Παναγιώτης Παύλος: Η νίκη Τραμπ, το επικοινωνιακό φιάσκο των συστημάτων και η ανεξήγητη πρεμούρα στα Ελληνοτουρκικά (ηχητικό)
Γράφει ο Γιώργος Σαχίνης
Τα όσα περιγράφει ο κ. Παύλος για τις “ασκήσεις” της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και βασικών δεξαμενών σκέψης προκαλούν προβληματισμό για τα κίνητρα και την ανυπαρξία στρατηγικής βάθους στα ελληνοτουρκικά θέματα.
Ο ερευνητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Όσλο Παναγιώτης Παύλος, σε μια αναλυτική συζήτηση στον 98.4, αναλύει το τι κατά τη γνώμη του συνέτεινε στην άνετη επικράτηση σε όλα τα επίπεδα του Τραμπ και στο νέο πλειοψηφικό ρεύμα στο εσωτερικό της κοινωνίας των ΗΠΑ, αναφερόμενος διεξοδικά και στο επικοινωνιακό φιάσκο των συστημάτων που θέλησαν να ανακόψουν την επάνοδο του Τραμπ ή που ήλπιζαν σε χειραγώγηση της κοινής γνώμης.
Αναφέρεται στις ευρύτερες προεκτάσεις από την αλλαγή της διοίκησης στις ΗΠΑ, με ορατό, όπως είπε, το πεδίο των άμεσων εξελίξεων στο Ουκρανικό, με ό,τι όμως συνεπάγεται και για τις επιδράσεις που θα έχει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε χώρες με πρωταγωνιστικό ρόλο, όπως η Γερμανία.
Ταυτόχρονα, αναφερόμενος ο κ. Παύλος στη νέα πραγματικότητα από τον Ιανουάριο του 2025 στην αμερικανική διοίκηση, αναρωτήθηκε για ποιο λόγο η ελληνική πλευρά εμφανίζεται με μία τόσο ανεξήγητη πρεμούρα για ουσιαστικές δεσμεύσεις στον διάλογο με την Τουρκία και μάλιστα σε μια περίοδο που η τελευταία εντείνει την πλήρως αναθεωρητική της ατζέντα για όλα έναντι μας. Τα όσα περιγράφει για τις “ασκήσεις” της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και βασικών δεξαμενών σκέψης επί του θέματος προκαλούν προβληματισμό για τα κίνητρα και την ανυπαρξία στρατηγικής βάθους.
Ακούστε τη συνέντευξη:
Ο Παναγιώτης Παύλος στον Γιώργο Σαχίνη και τον ράδιο 98.4, Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2024
Ευχαριστώ δημόσια τον Πρέσβη επί τιμή κ. Παύλο Αποστολίδη, πρώην Αρχηγό της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, πρώην επικεφαλής Διερευνητικών Επαφών με την Τουρκία, πρώην Γραμματέα της Πρεσβείας της Ελλάδος στη Λευκωσία τις ημέρες της τουρκικής εισβολής το 1974, και μέλος του ΕΛΙΑΜΕΠ.
Διότι ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα που του απηύθυνα -μέσω συνέντευξης στον ειδησεογραφικό ιστότοπο militaire.gr και τον δημοσιογράφο Πάρη Καρβουνόπουλο -μπορείτε να την παρακολουθήσετε εδώ-
να λάβει δημόσια θέση στον απόηχο των κοινώς ομολογουμένως μειοδοτικών δηλώσεων της Γενικής Διευθύντριας του ΕΛΙΑΜΕΠ, κυρίας Μαρίας Γαβουνέλη.
Διεθνολόγος δεν είμαι. Είμαι φιλόσοφος που παρακολουθώ πολύ στενά τα εθνικά θέματα και κυρίως τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με εφόδια που μου προσφέρει η πολύχρονη τριβή στη σκέψη και η μελέτη, η μεγάλη αγάπη μου για την Ελλάδα, η εμπειρία σε ανάλυση και η σύνθεση, η λεπτομερής παρατήρηση, καθώς και η πρόσβαση σε πολύτιμες πληροφορίες -που λίγοι διαθέτουν και πολλοί καθυβρίζουν- χάρη σε εκλεκτούς ανθρώπους στους οποίους είμαι βαθιά ευγνώμων.
Η συνέντευξη, ωστόσο, του κυρίου Αποστολίδη στην Καθημερινή της Κυριακής συνιστά -δυστυχώς- την απόλυτη, περίτρανη δικαίωση όλων των μέχρι σήμερα δημόσιων -ενίοτε σκληρών πάντοτε όμως ανιδιοτελών και ακριβοδίκαιων- παρεμβάσεών μας στα Ελληνοτουρκικά τα τελευταία χρόνια.
Οι δηλώσεις του Πρέσβεως αποκαλύπτουν το απόλυτο φαλίρισμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στα Ελληνοτουρκικά και τη δίχως ιστορικό προηγούμενο φαυλότητα του ελλαδικού πολιτικού συστήματος του τέλους της Μεταπολίτευσης. Είναι δε λίαν ευχάριστο το γεγονός ότι η ίδια η Καθημερινή παρέχει πλέον τέτοιου είδους υπηρεσίες αφύπνισης της ελληνικής κοινής γνώμης, όπως η εν λόγω συνέντευξη, κάτι για το οποίο θερμές ευχαριστίες αξίζουν και προς αυτήν, και ιδίως τον Διευθυντή της Αλέξη Παπαχελά.
Ειδικότερα, για όσους δεν είναι σε θέση να εκτιμήσουν την αξία των όσων δήλωσε ο πολύπειρος, και με θεσμικό ρόλο επί πολλά χρόνια στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, διπλωμάτης στην Κυριακάτικη συνέντευξή του, αξίζει να επισημανθούν οι εξής δύο παραδοχές που προκύπτουν άμεσα, αβίαστα και με λογική συνέπεια και αναγκαιότητα από την τοποθέτησή του:
Όντως υπάρχει στρατηγική μειοδοσία στο Αιγαίο από ελληνικής πλευράς.
Αν τεθούν το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας ως γνώμονας σχεδιασμού και υλοποίησης της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, τότε πολλοί εξωθεσμικοί οπαδοί και υπηρέτες του μειοδοτικού κατευνασμού που εμπλέκονται ενεργά (και με το αζημίωτο είτε άμεσων είτε έμμεσων ανταλλαγμάτων) σε διαδικασίες απεμπόλησης της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας, και ακρωτηριασμού του εθνικού εδάφους του Αιγαίου, θα πρέπει να χάσουν -κυριολεκτικά- τη δουλειά τους.
Οι συγκλονιστικές παραδοχές στις οποίες προβαίνει ο Πρέσβης Αποστολίδης (και τις οποίες ο αναγνώστης μπορεί να διαβάσει στην κεντρική εικόνα του άρθρου), αφενός επαληθεύουν τον χαρακτηρισμό των θέσεων της Γενικής Διευθύντριας του think tank ΕΛΙΑΜΕΠ, στο οποίο μετέχει και ο ίδιος, ως μειοδοτικών και ανθελληνικών.
Αφετέρου, καθιστούν σαφές στην ελληνική κοινή γνώμη ότι η οιαδήποτε τυχόν απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη για μη πλήρη επέκταση των εθνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, θα είναι η πρώτη πράξη απώλειας εθνικού εδάφους της χώρας εν καιρώ ειρήνης, στον 21ο αιώνα.
Ως εκ τούτου εύλογα διαπιστώνει κανείς ότι τη συνάντηση του Υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη με τον Τούρκο ομόλογό του Χακάν Φιντάν την ερχόμενη Παρασκευή (8/11) στην Αθήνα, δεν θα την παρακολουθούν μόνον μερικά ζευγάρια μάτια συμβούλων και γραμματέων των δύο Υπουργών που θα είναι φυσικώς παρόντες. Αλλά και πολλά εκατομμύρια Ελλήνων, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, που ξαγρυπνούν διαρκώς προς αποφυγή νέας εθνικής καταστροφής με κυβερνητική σφραγίδα -αυτή τη φορά- της Νέας Δημοκρατίας και συγκατάθεση του διακομματικού εθνομειοδοτικού ελλαδικού κατεστημένου.
Ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, κατά τη στιγμή που έχοντας ολοκληρώσει τις δηλώσεις του (δεν) δέχεται την ερώτηση της Μαρίας Δεναξά. Παρίσι, Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2024. Φωτογραφία: Μαρία Δεναξά.
Από τους: Μαρία Δεναξά, Παναγιώτη Παύλο
Την ώρα που και οι πέτρες πλέον γνωρίζουν ότι υπάρχει κρυφή ατζέντα στα Ελληνοτουρκικά, με την απώλεια εθνικής κυριαρχίας να κυοφορείται από τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, υπό την επίβλεψη και καθοδήγηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ώστε να την εκμαιεύσουν οι Ταγίπ Ερντογάν και Χακάν Φιντάν, ο Γιώργος Γεραπετρίτης βρέθηκε στο Παρίσι για να πάρει μέρος στη διάσκεψη–παρωδία του Εμμανουέλ Μακρόν για το Λίβανο.
Μετά από πολύωρη αναμονή και ανακοινώσεις υποκρισίας, με τη διεθνή μαφία -που αυτοαποκαλείται «διεθνής κοινότητα»- να προβαίνει σε εξαγγελίες ύψους ενός δισεκατομμυρίου ευρώ για το Λίβανο, ενώ οι βόμβες της κατέστρεψαν και αυτήν τη χώρα, εκτινάσσοντας τον αριθμό των εκτοπισμένων, που σε λίγο θα καταφθάσουν μαζικά στα ελληνικά νησιά, συνάντησε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών τους Έλληνες δημοσιογράφους, για να πει… το ποίημά του!
Για να πει δηλαδή ότι η «διεθνής κοινότητα», που αποτελείται από πέντε έξι χώρες της Δύσης, από τις 194 που υπάρχουν στον πλανήτη, θα πρέπει να διαχειριστεί τη συνολική ανθρωπιστική κρίση στο Λίβανο και τη Μέση Ανατολή, και ότι η Ελλάδα θα είναι στην πρώτη γραμμή για την ειρήνη η οποία «αυτή τη στιγμή είναι σε πολύ υψηλή διακινδύνευση», όπως τόνισε ο κύριος Γεραπετρίτης.
Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών κάτι παραπάνω θα γνωρίζει, μιας και παρασκηνιακά διαπραγματεύεται με την Τουρκία με μπακαλίστικο τρόπο υποχωρήσεις στο θέμα των χωρικών μας υδάτων, όπως αποκάλυψε σε συνέντευξη της η διευθύντρια του ΕΛΙΑΜΕΠ, Μαρία Γαβουνέλη.
Η υφαλοκρηπίδα
Επ’ αυτού του ζητήματος και πιο συγκεκριμένα: γιατί ο κύριος Γεραπετρίτης δεν ακολουθεί τη λογική σειρά και τάξη στα ζητήματα του διεθνούς δικαίου και γεωπολιτικής όσον αφορά στα Ελληνοτουρκικά, ώστε να προσέλθει σε συζητήσεις διευθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ μόνο αφότου έχει κλείσει τους κόλπους, έχει χαράξει γραμμές βάσης κι έχει επεκτείνει η Ελλάδα τα εθνικά χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια ή ώς τη μέση γραμμή; Αυτό ήταν το ερώτημα που θέλησε να του θέσει η δημοσιογράφος της «δημοκρατίας», η οποία κάλυπτε τη σύνοδο.
Όμως, οι συνεργάτιδες του κυρίου υπουργού, που ως αποστολή τους έχουν να τον διατηρούν σε ένα αποστειρωμένο και ακίνδυνο περιβάλλον, είχαν αντίθετη άποψη. Όση ώρα ο Γιώργος Γεραπετρίτης, απαντούσε λέγοντας το ποίημά του σε ανώδυνη ερώτηση της κρατικής τηλεόρασης, οι κυρίες επί των τιμών του Έλληνα υπουργού εξωτερικών, επαναλάμβαναν με επιτακτικό τρόπο στη δημοσιογράφο της «δημοκρατίας»: «Όχι άλλη ερώτηση», «καμία άλλη ερώτηση», «δεν θα δεχτεί άλλη ερώτηση». Έκαναν, μάλιστα, νεύμα στον Υπουργό όταν κατάλαβαν το μέσο το οποίο η δημοσιογράφος εκπροσωπούσε, με την ίδια να επιμένει ότι θα του θέσει ένα ακόμη ερώτημα.
Έχοντας λάβει το μήνυμα από τις γραμματείς του, ο Γιώργος Γεραπετρίτης ολοκλήρωσε την απάντησή του στην κρατική τηλεόραση με ένα «ευχαριστώ», που υπονοούσε πως δεν θα συνεχίσει τη συζήτηση. Όμως, ερωτήθηκε από τη δημοσιογράφο μας «Τί σας εμποδίζει να καθιερώσετε αύριο τα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο;», για να λάβει την απάντηση: «Μα τι σχέση έχει (το Αιγαίο) με το Λίβανο, ρε…!». Στη συνέχεια κατευθύνθηκε σε πηγαδάκι με Έλληνα διπλωμάτη και τις συνεργάτιδές του.
Η ανησυχία των συνεργατών του Γιώργου Γεραπετρίτη, μήπως δεχτεί να μιλήσει στη δημοσιογράφο της «δημοκρατίας», που προφανώς θα μπορούσε να του κάνει κάποιο ενοχλητικό ερώτημα γύρω από τα Ελληνοτουρκικά, αποδεικνύει πόσο κρίσιμα είναι τα πράγματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Φανερώνει δε τη διάσταση της εθνικής μειοδοσίας, μετά τις αποκαλύψεις της διευθύντριας του ΕΛΙΑΜΕΠ, τη νέα πρόκληση με τουρκική NAVTEX μεταξύ Χίου και Λέσβου για πόντιση καλωδίου, την απαγόρευση οποιασδήποτε τουριστικής δραστηριότητας σε μικρονησιά (κάποια από τα οποία είναι ιδιωτικά και απέχουν λιγότερο από 10 μίλια από τα θαλάσσια σύνορα, ενώ άλλα η ελληνική κυβέρνηση ετοιμάζεται να τα ξεπουλήσει, ως πολύτιμα δώρα Μητσοτάκη στον Ερντογάν) και ύστερα από το περιστατικό στην Κάσο, όπου ιταλικό ερευνητικό πλοίο στην ελληνική ΑΟΖ ζήτησε άδεια από την Τουρκία για σχετική έρευνα!
Και στο κάτω κάτω, αφού το Αιγαίο δεν έχει καμία σχέση με το Λίβανο, γιατί ο κύριος Γεραπετρίτης πήρε μέρος στη διάσκεψη; Ποιός υπουργός Εξωτερικών, μη υποτελής σε ξένα κέντρα εξουσίας και με διαυγή αντίληψη γεωπολιτικής, συνείδηση της αδιαίρετης ιστορικής και διαχρονικής παρουσίας του Ελληνισμού στον ενιαίο φυσικό του χώρο σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο, θα τολμούσε να αποσυνδέσει το Αιγαίο από τα τεκταινόμενα στην ευρύτερη περιοχή;
Επιπλέον, αν η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει τον έλεγχο των καταστάσεων μέσα στο σπίτι της, όταν της απειλούν ζωτικά εθνικά συμφέροντα και προτιμά να εκχωρήσει ατον γείτονα την αυτεξουσιότητά της με μεθοδευμένες διευθετήσεις, είναι γελοιότητα ανώτατοι εκπρόσωποι του ελληνικού κράτους, εν προκειμένω ο υπουργός Εξωτερικών, να σπεύδουν σε διεθνείς διασκέψεις για να δώσουν τα φώτα τους σε άλλες διενέξεις!
Κυριαρχία
Αν δεν δέχεται ο κύριος υπουργός ότι υπάρχει ενιαίος χώρος και ζωτικά συμφέροντα για την Ελλάδα στην ανατολική Μεσόγειο, τί δουλειά είχε στη διάσκεψη;
Η Ελλάδα, αδιαμφισβήτητα, έχει λόγο κι ο λόγος της είναι διασυνδεδεμένος τόσο με τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο όσο και με το Αιγαίο. Κατά συνέπεια, ο Γιώργος Γεραπετρίτης μάλλον δεν κατάλαβε ότι δεν βρέθηκε στο Παρίσι ως υπουργός εξωτερικών μιας τρίτης, άσχετης χώρας, αλλά ως μιας χώρας η οποία συνδέεται με ιστορικούς, παραδοσιακούς και διαχρονικούς δεσμούς με τον αραβικό κόσμο και με την ανατολική Μεσόγειο γενικότερα.
Και κάτι τελευταίο για τη στάση του Ελληνα πρωθυπουργού και του υπουργού Εξωτερικών του στα Ελληνοτουρκικά: Γιατί η Ελλάδα επείγεται τόσο πολύ να διευθετήσει μια χρόνια κατάσταση με την Τουρκία τώρα, που αυξάνεται και ενισχύεται ο γεωπολιτικός ρόλος της Τουρκίας σε σχέση με το Ισραήλ; Και παράλληλα τώρα, που η γειτονική χώρα είναι απασχολημένη με τη Μέση Ανατολή και τους κινδύνους που διατρέχει ακόμη και για την ασφάλειά της, οι οποίοι θα την κρατούν απασχολημένη για πολύ καιρό ακόμη;
Η υπόκλιση του Γιώργου Γεραπετρίτη στον Ταγίπ Ερντογάν στο Βίλνιους της Λιθουανίας
Μετά τις καταιγιστικές δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών κ. Χακάν Φιντάν, που είδαν το βράδυ της Πέμπτης (17/10/2024) το φως της δημοσιότητας, τίθεται σε αμφισβήτηση από αναλυτές και διπλωμάτες το αφήγημα του κ. Γιώργου Γεραπετρίτη.
Οι επικριτές του ομιλούν με σκληρό τρόπο για τον τρόπο που αντιμετωπίζει τα ελληνοτουρκικά θέματα ο Έλληνας υπουργός.
Υποστηρίζουν ότι πλέον είναι «άκρως ανιστόρητο, αν όχι ανεύθυνο, το αφήγημα ότι πηγή των προβλημάτων με την Τουρκία είναι η μη οριοθέτηση Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με την Ελλάδα».
Ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας κατηγορείται ότι επιχειρεί συστηματικά το τελευταίο διάστημα να χρυσώσει το χάπι μιας «νέου τύπου διαπραγμάτευσης που θα λύσει όσα δεν έλυσαν 64 κύκλοι Διερευνητικών Επαφών μέσα σε 20 χρόνια». Υποστηρίζουν ότι είναι καχεκτική και φιλάσθενη η «λογική» του κ. Γεραπετρίτη.
Στην εφ᾽ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στο τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο Haber Global, και δημοσίευσε η Hellas Journal, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας, και πρώην αρχηγός της ΜΙΤ με μεγάλο portfolio δολοφονιών αντιφρονούντων, γκιουλενιστών και Κούρδων αντικαθεστωτικών, ομολόγησε κυνικά ότι η Τουρκία όχι μόνον αξιώνει τον έλεγχο της Θράκης, του Αιγαίου και της Κύπρου, αλλά το πράττει αυτό έχοντας τον «τουρκικό στρατό έτοιμο με σχετικές οδηγίες να αποκρούσει οποιαδήποτε πρόκληση».
Ο Τούρκος πρώην αρχικατάσκοπος εξέθεσε με τον πλέον εμφατικό τρόπο την απαίτηση της Τουρκίας επί της ελληνικής κυριαρχίας αλλά και του status quo του ελληνικού κράτους συνολικά.
Μίλησε για «σύμπλεγμα προβλημάτων» όπως «οι θαλάσσιες περιοχές, οι εναέριες περιοχές, η υφαλοκρηπίδα, το πρόβλημα των μειονοτήτων, δηλαδή το πρόβλημα της τουρκικής μειονότητας» στη Θράκη με τα «προβλήματα που αφορούν τη λατρεία εκεί, το διορισμό του μουφτή, την εκπαίδευση», καθώς και την «Κύπρο, τη Μεσόγειο, το Αιγαίο».
Πρόκειται για σεμιναριακή ανάπτυξη της τουρκικής νεοθωμανικής αναθεωρητικής επεκτατικότητας κατά της Ελλάδας, καθώς οι δηλώσεις αυτές του κυρίου Φιντάν έρχονται σε συνέχεια της προ ημερών στρατηγικής μεθόδευσής του να μεταφέρει τις εντολές του Ταγίπ Ερντογάν στους πράκτορες της Άγκυρας στη Θράκη να προβούν σε προπηλακισμό του νόμιμου μουφτή Κομοτηνής και αξιωματούχου του ελληνικού κράτους στην Ξάνθη, η οποία συνοδεύτηκε και από καταγγελία εις βάρος της Ελλάδος ότι επιδιώκει την όξυνση των σχέσεων με την Τουρκία στη Θράκη
Σε μια απροκάλυπτη αποστροφή του λόγου του, ο Τούρκος υπουργός εξέθεσε ανεπανάληπτα τα φοβικά σύνδρομα της ελλαδικής «πολιτικής αρχών» και των παγιωμένων πολιτικών ελίτ που ο Έλληνας υπουργός υπηρετεί και αντιπροσωπεύει όχι μόνον τώρα, αλλά τα τελευταία 20 χρόνια.
Σύνδρομα τα οποία εκφράζονται από πληθώρα οπαδών και ιθυνόντων του Σχεδίου Ανάν, οι οποίοι υποκρίνονται ότι αγνοούν πως η Τουρκία ποτέ δεν τήρησε υπογραφή.
Απευθυνόμενος ο κύριος Φιντάν στους Έλληνες κατ᾽ ουσίαν (όποιος παρακολούθησε τη συνέντευξη μπορεί να εντοπίσει τον έμμεσο αποδέκτη της) έθεσε εν υψηλώ αμφιβόλω -όπως τον κατηγορούν όσοι διαφωνούν μαζί του- την αξιοπιστία των ισχυρισμών του κυρίου Γεραπετρίτη περί παραθύρου ευκαιρίας, ενώ υπενθύμισε στον ελληνικό λαό ποια θα έπρεπε να είναι η απαίτησή τους από τους επικεφαλής της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
Είπε δηλαδή χαρακτηριστικά: Η Τουρκία δεν είναι «μια χώρα που προσδιορίζει την πολιτική της μέσα από την Ελλάδα, δηλαδή δεν είναι εκείνη το ῾alter ego᾽ μας. Δεν είμαστε σε μια κατάσταση όπου τα πολιτικά μας κόμματα την χρειάζονται πάρα πολύ για να υπάρξουν στην πολιτική. Δόξα τω Θεώ, η τουρκική πολιτική έχει μεγαλώσει πάρα πολύ, έχει διαφοροποιηθεί πάρα πολύ, είναι σε μια κατάσταση που κοιτάει σε πολύ πιο σημαντικά, πολύ πιο υψηλά ζητήματα».
Με άλλα λόγια λοιπόν, ο Τούρκος ομόλογος του Έλληνα υπουργού των Εξωτερικών είπε το προφανές: η Τουρκία σέβεται τον εαυτό της και υλοποιεί μεθοδικά τον στρατηγικό σχεδιασμό της που δεν είναι άλλος από την ανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και την πραγματοποίηση του παντουρανισμού, σε βάρος πολλών, κι εν προκειμένω και κυρίως, της Ελλάδας.
Εξέχον σημείο της τοποθέτησης Φιντάν ήταν η σκληρή μομφή με την οποία ευτέλισε τις διάφορες μεθοδεύσεις κύκλων της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, με τα εξής λόγια: «Όταν κοιτάξετε την ιστορία της Ελλάδας, την απόσπασή της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τον ετεροπροσδιορισμό της, δηλαδή με εμάς, αναπόφευκτα είναι ο κύριος καθοριστικός παράγοντας της πολιτικής εκεί». Πρόκειται, βεβαίως, περί αλήθειας.
Το περίεργο πάντως είναι ότι, τη στιγμή που το ανοιχτό «παράθυρο ευκαιρίας» μπάζει επικίνδυνα, οι διαμορφωτές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στην Αθήνα, μιλούν για την εθνική κυριαρχία με όρους πατάτας και δείχνουν να μην τους απασχολεί η τουρκική αρχή «μια στο καρφί και μια στο πέταλο» της τουρκικής διπλωματίας.
Η οποία δια του κ. Φιντάν κυνικά και απερίφραστα ομολογεί πλέον ότι η «ηρεμία στο Αιγαίο» είναι απαραίτητη προϋπόθεση ώστε η Τουρκία «να προωθήσει τα συμφέροντά της με διπλωματικό τρόπο».
Κλείνω, με την απάντηση που έδωσε ο κ. Φιντάν όταν ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους για την κριτική περί υποχωρητικότητας που δέχεται η κυβέρνηση Ερντογάν από την αντιπολίτευση:
«Αν η κυβέρνηση κρύβει κάτι, ο Τύπος και η αντιπολίτευση θα το βρούν και θα το δείξουν στο κοινό».
Δεν γνωρίζω φυσικά αν αυτό όντως ισχύει στην Τουρκία. Αυτό που γνωρίζω όμως καλά, είναι ότι δεν συμβαίνει στην Ελλάδα.
Ο Παναγιώτης Παύλος σχολιάζει τις δηλώσεις της γενικής διευθύντριας του ΕΛΙΑΜΕΠ και ζητά την άμεση παραίτησή της. Θεωρεί ότι οι δηλώσεις περί 8 και 9 ναυτικών μιλίων για την Ελλάδα στο Αιγαίο, έγιναν για να μετρηθεί η αντίδραση της κοινής γνώμης, η οποία έτσι κι αλλιώς δεν έχει την παραμικρή ενημέρωση για το τί συζητά και τί κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη με την Τουρκία. Ο ορυμαγδός καθησυχαστικών δηλώσεων διαψεύδεται εντός ημερών για να μην πούμε ωρών από τις δηλώσεις Ερντογάν αλλά και τις προκλήσεις της Άγκυρας, όχι μόνο στο Αιγαίο και στην Κύπρο, αλλά και στην Θράκη.
Ο κ. Παύλος μιλά για μειοδοσία και αναρωτιέται τί συζητά ο ΥΠΕΞ Γιώργος Γεραπετρίτης με τον Τούρκο ομόλογό του.
Υπάρχει κάτι, κάποιος, κάποιοι που μπορούν να σταματήσουν την κατηφόρα στο θέμα του Αιγαίου; Η απουσία αξιόπιστης αντιπολίτευσης δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για ένα τόσο σοβαρό εθνικό θέμα. Όποιος θέλει να βάλει φρένο στην καταστροφή που έρχεται θα πρέπει να σταματήσει να μιλάει και να κάνει πράξεις. Αυτό αφορά και στους δύο πρώην πρωθυπουργούς -Καραμανλής και Σαμαράς- που έχουν πει πολλά αλλά δεν είναι αρκετά για να σταματήσουν αυτό που ήδη φαίνεται ότι θα αντιμετωπίσει η χώρα: τον ακρωτηριασμό της.
