«ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΜΕ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ, ΡΕ…!»

Ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, κατά τη στιγμή που έχοντας ολοκληρώσει τις δηλώσεις του (δεν) δέχεται την ερώτηση της Μαρίας Δεναξά. Παρίσι, Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2024. Φωτογραφία: Μαρία Δεναξά.

Από τους: Μαρία Δεναξά, Παναγιώτη Παύλο

Την ώρα που και οι πέτρες πλέον γνωρίζουν ότι υπάρχει κρυφή ατζέντα στα Ελληνοτουρκικά, με την απώλεια εθνικής κυριαρχίας να κυοφορείται από τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, υπό την επίβλεψη και καθοδήγηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ώστε να την εκμαιεύσουν οι Ταγίπ Ερντογάν και Χακάν Φιντάν, ο Γιώργος Γεραπετρίτης βρέθηκε στο Παρίσι για να πάρει μέρος στη διάσκεψη–παρωδία του Εμμανουέλ Μακρόν για το Λίβανο. 

Μετά από πολύωρη αναμονή και ανακοινώσεις υποκρισίας, με τη διεθνή μαφία -που αυτοαποκαλείται «διεθνής κοινότητα»- να προβαίνει σε εξαγγελίες ύψους ενός δισεκατομμυρίου ευρώ για το Λίβανο, ενώ οι βόμβες της κατέστρεψαν και αυτήν τη χώρα, εκτινάσσοντας τον αριθμό των εκτοπισμένων, που σε λίγο θα καταφθάσουν μαζικά στα ελληνικά νησιά, συνάντησε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών τους Έλληνες δημοσιογράφους, για να πει… το ποίημά του!  

Για να πει δηλαδή ότι η «διεθνής κοινότητα», που αποτελείται από πέντε έξι χώρες της Δύσης, από τις 194 που υπάρχουν στον πλανήτη, θα πρέπει να διαχειριστεί τη συνολική ανθρωπιστική κρίση στο Λίβανο και τη Μέση Ανατολή, και ότι η Ελλάδα θα είναι στην πρώτη γραμμή για την ειρήνη η οποία «αυτή τη στιγμή είναι σε πολύ υψηλή διακινδύνευση», όπως τόνισε ο κύριος Γεραπετρίτης.

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών κάτι παραπάνω θα γνωρίζει, μιας και παρασκηνιακά διαπραγματεύεται με την Τουρκία με μπακαλίστικο τρόπο υποχωρήσεις στο θέμα των χωρικών μας υδάτων, όπως αποκάλυψε σε συνέντευξη της η διευθύντρια του ΕΛΙΑΜΕΠ, Μαρία Γαβουνέλη.

Η υφαλοκρηπίδα

Επ’ αυτού του ζητήματος και πιο συγκεκριμένα: γιατί ο κύριος Γεραπετρίτης δεν ακολουθεί τη λογική σειρά και τάξη στα ζητήματα του διεθνούς δικαίου και γεωπολιτικής όσον αφορά στα Ελληνοτουρκικά, ώστε να προσέλθει σε συζητήσεις διευθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ μόνο αφότου έχει κλείσει τους κόλπους, έχει χαράξει γραμμές βάσης κι έχει επεκτείνει η Ελλάδα τα εθνικά χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια ή ώς τη μέση γραμμή; Αυτό ήταν το ερώτημα που θέλησε να του θέσει η δημοσιογράφος της «δημοκρατίας», η οποία κάλυπτε τη σύνοδο.

Όμως, οι συνεργάτιδες του κυρίου υπουργού, που ως αποστολή τους έχουν να τον διατηρούν σε ένα αποστειρωμένο και ακίνδυνο περιβάλλον, είχαν αντίθετη άποψη. Όση ώρα ο Γιώργος Γεραπετρίτης, απαντούσε λέγοντας το ποίημά του σε ανώδυνη ερώτηση της κρατικής τηλεόρασης, οι κυρίες επί των τιμών του Έλληνα υπουργού εξωτερικών, επαναλάμβαναν με επιτακτικό τρόπο στη δημοσιογράφο της «δημοκρατίας»: «Όχι άλλη ερώτηση», «καμία άλλη ερώτηση», «δεν θα δεχτεί άλλη ερώτηση». Έκαναν, μάλιστα, νεύμα στον Υπουργό όταν κατάλαβαν το μέσο το οποίο η δημοσιογράφος εκπροσωπούσε, με την ίδια να επιμένει ότι θα του θέσει ένα ακόμη ερώτημα.

Έχοντας λάβει το μήνυμα από τις γραμματείς του, ο Γιώργος Γεραπετρίτης ολοκλήρωσε την απάντησή του στην κρατική τηλεόραση με ένα «ευχαριστώ», που υπονοούσε πως δεν θα συνεχίσει τη συζήτηση. Όμως, ερωτήθηκε από τη δημοσιογράφο μας «Τί σας εμποδίζει να καθιερώσετε αύριο τα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο;», για να λάβει την απάντηση: «Μα τι σχέση έχει (το Αιγαίο) με το Λίβανο, ρε…!». Στη συνέχεια κατευθύνθηκε σε πηγαδάκι με Έλληνα διπλωμάτη και τις συνεργάτιδές του.  

Η ανησυχία των συνεργατών του Γιώργου Γεραπετρίτη, μήπως δεχτεί να μιλήσει στη δημοσιογράφο της «δημοκρατίας», που προφανώς θα μπορούσε να του κάνει κάποιο ενοχλητικό ερώτημα γύρω από τα Ελληνοτουρκικά, αποδεικνύει πόσο κρίσιμα είναι τα πράγματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Φανερώνει δε τη διάσταση της εθνικής μειοδοσίας, μετά τις αποκαλύψεις της διευθύντριας του ΕΛΙΑΜΕΠ, τη νέα πρόκληση με τουρκική NAVTEX μεταξύ Χίου και Λέσβου για πόντιση καλωδίου, την απαγόρευση οποιασδήποτε τουριστικής δραστηριότητας σε μικρονησιά (κάποια από τα οποία είναι ιδιωτικά και απέχουν λιγότερο από 10 μίλια από τα θαλάσσια σύνορα, ενώ άλλα η ελληνική κυβέρνηση ετοιμάζεται να τα ξεπουλήσει, ως πολύτιμα δώρα Μητσοτάκη στον Ερντογάν) και ύστερα από το περιστατικό στην Κάσο, όπου ιταλικό ερευνητικό πλοίο στην ελληνική ΑΟΖ ζήτησε άδεια από την Τουρκία για σχετική έρευνα!

Και στο κάτω κάτω, αφού το Αιγαίο δεν έχει καμία σχέση με το Λίβανο, γιατί ο κύριος Γεραπετρίτης πήρε μέρος στη διάσκεψη; Ποιός υπουργός Εξωτερικών, μη υποτελής σε ξένα κέντρα εξουσίας και με διαυγή αντίληψη γεωπολιτικής, συνείδηση της αδιαίρετης ιστορικής και διαχρονικής παρουσίας του Ελληνισμού στον ενιαίο φυσικό του χώρο σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο, θα τολμούσε να αποσυνδέσει το Αιγαίο από τα τεκταινόμενα στην ευρύτερη περιοχή;

Επιπλέον, αν η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει τον έλεγχο των καταστάσεων μέσα στο σπίτι της, όταν της απειλούν ζωτικά εθνικά συμφέροντα και προτιμά να εκχωρήσει ατον γείτονα την αυτεξουσιότητά της με μεθοδευμένες διευθετήσεις, είναι γελοιότητα ανώτατοι εκπρόσωποι του ελληνικού κράτους, εν προκειμένω ο υπουργός Εξωτερικών, να σπεύδουν σε διεθνείς διασκέψεις για να δώσουν τα φώτα τους σε άλλες διενέξεις!

Κυριαρχία

Αν δεν δέχεται ο κύριος υπουργός ότι υπάρχει ενιαίος χώρος και ζωτικά συμφέροντα για την Ελλάδα στην ανατολική Μεσόγειο, τί δουλειά είχε στη διάσκεψη;

Η Ελλάδα, αδιαμφισβήτητα, έχει λόγο κι ο λόγος της είναι διασυνδεδεμένος τόσο με τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο όσο και με το Αιγαίο. Κατά συνέπεια, ο Γιώργος Γεραπετρίτης μάλλον δεν κατάλαβε ότι δεν βρέθηκε στο Παρίσι ως υπουργός εξωτερικών μιας τρίτης, άσχετης χώρας, αλλά ως μιας χώρας η οποία συνδέεται με ιστορικούς, παραδοσιακούς και διαχρονικούς δεσμούς με τον αραβικό κόσμο και με την ανατολική Μεσόγειο γενικότερα.

Και κάτι τελευταίο για τη στάση του Ελληνα πρωθυπουργού και του υπουργού Εξωτερικών του στα Ελληνοτουρκικά: Γιατί η Ελλάδα επείγεται τόσο πολύ να διευθετήσει μια χρόνια κατάσταση με την Τουρκία τώρα, που αυξάνεται και ενισχύεται ο γεωπολιτικός ρόλος της Τουρκίας σε σχέση με το Ισραήλ; Και παράλληλα τώρα, που η γειτονική χώρα είναι απασχολημένη με τη Μέση Ανατολή και τους κινδύνους που διατρέχει ακόμη και για την ασφάλειά της, οι οποίοι θα την κρατούν απασχολημένη για πολύ καιρό ακόμη;

Εφημερίδα Δημοκρατία, Σάββατο 26 Οκτωβρίου 2024.

Πηγή:

Ο πρώην αρχικατάσκοπος προσπαθεί να επιβάλει με το έτσι θέλω τους όρους της διαπραγμάτευσης στην Ελλάδα: Ποιό μήνυμα έστειλε ο Φιντάν στον Έλληνα ομόλογό του;

Η υπόκλιση του Γιώργου Γεραπετρίτη στον Ταγίπ Ερντογάν στο Βίλνιους της Λιθουανίας

Μετά τις καταιγιστικές δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών κ. Χακάν Φιντάν, που είδαν το βράδυ της Πέμπτης (17/10/2024) το φως της δημοσιότητας, τίθεται σε αμφισβήτηση από αναλυτές και διπλωμάτες το αφήγημα του κ. Γιώργου Γεραπετρίτη.

Οι επικριτές του ομιλούν με σκληρό τρόπο για τον τρόπο που αντιμετωπίζει τα ελληνοτουρκικά θέματα ο Έλληνας υπουργός.

Υποστηρίζουν ότι πλέον είναι «άκρως ανιστόρητο, αν όχι ανεύθυνο, το αφήγημα ότι πηγή των προβλημάτων με την Τουρκία είναι η μη οριοθέτηση Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με την Ελλάδα».

Ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας κατηγορείται ότι επιχειρεί συστηματικά το τελευταίο διάστημα να χρυσώσει το χάπι μιας «νέου τύπου διαπραγμάτευσης που θα λύσει όσα δεν έλυσαν 64 κύκλοι Διερευνητικών Επαφών μέσα σε 20 χρόνια». Υποστηρίζουν ότι είναι καχεκτική και φιλάσθενη η «λογική» του κ. Γεραπετρίτη.

Στην εφ᾽ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στο τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο Haber Global, και δημοσίευσε η Hellas Journal, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας, και πρώην αρχηγός της ΜΙΤ με μεγάλο portfolio δολοφονιών αντιφρονούντων, γκιουλενιστών και Κούρδων αντικαθεστωτικών, ομολόγησε κυνικά ότι η Τουρκία όχι μόνον αξιώνει τον έλεγχο της Θράκης, του Αιγαίου και της Κύπρου, αλλά το πράττει αυτό έχοντας τον «τουρκικό στρατό έτοιμο με σχετικές οδηγίες να αποκρούσει οποιαδήποτε πρόκληση».

Ο Τούρκος πρώην αρχικατάσκοπος εξέθεσε με τον πλέον εμφατικό τρόπο την απαίτηση της Τουρκίας επί της ελληνικής κυριαρχίας αλλά και του status quo του ελληνικού κράτους συνολικά.

Μίλησε για «σύμπλεγμα προβλημάτων» όπως «οι θαλάσσιες περιοχές, οι εναέριες περιοχές, η υφαλοκρηπίδα, το πρόβλημα των μειονοτήτων, δηλαδή το πρόβλημα της τουρκικής μειονότητας» στη Θράκη με τα «προβλήματα που αφορούν τη λατρεία εκεί, το διορισμό του μουφτή, την εκπαίδευση», καθώς και την «Κύπρο, τη Μεσόγειο, το Αιγαίο».

Πρόκειται για σεμιναριακή ανάπτυξη της τουρκικής νεοθωμανικής αναθεωρητικής επεκτατικότητας κατά της Ελλάδας, καθώς οι δηλώσεις αυτές του κυρίου Φιντάν έρχονται σε συνέχεια της προ ημερών στρατηγικής μεθόδευσής του να μεταφέρει τις εντολές του Ταγίπ Ερντογάν στους πράκτορες της Άγκυρας στη Θράκη να προβούν σε προπηλακισμό του νόμιμου μουφτή Κομοτηνής και αξιωματούχου του ελληνικού κράτους στην Ξάνθη, η οποία συνοδεύτηκε και από καταγγελία εις βάρος της Ελλάδος ότι επιδιώκει την όξυνση των σχέσεων με την Τουρκία στη Θράκη

Σε μια απροκάλυπτη αποστροφή του λόγου του, ο Τούρκος υπουργός εξέθεσε ανεπανάληπτα τα φοβικά σύνδρομα της ελλαδικής «πολιτικής αρχών» και των παγιωμένων πολιτικών ελίτ που ο Έλληνας υπουργός υπηρετεί και αντιπροσωπεύει όχι μόνον τώρα, αλλά τα τελευταία 20 χρόνια.

Σύνδρομα τα οποία εκφράζονται από πληθώρα οπαδών και ιθυνόντων του Σχεδίου Ανάν, οι οποίοι υποκρίνονται ότι αγνοούν πως η Τουρκία ποτέ δεν τήρησε υπογραφή.

Απευθυνόμενος ο κύριος Φιντάν στους Έλληνες κατ᾽ ουσίαν (όποιος παρακολούθησε τη συνέντευξη μπορεί να εντοπίσει τον έμμεσο αποδέκτη της) έθεσε εν υψηλώ αμφιβόλω -όπως τον κατηγορούν όσοι διαφωνούν μαζί του- την αξιοπιστία των ισχυρισμών του κυρίου Γεραπετρίτη περί παραθύρου ευκαιρίας, ενώ υπενθύμισε στον ελληνικό λαό ποια θα έπρεπε να είναι η απαίτησή τους από τους επικεφαλής της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Είπε δηλαδή χαρακτηριστικά: Η Τουρκία δεν είναι «μια χώρα που προσδιορίζει την πολιτική της μέσα από την Ελλάδα, δηλαδή δεν είναι εκείνη το ῾alter ego᾽ μας. Δεν είμαστε σε μια κατάσταση όπου τα πολιτικά μας κόμματα την χρειάζονται πάρα πολύ για να υπάρξουν στην πολιτική. Δόξα τω Θεώ, η τουρκική πολιτική έχει μεγαλώσει πάρα πολύ, έχει διαφοροποιηθεί πάρα πολύ, είναι σε μια κατάσταση που κοιτάει σε πολύ πιο σημαντικά, πολύ πιο υψηλά ζητήματα».

Με άλλα λόγια λοιπόν, ο Τούρκος ομόλογος του Έλληνα υπουργού των Εξωτερικών είπε το προφανές: η Τουρκία σέβεται τον εαυτό της και υλοποιεί μεθοδικά τον στρατηγικό σχεδιασμό της που δεν είναι άλλος από την ανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και την πραγματοποίηση του παντουρανισμού, σε βάρος πολλών, κι εν προκειμένω και κυρίως, της Ελλάδας.

    Εξέχον σημείο της τοποθέτησης Φιντάν ήταν η σκληρή μομφή με την οποία ευτέλισε τις διάφορες μεθοδεύσεις κύκλων της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, με τα εξής λόγια: «Όταν κοιτάξετε την ιστορία της Ελλάδας, την απόσπασή της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τον ετεροπροσδιορισμό της, δηλαδή με εμάς, αναπόφευκτα είναι ο κύριος καθοριστικός παράγοντας της πολιτικής εκεί». Πρόκειται, βεβαίως, περί αλήθειας.

    Το περίεργο πάντως είναι ότι, τη στιγμή που το ανοιχτό «παράθυρο ευκαιρίας» μπάζει επικίνδυνα, οι διαμορφωτές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στην Αθήνα, μιλούν για την εθνική κυριαρχία με όρους πατάτας και δείχνουν να μην τους απασχολεί η τουρκική αρχή «μια στο καρφί και μια στο πέταλο» της τουρκικής διπλωματίας.

    Η οποία δια του κ. Φιντάν κυνικά και απερίφραστα ομολογεί πλέον ότι η «ηρεμία στο Αιγαίο» είναι απαραίτητη προϋπόθεση ώστε η Τουρκία «να προωθήσει τα συμφέροντά της με διπλωματικό τρόπο».

    Κλείνω, με την απάντηση που έδωσε ο κ. Φιντάν όταν ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους για την κριτική περί υποχωρητικότητας που δέχεται η κυβέρνηση Ερντογάν από την αντιπολίτευση:

    «Αν η κυβέρνηση κρύβει κάτι, ο Τύπος και η αντιπολίτευση θα το βρούν και θα το δείξουν στο κοινό».

    Δεν γνωρίζω φυσικά αν αυτό όντως ισχύει στην Τουρκία. Αυτό που γνωρίζω όμως καλά, είναι ότι δεν συμβαίνει στην Ελλάδα.

    Πηγή:

    Το σχέδιο για το Αιγαίο αποκαλύπτεται και είναι τρομακτικό!

    Η φωτογραφία παραπέμπει στην αντίληψη της Διευθύντριας του ΕΛΙΑΜΕΠ ότι τα Εθνικά Χωρικά Ύδατα είναι όπως οι πατάτες (14/10/24)

    Από: militaire.gr

    Οι δηλώσεις της γενικής διευθύντριας του ΕΛΙΑΜΕΠ Μαρίας Γαβουνέλη προκαλούν τεράστιο προβληματισμό όχι για το πού κατευθύνεται ο μυστικός διάλογος της κυβέρνησης Μητσοτάκη με τον Ερντογάν, αλλά για το πού έχει ήδη φθάσει.

    Ο Παναγιώτης Παύλος σχολιάζει τις δηλώσεις της γενικής διευθύντριας του ΕΛΙΑΜΕΠ και ζητά την άμεση παραίτησή της. Θεωρεί ότι οι δηλώσεις περί 8 και 9 ναυτικών μιλίων για την Ελλάδα στο Αιγαίο, έγιναν για να μετρηθεί η αντίδραση της κοινής γνώμης, η οποία έτσι κι αλλιώς δεν έχει την παραμικρή ενημέρωση για το τί συζητά και τί κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη με την Τουρκία. Ο ορυμαγδός καθησυχαστικών δηλώσεων διαψεύδεται εντός ημερών για να μην πούμε ωρών από τις δηλώσεις Ερντογάν αλλά και τις προκλήσεις της Άγκυρας, όχι μόνο στο Αιγαίο και στην Κύπρο, αλλά και στην Θράκη.

    Ο κ. Παύλος μιλά για μειοδοσία και αναρωτιέται τί συζητά ο ΥΠΕΞ Γιώργος Γεραπετρίτης με τον Τούρκο ομόλογό του.

    Υπάρχει κάτι, κάποιος, κάποιοι που μπορούν να σταματήσουν την κατηφόρα στο θέμα του Αιγαίου; Η απουσία αξιόπιστης αντιπολίτευσης δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για ένα τόσο σοβαρό εθνικό θέμα. Όποιος θέλει να βάλει φρένο στην καταστροφή που έρχεται θα πρέπει να σταματήσει να μιλάει και να κάνει πράξεις. Αυτό αφορά και στους δύο πρώην πρωθυπουργούς -Καραμανλής και Σαμαράς- που έχουν πει πολλά αλλά δεν είναι αρκετά για να σταματήσουν αυτό που ήδη φαίνεται ότι θα αντιμετωπίσει η χώρα: τον ακρωτηριασμό της.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:

    Π. Παύλος στον Γ. Σαχίνη (98.4): «Η μεσσιανική αφασία του ελληνικού μειοδοτικού κατευνασμού» (ηχητικό) *

    Πηγή εικόνας: χρήστης @Ictinus_x (twitter)

    Κείμενο: Γιώργος Σαχίνης

    Ο Παναγιώτης Παύλος, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Όσλο στη Νορβηγία και επί χρόνια αρθρογράφος-αναλυτής των ελληνοτουρκικών σχέσεων, μιλώντας στον 98.4, έκανε λόγο για την έντεχνη εξαΰλωση της ελληνικότητας του Αιγαίου σε μια εποχή διεθνούς αστάθειας και παγκόσμιας αναδιανομής «λείας» από παίκτες με προβολή ισχύος, την ώρα που, όπως τόνισε, το ελληνικό πολιτικό σύστημα δείχνει μία ανεξήγητη αφασία.

    Στην καταιγιστική και εκτεταμένη συζήτησή του με τον Γιώργο Σαχίνη, ο Παναγιώτης Παύλος αναλύει τα δομικά προβλήματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής με επίκεντρο τα ελληνοτουρκικά, στον απόηχο της πρόσφατης (4/10) συνέντευξης του Υπουργού Εξωτερικών στον ΣΚΑΙ.

    Ο ομιλητής αναλύει τη δομική ανεπάρκεια και την έλλειψη βούλησης του ελληνικού πολιτικού συστήματος να αποτιμήσει στις πραγματικές διαστάσεις του τον νεοθωμανικό αναθεωρητισμό εις βάρος της Ελλάδας. Προσδιορίζοντας αυτό που αποκαλεί «γεραπετρίτειο δόλο», ο κ. Παύλος επισημαίνει την αυτοκτονική στρατηγική επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να αντιστρέψει την αιτιώδη σχέση, ανάγοντας έτσι καταστροφικά την ελληνοτουρκική διαφορά περί υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ σε αιτία – και όχι αποτέλεσμα – του τουρκικού επεκτατισμού.

    Το τραγελαφικό αυτό παράδοξο υποτάσσει την ελληνική ηγεσία σε θέσεις ανιστόρητου μεσσιανισμού, που φιλοδοξεί να καταστήσει τους μέχρι χθες κακοδιαχειριστές των εθνικών δικαίων σε σημερινούς σωτήριους μεσίτες της ελληνικότητας του Αιγαίου. Η μυστική διπλωματία των τελευταίων τριών ετών βάζει στη γκιλοτίνα του μειοδοτικού κατευνασμού το Αιγαίο, καθώς το θεωρεί ουσιαστικά όχι ως αδιαμφισβήτητο ελληνικό έδαφος, αλλά ως «μεσοτοιχία» με το οικόπεδο του Τούρκου γείτονα, που επιδιώκει την καταπάτησή του.

    Όπως μάλιστα σημειώνει εμφατικά: «Η ανυπαρξία εθνικού οράματος γεννά τη δαμόκλειο σπάθη ενός φοβικού διλήμματος που ανάγει την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και δυνάμει κυριαρχίας σε πολύτιμο αντίτιμο κάλπικης “ειρήνης” και “ευημερίας”. Αν όμως το αίμα γίνει νερό, τότε, σύντομα και μοιραία, και το νερό θα γίνει αίμα…».

    Η συνέντευξη:

    Πηγή:

    https://www.neakriti.gr/koinonia/2079776_panagiotis-paylos-i-messianiki-afasia-toy-ellinikoy-meiodotikoy-kateynasmoy

    Τί θέλει να πει ο κ. Γεραπετρίτης όταν δηλώνει «για την χώρα μου ας χαρακτηρισθώ και μειοδότης»; 

    Ο Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, με τον Αμερικανό Υφυπουργό Ενέργειας, Geoffrey Pyatt, Αθήνα 9/10/2024.

    Άκρως αποκαλυπτική είναι η συνέντευξη που παραχώρησε την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου, ανήμερα των εορτασμών για τα 50 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας, ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Γιώργος Γεραπετρίτης, στον Παύλο Τσίμα και το ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ. Η αλήθεια είναι ότι η τελική τοποθέτηση του Υπουργού, στο πέρας της συζήτησης, στην οποία και παραπέμπει ο τίτλος του κειμένου αυτού, με παρακίνησε να ακούσω προσεκτικά ολόκληρη τη συνέντευξη, όχι μια αλλά τρείς φορές, εντοπίζοντας εκ νέου κάθε φορά ενδιαφέρουσες διαστάσεις και προεκτάσεις των λόγων και θέσεων του Υπουργού.

    Καθώς η συνέντευξη είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο, δεν υπάρχει λόγος να εκθέσω ένα προς ένα τα όσα ανέφερε ο κ. Γεραπετρίτης. Θα ήθελα ωστόσο να επισημάνω ορισμένα σημεία που θεωρώ κρίσιμα, τα οποία φυσικά φανερώνουν και την ψυχική κατάσταση του ανδρός που αναγκάζεται να ομολογήσει ότι οι ενέργειες στις οποίες σκοπεύει να προβεί ενδέχεται να φέρουν συνέπειες οι οποίες είναι εύλογο να διευκολύνουν τον χαρακτηρισμό του από τον ελληνικό λαό ως μειοδότη!

    Προτού προχωρήσω, ας μου επιτραπεί να υπενθυμίσω στον αναγνώστη, τους Έλληνες πολίτες, και τον κύριο Γεραπετρίτη, ορισμένες πραγματικότητες που φαίνεται ότι έχουν λησμονηθεί. Η ελληνική εξωτερική πολιτική, η εθνική πολιτική της Ελλάδας στο εξωτερικό, στον άμεσο περίγυρό της και ευρύτερα, δεν είναι ούτε προνόμιο ούτε αποκλειστικό δικαίωμα ενός κόμματος, το οποίο μάλιστα κυβερνά με όρους ουσιαστικής μειοψηφίας καθώς έχει εκλεγεί με μόλις 2,1 εκατομμύρια ψήφους από ένα λαό 10 εκατομμυρίων πολιτών και στις πρόσφατες ευρωκοινοβουλευτικές εκλογές απώλεσε το 50% της πολιτικής ισχύος του.

    Πολλώ δε μάλλον, σε μια ευνομούμενη δημοκρατία αποφάσεις που αφορούν ό,τι πιο ιερό και πολύτιμο διαθέτει ένας λαός και μια πατρίδα, την εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματά τους δηλαδή, δεν είναι δυνατόν να λαμβάνονται αποφάσεις δίχως εθνική συναίνεση. Επιπλέον, είναι αδιανόητο τα ανωτέρω να τελούν υπό την πολιτική ευθύνη ενός Υπουργού σε εντεταλμένη υπηρεσία, ο οποίος όχι μόνον δεν είναι καν κοινοβουλευτικά αναγνωρισμένος, δηλαδή εκλεγμένος από τους πολίτες, αλλά και έχει εκτεθεί ανεπανόρθωτα για τα απανωτά ψεύδη του τόσο στη διαχείριση των ελληνοτουρκικών όσο και στην τραγωδία στα Τέμπη. Ψεύδη από τα οποία δεν γλυτώνει ούτε και στην προχθεσινή συνέντευξή του στον ΣΚΑΙ. Αυτά για το ηθικό και το πολιτειακό σκέλος του πράγματος.

    Από εκεί και πέρα. Η προχθεσινή συνέντευξη του κ. Γεραπετρίτη φανέρωσε ορισμένες από τις πλέον επικίνδυνες και ζημιογόνες παθογένειες του ελληνικού πολιτικού συστήματος που η επιπολαιότητα και η πνευματική ένδεια των εκφραστών του κινδυνεύουν να τις μετατρέψουν σε ισοδύναμα εθνικής καταστροφής με μανδύα εθνικής λύτρωσης.

    Ξεκινώ καταρχήν με αυτό που θα μπορούσε να κωδικοποιηθεί με τον χαρακτηρισμό «Γεραπετρίτειος δόλος» και που δεν είναι άλλο από το ευφυέστατο στρατήγημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό. Πώς; Με την αντιστροφή της αιτιοκρατικής σχέσης στα ελληνοτουρκικά, όπου δηλαδή το αίτιο [τουρκικός νεοθωμανικός επεκτατικός αναθεωρητισμός] αντικαθίσταται από το αιτιατό [ελληνοτουρκική διαφορά Υφαλοκρηπίδας / AOZ], και το αιτιατό από το αίτιο [η ελληνοτουρκική διαφορά γεννά τον νεοθωμανικό επεκτατισμό].

    Με άλλα λόγια, δηλαδή, προσπαθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη να ανάγει, δια στόματος Γεραπετρίτη, την ελληνοτουρκική διαφορά Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ σε αίτιο των ελληνοτουρκικών προβλημάτων. Ώστε να πείσει τους Έλληνες πολίτες ότι τυχόν επίλυση αυτής της διαφοράς συνεπάγεται και λύση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων, ωσάν αυτά να ήταν αιτιατά απότοκα της μιας, δήθεν, διαφοράς, και όχι αίτιά της. Αντιλαμβανόμαστε φυσικά όλοι, πού πηγαίνει αυτή η ιστορία, τη στιγμή μάλιστα που τόσο ο Υπουργός Εξωτερικών όσο και η κυβέρνηση εν συνόλω αρνούνται πεισματικά να κινηθούν στην κατεύθυνση άσκησης του μονομερούς κυριαρχικού δικαιώματος επέκτασης των Εθνικών Χωρικών Υδάτων της Ελλάδας στα 12 ναυτικά μίλια, ή το μέγιστο της μέσης γραμμής.

    Εθνικά Χωρικά Ύδατα. Θυμίζω τη δήλωση του ΥΠΕΞ Γεραπετρίτη σε ανύποπτο χρόνο και αναρμοδίως, ως Υπουργού Επικρατείας, κάπου στο 2020, περί της εθνικής κόκκινης γραμμής στα 6 ναυτικά μίλια. Αυτή η θέση του ήταν απολύτως συνεπής με τη σημερινή δολιότητα της κυβερνητικής ρητορικής. Κι αυτό διότι, όταν ο Υπουργός των Εξωτερικών λέει στον Παύλο Τσίμα ότι «ζητήματα κυριαρχίας είναι εκτός συζήτησης», ναι μεν είναι τυπικά σωστός κατά το ότι δεν πάνε να δώσουν έκταση μέσα στα εξαμίλια. Πλην όμως, αυτό που η δήλωση του Υπουργού αποκρύπτει είναι ότι, από τη στιγμή που η Ελλάδα δεν έχει επεκτείνει τα ΕΧΥ, η όποια διαπραγμάτευση με την Τουρκία μοιραία θα έχει ως συνέπεια την απώλεια του εθνικού εδάφους που αυτή τη στιγμή είναι βέβαια δυνητικό. Άρα, και δεν εκχωρούν την τρέχουσα εθνική κυριαρχία και εκχωρούν την μέλλουσα εθνική κυριαρχία, θεωρώντας μάλιστα αυτήν την «απόφαση για διάβαση του Ρουβίκωνα οραματική προσέγγιση»!

    Επιπλέον: η όλη συζήτηση και η ανάπτυξη της συλλογιστικής του Υπουργού των Εξωτερικών εκτίθεται με ρητή αναφορά όχι στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, σε αντιδιαστολή με τη μόνιμη επωδό επί Υπουργίας των Εξωτερικών του Νίκου Δένδια που μιλούσε για UNCLOS πρωί-μεσημέρι-βράδυ, αλλά στο Διεθνές Δίκαιο γενικώς. Την ίδια δηλαδή αναφορά που επικαλείται και ο Τούρκος Πρόεδρος. Προφανώς αυτή είναι άλλη μια συμφωνημένη παράμετρος ευθυγράμμισης με την Τουρκία και υποχώρησης από τα κεκτημένα που προσφέρει στην Ελλάδα η υπογραφή της Συμφωνίας του Montego Bay, το 1982. Φαίνεται ότι κάποιοι στο Υπουργείο Εξωτερικών και στην ελληνική κυβέρνηση θεώρησαν εθνικά ωφέλιμο να ευθυγραμμιστούν με τις αξιώσεις της γείτονος χώρας που δεν έχει υπογράψει την εν λόγω συνθήκη ακριβώς διότι δεν ικανοποιεί τον τουρκικό μαξιμαλισμό.

    Κι άρα τίθεται το ερώτημα: τί ακριβώς έχει στο μυαλό του ο κ. Γεραπετρίτης όταν μιλώντας στον Παύλο Τσίμα προβαίνει σε εξίσωση ευθυνών Ελλάδας και Τουρκίας για τις μεταξύ τους εντάσεις; Τί σχέση έχει άραγε όχι μόνον με το εθνικό συμφέρον αλλά και με την ίδια την αλήθεια, η απόδοση, από μέρους του Υπουργού Εξωτερικών, ευθύνης σε «ιστορικά βάρη και θέσεις διαμετρικά αντίθετες»; Τα ιστορικά βάρη βαραίνουν αυτόν που τα προκάλεσε κατά τρόπο παντελώς ανόμοιο έναντι αυτού που τα υφίσταται. Και ο κ. Γεραπετρίτης, μολονότι επικαλείται την ιστορία, φαίνεται να το κάνει προς τέρψιν όχι των Ελλήνων αλλά του κτιρίου επί της Λεωφόρου Βασιλέως Γεωργίου Β´. Αλλιώς πώς μπορεί κανείς να αποκαλέσει τα εθνικά δίκαια της Ελλάδος «θέσεις» εξισώνοντάς τα με τις «θέσεις» των επεκτατικών νεοθωμανικών βλέψεων της Τουρκίας;

    Στη λογική αυτή, ακούσαμε τον Έλληνα Υπουργό των Εξωτερικών να αναγνωρίζει ως την ουσία της ελληνοτουρκικής διαφοράς την Υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ. Άραγε, είναι βέβαιος ο ίδιος ότι αυτή είναι η κοινώς αναγνωρισμένη «διαφορά» μας με την Τουρκία και από την ίδια την Τουρκία; Ή μήπως εθελοτυφλεί και για τους δικούς του λόγους αποκρύπτει το γεγονός ότι η ουσία της ελληνοτουρκικής διαφοράς από πλευράς Τουρκίας δεν είναι άλλη από την ίδια την ελληνικότητα του Αιγαίου;

    Επιπλέον, πώς είναι δυνατόν να αρκείται ο Έλληνας Υπουργός σε μια γενική επίκληση της λογικής και του ορθού λόγου, όταν αμφότερα είναι έννοιες ενός πολιτισμικού πλαισίου και αξιακού συστήματος το οποίο αφορά ένα λαό, τον ελληνικό, που μέχρι και πριν από 50 χρόνια (για να μην φθάσω ως το «ατύχημα» της δολοφονίας Ηλιάκη στα μέρη του Υπουργού) το πληρώνει με αίμα υπερασπιζόμενο τα εδάφη του από έναν επιβουλέα που ποτέ δεν μοιράστηκε ούτε κοινή αξία αλλά ούτε καν έννοια με τον Ελληνισμό;

    Είναι πολλά ακόμη, πάρα πολλά, τα προβλήματα της σκέψης του κυρίου Γεραπετρίτη που αναδύονται στην αποκαλυπτική συνέντευξή του με τον Παύλο Τσίμα: συλλογιστική διάτρητη από αμέτρητες αντιφάσεις, τις οποίες μόλις αγγίξαμε στο παρόν, έκδηλη απειρία γνώσης και κατανόησης της ουσίας των ελληνοτουρκικών σχέσεων, επιφανειακή αντίληψη πραγμάτων. Άγνοια και επιπόλαιη φιλοδοξία να καταστεί ο ίδιος ήρωας στον οποίον οι επόμενες γενιές των Ελλήνων θα προσβλέπουν άραγε με περηφάνεια και ευγνωμοσύνη τιμώντας τον για το ότι 204 χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821 έλυσε τα ελληνοτουρκικά κατά τρόπο που ούτε καν ο ταλαίπωρος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δεν ευδόκησε να επιτύχει. Αστεία πράγματα. Ας ελπίσουμε μόνον να μην αποδειχθούν και τραγικά.

    Κλείνω θέτοντας στην κρίση του αναγνώστη την «ηρωική» απάντηση του Υπουργού Εξωτερικών στο ερώτημα του δημοσιογράφου αν φέρει κι αυτός «το σύνδρομο της Ζυρίχης, το σύνδρομο δηλαδή που λέει ότι όποιος αγγίξει ή προσπαθεί να λύσει ένα από τα εθνικά θέματα, αυτομάτως παίρνει απάνω του, στο πέτο του, την ταμπέλα του μειοδότη, του μειωμένου εθνικού φρονήματος, αν όχι του προδότη». Η απάντηση του Υπουργού των Εξωτερικών είχε ως εξής:

    «…Θεωρώ ότι το φέρω κάθε μέρα. Και η απάντηση, κύριε Τσίμα, είναι η ακόλουθη. Όταν εγώ ανέλαβα το Υπουργείο Εξωτερικών, όλες οι εισηγήσεις, ακόμη και από τους φίλους μου, από τους δικούς μου ανθρώπους, ήταν να μην ασχοληθώ με τα ελληνοτουρκικά και να μην ασχοληθώ και με το Κυπριακό. Γιατί, κύριε Τσίμα; Διότι στην περίπτωση αυτή μόνο να χάσεις έχεις, και όχι να κερδίσεις, ως άνθρωπος. Από την άλλη πλευρά, εγώ θέλω να σας πω ότι αισθάνομαι ένα χρέος, ένα ηθικό χρέος, απέναντι στους Έλληνες πολίτες τα θέματα αυτά να μπορέσουμε να τα αγγίξουμε επιτέλους. Ήδη, για το Κυπριακό είχαμε μια μεγάλη εξέλιξη. Και θέλω να πω την μεγάλη μου ικανοποίηση ότι για 15 μήνες έχουμε αναλώσει στο Υπουργείο Εξωτερικών τεράστια προσπάθεια για να μπορέσουμε να φέρουμε στο τραπέζι τη συζήτηση στους τουρκοκυπρίους και να μπορέσουμε να επανεκκινήσουν οι συζητήσεις. Κάτι που πριν από ενάμισυ χρόνο φαινόταν απολύτως αδύνατο, κύριε Τσίμα. Τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε μια εξέλιξη που δεν δημιουργεί κατ᾽ ανάγκην συνθήκες αισιοδοξίας ότι θα λυθεί το ζήτημα, όμως που συνιστά μια σοβαρή αναβάθμιση σε ό,τι αφορά τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Και να σας πω και κάτι. Αν είναι να αφήσω μια μεγάλη παρακαταθήκη για τη χώρα μου για τις επόμενες γενιές, να είναι μια γειτονιά η οποία θα είναι ήρεμη, μια Ελλάδα της αυτοπεποίθησης, της σταθερότητας, της υπερηφάνειας, ας χαρακτηριστώ και μειοδότης».

    Δημοσιεύθηκε στο militaire.gr, 6/10/2024:

    https://www.militaire.gr/ti-thelei-na-pei-o-k-gerapetritis-otan-dilonei-gia-tin-chora-moy-as-charaktiristho-kai-meiodotis-pan-paylos/