευρώπης να γνωρίζει ποιές είναι οι επιλογές, κι εφόσον πρέπει να ληφθεί κάποια απόφαση να είναι ενήμερος για τις διάφορες δυνατότητες.

Αναφορικά με το σχόλιό σας περί της Ελλάδας και της Τουρκίας, αυτό είναι ένα διμερές ζήτημα, δεν είναι ένα ζήτημα που αφορά το ΝΑΤΟ, και άρα δεν πρόκειται να σας απαντήσω επ᾽ αυτού.

  • Στρατηγός Κριστόφερσεν, Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Νορβηγίας:

Η Νορβηγία και η Ρωσία δεν έχουν εμπλακεί σε πόλεμο κατά τα τελευταία χίλια τουλάχιστον χρόνια. Επομένως, είμαστε η μοναδική γείτων της Ρωσίας χώρα που δεν έχει υπάρξει σε πόλεμο με τη Ρωσία στη νεώτερη ιστορία. Και ο Πρόεδρος Πούτιν γνωρίζει πολύ καλά ότι το ΝΑΤΟ δεν είναι απειλή κατά της Ρωσίας. Το λέει αυτό, αλλά γνωρίζει ότι δεν απειλούμε τη Ρωσία. Ούτε η Νορβηγία, ούτε η Σουηδία, ή η Φινλανδία, ή η Πολωνία, απειλούμε τη Ρωσία. 

Εάν πίστευε ότι απειλούμε τη Ρωσία, δεν θα είχε μεταφέρει όλα αυτά τα στρατεύματα στην Ουκρανία, για να διεξάγει τον πόλεμο εκεί. Στα δικά μας σύνορα, στη συνοριακή περιοχή υπάρχουν εναπομένουσες δυνάμεις ίσως 20% ή λιγότερο από ότι πριν την 24ηΦεβρουαρίου 2022. Και άρα ο ίδιος έχει αναλάβει το ρίσκο γνωρίζοντας ότι το ΝΑΤΟ δεν απειλεί κανέναν. Και είναι ο Πρόεδρος Πούτιν που τον απασχολεί η Ουκρανία, είναι ο Πρόεδρος Πούτιν που ξεκίνησε αυτόν τον πόλεμο και μπορεί να τον σταματήσει, μπορεί να αποσυρθεί.

Η Νορβηγία είναι μέλος του ΝΑΤΟ από το 1949, και έκτοτε το ΝΑΤΟ έχει προασπίσει την ειρήνη για τους Συμμάχους του, για τα μέλη του. Πρόκειται, επομένως, για μια μακρά περίοδο ειρήνης μεταξύ των μελών του ΝΑΤΟ, την οποία απολαμβάνουμε. Αυτός είναι και ο λόγος που πρέπει να στηρίξουμε την Ουκρανία. Διότι εάν επιτρέψουμε τώρα αυτό να συμβεί, τότε θα έχουμε αλλάξει και θα έχουμε επιτρέψει στη Ρωσία να ανατρέψει ορισμένους από τους κανόνες που έχουν διασφαλίσει αυτήν την ειρήνη από το τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου.

Επομένως, ήταν από πολύ νωρίς που η Νορβηγία αποφάσισε να κινητοποιηθεί από την παροχή μη θανατηφόρας βοήθειας σε αποστολή αντιαρματικών όπλων, μονάδων πυροβολικού, συστημάτων αεράμυνας. Αυτό συνέβη μόλις λίγες εβδομάδες μετά την εισβολή της 24ης Φεβρουαρίου. Και θα συνεχίσουμε. Έχουμε συντάξει ένα πενταετές σχέδιο που έχει εγκριθεί από όλα τα πολιτικά κόμματα στο Κοινοβούλιο και το οποίο μου παρέχει την ισχύ που χρειάζομαι για να υλοποιήσω τον σχεδιασμό τόσο για δωρεές, εκπαίδευση, συνεργασία με τη βιομηχανία, όσο και για την επαναγορά ή την αγορά νέου εξοπλισμού στον νορβηγικό στρατό. Να βελτιώσουμε τα κενά με βάση το τί κάνουμε με την Ουκρανία. Επομένως, προτεραιότητα τώρα, είναι να στηρίξουμε την Ουκρανία για όσο χρόνο χρειαστεί.

  • Ναύαρχος Μπάουερ:

Θα ήθελα να βασιστώ στην απάντηση του στρατηγού Kristoffersen: Όπως λέει, η Ρωσία γνωρίζει ότι το ΝΑΤΟ δεν συνιστά απειλή. Διότι δεν σκοπεύουμε να τους επιτεθούμε. Αλλιώς, θα είχαν απαντήσει εντελώς διαφορετικά στην ένταξη της Φινλανδίας. Αλλά δεν έχουν απαντήσει. Μιλούν γι᾽ αυτό, αλλά δεν το έχουν κάνει, με όρους φυσικούς. 

Ο λόγος για τον οποίο η Ρωσία επιτέθηκε, και το ίδιο ισχύει και για την Ουκρανία, καθώς ούτε η Ουκρανία ήταν απειλή για τη Ρωσία, ο λόγος λοιπόν για τον οποίο επιτέθηκαν στην Ουκρανία ήταν η δημοκρατία, η ελευθερία, το κράτος δικαίου και το γεγονός ότι η Ουκρανία όλο και περισσότερο ήθελε κι επιθυμούσε κι έδειχνε ότι λάμβανε τις δικές της αποφάσεις για το μέλλον της. 

Αυτό ήταν ένας κίνδυνος, είναι ένας κίνδυνος εάν αυτή η δημοκρατία εδραιώνεται ολοένα και περισσότερο. Και αυτό, ξέρετε, συμβαίνει στον πυρήνα της ουκρανικής σκέψης, όπως βλέπουμε. Αυτό αποτελεί κίνδυνο για το καθεστώς Πούτιν. Γιατί τότε και στη Ρωσία οι άνθρωποι μπορεί να αρχίσουν να σκέφτονται το ίδιο.

Το τηλεοπτικό απόσπασμα της Συνέντευξης Τύπου:

Ανταπόκριση από το Όσλο για το Hellas Journal: Παναγιώτης Παύλος.

Πηγή:

Ο Πρέσβης ε.τ. Γεώργιος Αϋφαντής συζητά με τον Παναγιώτη Παύλο εφ’όλης της ύλης για τα εθνικά θέματα [20/8/2023]

Ο Πρέσβης ε.τ. Γεώργιος Αϋφαντής

Παρακολουθήστε αυτήν την εφ’όλης της ύλης συζήτηση του Παναγιώτη Παύλου με τον Πρέσβη ε.τ. Γεώργιο Αϋφαντή, στο πλαίσιο της Αυγουστιάτικης εκπομπής – αφιέρωμα του Δικτύου Ελληνισμού στα εθνικά θέματα, τη εξωτερική πολιτική της Ελλάδος, τα Ελληνοτουρκικά, και τις ευρύτερες διεθνείς εξελίξεις, η οποία έλαβε χώρα την Κυριακή 20/8/2023.

Πηγή Συνέντευξης:

Κανάλι YouTube Δικτύου Ελληνισμού /